Romanos 4
In yancuic mononotzalistli ica Totecohtzin Jesucristo (NCJNT) vs NVT
1 In Abraham oilohuaya quen tetahtzin den tochanihcau judeahteco. Tel, ¿tlen omomachti ica in temaquixtilis in Dios?
1 Do ponto de vista humano, Abraão foi o fundador de nossa nação. O que descobriu ele?
2 Tla Dios oquixtlapacholoc itlahtlacol ica tlen oquichiu, ic inon in Abraham cuali mohueyiliya. Huan in Dios momati in Abraham ahhuel mohueyiliya ica tlen oquichiu.
2 Se suas boas obras o tivessem tornado justo, ele teria motivo para se vangloriar, mas não perante Deus.
3 Huan tlahmo quihtohua in Itlahcuiloltzin: “In Abraham oteneltocac in Dios, huan ijcon oquitlapachoc itlahtlacol.”
3 Pois as Escrituras dizem: “Abraão creu em Deus, e assim foi considerado justo”.
4 Huan in aquin tequiti ahmo quiselis in itlaxtlahuil quen itetlocolil, tlahmo quen quihuiquiliyahque.
4 O salário daquele que trabalha não é um presente, mas um direito.
5 Huan niyan aquin cuali momaquixtis. Huelica tetemachis in Dios aquin quixtlapacholos itlahtlacol in tlahtlacolyo san ica itlaneltoquilis, huan ahmo ica tlen quichihuas.
5 Contudo, ninguém é considerado justo com base em seu trabalho, mas sim por meio de sua fé em Deus, que declara justos os pecadores.
6 Ijcon noyojqui in David quinnonotza ica in paquilistli den tlacatl aquin Dios quiselilos quen tlamelajcan huan ahmo mochihua cuenta ica tlen oquichiu, san oteneltocac.
6 Davi também falou a esse respeito quando descreveu a felicidade daqueles que são considerados justos sem terem trabalhado para isso:
7 Oquihto in David:
7 “Como são felizes aqueles cuja desobediência é perdoada, cujos pecados são cobertos!
8 Pactos in tlacatl aquin in Dios ahmo mochihua cuenta ica itlahtlacol.
8 Sim, como são felizes aqueles cujo pecado o Senhor não leva mais em conta!”.
9 Tel, ¿inin paquilistli yetos san ica in aquin quipiyahque in ixmatcayotl den judeahteco, noso noyojqui ica in aquin ahmo quipiyahque inon ixmatcayotl? Yotiquihtoque in Dios omoseli in Abraham quen tlamelajcan ica itlaneltoquilis.
9 Por acaso essa bênção é apenas para os judeus, ou se estende também aos gentios incircuncidados? Já dissemos que Deus considerou Abraão justo por meio de sua fé.
10 Tel, ¿queman oquiseliloc in Abraham? Tel, ¿ocatca satepa noso achto ic oquiseli in ixmatcayotl? ¿Tlahmo achto ihcuac oquiseli?
10 Mas como isso aconteceu? Ele foi considerado justo somente depois de ter sido circuncidado, ou antes disso? Está claro que foi antes de ele ser circuncidado.
11 In Abraham oquiseli in ixmatcayotl den judeahteco quen maye moixmautoc quen Dios yoquiseliloc quen tlamelajcan ica itlaneltoquilis. Ic inon in Abraham omochiu quen tetahtzin de nochten aquin quineltocahque, masque ahmo quiselihtoque inon ixmatcayotl. Huan noyojqui quinselilos in Dios quen tlamelajcanten.
11 A circuncisão era um sinal de que Abraão já possuía fé e de que Deus já o havia declarado justo, mesmo antes de ele ser circuncidado. Portanto, Abraão é o pai daqueles que têm fé mas não foram circuncidados. Eles são considerados justos por causa de sua fé.
12 Ic nele in Abraham tetahtzin den inohque aquin quipiyahque in ixmatcayotl den judeahtecos huan noyojqui quineltocahque quen omoneltocac tochichicacoltzin Abraham achto ic oquiseli inon ixmatcayotl.
12 E Abraão também é o pai daqueles que foram circuncidados, mas somente se tiverem o mesmo tipo de fé que Abraão tinha antes de ser circuncidado.
13 Dios omocaquiltihque in Abraham ihuan ixuihuan quen quiselisque in tlalticpactli quen intetlocolil. Huan inon tlahtoli omocaquilti ahmo ic oquitlacamat inon tlanahuatili, tlahmo ic oteneltocac in Dios. Ic inon oquiseliloc quen tlamelajcan.
13 A promessa de que Abraão e seus descendentes herdariam toda a terra não se baseou em sua obediência à lei de Deus, mas sim no fato de ele ter sido considerado justo quando teve fé.
14 Tla huelica quitlacamatis inon tlanahuatili ic quiselis inon itetlocolil, ic inon in aquin san quineltoca ahhuel quiselis. Huan ijcon ahmo tzonquisas quen oquicaquiltiloc in Abraham.
14 Portanto, se a herança prometida é apenas para aqueles que obedecem à lei, a fé é desnecessária, e a promessa, anulada.
15 Tleca in aquin quixnamiquis inon tlanahuatili quiselis tlapanolistli, huan canin ahmo oncan inon tlanahuatili, ahmo oncan tlen quixnamiquis.
15 Pois a lei traz ira sobre aqueles que tentam obedecer a ela. A única forma de não quebrar a lei é não ter lei nenhuma para quebrar!
16 Ic inon, quiselisque inon tlahtoli ica intlaneltoquilis quen intetlocolil den Dios, huan ic nele yes para nochin ichichicaixuihuan. Quihtosnequi inon tlahtoli ahmo san para yehhuan aquin quitlacamatisque in tlanahuatili, in tlahmo nochten aquin quineltocasque quen Abraham. Huan ijcon omochiu in tochichicacoltzin den tinochten.
16 É por isso que a promessa vem pela fé, para que ela seja segundo a graça e, assim, alcance toda a descendência de Abraão, não somente os que vivem sob a lei, mas todos que têm fé como a que teve Abraão. Pois ele é o pai de todos que creem.
17 Ijcon ca ipan Itlahcuiloltzin: “Tel, nimitzchiutoc tetahtzin den miyac tlacamen.” Quihtosnequi in Abraham totahtzin teixpa in Dios aquin oteneltocac. Yehhuatzin in Dios aquin moihxitisque in mijcamen huan yimihtohtoc in tlen ayamo oncan quen yesquiyani.
17 Conforme aparece nas Escrituras: “Eu o fiz pai de muitas nações”. Isso aconteceu porque Abraão creu no Deus que traz os mortos de volta à vida e cria coisas novas do nada.
18 Huan masque ahmo oquinehnehuili quen quitas iconeu, in Abraham oteneltocac. Huan ijcon omochiu tetahtzin de miyac tlacamen, ijcon quen omoluic in Dios: “Huan ijcon yesque in moxuihuan miyac.”
18 Mesmo quando não havia motivo para ter esperança, Abraão a manteve, crendo que se tornaria o pai de muitas nações. Pois Deus lhe tinha dito: “Esse é o número de descendentes que você terá!”.
19 In Abraham ahmo oquilcau in itlaneltoquilis huan masque yocahxiltihtaya se ciento xihuitl. Huan no ijcon ahmo oquichiconehnehuili, masque in isihuau Sara tequin yichicahuac ic quitas iconeu.
19 E sua fé não se enfraqueceu, embora ele soubesse que, aos cem anos, seu corpo, bem como o ventre de Sara, já não tinham vigor.
20 Ahmo tlen oquichiconehnehuili ica tlen omocaquilti in Dios, tlahmo ocachi oteneltocac huan otemahuestili in Dios.
20 Em nenhum momento a fé de Abraão na promessa de Deus vacilou. Na verdade, ela se fortaleceu e, com isso, ele deu glória a Deus.
21 Ica tlen oquiyecmat quen Dios mopiya in chicahualistli ic mochihua nochin tlen mihtos.
21 Abraão estava plenamente convicto de que Deus é poderoso para cumprir tudo que promete.
22 Ic inon in Dios oquixtlapacholoc itlahtlacol ica itlaneltoquilis.
22 Por isso, por sua fé, ele foi considerado justo.
23 Huan quen Dios oquixtlapacholoc itlahtlacol ica itlaneltoquilis, inon ahmo moihcuilotoc san ica in Abraham.
23 E, quando Deus considerou Abraão justo, não o fez apenas para benefício dele. As Escrituras dizem
24 Noyojqui omoihcuilo ica tehhuanten, quen Dios no quixtlapacholos totlahtlacol tehhuan aquin ticneltocasque ica Yehhuatzin aquin oquihxitiloc den mijcamen in Jesús, Totecohtzin.
24 que foi também para nosso benefício, pois elas garantem que também seremos considerados justos por crermos naquele que ressuscitou dos mortos a Jesus, nosso Senhor.
25 Yehhuatzin in aquin otetemactihque ica in miquilistli ica totlahtlacol huan oihxohuac ic quixtlapacholos totlahtlacol teixpa in Dios.
25 Ele foi entregue à morte por causa de nossos pecados e foi ressuscitado para que fôssemos declarados justos diante de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.