Romanos 4
In yancuic mononotzalistli ica Totecohtzin Jesucristo (NCJNT) vs NTLH
1 In Abraham oilohuaya quen tetahtzin den tochanihcau judeahteco. Tel, ¿tlen omomachti ica in temaquixtilis in Dios?
1 Então o que é que podemos dizer de Abraão, o antepassado de nossa raça? O que foi que ele conseguiu?
2 Tla Dios oquixtlapacholoc itlahtlacol ica tlen oquichiu, ic inon in Abraham cuali mohueyiliya. Huan in Dios momati in Abraham ahhuel mohueyiliya ica tlen oquichiu.
2 Se foi por causa das coisas que ele fez que Deus o aceitou, então ele teria motivo para se orgulhar, mas não para se orgulhar diante de Deus.
3 Huan tlahmo quihtohua in Itlahcuiloltzin: “In Abraham oteneltocac in Dios, huan ijcon oquitlapachoc itlahtlacol.”
3 Pois o que é que as Escrituras Sagradas dizem? Elas dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
4 Huan in aquin tequiti ahmo quiselis in itlaxtlahuil quen itetlocolil, tlahmo quen quihuiquiliyahque.
4 O salário que o trabalhador recebe não é um presente, mas é o pagamento a que ele tem direito por causa do trabalho que fez.
5 Huan niyan aquin cuali momaquixtis. Huelica tetemachis in Dios aquin quixtlapacholos itlahtlacol in tlahtlacolyo san ica itlaneltoquilis, huan ahmo ica tlen quichihuas.
5 Porém a pessoa que não põe a sua esperança nas coisas que faz, mas simplesmente crê em Deus, é a fé dessa pessoa que faz com que ela seja aceita por Deus, o Deus que trata o culpado como se ele fosse inocente.
6 Ijcon noyojqui in David quinnonotza ica in paquilistli den tlacatl aquin Dios quiselilos quen tlamelajcan huan ahmo mochihua cuenta ica tlen oquichiu, san oteneltocac.
6 E isso foi o que Davi queria dizer quando falou da felicidade daqueles que Deus aceita, sem levar em conta o que eles fazem.
7 Oquihto in David:
7 Davi disse: “Feliz aquele cujas maldades Deus perdoa e cujos pecados ele apaga!
8 Pactos in tlacatl aquin in Dios ahmo mochihua cuenta ica itlahtlacol.
8 Feliz aquele que o Senhor não acusa de cometer pecado!”
9 Tel, ¿inin paquilistli yetos san ica in aquin quipiyahque in ixmatcayotl den judeahteco, noso noyojqui ica in aquin ahmo quipiyahque inon ixmatcayotl? Yotiquihtoque in Dios omoseli in Abraham quen tlamelajcan ica itlaneltoquilis.
9 Será que essa felicidade de que Davi falou existe somente para os que são circuncidados ? É claro que não! Ela existe também para os que não são circuncidados. Pois já citamos as Escrituras Sagradas, que dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
10 Tel, ¿queman oquiseliloc in Abraham? Tel, ¿ocatca satepa noso achto ic oquiseli in ixmatcayotl? ¿Tlahmo achto ihcuac oquiseli?
10 Quando foi que isso aconteceu? Foi antes ou depois de Abraão ser circuncidado? Foi antes e não depois.
11 In Abraham oquiseli in ixmatcayotl den judeahteco quen maye moixmautoc quen Dios yoquiseliloc quen tlamelajcan ica itlaneltoquilis. Ic inon in Abraham omochiu quen tetahtzin de nochten aquin quineltocahque, masque ahmo quiselihtoque inon ixmatcayotl. Huan noyojqui quinselilos in Dios quen tlamelajcanten.
11 Ele foi circuncidado mais tarde. E a sua circuncisão foi um sinal para provar que Deus aceitou Abraão porque ele tinha fé; e isso aconteceu quando ele ainda não havia sido circuncidado. Assim Abraão é o pai espiritual de todos os que creem em Deus e são aceitos por ele, mesmo que não sejam circuncidados.
12 Ic nele in Abraham tetahtzin den inohque aquin quipiyahque in ixmatcayotl den judeahtecos huan noyojqui quineltocahque quen omoneltocac tochichicacoltzin Abraham achto ic oquiseli inon ixmatcayotl.
12 Ele é também o pai dos que são circuncidados. Não apenas porque são circuncidados, mas porque vivem a mesma vida de fé que Abraão, o nosso pai, viveu antes de ter sido circuncidado.
13 Dios omocaquiltihque in Abraham ihuan ixuihuan quen quiselisque in tlalticpactli quen intetlocolil. Huan inon tlahtoli omocaquilti ahmo ic oquitlacamat inon tlanahuatili, tlahmo ic oteneltocac in Dios. Ic inon oquiseliloc quen tlamelajcan.
13 Deus prometeu a Abraão e aos seus descendentes que o mundo ia pertencer a eles. Essa promessa foi feita não porque Abraão tinha obedecido à lei , mas porque ele havia crido em Deus e havia sido aceito por ele.
14 Tla huelica quitlacamatis inon tlanahuatili ic quiselis inon itetlocolil, ic inon in aquin san quineltoca ahhuel quiselis. Huan ijcon ahmo tzonquisas quen oquicaquiltiloc in Abraham.
14 Pois, se aqueles que obedecem à lei vão receber o que Deus prometeu, então a fé é inútil, e a promessa de Deus não tem valor.
15 Tleca in aquin quixnamiquis inon tlanahuatili quiselis tlapanolistli, huan canin ahmo oncan inon tlanahuatili, ahmo oncan tlen quixnamiquis.
15 Pois a lei traz o castigo de Deus. Mas, onde não existe lei, também não existe desobediência à lei.
16 Ic inon, quiselisque inon tlahtoli ica intlaneltoquilis quen intetlocolil den Dios, huan ic nele yes para nochin ichichicaixuihuan. Quihtosnequi inon tlahtoli ahmo san para yehhuan aquin quitlacamatisque in tlanahuatili, in tlahmo nochten aquin quineltocasque quen Abraham. Huan ijcon omochiu in tochichicacoltzin den tinochten.
16 Portanto, a promessa de Deus depende da fé, a fim de que a promessa seja garantida como presente de Deus a todos os descendentes de Abraão. Ela não é somente para os que obedecem à lei, mas também para os que creem em Deus como Abraão creu, pois ele é o pai espiritual de todos nós.
17 Ijcon ca ipan Itlahcuiloltzin: “Tel, nimitzchiutoc tetahtzin den miyac tlacamen.” Quihtosnequi in Abraham totahtzin teixpa in Dios aquin oteneltocac. Yehhuatzin in Dios aquin moihxitisque in mijcamen huan yimihtohtoc in tlen ayamo oncan quen yesquiyani.
17 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu fiz de você o pai de muitas nações.” Assim a promessa depende de Deus, em quem Abraão creu, o Deus que ressuscita os mortos e faz com que exista o que não existia.
18 Huan masque ahmo oquinehnehuili quen quitas iconeu, in Abraham oteneltocac. Huan ijcon omochiu tetahtzin de miyac tlacamen, ijcon quen omoluic in Dios: “Huan ijcon yesque in moxuihuan miyac.”
18 Abraão teve fé e esperança, mesmo quando não havia motivo para ter esperança, e por isso ele se tornou “o pai de muitas nações”. Como dizem as Escrituras: “Os seus descendentes serão muitos.”
19 In Abraham ahmo oquilcau in itlaneltoquilis huan masque yocahxiltihtaya se ciento xihuitl. Huan no ijcon ahmo oquichiconehnehuili, masque in isihuau Sara tequin yichicahuac ic quitas iconeu.
19 Abraão tinha quase cem anos. Mas, mesmo quando ele pensou a respeito do seu corpo, que já estava como morto, ou quando lembrou que Sara não podia ter filhos, a sua fé não enfraqueceu.
20 Ahmo tlen oquichiconehnehuili ica tlen omocaquilti in Dios, tlahmo ocachi oteneltocac huan otemahuestili in Dios.
20 Abraão não perdeu a fé, nem duvidou da promessa de Deus. A sua fé o encheu de poder, e ele louvou a Deus
21 Ica tlen oquiyecmat quen Dios mopiya in chicahualistli ic mochihua nochin tlen mihtos.
21 porque tinha toda a certeza de que Deus podia fazer o que havia prometido.
22 Ic inon in Dios oquixtlapacholoc itlahtlacol ica itlaneltoquilis.
22 Por isso Abraão, por meio da fé, “foi aceito por Deus.”
23 Huan quen Dios oquixtlapacholoc itlahtlacol ica itlaneltoquilis, inon ahmo moihcuilotoc san ica in Abraham.
23 As palavras “foi aceito” não falam somente dele.
24 Noyojqui omoihcuilo ica tehhuanten, quen Dios no quixtlapacholos totlahtlacol tehhuan aquin ticneltocasque ica Yehhuatzin aquin oquihxitiloc den mijcamen in Jesús, Totecohtzin.
24 Falam também de nós, que seremos aceitos, nós os que cremos em Deus, o qual ressuscitou Jesus, o nosso Senhor.
25 Yehhuatzin in aquin otetemactihque ica in miquilistli ica totlahtlacol huan oihxohuac ic quixtlapacholos totlahtlacol teixpa in Dios.
25 Jesus foi entregue para morrer por causa dos nossos pecados e foi ressuscitado a fim de que nós fôssemos aceitos por Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.