Marcos 6
Ëhwati Gali (NCE) vs VC
1 Jisas kë lifate kile tle na bubë lifatewa Nasaretwa tuju. Na bubë lowene esogo mëglelëtlabë ho nagi mëtlëla.
1 Depois, ele partiu dali e foi para a sua pátria, seguido de seus discípulos.
2 Tafawa olëna bu lotu lowa tuju na bu Gotobë gali onehome mana të tëtatëme. Na lebutako oneho, bu kë gali aholokwane motlola, na bu klelego memëtletla na gali mëtla, “Kë ho bu kë gali na kë lowene hamago fa lotlene? Na bu kë tiho wesibi na kë klelegowa wesibi bu melë kë logotomebë, habelë lalotomene?
2 Quando chegou o dia de sábado, começou a ensinar na sinagoga. Muitos o ouviam e, tomados de admiração, diziam: Donde lhe vem isso? Que sabedoria é essa que lhe foi dada, e como se operam por suas mãos tão grandes milagres?
3 Sebo melowene nanëletla, ‘Kë ho bu lo gliji howa. Bu Mariabë nëba. Na bu Jems, Josep, Judas, Saimon nabë bolijahafe. Na bubë bomolunino bu sebona tafa nëlafe. Bu sebobë life mago hofe na bu kë lowene hamago fa lotlene?’ ” Bu megali mëtla, na bume tëboijiwa memëtletla.
3 Não é ele o carpinteiro, o filho de Maria, o irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? Não vivem aqui entre nós também suas irmãs? E ficaram perplexos a seu respeito.
4 Kwe Jisas bume gali tlome, “Iniwa fli life mago oneho bu Gotobë lowene mago gali të lotokweflebë home tole mletla na gali mëtla, ‘Kë ho bu lale homu.’ Kwe bubë life mago oneho, na bubë ilawa mago oneho, na bubë weife mago oneho bume tole hana mletla na bu melowene hana mletla, ‘Bu lale ho.’ Hanane mu.”
4 Mas Jesus disse-lhes: Um profeta só é desprezado na sua pátria, entre os seus parentes e na sua própria casa.
5 Na Jisas bu kë life mëta feilawa klelegowa wesibi blëge hana totometëme. Hanane. Bu jowa, jowa tëbo atona onehome fwa, toba gwa tëtagutëme na sle totome.
5 Não pôde fazer ali milagre algum. Curou apenas alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 — ausente —
6 Admirava-se ele da desconfiança deles. E ensinando, percorria as aldeias circunvizinhas.
7 Na Jisas bubë lowene esogo mëglelëtlabë ho we ita tële kënijime gali telokwakëme na bu mitisitla. Na bu tlemalë tlemalë home jine tëbelëkakëme. Na bu wesibi fenene blëge lotome, këha afutuku bume gwa tëtatëme. Bu ahwane onehobë ato mago kë afutukuna hehë namëgletëmame.
7 Então chamou os Doze e começou a enviá-los, dois a dois; e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos.
8 Na bu këme mana tafa mëtla, na gali tlome, “Sobo egëyeuna, sobo feilawa wesibi asa ehoujo, asë lijiwa egehoujome. Sobo hi wesibi, musu, baliti musuna asa ehoujo. Matëbe.
8 Ordenou-lhes que não levassem coisa alguma para o caminho, senão somente um bordão; nem pão, nem mochila, nem dinheiro no cinto;
9 Na sobo juba jibowa ehwëyome, kwe sobo hihijika ëho asa ehoujo. Ato mago ëhowa egehoujome.”
9 como calçado, unicamente sandálias, e que se não revestissem de duas túnicas.
10 Na bume ita gali tlome, “Sobo li lifatewa tuhu egulona na ho some no lëglëyona, sobo kë lo mëta fwa tafa elome. Sobo kë lo mëta tafa egelobëë, na ita mana eyeume.
10 E disse-lhes: Em qualquer casa em que entrardes, ficai nela, até vos retirardes dali.
11 Na sobo li lifewa tuhu egulona na ho some nëno hana mëglana na sobobë gali aholokwaneme tole hana mëglana, kwe sobo kë life lakilewa elome. Sobo kë life kile egelona, kwe sobobë juba mago flëke bubë naba li mëta bu elome. Bu some këme hwi mëlëyome na melowene namëglame, ‘Fëyeme tëbo nilitayane? Goto seme tëbo lëgëtanamefe.’ ”
11 Se em algum lugar não vos receberem nem vos escutarem, saí dali e sacudi o pó dos vossos pés em testemunho contra ele.
12 Na kwe bubë lowene esogo mëglelëtlabë ho mana mutuja. Na bu iniwa onehome megali mëtlaguma, “Sobo tëbo lowene aholokwana ti elome na lale lowenewa esogo elelëlome.”
12 Eles partiram e pregaram a penitência.
13 Na bu feilawa ahwane, onehobë ato mago hehë mëtlagumetëma. Na bu lëkaluwa welë tu tëbo atona onehome tefo mëtëtagumetëma na bume sle mototoma na bu lalowa tafa mëtla.
13 Expeliam numerosos demônios, ungiam com óleo a muitos enfermos e os curavam.
14 Iniwa lifatebë oneho, bu Jisas onehome kë sle togotomebë gali waaholokwane motokouja. Na eso ho Herot bu kë gali mata aholokwane tle. Fli oneho bu megali motokouja, “Jisas ebë kwe, onehome kë baptais togotomebë Jon, tekwe nëge, matëmatë mago huju tle. Këme nëgeme, kë klelegowa wesibi melë blëge këme lotome.”
14 O rei Herodes ouviu falar de Jesus, cujo nome se tornara célebre. Dizia-se: João Batista ressurgiu dos mortos e por isso o poder de fazer milagres opera nele.
15 Na fli oneho megali lamëtla, “Ebë kwe, Elaija tekwe nëge, matëmatë mago huju tle.” Na fliye kwe megali lamëtla, “Ebë kwe, Gotobë lowene mago gali të lotokweflebë ho, tekwe nëge, matëmatë mago huju tle. Bu ëtanifu Gotobë lowene mago gali të motokweflabë ho fenene.”
15 Uns afirmavam: É Elias! Diziam outros: É um profeta como qualquer outro.
16 Na eso ho Herot bu kë gali aholokwane tle na gali tle, “Bu home kë baptais togotomebë Jonfe. Ëbame bu wame home boblo logotomebë home gali tlole, na bu tuju na Jonme mou lokwati tlë tujetle. Na bu matëmatë mago wahuju tle.”
16 Ouvindo isto, Herodes repetia: É João, a quem mandei decapitar. Ele ressuscitou!
17 — ausente —
17 Pois o próprio Herodes mandara prender João e acorrentá-lo no cárcere, por causa de Herodíades, mulher de seu irmão Filipe, com a qual ele se tinha casado.
18 — ausente —
18 João tinha dito a Herodes: Não te é permitido ter a mulher de teu irmão.
19 — ausente —
19 Por isso Herodíades o odiava e queria matá-lo, não o conseguindo, porém.
20 Eso ho Herot bu Jonme melowene latletle. “Bu lale homu na Gotobë lale lowene esogo lëglelëtlebë ho.” Na bu Jonme uli këme tletle na bume ululu sle këme totle, bubë mëse Herodias tëkle egotlelime. Bu Jonbë gali yafe aholokwane tlole, maninibona tëbo metletle na tako tutune metle. Kwe bu Jonme aholokwaneme tako tole latletlemu.
20 Pois Herodes respeitava João, sabendo que era um homem justo e santo; protegia-o e, quando o ouvia, sentia-se embaraçado. Mas, mesmo assim, de boa mente o ouvia.
21 Na kë nalëwa, eso ho Herot bu feilawa hi wesibi loko tëtamë, bota bume këna fu totlebë olëna fleflesu hi nalëglelëmeme. Na Herodias bu melowene sle latle, “Bo metole nanelë, kë fleflesu hi nalë, Jonme mana tëkle nogotlëme, mogo nalë.” Na Herotbë gavmanbë eso ho, na wame home boblo mogotomabë eso enëne na Galili provins magobë letitabo ho bu kë fleflesu wesibi hime mitisiya.
21 Chegou, porém, um dia favorável em que Herodes, por ocasião do seu natalício, deu um banquete aos grandes de sua corte, aos seus oficiais e aos principais da Galiléia.
22 Kë enëne bu mana hi motokouja na Herodias boko mana tisi tëme, elefi naegleme. Na kë layo mëse bu elefi tle. Na eso ho Herot na buna kë hi mëtlabë ho bu kë elefi hwi motlotëya, mëmaune lamëtlëtëyamu na bubë elefime tako fleflesu memëtletëya. Na eso ho bu kë layo mëseme këme gali tolë, “Ju fëye wesibi tole eletlene? Ju wesibi tole laletlëye, bo jume kë wesibi nëglëme.”
22 A filha de Herodíades apresentou-se e pôs-se a dançar, com grande satisfação de Herodes e dos seus convivas. Disse o rei à moça: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Na eso ho Herot bume iniyafememu gali tolë, “Bo jume nëgali galimemu gali nolë. Ju wesibi tole laletlëye, bo jume kë wesibi nëglëme. Na ju metole eglena, bobë iniwa wesibi fu notometëme na jume nëlëme, na bobë lifate mata tlë nëtatëme na jebelëfu jume yo nolëme, ebë lalowa, bo tako tolemu nanelë.”
23 E jurou-lhe: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja a metade do meu reino.
24 Na kë layo mëse bu tuju na botame takune tolë, “Bo bume fëye wesibime gali noglolëmene?” Na bota këme gali tolë, “Ju bume, home kë baptais togotomebë, Jonbë esome gali eglonëme, kë eso nalëglëme.”
24 Ela saiu e perguntou à sua mãe: Que hei de pedir? E a mãe respondeu: A cabeça de João Batista.
25 Na këme kë layo mëse bu eso ho belë ita hokweinawa tuju na gali tlole, “Bo metole nanelë, ju eli, home kë baptais togotomebë, Jonbë eso mou lokwati tlë etatle, na kë eso bletë ëhou mëta tuku elëme na kë manogwa bome enënëme, hwi nanoglolëme.”
25 Tornando logo a entrar apressadamente à presença do rei, exprimiu-lhe seu desejo: Quero que sem demora me dês a cabeça de João Batista.
26 Eso ho bu kë gali aholokwane tolë na bu tako maninibo metle. Kwe bu kë hi tëglelëmebë oneho, bubë iniyafe gali aholokwane motlolame nëgeme na bu këme tiniji tletëme. Këme nëgeme bu kë mësebë gali hana boblo lëtatëme.
26 O rei entristeceu-se; todavia, por causa da sua promessa e dos convivas, não quis recusar.
27 Na këme, bu wame home boblo logotomebë home, gali tlole, “Ju ejume, na Jonbë eso mou lokwati tlë etatleme na bome ehitenëme.” Na kë wame home boblo logotomebë ho, bu kalabusu lowa tuju na Jonbë eso mou lokwati tlë tëtatle.
27 Sem tardar, enviou um carrasco com a ordem de trazer a cabeça de João. Ele foi, decapitou João no cárcere,
28 Na bu Jonbë eso bletë ëhou mëta gwa tëtatle na tehile na layo mëseme tlëkakiji. Na layo mëse kë eso tehule na botame tujuwelë.
28 trouxe a sua cabeça num prato e a deu à moça, e esta a entregou à sua mãe.
29 Na Jonbë lowene esogo mëglelëtlabë ho bu Jonme kë tëke toglolebë gali aholokwane mëtla na bu mutuja na Jon mogome fa mototla na aniji fuluju matëmatë mëta gwa mutujetla.
29 Ouvindo isto, os seus discípulos foram tomar o seu corpo e o depositaram num sepulcro.
30 Jisas, Gotobë gali tëme kë jine tëgelëkakëmebë ho, ita mitisiya na Jisas mëta loko mëtlelëkakëjaya. Na bu iniwa wesibi kë mëtlabë na onehome kë të mëtëtagutëmabë gali Jisasme të mëtëtatla.
30 Os apóstolos voltaram para junto de Jesus e contaram-lhe tudo o que haviam feito e ensinado.
31 Kwe feilawa oneho mitisikefëtëmame nëgeme na Jisasna bubë lowene esogo mëglelëtlabë hona bu kë nalë këme haha tafu hana mototla na hi hana mëtla. Na Jisas bubë lowene esogo mëglelëtlabë home këme gali tlome, “Te, mana manuja, hojwa tabo elë. Tafa sle nanëglame.”
31 Ele disse-lhes: Vinde à parte, para algum lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que iam e vinham e nem tinham tempo para comer.
32 Na bu ihe mëta fëfe mëtla na buwa hojwa tabo elë mutuja.
32 Partiram na barca para um lugar solitário, à parte.
33 Na feilawa oneho bu hwi mëtlaguma na lowene mëtla, “Jisas lalëlelumefe, bubë lowene esogo mëglelëtlabë home.” Na këme nëgeme lilife lilife mago oneho bu Jisasna kë mutujabë life elë këme fëka motokouja na kë lifewa bu afina fwa mutula. Na Jisas bubë lowene esogo mëglelëtlabë home nagi fwa tulelëme.
33 Mas viram-nos partir. Por isso, muitos deles perceberam para onde iam, e de todas as cidades acorreram a pé para o lugar aonde se dirigiam, e chegaram primeiro que eles.
34 Këme nëgeme, Jisas bu jelëfowa fwa tule na bu kë feilawa onehome hwi tlome. Bume mehwi latlome. Bu sipsip kleli, ho lëglëme jwabë fenene. Ho bume hana taitame. Na bu bume tako maninibo këme tletëme. Na bume feilawa gali të tëtatëme.
34 Ao desembarcar, Jesus viu uma grande multidão e compadeceu-se dela, porque era como ovelhas que não têm pastor. E começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Tokwafe, taboklë mu, Jisasbë lowene esogo mëglelëtlabë ho bu belë mitisiya na bume gali motlola, “Ebë taboklëmu na ebë hojwa life. Sebo hi wesibi hamago fa nogotlamene? Hanane mu.
35 A hora já estava bem avançada quando se achegaram a ele os seus discípulos e disseram: Este lugar é deserto, e já é tarde.
36 Te, ju onehome mana jine ebelëkakëme. Loli life elë fwa matliwaya, hi wesibi balitina glo namëglame.”
36 Despede-os, para irem aos sítios e aldeias vizinhas a comprar algum alimento.
37 Kwe Jisas bubë lowene esogo mëglelëtlabë home gali tafu tëtatëme, “Hi wesibi bume sobo eglëmome.” Na bu Jisasme takune motlola, “Ëëë, ju melowene lalene, ‘Sebo bletë nage 200 balitina glo nëlamene na bume nëlëmame?’ Sebo këha baliti hananefe.”
37 Mas ele respondeu-lhes: Dai-lhes vós mesmos de comer. Replicaram-lhe: Iremos comprar duzentos denários de pão para dar-lhes de comer?
38 Na bume takune tlome, “Habenuju bletë nage mëbetëyone? Sobo hwi ejuwelëmo.” Na bu hwi mutujuwelëma na ita mitisiya na Jisasme gali motlola, “Sebo tobali bletë nage mëbe na mo tële mëbe.”
38 Ele perguntou-lhes: Quantos pães tendes? Ide ver. Depois de se terem informado, disseram: Cinco, e dois peixes.
39 Na Jisas bume gali tlome, “Sobo lale agosaba mëta loko elagujome na tafa ekoujome.”
39 Ordenou-lhes que mandassem todos sentar-se, em grupos, na relva verde.
40 Na bu iniwa tafa motokouja. Fli tafa mëtlabë we lujuafe we oneho na fli tafa mëtlabë 50 oneho.
40 E assentaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 Na Jisas kë tobali bletë nage na tële mo glo tle na hwi tokwake na Gotome lale gali tlole, “Ebë bletë nagena mona yaha fëyeme enënane?” Na bu klelegowa wesibi blëge totle na kë bletë nage fufu totome na bubë lowene esogo mëglelëtlabë home tlëme, onehome sa namëgëtatëmame. Na bu kë tële mo mata fufu totome na sa mëtëtagutëma.
41 Então tomou os cinco pães e os dois peixes e, erguendo os olhos ao céu, abençoou-os, partiu-os e os deu a seus discípulos, para que lhos distribuíssem, e repartiu entre todos os dois peixes.
42 Na bu iniwa hi mëtla na imo sosolo mototoma.
42 Todos comeram e ficaram fartos.
43 Na bu bletë nage lënena, mo lënena we ita tële basketë musu mëta mëtëselokwaya. Na kë basketë musu ëfowa lakalewa mëtle.
43 Recolheram do que sobrou doze cestos cheios de pedaços, e os restos dos peixes.
44 Feilawa oneho bu kë bletë nage hi mëtla na hobë tabëi kë niji 5,000 bu onename nëbalename hana tabei mëtla. Na bu bletë nage lënena, mo lënena we ita tële basketë musu mëta mëtëselokwaya. (6.41-44)|alt="Feeding the 5000" src="DN00443b.tif" size="col" loc="6.41-44" copy="Darwin Dunham © United Bible Societies, 1989." ref="6.41-44"
44 Foram cinco mil os homens que haviam comido daqueles pães.
45 Na kë nalëwamu, Jisas bubë lowene esogo mëglelëtlabë home, gali tlome, “Sobo ihe elë fëfe elome na jelëfo elë Betsaida lifatewa su ekakome.” Na bu iniwa onehome jine tëbelëkakëme. Buwa lëtabe nalëgleme.
45 Imediatamente ele obrigou os seus discípulos a subirem para a barca, para que chegassem antes dele à outra margem, em frente de Betsaida, enquanto ele mesmo despedia o povo.
46 Onehome afina jine tëbelëkakëme, na bu fatiniwa tokwale, Gotome gëgali nalogolelëleme.
46 E despedido que foi o povo, retirou-se ao monte para orar.
47 Na atome hwi olëna, bubë lowene esogo mëglelëtlabë ho lake tu ku mëta ihena kakëha mëtemula na Jisas lake tu helefo mëta tlibe.
47 À noite, achava-se a barca no meio do lago e ele, a sós, em terra.
48 Na Jisas bu hwi telokwakëme, bu ihena yafe yegu motokouja, kwe flelu ihe yelu boblo tëgëtatëmeme nëgeme, na ihe alabuju këme tiwatëme. Tokwafe, fole olëna Jisas lake tu matawa wa bu belë tisi tëme. Bu sigli lëgetokwakëmeme kofene.
48 Vendo-os se fatigarem em remar, sendo-lhes o vento contrário, foi ter com eles pela quarta vigília da noite, andando por cima do mar, e fez como se fosse passar ao lado deles.
49 Kwe bubë lowene esogo mëglelëtlabë ho bume hwi motlola, tu matawa wa asë tole. Na bu meweniji lamëtla, “Alibahowa.” Na bu afëfleina memëtla.
49 À vista de Jesus, caminhando sobre o mar, pensaram que fosse um fantasma e gritaram;
50 Na iniwa bume hwi motlola na uli memëtla. Kwe Jisas bume hokweinawa gali tlome, “Sobo uli asa elo. Bo tekwe nëge. Sobo lalowa tafa elo.”
50 pois todos o viram e se assustaram. Mas ele logo lhes falou: Tranqüilizai-vos, sou eu; não vos assusteis!
51 Na bu ihewa fe tokwake na buna mëtëtabëya. Na flelu latliwa tëkake. Na bu klelego memëtla.
51 E subiu para a barca, junto deles, e o vento cessou. Todos se achavam tomados de um extremo pavor,
52 Jisas tobali bletë nage feilawa onehome sa tëtatëmena, bubë kalëlego olafa tëtatëme. Kwe bubë lowene esogo mëglelëtlabë ho kë lowenebëme lowene sle hana mëtletla, aholokwana timu mëtla. Këme nëgeme tu matawa wa kë asë tëglebë na flelu kë tli tëgëbebëme klelego këme mëtletla. Bubë lowene mana yaya tletëmemu. Bu bubë kalëlego, lowene sle jwa mëgletlame nëgeme.
52 pois ainda não tinham compreendido o caso dos pães; os seus corações estavam insensíveis.
53 Jisas, bubë lowene esogo mëglelëtlabë hona, lake tu su mëtëkaka na Genesaret lifatewa fwa mëtëtëkekëya na ihe kesi mëtëtaya.
53 Navegaram para o outro lado e chegaram à região de Genesaré, onde aportaram.
54 Bu ihe mago, helefo elë fëfe motokwaka, na hokweinawa oneho bu Jisasme hwi motlola na weniyane mana mëtëselëla sle mëtla.
54 Assim que saíram da barca, o povo o reconheceu.
55 Na ho bu kë lifate li mëta kë lëgëbagubë lifatewa fëka fëka mëtëbelëfaya na onehome gali mëtlaguma. Na oneho, bu Jisas kë tafa tuglebë gali, aholokwane mëtla na bu tëbo atona onehome sanëneme gogwa mëtla na bu belë mëtlesuma.
55 Percorrendo toda aquela região, começaram a levar, em leitos, os que padeciam de algum mal, para o lugar onde ouviam dizer que ele se encontrava.
56 Na iniwa tatako lifate elë na tokwëtokwë lifate elë Jisas bu kë tuhu tokoubë, oneho kë mëta loko mëglelëkefëyabë lifeku elëme, tëbo atona onehome kë belëme mëtleluma. Na bu Jisasme anisasana gali motlola, “O masiwafe, kë tëbo atona oneho, jubë ëho mëta fwa lalowa lu mëtomene, sle namëglame.” Na iniwa oneho melë kë mëtlabë, bu laslewa mëtla.
56 Onde quer que ele entrasse, fosse nas aldeias ou nos povoados, ou nas cidades, punham os enfermos nas ruas e pediam-lhe que os deixassem tocar ao menos na orla de suas vestes. E todos os que tocavam em Jesus ficavam sãos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.