Marcos 6
Ëhwati Gali (NCE) vs NTLH
1 Jisas kë lifate kile tle na bubë lifatewa Nasaretwa tuju. Na bubë lowene esogo mëglelëtlabë ho nagi mëtlëla.
1 Jesus voltou com os seus discípulos para a cidade de Nazaré, onde ele tinha morado.
2 Tafawa olëna bu lotu lowa tuju na bu Gotobë gali onehome mana të tëtatëme. Na lebutako oneho, bu kë gali aholokwane motlola, na bu klelego memëtletla na gali mëtla, “Kë ho bu kë gali na kë lowene hamago fa lotlene? Na bu kë tiho wesibi na kë klelegowa wesibi bu melë kë logotomebë, habelë lalotomene?
2 No sábado começou a ensinar na sinagoga . Muitos que o estavam escutando ficaram admirados e perguntaram: — De onde é que este homem consegue tudo isso? De onde vem a sabedoria dele? Como é que faz esses milagres?
3 Sebo melowene nanëletla, ‘Kë ho bu lo gliji howa. Bu Mariabë nëba. Na bu Jems, Josep, Judas, Saimon nabë bolijahafe. Na bubë bomolunino bu sebona tafa nëlafe. Bu sebobë life mago hofe na bu kë lowene hamago fa lotlene?’ ” Bu megali mëtla, na bume tëboijiwa memëtletla.
3 Por acaso ele não é o carpinteiro, filho de Maria? Não é irmão de Tiago, José, Judas e Simão? As suas irmãs não moram aqui? Por isso ficaram desiludidos com ele.
4 Kwe Jisas bume gali tlome, “Iniwa fli life mago oneho bu Gotobë lowene mago gali të lotokweflebë home tole mletla na gali mëtla, ‘Kë ho bu lale homu.’ Kwe bubë life mago oneho, na bubë ilawa mago oneho, na bubë weife mago oneho bume tole hana mletla na bu melowene hana mletla, ‘Bu lale ho.’ Hanane mu.”
4 Mas Jesus disse:
5 Na Jisas bu kë life mëta feilawa klelegowa wesibi blëge hana totometëme. Hanane. Bu jowa, jowa tëbo atona onehome fwa, toba gwa tëtagutëme na sle totome.
5 Ele não pôde fazer milagres em Nazaré, a não ser curar alguns doentes, pondo as mãos sobre eles.
6 — ausente —
6 E ficou admirado com a falta de fé que havia ali. Jesus ensinava nos povoados que havia perto dali.
7 Na Jisas bubë lowene esogo mëglelëtlabë ho we ita tële kënijime gali telokwakëme na bu mitisitla. Na bu tlemalë tlemalë home jine tëbelëkakëme. Na bu wesibi fenene blëge lotome, këha afutuku bume gwa tëtatëme. Bu ahwane onehobë ato mago kë afutukuna hehë namëgletëmame.
7 Ele chamou os doze discípulos e os enviou dois a dois, dando-lhes autoridade para expulsar espíritos maus.
8 Na bu këme mana tafa mëtla, na gali tlome, “Sobo egëyeuna, sobo feilawa wesibi asa ehoujo, asë lijiwa egehoujome. Sobo hi wesibi, musu, baliti musuna asa ehoujo. Matëbe.
8 Deu ordem para não levarem nada na viagem, somente uma bengala para se apoiar. Não deviam levar comida, nem sacola, nem dinheiro.
9 Na sobo juba jibowa ehwëyome, kwe sobo hihijika ëho asa ehoujo. Ato mago ëhowa egehoujome.”
9 Deviam calçar sandálias e não levar nem uma túnica a mais.
10 Na bume ita gali tlome, “Sobo li lifatewa tuhu egulona na ho some no lëglëyona, sobo kë lo mëta fwa tafa elome. Sobo kë lo mëta tafa egelobëë, na ita mana eyeume.
10 Disse ainda:
11 Na sobo li lifewa tuhu egulona na ho some nëno hana mëglana na sobobë gali aholokwaneme tole hana mëglana, kwe sobo kë life lakilewa elome. Sobo kë life kile egelona, kwe sobobë juba mago flëke bubë naba li mëta bu elome. Bu some këme hwi mëlëyome na melowene namëglame, ‘Fëyeme tëbo nilitayane? Goto seme tëbo lëgëtanamefe.’ ”
11 Mas, se em algum lugar as pessoas não quiserem recebê-los, nem ouvi-los, vão embora. E na saída sacudam o pó das suas sandálias, como sinal de protesto contra aquela gente.
12 Na kwe bubë lowene esogo mëglelëtlabë ho mana mutuja. Na bu iniwa onehome megali mëtlaguma, “Sobo tëbo lowene aholokwana ti elome na lale lowenewa esogo elelëlome.”
12 Então os discípulos foram e anunciaram que todos deviam se arrepender dos seus pecados.
13 Na bu feilawa ahwane, onehobë ato mago hehë mëtlagumetëma. Na bu lëkaluwa welë tu tëbo atona onehome tefo mëtëtagumetëma na bume sle mototoma na bu lalowa tafa mëtla.
13 Eles expulsavam muitos demônios e curavam muitos doentes, pondo azeite na cabeça deles.
14 Iniwa lifatebë oneho, bu Jisas onehome kë sle togotomebë gali waaholokwane motokouja. Na eso ho Herot bu kë gali mata aholokwane tle. Fli oneho bu megali motokouja, “Jisas ebë kwe, onehome kë baptais togotomebë Jon, tekwe nëge, matëmatë mago huju tle. Këme nëgeme, kë klelegowa wesibi melë blëge këme lotome.”
14 O rei Herodes ouviu falar de tudo isso porque a fama de Jesus se havia espalhado por toda parte. Alguns diziam: — Esse homem é João Batista, que foi ressuscitado! Por isso esse homem tem poder para fazer milagres.
15 Na fli oneho megali lamëtla, “Ebë kwe, Elaija tekwe nëge, matëmatë mago huju tle.” Na fliye kwe megali lamëtla, “Ebë kwe, Gotobë lowene mago gali të lotokweflebë ho, tekwe nëge, matëmatë mago huju tle. Bu ëtanifu Gotobë lowene mago gali të motokweflabë ho fenene.”
15 Outros diziam que ele era Elias. Mas alguns afirmavam: — Ele é
16 Na eso ho Herot bu kë gali aholokwane tle na gali tle, “Bu home kë baptais togotomebë Jonfe. Ëbame bu wame home boblo logotomebë home gali tlole, na bu tuju na Jonme mou lokwati tlë tujetle. Na bu matëmatë mago wahuju tle.”
16 Quando Herodes ouviu isso, disse: — Ele é João Batista! Eu mandei cortar a cabeça dele, e agora ele foi ressuscitado!
17 — ausente —
17 Pois tinha sido Herodes mesmo quem havia mandado prender João, amarrar as suas mãos e jogá-lo na cadeia. Ele havia feito isso por causa de Herodias, com quem havia casado, embora ela fosse esposa do seu irmão Filipe.
18 — ausente —
18 Por isso João tinha dito muitas vezes a Herodes: “Pela nossa Lei você é proibido de casar com a esposa do seu irmão!”
19 — ausente —
19 Herodias estava furiosa com João e queria matá-lo. Mas não podia
20 Eso ho Herot bu Jonme melowene latletle. “Bu lale homu na Gotobë lale lowene esogo lëglelëtlebë ho.” Na bu Jonme uli këme tletle na bume ululu sle këme totle, bubë mëse Herodias tëkle egotlelime. Bu Jonbë gali yafe aholokwane tlole, maninibona tëbo metletle na tako tutune metle. Kwe bu Jonme aholokwaneme tako tole latletlemu.
20 porque Herodes tinha medo dele, pois sabia que ele era um homem bom e dedicado a Deus. Por isso Herodes protegia João. E, quando o ouvia falar, ficava sem saber o que fazer, mas mesmo assim gostava de escutá-lo.
21 Na kë nalëwa, eso ho Herot bu feilawa hi wesibi loko tëtamë, bota bume këna fu totlebë olëna fleflesu hi nalëglelëmeme. Na Herodias bu melowene sle latle, “Bo metole nanelë, kë fleflesu hi nalë, Jonme mana tëkle nogotlëme, mogo nalë.” Na Herotbë gavmanbë eso ho, na wame home boblo mogotomabë eso enëne na Galili provins magobë letitabo ho bu kë fleflesu wesibi hime mitisiya.
21 Porém no dia do aniversário de Herodes apareceu a ocasião que Herodias estava esperando. Nesse dia Herodes deu um banquete para as pessoas importantes do seu governo: altos funcionários, chefes militares e autoridades da Galileia.
22 Kë enëne bu mana hi motokouja na Herodias boko mana tisi tëme, elefi naegleme. Na kë layo mëse bu elefi tle. Na eso ho Herot na buna kë hi mëtlabë ho bu kë elefi hwi motlotëya, mëmaune lamëtlëtëyamu na bubë elefime tako fleflesu memëtletëya. Na eso ho bu kë layo mëseme këme gali tolë, “Ju fëye wesibi tole eletlene? Ju wesibi tole laletlëye, bo jume kë wesibi nëglëme.”
22 Durante o banquete a filha de Herodias entrou no salão e dançou. Herodes e os seus convidados gostaram muito da dança. Então o rei disse à moça: — Peça o que quiser, e eu lhe darei.
23 Na eso ho Herot bume iniyafememu gali tolë, “Bo jume nëgali galimemu gali nolë. Ju wesibi tole laletlëye, bo jume kë wesibi nëglëme. Na ju metole eglena, bobë iniwa wesibi fu notometëme na jume nëlëme, na bobë lifate mata tlë nëtatëme na jebelëfu jume yo nolëme, ebë lalowa, bo tako tolemu nanelë.”
23 E jurou: — Prometo que darei o que você pedir, mesmo que seja a metade do meu reino!
24 Na kë layo mëse bu tuju na botame takune tolë, “Bo bume fëye wesibime gali noglolëmene?” Na bota këme gali tolë, “Ju bume, home kë baptais togotomebë, Jonbë esome gali eglonëme, kë eso nalëglëme.”
24 Ela foi perguntar à sua mãe o que devia pedir. E a mãe respondeu: — Peça a cabeça de João Batista.
25 Na këme kë layo mëse bu eso ho belë ita hokweinawa tuju na gali tlole, “Bo metole nanelë, ju eli, home kë baptais togotomebë, Jonbë eso mou lokwati tlë etatle, na kë eso bletë ëhou mëta tuku elëme na kë manogwa bome enënëme, hwi nanoglolëme.”
25 No mesmo instante a moça voltou depressa aonde estava o rei e pediu: — Quero a cabeça de João Batista num prato, agora mesmo!
26 Eso ho bu kë gali aholokwane tolë na bu tako maninibo metle. Kwe bu kë hi tëglelëmebë oneho, bubë iniyafe gali aholokwane motlolame nëgeme na bu këme tiniji tletëme. Këme nëgeme bu kë mësebë gali hana boblo lëtatëme.
26 Herodes ficou muito triste, mas, por causa do juramento que havia feito na frente dos convidados, não pôde deixar de atender o pedido da moça.
27 Na këme, bu wame home boblo logotomebë home, gali tlole, “Ju ejume, na Jonbë eso mou lokwati tlë etatleme na bome ehitenëme.” Na kë wame home boblo logotomebë ho, bu kalabusu lowa tuju na Jonbë eso mou lokwati tlë tëtatle.
27 Mandou imediatamente um soldado da guarda trazer a cabeça de João. O soldado foi à cadeia, cortou a cabeça de João,
28 Na bu Jonbë eso bletë ëhou mëta gwa tëtatle na tehile na layo mëseme tlëkakiji. Na layo mëse kë eso tehule na botame tujuwelë.
28 pôs num prato e deu à moça. E ela a entregou à sua mãe.
29 Na Jonbë lowene esogo mëglelëtlabë ho bu Jonme kë tëke toglolebë gali aholokwane mëtla na bu mutuja na Jon mogome fa mototla na aniji fuluju matëmatë mëta gwa mutujetla.
29 Quando os discípulos de João souberam disso, vieram, levaram o corpo dele e o sepultaram.
30 Jisas, Gotobë gali tëme kë jine tëgelëkakëmebë ho, ita mitisiya na Jisas mëta loko mëtlelëkakëjaya. Na bu iniwa wesibi kë mëtlabë na onehome kë të mëtëtagutëmabë gali Jisasme të mëtëtatla.
30 Os apóstolos voltaram e contaram a Jesus tudo o que tinham feito e ensinado.
31 Kwe feilawa oneho mitisikefëtëmame nëgeme na Jisasna bubë lowene esogo mëglelëtlabë hona bu kë nalë këme haha tafu hana mototla na hi hana mëtla. Na Jisas bubë lowene esogo mëglelëtlabë home këme gali tlome, “Te, mana manuja, hojwa tabo elë. Tafa sle nanëglame.”
31 Havia ali tanta gente, chegando e saindo, que Jesus e os apóstolos não tinham tempo nem para comer. Então ele lhes disse:
32 Na bu ihe mëta fëfe mëtla na buwa hojwa tabo elë mutuja.
32 Então foram sozinhos de barco para um lugar deserto.
33 Na feilawa oneho bu hwi mëtlaguma na lowene mëtla, “Jisas lalëlelumefe, bubë lowene esogo mëglelëtlabë home.” Na këme nëgeme lilife lilife mago oneho bu Jisasna kë mutujabë life elë këme fëka motokouja na kë lifewa bu afina fwa mutula. Na Jisas bubë lowene esogo mëglelëtlabë home nagi fwa tulelëme.
33 Porém muitas pessoas os viram sair e os reconheceram. De todos os povoados, muitos correram pela margem e chegaram lá antes deles.
34 Këme nëgeme, Jisas bu jelëfowa fwa tule na bu kë feilawa onehome hwi tlome. Bume mehwi latlome. Bu sipsip kleli, ho lëglëme jwabë fenene. Ho bume hana taitame. Na bu bume tako maninibo këme tletëme. Na bume feilawa gali të tëtatëme.
34 Quando Jesus desceu do barco, viu a multidão e teve pena daquela gente porque pareciam ovelhas sem pastor. E começou a ensinar muitas coisas.
35 Tokwafe, taboklë mu, Jisasbë lowene esogo mëglelëtlabë ho bu belë mitisiya na bume gali motlola, “Ebë taboklëmu na ebë hojwa life. Sebo hi wesibi hamago fa nogotlamene? Hanane mu.
35 De tardinha, os discípulos chegaram perto de Jesus e disseram: — Já é tarde, e este lugar é deserto.
36 Te, ju onehome mana jine ebelëkakëme. Loli life elë fwa matliwaya, hi wesibi balitina glo namëglame.”
36 Mande esta gente embora, a fim de que vão aos sítios e povoados de perto daqui e comprem alguma coisa para comer.
37 Kwe Jisas bubë lowene esogo mëglelëtlabë home gali tafu tëtatëme, “Hi wesibi bume sobo eglëmome.” Na bu Jisasme takune motlola, “Ëëë, ju melowene lalene, ‘Sebo bletë nage 200 balitina glo nëlamene na bume nëlëmame?’ Sebo këha baliti hananefe.”
37 Mas Jesus respondeu: Os discípulos disseram: — Para comprarmos pão para toda esta gente, nós precisaríamos de duzentas moedas de prata .
38 Na bume takune tlome, “Habenuju bletë nage mëbetëyone? Sobo hwi ejuwelëmo.” Na bu hwi mutujuwelëma na ita mitisiya na Jisasme gali motlola, “Sebo tobali bletë nage mëbe na mo tële mëbe.”
38 Jesus perguntou: Os discípulos foram ver e disseram: — Temos cinco pães e dois peixes.
39 Na Jisas bume gali tlome, “Sobo lale agosaba mëta loko elagujome na tafa ekoujome.”
39 Então Jesus mandou o povo sentar-se em grupos na grama verde.
40 Na bu iniwa tafa motokouja. Fli tafa mëtlabë we lujuafe we oneho na fli tafa mëtlabë 50 oneho.
40 Todos se sentaram em grupos de cem e de cinquenta.
41 Na Jisas kë tobali bletë nage na tële mo glo tle na hwi tokwake na Gotome lale gali tlole, “Ebë bletë nagena mona yaha fëyeme enënane?” Na bu klelegowa wesibi blëge totle na kë bletë nage fufu totome na bubë lowene esogo mëglelëtlabë home tlëme, onehome sa namëgëtatëmame. Na bu kë tële mo mata fufu totome na sa mëtëtagutëma.
41 Aí Jesus pegou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e deu graças a Deus. Depois partiu os pães e os entregou aos discípulos para que eles distribuíssem ao povo. E também dividiu os dois peixes com todos.
42 Na bu iniwa hi mëtla na imo sosolo mototoma.
42 Todos comeram e ficaram satisfeitos.
43 Na bu bletë nage lënena, mo lënena we ita tële basketë musu mëta mëtëselokwaya. Na kë basketë musu ëfowa lakalewa mëtle.
43 E os discípulos ainda recolheram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 Feilawa oneho bu kë bletë nage hi mëtla na hobë tabëi kë niji 5,000 bu onename nëbalename hana tabei mëtla. Na bu bletë nage lënena, mo lënena we ita tële basketë musu mëta mëtëselokwaya. (6.41-44)|alt="Feeding the 5000" src="DN00443b.tif" size="col" loc="6.41-44" copy="Darwin Dunham © United Bible Societies, 1989." ref="6.41-44"
44 Foram cinco mil os homens que comeram os pães.
45 Na kë nalëwamu, Jisas bubë lowene esogo mëglelëtlabë home, gali tlome, “Sobo ihe elë fëfe elome na jelëfo elë Betsaida lifatewa su ekakome.” Na bu iniwa onehome jine tëbelëkakëme. Buwa lëtabe nalëgleme.
45 Logo depois, Jesus ordenou aos discípulos que subissem no barco e fossem na frente para o povoado de Betsaida, no lado leste do lago, enquanto ele mandava o povo embora.
46 Onehome afina jine tëbelëkakëme, na bu fatiniwa tokwale, Gotome gëgali nalogolelëleme.
46 Depois de se despedir dos discípulos, Jesus subiu um monte a fim de orar ali.
47 Na atome hwi olëna, bubë lowene esogo mëglelëtlabë ho lake tu ku mëta ihena kakëha mëtemula na Jisas lake tu helefo mëta tlibe.
47 Quando chegou a noite, o barco estava no meio do lago, e Jesus estava em terra, sozinho.
48 Na Jisas bu hwi telokwakëme, bu ihena yafe yegu motokouja, kwe flelu ihe yelu boblo tëgëtatëmeme nëgeme, na ihe alabuju këme tiwatëme. Tokwafe, fole olëna Jisas lake tu matawa wa bu belë tisi tëme. Bu sigli lëgetokwakëmeme kofene.
48 Ele viu que os discípulos estavam remando com dificuldade porque o vento soprava contra eles. Já de madrugada, entre as três e as seis horas, Jesus foi até lá, andando em cima da água, e ia passar adiante deles.
49 Kwe bubë lowene esogo mëglelëtlabë ho bume hwi motlola, tu matawa wa asë tole. Na bu meweniji lamëtla, “Alibahowa.” Na bu afëfleina memëtla.
49 Quando viram Jesus andando em cima da água, os discípulos pensaram que ele era um fantasma e começaram a gritar.
50 Na iniwa bume hwi motlola na uli memëtla. Kwe Jisas bume hokweinawa gali tlome, “Sobo uli asa elo. Bo tekwe nëge. Sobo lalowa tafa elo.”
50 Todos ficaram apavorados com o que viram. Mas logo Jesus falou com eles, dizendo:
51 Na bu ihewa fe tokwake na buna mëtëtabëya. Na flelu latliwa tëkake. Na bu klelego memëtla.
51 Aí subiu no barco com eles, e o vento se acalmou. Os discípulos estavam completamente apavorados.
52 Jisas tobali bletë nage feilawa onehome sa tëtatëmena, bubë kalëlego olafa tëtatëme. Kwe bubë lowene esogo mëglelëtlabë ho kë lowenebëme lowene sle hana mëtletla, aholokwana timu mëtla. Këme nëgeme tu matawa wa kë asë tëglebë na flelu kë tli tëgëbebëme klelego këme mëtletla. Bubë lowene mana yaya tletëmemu. Bu bubë kalëlego, lowene sle jwa mëgletlame nëgeme.
52 É que a mente deles estava fechada, e eles não tinham entendido o milagre dos pães.
53 Jisas, bubë lowene esogo mëglelëtlabë hona, lake tu su mëtëkaka na Genesaret lifatewa fwa mëtëtëkekëya na ihe kesi mëtëtaya.
53 Jesus e os discípulos atravessaram o lago e chegaram à região de Genesaré, onde amarraram o barco na praia.
54 Bu ihe mago, helefo elë fëfe motokwaka, na hokweinawa oneho bu Jisasme hwi motlola na weniyane mana mëtëselëla sle mëtla.
54 Quando desceram do barco, o povo logo reconheceu Jesus.
55 Na ho bu kë lifate li mëta kë lëgëbagubë lifatewa fëka fëka mëtëbelëfaya na onehome gali mëtlaguma. Na oneho, bu Jisas kë tafa tuglebë gali, aholokwane mëtla na bu tëbo atona onehome sanëneme gogwa mëtla na bu belë mëtlesuma.
55 Então, eles saíram correndo por toda aquela região, começaram a trazer os doentes em camas e os levavam para o lugar onde sabiam que Jesus estava.
56 Na iniwa tatako lifate elë na tokwëtokwë lifate elë Jisas bu kë tuhu tokoubë, oneho kë mëta loko mëglelëkefëyabë lifeku elëme, tëbo atona onehome kë belëme mëtleluma. Na bu Jisasme anisasana gali motlola, “O masiwafe, kë tëbo atona oneho, jubë ëho mëta fwa lalowa lu mëtomene, sle namëglame.” Na iniwa oneho melë kë mëtlabë, bu laslewa mëtla.
56 Em todos os lugares aonde ele ia, isto é, nos povoados, nas cidades e nas fazendas, punham os doentes nas praças e pediam a Jesus que os deixasse pelo menos tocar na barra da sua roupa. E todos os que tocavam nela ficavam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.