Atos 27
Ëhwati Gali (NCE) vs ARIB
1 Festus gali mesle latotle, sebo sibu lome fe nëlame na Itali provinswa nujame. Na bu Polname, fli kalabusu enënename, wame home boblo mogotomabë enënebë eso ho belë sei mutujuwelëma, bu mëglëboujalime hwi sle namoglomame. Kë hobë weniji Julius. Buna bubë wame home boblo mogotomabë enënena, bu eso ho Sisarbë lo mëta sei mëglëkeflabë enëne.
1 E, como se determinou que navegássemos para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião por nome Júlio, da corte augusta.
2 Na sebo Adramitium lifate mago kë tigisibë sibu lo mëta fëfe tla. Kë sibu lo, nutu helefo mëta, kë tafa mokoujabë lifate elëme lugujume kofenene, Esia provins mëta. Na Aristarkus bu sebona tuja. Kë ho bu Masedonia provins mago na bubë lifate weniji Tesalonaika. Na kwe sebo Sisaria lifate kile totla.
2 E, embarcando em um navio de Adramítio, que estava prestes a navegar em demanda dos portos pela costa da Ásia, fizemo-nos ao mar, estando conosco Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Jowa klabë tëkaka na sibu lo Saidon lifate mëta fla tule. Na Julius, Polme lale lakale lebotane tëtatle na bume megali tlole, “Jubë yabenime hwime lalowa egujume, bu jume hi wesibiname, fli wesibiname mëgaito namëglame.”
3 No dia seguinte chegamos a Sidom, e Júlio, tratando Paulo com bondade, permitiu-lhe ir ver os amigos e receber deles os cuidados necessários.
4 Na kwe tokwafe Saidon lifate kile totla. Na tako flelu, sibu lo miti nagi fo tëtagule. Këme nëgeme, sebo Saiprus afayo amlebo elë këme hwagënë tokwokwëya. Na kë afayo aflokobë tako flelu hana tle.
4 Partindo dali, fomos navegando a sotavento de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Sebo tako nutu su tëkaka na Silisia provins na Pamfilia provins loli elë sigli tokouja. Na Lisia provinsbë lifate mëta, Maira mëta fla tula.
5 Tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Na sebo kë lifate mëta sibu lo mago fëfe tëkaka. Na wame home boblo mogotomabë enënebë eso ho Aleksandria lifate mago kë tigisibë sibu lo hwi tlole. Kë sibu lo, Itali provinswa luguju nalëgleme. Këme nëgeme bu seme kë sibu lowa mëtlenuna. Na sebo kë sibu meta fëfe tula.
6 Ali o centurião achou um navio de Alexandria que navegava para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Na sebo Maira lifate kile totla, na sibu lo feilawa olë alabujuwa tujukëfe. Flelu bume miti nagi fo tëtagukefleme nëgeme. Sebo Nidus lifatewa nounou watla kwe flelu sibu lo mana kë tëbetokwakle na sebo tuguja hana tla. Këme nëgeme sebo sibu lo jelë tetokwakla na Krit afayo elë tuja. Na sebo Krit afayo flelu jwa tabo elë tuja, Salmone hwetu li elë tuja.
7 Navegando vagarosamente por muitos dias, e havendo chegado com dificuldade defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos a sotavento de Creta, à altura de Salmone;
8 Na sebo kë afayo mëglëbo elë alabuju tujukefëya. Na sebo li afloko elë mana fwa tla. Kë aflokobë weniji melë, “Lale Ku Tako.” Bu Lasea lifate li mëta lëbe.
8 e, costeando-a com dificuldade, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laséia.
9 Na kwe, lebutako olë wafi mutuju na Gotome hi jwa tafa mëtletlabë olë mata wafi tuju. Na nutu feilawa sosogli lëglebë yeme wafwa tla. Këme nëgeme, Pol megali tlome,
9 Havendo decorrido muito tempo e tendo-se tornado perigosa a navegação, porque já havia passado o jejum, Paulo os advertia,
10 “O sibu lo mago enëne, sobo aholokwane elo. Bo melë lowene nanelë, sebo eli nugujana, kwe sebo alëgeme tëbo niglitayame. Na kwe kë sibu lo na lebutako wesibi tëbo mëgleme. Wesibiwa tëbo mëgleme nane. Weye. Sebo fli kë mëta gigli nëglame.”
10 dizendo-lhes: Senhores, vejo que a viagem vai ser com avaria e muita perda não só para a carga e o navio, mas também para as nossas vidas.
11 Kwe wame home boblo mogotomabë enënebë eso ho, Polbë gali aholokwane hana tlole. Bu sibu lo bolijayabë lowene na sibu lo kë asë tëglelëlebë hobë lowene esogo tlelëtëme.
11 Mas o centurião dava mais crédito ao piloto e ao dono do navio do que às coisas que Paulo dizia.
12 Ebë sibu lo këkesi labu kë nëgebë, lale tabo nane. Tako flelubë olë ligisi nëgena, sibu lo flelume habëna ëho lëglemene? Flelu sibu lome bubluju logotleme. Këme nëgeme lebutako ho, sibu lo mëta kë tafa mëtlabë, gali sle mototla, kë lifate kile namëglame. Bu melowene mëtla, “Sebo ebë lifate kile nëlame na Finiks lifatewa nujame. Na kë lifate mëta, tako flelu ligisi olë tafa nëlame. Bale, fwa nugulame nawa o hanane.” Finiksbë sibu lo këkesi tala Krit afayo nëgemowe mëglëbo elë lëbetëme. Na sibu lo kë tëbo lotokwefëmebë flelu, kë belëme fe hana lulekefe. Pol Rom Lifewa Ke Tugujubë (27.1–28.14)|alt="Map: Paul's Journey to Rome" src="nce_GPS_Paul4-BW.tif" size="col" loc="27.1–28.14" copy="none (SIL)" ref="27.12"
12 E não sendo o porto muito próprio para invernar, os mais deles foram de parecer que daí se fizessem ao mar para ver se de algum modo podiam chegar a Fênice, um porto de Creta que olha para o nordeste e para o sueste, para ali invernar.
13 Negemowelë mago flelu tisi na bu tako flelu nane. Këme nëgeme, bu melowene mëtla, “Sebo Finiksbë sibu lo këkesi labuwa lalowa nugujame.” Këme nëgeme bu sibu lo kë fa logotlebë hobota tabo ainë buhe mototla na bu kë tala kile mëtla. Na Krit afayobë helefo mëglëbo mëglëbowa mana mutuja.
13 Soprando brandamente o vento sul, e supondo eles terem alcançado o que desejavam, levantaram ferro e iam costeando Creta bem de perto.
14 Bu mutujabëë, na hokweinawa Krit afayo elë mago labasagli flelu tako mana tisi. Bu kë flelu mefë lamotla, “Nëgetuje elë mago flelu.”
14 Mas não muito depois desencadeou-se do lado da ilha um tufão de vento chamado euro-aquilão;
15 Na kë flelu sibu lome feilawa bëbë totle na ku takowa fo tëtagule. Sibu lo mëta kë wege mëglabë ho bu sibu lo yelu, flelu kë belëme tigisibë elëme yafe swaya mototla kwe hanane. Flelu bume tako boblo metotome. Këme nëgeme bu flelubë tolewa esogo mëtlelëtla. Na sibu lo ku tako elë mana fo fowa tëtagule.
15 e, sendo arrebatado o navio e não podendo navegar contra o vento, cedemos à sua força e nos deixávamos levar.
16 — ausente —
16 Correndo a sota-vento de uma pequena ilha chamada Clauda, somente a custo pudemos segurar o batel,
17 — ausente —
17 o qual recolheram, usando então os meios disponíveis para cingir o navio; e, temendo que fossem lançados na Sirte, arriaram os aparelhos e se deixavam levar.
18 Fleluna, nutuna sibu lome feilawa boblo mototlo. Këme nëgeme, jowa klabë tla na sibu lo mëta kë wege mëglabë enëne, fli wesibi nutuwa sisike mëtla, sibu lo fogolego nalëgleme.
18 Como fôssemos violentamente açoitados pela tempestade, no dia seguinte começaram a alijar a carga ao mar.
19 Tële olë wamutuju na aona olëbëna bu sibu lo kë asë mëglelëmebë selë fli na selë kë mëta kesi mëglebë ti flina nutuwa sisike mëtëtëkaka, sibu lo fogolego nalëgleme.
19 E ao terceiro dia, com as próprias mãos lançaram os aparelhos do navio.
20 Lebutako olë sebo klijina, sëgetobana hwi hana noloma. Na tako flelu seme sibu lona feilawa bëbë tëtaguna. Këme nëgeme, sebo melowene hana nëla, “Sebo tuja ato nëtabëyame.” Weye. Sebo melowene nanëla, “Sebo iniwa gigli nëglame.” Na kë flelu sibu lome feilawa bëbë totle. (27.14-15)|alt="caught in a storm" src="IB04217b_gr.tif" size="col" loc="27.14-15" copy="Farid Faadil © Biblica, Inc. Used with permission. All rights reserved worldwide." ref="27.14-15"
20 Não aparecendo por muitos dia nem sol nem estrelas, e sendo nós ainda batidos por grande tempestade, fugiu-nos afinal toda a esperança de sermos salvos.
21 Lebutako olë bu iniwa hi jwa tafa mëtla. Na tokwafe, Pol huju tle na ku mëta tlibe na bume megali tlome, “Sobo bobë gali esogo tëglelëtënabë na Krit afayo kile jwa nëlame kwe seme ebë tëbo olë esune hana lëglëname fene.
21 Havendo eles estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Senhores, devíeis ter-me ouvido e não ter partido de Creta, para evitar esta avaria e perda.
22 Kwe bo some gali nëlëyo, sobo ebë tëbo olëme feilawa asa tutune eletelo. Semago ho li hana gli lëgleme. Kwe sibu lowa tëbo lëgleme.
22 E agora vos exorto a que tenhais bom ânimo, pois não se perderá vida alguma entre vós, mas somente o navio.
23 Bo Gotome fwa tafa nëglekefëtelëbë ho. Na Gotome fwa lotu nëglekefëtelëbë ho. Ëje klabë, Gotobë ensel bobë lime lilikakitenë,
23 Porque esta noite me apareceu um anjo do Deus de quem eu sou e a quem sirvo,
24 na megali lolonë, ‘Pol ju ebë wesibi kë fata lëglebëme uli asa ele. Ju tokwafe Rom lifatewa tuhu eguleme na Sisarbë naba lime elibeme. Aholokwane ele. Goto some lëgaitome. Na iniwa ho juna sibu lo mëta kë tafa egelobë bu gigli hana mëglame.’
24 dizendo: Não temas, Paulo, importa que compareças perante César, e eis que Deus te deu todos os que navegam contigo.
25 Ensel megali loglonëme nëgeme na bo some këme gali nëlëyo, sobo uli asa elo. Bo Gotome melowene nanëletelë, ‘Iniwa wesibi bu bome fene gali lolonë, bu melë fata mëgleme.’
25 Portanto, senhores, tende bom ânimo; pois creio em Deus que há de suceder assim como me foi dito.
26 Kwe flelu ebë sibu lo lëgehuleme na li afayobë yenëba mëta bubluju luleme.”
26 Contudo é necessário irmos dar em alguma ilha.
27 Na kwe sebo kë nutu mëta tëtabëyabëë, olë këniji latla we ita aona. Kë nutu mefë lamotla Mediterenian nutu. Nilifu klabë kuna, sibu lo mëta kë wege mëglabë enëne melowene mëtla, “Sibu lo li afayo belë fwa lëgleme lololi lalëlefe.”
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós ainda impelidos pela tempestade no mar de Ádria, pela meia-noite, suspeitaram os marinheiros a proximidade de terra;
28 Këme nëgeme, hobota tabo wesibi taba heletabo mëta kesi mototla na yenëba mëgëselëlabëme nutuwa tuku mëtëtëkaka na yenëba këna mëtëselëla. Na ita buhe mëtetofakla na bubë lëlekuju tabei ebë këniji niliafewe. Na ita sibu lona kli mëtëkaka na ita yenëba këna lëlekuju mëglabë wesibi tuku mëtëtëkaka. Na ita buhe mëtetokwakla na bubë lëlekuju tabei ebë këniji aowafewe. Këme nëgeme bu melowene mëtla, “Yenëba lololi tei notlafe.”
28 e lançando a sonda, acharam vinte braças; passando um pouco mais adiante, e tornando a lançar a sonda, acharam quinze braças.
29 Na bu uli memëtla, sibu lo, aniji mëta bubluju lëglelime. Këme nëgeme bu sibu lo këna hobota lëglebë ainë nilina, sibu lo elo elëme sike mëtëtëkaka, sibu lo kë mëta fwa lëgemule nalëgleme. Na bubë gotome gali tuku mëtletëma, hokweinawa feti nalëgleme, bu hwi sle namëkakame.
29 Ora, temendo irmos dar em rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, e esperaram ansiosos que amanhecesse.
30 Sibu lo mëta kë wege mëglabë ho, sibu lo kile namëglame fene, alëge hohwi mëtëtatla. Këme nëgeme bu sibu lo mago ihe tabana nutu mëta tuku mëtëmalitaya. Na mesogëna mëtla, “Sebo kë ihena, ainëna taba eso, sibu yelu mëta kë kesi nanokoujame na ainë mana nutuwa sisike nëtëkakame.”
30 Procurando, entrementes, os marinheiros fugir do navio, e tendo arriado o batel ao mar sob pretexto de irem lançar âncoras pela proa,
31 Kwe Pol wame home boblo mogotomabë enënebë eso honame wame home boblo mogotomabë enënename megali tlome, “Kë enëne sebona sibu lo mëta tafa jwa nëglana kwe sobo gigli egelome.”
31 disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Këme nëgeme, wame home boblo mogotomabë enëne tële taba, ihe mëta kë kë kesi mëtlabë, tëtlë mototoma. Na nutu ihe mana fo tëtagwi.
32 Então os soldados cortaram os cabos do batel e o deixaram cair.
33 Feti lololi tle. Na Pol iniwa home, hi wesibi hi namokoujame anisasana gali tlome. Na bu megali tlome, “Sobo we ita nilina olë tafa sle hana telo, tutune mëta fwa tafa tokweijo na hi wesibi hana hi tokweijo.
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais e permaneceis em jejum, não havendo provado coisa alguma.
34 Këme nëgeme bo some anisasana këme gali nëlëyo, sobo hi wesibi mana hi naekoujome. Some kë hi wesibi afutuku namëglelëyome. Sobo aholokwane elo. Semago ho li ato li hana tëbo logotleme, sebo iniwa lalowa nëtabëyame.”
34 Rogo-vos, portanto, que comais alguma coisa, porque disso depende a vossa segurança; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 Na Pol kë gali yawe tlole na bletë nage fa totle na bu kë enënebë naba lime Gotome lale gali tlole, “Ebë bletë nage, yaha fëyeme enënëne.” Na bu bletë nage fufu totle na mana hi tle.
35 E, havendo dito isto, tomou o pão, deu graças a Deus na presença de todos e, partindo-o começou a comer.
36 Iniwa ho bu Polbë gali aholokwane mëtla na bubë tutune lowene, sle tletëme. Na bu mata hi wesibi glo motokouja na hi motokouja.
36 Então todos cobraram ânimo e se puseram também a comer.
37 Sebo sibu lo mëta kë tafa tëglabë tabei bu këniji 276 ho.
37 Éramos ao todo no navio duzentas e setenta e seis almas.
38 Sebo hi tokoujabë, imo soslo mëtëtagujaya. Na sebo witi liji begë manogwa nutuwa sisike tëtëkaka, sibu lo fogolego nalëgletëname.
38 Depois de saciados com a comida, começaram a aliviar o navio, alijando o trigo no mar.
39 Olë wafeti tëbe na sibu lo mëta kë wege mëglabë ho yenëba hwi mëtelokwakla. Kwe kë yenëba mëtëselëla hana mëtla. Na bu wakona tëglebë yenëbabë hwi mëtelokwakla. Na bu gali mëtla, “Sebo ebë sibu lo, ebë wakoha tabo elë manehula na kë mëta fla nulelëlame.”
39 Quando amanheceu, não reconheciam a terra; divisavam, porém, uma enseada com uma praia, e consultavam se poderiam nela encalhar o navio.
40 Këme nëgeme bu ainë mago taba tëtlë mototoma na nutu mëta hune mëtëkaka. Na bu sibu lo këna kë asë mëglelëlabë yegu mago taba totohwa mototoma. Na bu sibu lo kë asë mëglelëlebë selë kli mototokwakla, flelu hoho nalogotleme. Na sibu lo yenëba elë mana lujume.
40 Soltando as âncoras, deixaram-nas no mar, largando ao mesmo tempo as amarras do leme; e, içando ao vento a vela da proa, dirigiram-se para a praia.
41 Kwe sibu lo yelu, nutu lokwalëfe mago yenëba mëta lalesiliwa totole. Na nutu bu sibu lo elo bubluju totle.
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam o navio; e a proa, encravando-se, ficou imóvel, mas a popa se desfazia com a força das ondas.
42 Na wame home boblo mogotomabë enëne, bu kalabusu home hao mëtletëma, bume mogo nalë tëtëkle namëgëtayame fene. Bu fofolou mokoujame na mana mëlëboukakujalime.
42 Então o parecer dos soldados era que matassem os presos para que nenhum deles fugisse, escapando a nado.
43 Kwe wame home boblo mogotomabë enënebë eso ho Polme lëgaitalëme tole lëgletleme nëgeme. Na bu wame home boblo mogotomabë enëneme melëkle totome, “Kalabusu home mogo nalë asa tëtëkle eto. Matëbe.” Na bu seme iniwa gali tlona, “Sobo foloume lowene lalo kwe sobo afina lalowa okokli ekako na yenëba elë folou ekoujome.
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, estorvou-lhes este intento; e mandou que os que pudessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra;
44 Na sobo fli, sibu lo mago agwihe glo elome na këna some nutu mana yenëbawa fo lëtagujome.” Sebo melë tla na sebo iniwa yenëba elë fëfe tula. Na semago liha hana tëbo tlita. Sebo agwihe glo tla na sebo yenëba elë iniwa fëfe tula. (27.44)|alt="shipwrecked" src="IB04218_gr.tif" size="col" loc="27.44" copy="Farid Faadil © Biblica, Inc. Used with permission. All rights reserved worldwide." ref="27.44"
44 e que os demais se salvassem, uns em tábuas e outros em quaisquer destroços do navio. Assim chegaram todos à terra salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.