Mateus 20
Iyo New Testament (NCA_WBT) vs NVT
1 “Qeni, sambo simburímbo unipareyó wiri yereyote naruyóŋuko ya simburí ŋunde qembe. Ita saraŋoní ya rotoro uni kumi yoriní wain khoyómo kho tiqo, kimo yereweya.
1 “Pois o reino dos céus é como o dono de uma propriedade que saiu de manhã cedo a fim de contratar trabalhadores para seu vinhedo.
2 Simburímboya kho unindoya kimoye ŋuro newonde kanata tero kosa kanata quro kimoye ŋuko wondo musiyó kanata siyowaŋgo. Newonde kanata teroqo, asá yiriní wain khono uyaro kho taŋgurí.
2 Combinou de pagar uma moeda de prata por um dia de serviço e os mandou trabalhar.
3 “Asa ita saraŋoní 9 kilok ŋunde quno simburímbo ya rotoro uni kumi yendémo kinaŋge kaŋeyaŋgurí ŋu
3 “Às nove da manhã, estava passando pela praça e viu por ali alguns desocupados.
4 yiyoro ŋande yimiraró, ‘Ye ŋuya uya wain khono kho tiqo, nondo khoyemboro topé meté tewano.’
4 Contratou-os e disse-lhes que, no final do dia, pagaria o que fosse justo.
5 Yiní iŋoro toŋeŋgurí. Ŋundiro naŋge uni parámimbo kosa keweroko ko suwoya 3 kilok ŋunde quno ya rotoro o korete taró ŋu naŋge taró.
5 E eles foram trabalhar no vinhedo. Ao meio-dia e às três da tarde, fez a mesma coisa.
6 “Asa suwoya 5 kilok ŋunde quno ya rotoní uni kumi kinaŋge kaŋeyuri yiyoro ŋande osese yereró, ‘Ye date koro ŋande ita saraŋoní kinaŋge kaŋaŋgo qu kaŋeyuri suwoya tete?’
6 “Às cinco da tarde, estava outra vez na cidade e viu por ali mais algumas pessoas. ‘Por que vocês não trabalharam hoje?’, perguntou ele.
7 “Yiní mande topé ŋande yaŋgurí, ‘Uni kato nore kho kama yunote.’ “Yiqo, ŋande yimiraró, ‘Ye ŋuya uyare neneŋo wain khonemo kho ti.’
7 “‘Porque ninguém nos contratou’, responderam. “Então o proprietário disse: ‘Vão e trabalhem com os outros no meu vinhedo’.
8 “Asa suwo tewero tiníqo, kho simburímbo eneŋo kho uniyó korete ŋu ŋande miraró, ‘Keto kho uni soso neko yereka mahika kimo yuno. Koretero uni tukú maheteŋgo quro kimoye yunoro, yate-yate korete qu yuno.’
8 “Ao entardecer, mandou o capataz chamar os trabalhadores e pagá-los, começando pelos que haviam sido contratados por último.
9 “Ŋunde yiní uni 5 kilok ŋuno kho kimani taŋgurí ŋu mahero kanata-kanata wondo musiyó kanata raŋgurí.
9 Os que foram contratados às cinco da tarde vieram e receberam uma moeda de prata.
10 Yate-yate uni ita saraŋoní kho kimani taŋgurí ŋu mahero ŋande ye iŋaŋgurí, mone parámi rewe teteto, ye iŋaŋgurí. Quko kini. Ene ŋuya kanata-kanata wondo musiyó kanata naŋge raŋgurí.
10 Quando chegaram os que foram contratados primeiro, imaginaram que receberiam mais. Contudo, também receberam uma moeda de prata.
11 Ŋunde rero kho simburí ŋuya kiro mande yero
11 Ao receber o pagamento, queixaram-se ao proprietário:
12 ŋande yaŋgurí, ‘Norendo naru piru koweyumu tato kosako nore hamó nutoyote. Quko ŋa uni ŋando tukú mahero naru tukuni naŋge kho teteŋgo, quko noreŋo kimonani ŋunde naŋge siyoteŋgo. Ŋu piyimi.’
12 ‘Aqueles trabalharam apenas uma hora e, no entanto, o senhor lhes pagou a mesma quantia que a nós, que trabalhamos o dia todo no calor intenso’.
13 “Ŋunde yiqo, kho simburímbo kho uni ŋunde yaŋgurí qu ka ŋande miraró, ‘Topone, no keno o piyimi ka kama teteno. Koretero nore irisa keto wondo musiyó kanata reweya ŋuro newonde kanata taro, hamómbe?
13 “O proprietário respondeu a um deles: ‘Amigo, não fui injusto. Você não concordou em trabalhar o dia inteiro por uma moeda de prata?
14 Asa, kimoke reya toŋe. Neneŋo iŋo-iŋonemo naŋge kimo ŋunde naŋge uni tukú maheteŋgo ŋuya yunoteno.
14 Pegue seu dinheiro e vá. Eu quis pagar ao último trabalhador o mesmo que paguei a você.
15 Ŋuko neneŋo na. Asa neneŋombo meté o neneŋomboro sopoyowano, hamómbe? Ko o meté te yunowero teweqo, ke date koro newonde piyimi tete?’”
15 É contra a lei eu fazer o que quero com o meu dinheiro? Ou você está com inveja porque fui bondoso com os outros?’.
16 Yesuko ŋunde yero yaró, “Ŋunde naŋge uni weŋa yoteŋgo ŋuko koretewaŋgo. Ko uni korete yoteŋgo, ŋuko tukú tewaŋgo.”
16 “Assim, os últimos serão os primeiros, e os primeiros serão os últimos”.
17 Asa Yesuko Yerusalem oyate iŋo-iŋo rewero uni 12 ŋuyorero enemata yotoro ŋande yimiraró,
17 Enquanto subia para Jerusalém, Jesus chamou os doze discípulos e lhes disse, em particular, o que aconteceria com ele:
18 “Iŋoyi, itaka nore Yerusalem owé teteto. Ko unindo Unindoro Naŋuníŋu rero o qa-qa unindoro tapá uni kandeyemo ko hutuŋo mande ŋuro iŋo-iŋo uni kandeyemo rotowaŋgo.Ŋunde riqo, topé piyimi rero, uratoka khumoní, ye iŋowaŋgo.
18 “Ouçam, estamos subindo para Jerusalém, onde o Filho do Homem será traído e entregue aos principais sacerdotes e aos mestres da lei. Eles o condenarão à morte
19 Ŋunde yero rero uni wini meyowomboro kandeyemo rewaŋgo. Ŋuro tero ŋu uni ŋundo huwó mande yero haususuworo tipiririkoporowowaŋgo. Ko naru kapusayómo pitu ko otoqoweya.”
19 e o entregarão aos gentios, para que zombem dele, o açoitem e o crucifiquem. No terceiro dia, porém, ele ressuscitará”.
20 Yiní Sepeti koro simó irisakoya náyarimboya Yesuko mahero potoruku tero pare ŋundo o karo kirayaró.
20 Então a mãe dos filhos de Zebedeu veio a Jesus com seus filhos. Ela se ajoelhou diante dele a fim de lhe pedir um favor.
21 Yiní ŋande oseseyaró, “Ke do karo iŋoyote?” Yiní ŋande miraró, “Ŋande iŋoteno, asa keto unipareke wiri yereyote naruyómo ŋuno meté neneŋo simóne irisa ŋa ŋuya unipare wiri yerewari, kato kandeke kondéwore kunditiní kato kandeke tesina kunditeweya.”
21 “O que você quer?”, perguntou ele. Ela respondeu: “Por favor, permita que, no seu reino, meus dois filhos se sentem em lugares de honra ao seu lado, um à sua direita e outro à sua esquerda”.
22 Yesuko mande topé ŋande yaró, “Yeko kira ŋuro kama iŋoyi tondaŋete. Asa yarindo peka nondo topako ŋuno sono newano ŋunope yari ŋuya meté ŋuno newari?” Ko enendo ŋande mirariyó, “Nore meté.”
22 Jesus respondeu: “Vocês não sabem o que estão pedindo! São capazes de beber do cálice que estou prestes a beber?”. “Somos!”, disseram eles.
23 Ko Yesuko ŋande yimiraró, “Hamó, yarindo neneŋo topako newari. Quko dandoko kandene kondésina ko kandene tesina kunditewari, o ŋuko nondo rokóŋowero qu kini. Kini. Kundite-kundite yakutí ŋuko awando uni ŋuro yero rokóŋaró ŋu yunoweya.”
23 Então Jesus disse: “De fato, vocês beberão do meu cálice. Não cabe a mim, no entanto, dizer quem se sentará à minha direita ou à minha esquerda. Meu Pai preparou esses lugares para aqueles que ele escolheu”.
24 Asa iŋo-iŋo rewero uni kande irisa qundo yerepasa ŋu Yesu kirayariyó ŋuro iŋoro eneya saŋgirí taŋgurí.
24 Quando os outros dez discípulos souberam o que os dois irmãos haviam pedido, ficaram indignados.
25 Quko Yesuko neko yiriní mahiqo, ŋande yaró, “Ye iŋoteŋgo, ko wini meyowomboro uni kembéye ŋundo eneŋo winiye piyimi sopo yereyoteŋgo. Kowe uni parámiyembo eneŋombo owé parámi rewero quro iŋoyoteŋgo.
25 Então Jesus os reuniu e disse: “Vocês sabem que os governantes deste mundo têm poder sobre o povo, e que os oficiais exercem sua autoridade sobre os súditos.
26 Quko ye ŋunde ma tewero. Kini, ye keweroye moŋgo uni kato uni parámi tewero ye iŋoyote tiníqo, sunará simó ŋunde teweya.
26 Entre vocês, porém, será diferente. Quem quiser ser o líder entre vocês, que seja servo,
27 Ko uni kato owé parámi rewero ye iŋoyote tiníqo, yeŋo kho simóye ŋunde yoweya.
27 e quem quiser ser o primeiro entre vocês, que se torne escravo.
28 Ŋunde naŋge Unindoro Naŋuníŋundo unipareto eneŋo sunará tewero quro kama maheró. Kini, enendo uniparetoro sunará tewero maheró, ko yoto-yotoyó rotoro kimo yerewerokoro maheró.”
28 Pois nem mesmo o Filho do Homem veio para ser servido, mas para servir e dar sua vida em resgate por muitos”.
29 Asa Yesu koya iŋo-iŋo rewero uniyómboya Jeriko rotoro oyi unipare qambu horé yohowaŋgurí.
29 Quando Jesus e seus discípulos saíam de Jericó, uma grande multidão os seguiu.
30 Uni irisa toŋeyari kiré mu khe tapémo kunditeyari. Asa Yesu maheró ŋuro piŋa mande iŋoro kondé ŋande neko kiwariyó, “Uni Parámi, Dewit koro naŋuní,sikínari te nuno.”
30 Dois cegos estavam sentados à beira do caminho e, quando souberam que Jesus vinha naquela direção, começaram a gritar: “Senhor, Filho de Davi, tenha misericórdia de nós!”.
31 Kondé nekoro kiwiri unipare qambu ŋundo qene yero ŋande yaŋgurí, “Ŋunde roto!” yaŋgurí. Quko watí-watí nekoro ŋande kiwariyó, “Uni Parámi, Dewit koro naŋuní, sikínari te nuno.”
31 “Calem-se!”, diziam aos brados os que estavam na multidão. Eles, porém, gritavam ainda mais alto: “Senhor, Filho de Davi, tenha misericórdia de nós!”.
32 Ŋunde yiriqo, Yesu kaŋero uni irisa ŋu neko yerero ŋande yaró, “Yarindo nondo yari do ka te yunowe?”
32 Ao ouvi-los, Jesus parou e perguntou: “O que vocês querem que eu lhes faça?”.
33 Ko enendo mande topé ŋande mirariyó, “Uni Parámi, norendo, keto toŋenari reka hiyóqiní, ye iŋotero.”
33 Eles responderam: “Senhor, nós queremos enxergar!”.
34 Yesuko sikíyari te yunoro kandí toŋeyari saŋano raró. Riníqo, waka ta toŋeyari meté tiní pitu ko toŋetero Yesu howero toŋeriyó.
34 Jesus teve compaixão deles e tocou-lhes nos olhos. No mesmo instante, passaram a enxergar e o seguiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.