Mateus 20

Iyo New Testament (NCA_WBT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 “Qeni, sambo simburímbo unipareyó wiri yereyote naruyóŋuko ya simburí ŋunde qembe. Ita saraŋoní ya rotoro uni kumi yoriní wain khoyómo kho tiqo, kimo yereweya.
1 — Porque o Reino dos Céus é semelhante a um homem, dono de terras, que saiu de madrugada para contratar trabalhadores para a sua vinha.
2 Simburímboya kho unindoya kimoye ŋuro newonde kanata tero kosa kanata quro kimoye ŋuko wondo musiyó kanata siyowaŋgo. Newonde kanata teroqo, asá yiriní wain khono uyaro kho taŋgurí.
2 E, tendo combinado com os trabalhadores o pagamento de um denário por dia, mandou-os para a vinha.
3 “Asa ita saraŋoní 9 kilok ŋunde quno simburímbo ya rotoro uni kumi yendémo kinaŋge kaŋeyaŋgurí ŋu
3 Saindo por volta de nove horas da manhã, viu, na praça, outros que estavam desocupados
4 yiyoro ŋande yimiraró, ‘Ye ŋuya uya wain khono kho tiqo, nondo khoyemboro topé meté tewano.’
4 e lhes disse: “Vão vocês também trabalhar na vinha, e eu lhes pagarei o que for justo.”
5 Yiní iŋoro toŋeŋgurí. Ŋundiro naŋge uni parámimbo kosa keweroko ko suwoya 3 kilok ŋunde quno ya rotoro o korete taró ŋu naŋge taró.
5 Eles foram. Tendo saído de novo, perto do meio-dia e às três horas da tarde, fez a mesma coisa.
6 “Asa suwoya 5 kilok ŋunde quno ya rotoní uni kumi kinaŋge kaŋeyuri yiyoro ŋande osese yereró, ‘Ye date koro ŋande ita saraŋoní kinaŋge kaŋaŋgo qu kaŋeyuri suwoya tete?’
6 E, saindo por volta de cinco horas da tarde, encontrou outros que estavam desocupados e lhes perguntou: “Por que vocês ficaram desocupados o dia todo?”
7 “Yiní mande topé ŋande yaŋgurí, ‘Uni kato nore kho kama yunote.’ “Yiqo, ŋande yimiraró, ‘Ye ŋuya uyare neneŋo wain khonemo kho ti.’
7 Eles responderam: “Porque ninguém nos contratou.” Então ele lhes disse: “Vão vocês também trabalhar na vinha.”
8 “Asa suwo tewero tiníqo, kho simburímbo eneŋo kho uniyó korete ŋu ŋande miraró, ‘Keto kho uni soso neko yereka mahika kimo yuno. Koretero uni tukú maheteŋgo quro kimoye yunoro, yate-yate korete qu yuno.’
8 — Ao cair da tarde, o dono da vinha disse ao seu administrador: “Chame os trabalhadores e pague-lhes o salário, começando pelos últimos, indo até os primeiros.”
9 “Ŋunde yiní uni 5 kilok ŋuno kho kimani taŋgurí ŋu mahero kanata-kanata wondo musiyó kanata raŋgurí.
9 Chegando os que foram contratados às cinco da tarde, cada um deles recebeu um denário.
10 Yate-yate uni ita saraŋoní kho kimani taŋgurí ŋu mahero ŋande ye iŋaŋgurí, mone parámi rewe teteto, ye iŋaŋgurí. Quko kini. Ene ŋuya kanata-kanata wondo musiyó kanata naŋge raŋgurí.
10 Ao chegarem os primeiros, pensaram que receberiam mais; porém também estes receberam um denário cada um.
11 Ŋunde rero kho simburí ŋuya kiro mande yero
11 Mas, tendo-o recebido, começaram a murmurar contra o dono das terras,
12 ŋande yaŋgurí, ‘Norendo naru piru koweyumu tato kosako nore hamó nutoyote. Quko ŋa uni ŋando tukú mahero naru tukuni naŋge kho teteŋgo, quko noreŋo kimonani ŋunde naŋge siyoteŋgo. Ŋu piyimi.’
12 dizendo: “Estes últimos trabalharam apenas uma hora, mas você os igualou a nós, que suportamos a fadiga e o calor do dia.”
13 “Ŋunde yiqo, kho simburímbo kho uni ŋunde yaŋgurí qu ka ŋande miraró, ‘Topone, no keno o piyimi ka kama teteno. Koretero nore irisa keto wondo musiyó kanata reweya ŋuro newonde kanata taro, hamómbe?
13 — Então o dono disse a um deles: “Amigo, não estou sendo injusto com você. Você não combinou comigo trabalhar por um denário?
14 Asa, kimoke reya toŋe. Neneŋo iŋo-iŋonemo naŋge kimo ŋunde naŋge uni tukú maheteŋgo ŋuya yunoteno.
14 Pegue o que é seu e saia daqui. Pois quero dar a este último tanto quanto dei a você.
15 Ŋuko neneŋo na. Asa neneŋombo meté o neneŋomboro sopoyowano, hamómbe? Ko o meté te yunowero teweqo, ke date koro newonde piyimi tete?’”
15 Será que não me é lícito fazer o que quero com o que é meu? Ou você ficou com inveja porque eu sou bom?”
16 Yesuko ŋunde yero yaró, “Ŋunde naŋge uni weŋa yoteŋgo ŋuko koretewaŋgo. Ko uni korete yoteŋgo, ŋuko tukú tewaŋgo.”
16 — Assim, os últimos serão primeiros, e os primeiros serão últimos.
17 Asa Yesuko Yerusalem oyate iŋo-iŋo rewero uni 12 ŋuyorero enemata yotoro ŋande yimiraró,
17 Estando Jesus para subir a Jerusalém, chamou os doze discípulos para um lado e, no caminho, lhes disse:
18 “Iŋoyi, itaka nore Yerusalem owé teteto. Ko unindo Unindoro Naŋuníŋu rero o qa-qa unindoro tapá uni kandeyemo ko hutuŋo mande ŋuro iŋo-iŋo uni kandeyemo rotowaŋgo.Ŋunde riqo, topé piyimi rero, uratoka khumoní, ye iŋowaŋgo.
18 — Eis que subimos para Jerusalém, e o Filho do Homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas. Eles vão condená-lo à morte
19 Ŋunde yero rero uni wini meyowomboro kandeyemo rewaŋgo. Ŋuro tero ŋu uni ŋundo huwó mande yero haususuworo tipiririkoporowowaŋgo. Ko naru kapusayómo pitu ko otoqoweya.”
19 e entregá-lo aos gentios para ser zombado, açoitado e crucificado; mas, ao terceiro dia, ressuscitará.
20 Yiní Sepeti koro simó irisakoya náyarimboya Yesuko mahero potoruku tero pare ŋundo o karo kirayaró.
20 Então se aproximou de Jesus a mulher de Zebedeu, com seus filhos, e, adorando-o, pediu-lhe um favor.
21 Yiní ŋande oseseyaró, “Ke do karo iŋoyote?” Yiní ŋande miraró, “Ŋande iŋoteno, asa keto unipareke wiri yereyote naruyómo ŋuno meté neneŋo simóne irisa ŋa ŋuya unipare wiri yerewari, kato kandeke kondéwore kunditiní kato kandeke tesina kunditeweya.”
21 Jesus lhe perguntou: Ela respondeu: — Mande que, no seu reino, estes meus dois filhos se assentem um à sua direita e o outro à sua esquerda.
22 Yesuko mande topé ŋande yaró, “Yeko kira ŋuro kama iŋoyi tondaŋete. Asa yarindo peka nondo topako ŋuno sono newano ŋunope yari ŋuya meté ŋuno newari?” Ko enendo ŋande mirariyó, “Nore meté.”
22 Mas Jesus disse: Eles responderam: — Podemos.
23 Ko Yesuko ŋande yimiraró, “Hamó, yarindo neneŋo topako newari. Quko dandoko kandene kondésina ko kandene tesina kunditewari, o ŋuko nondo rokóŋowero qu kini. Kini. Kundite-kundite yakutí ŋuko awando uni ŋuro yero rokóŋaró ŋu yunoweya.”
23 Então Jesus lhes disse:
24 Asa iŋo-iŋo rewero uni kande irisa qundo yerepasa ŋu Yesu kirayariyó ŋuro iŋoro eneya saŋgirí taŋgurí.
24 Quando os outros dez discípulos ouviram isso, ficaram indignados com os dois irmãos.
25 Quko Yesuko neko yiriní mahiqo, ŋande yaró, “Ye iŋoteŋgo, ko wini meyowomboro uni kembéye ŋundo eneŋo winiye piyimi sopo yereyoteŋgo. Kowe uni parámiyembo eneŋombo owé parámi rewero quro iŋoyoteŋgo.
25 Então Jesus, chamando-os para junto de si, disse:
26 Quko ye ŋunde ma tewero. Kini, ye keweroye moŋgo uni kato uni parámi tewero ye iŋoyote tiníqo, sunará simó ŋunde teweya.
26 Mas entre vocês não será assim; pelo contrário, quem quiser tornar-se grande entre vocês, que se coloque a serviço dos outros;
27 Ko uni kato owé parámi rewero ye iŋoyote tiníqo, yeŋo kho simóye ŋunde yoweya.
27 e quem quiser ser o primeiro entre vocês, que seja servo de vocês;
28 Ŋunde naŋge Unindoro Naŋuníŋundo unipareto eneŋo sunará tewero quro kama maheró. Kini, enendo uniparetoro sunará tewero maheró, ko yoto-yotoyó rotoro kimo yerewerokoro maheró.”
28 tal como o Filho do Homem, que não veio para ser servido, mas para servir e dar a sua vida em resgate por muitos.
29 Asa Yesu koya iŋo-iŋo rewero uniyómboya Jeriko rotoro oyi unipare qambu horé yohowaŋgurí.
29 Saindo eles de Jericó, uma grande multidão seguia Jesus.
30 Uni irisa toŋeyari kiré mu khe tapémo kunditeyari. Asa Yesu maheró ŋuro piŋa mande iŋoro kondé ŋande neko kiwariyó, “Uni Parámi, Dewit koro naŋuní,sikínari te nuno.”
30 E eis que dois cegos, sentados à beira do caminho, tendo ouvido que Jesus passava, começaram a gritar: — Senhor, Filho de Davi, tenha compaixão de nós!
31 Kondé nekoro kiwiri unipare qambu ŋundo qene yero ŋande yaŋgurí, “Ŋunde roto!” yaŋgurí. Quko watí-watí nekoro ŋande kiwariyó, “Uni Parámi, Dewit koro naŋuní, sikínari te nuno.”
31 Mas a multidão os repreendia para que se calassem. Eles, porém, gritavam cada vez mais: — Senhor, Filho de Davi, tenha compaixão de nós!
32 Ŋunde yiriqo, Yesu kaŋero uni irisa ŋu neko yerero ŋande yaró, “Yarindo nondo yari do ka te yunowe?”
32 Jesus parou, chamou-os e perguntou:
33 Ko enendo mande topé ŋande mirariyó, “Uni Parámi, norendo, keto toŋenari reka hiyóqiní, ye iŋotero.”
33 Eles responderam: — Senhor, que se abram os nossos olhos.
34 Yesuko sikíyari te yunoro kandí toŋeyari saŋano raró. Riníqo, waka ta toŋeyari meté tiní pitu ko toŋetero Yesu howero toŋeriyó.
34 Profundamente compadecido, Jesus tocou nos olhos deles. E imediatamente recuperaram a vista e o seguiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.