Mateus 14

Iyo New Testament (NCA_WBT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ŋu naruko ŋuno Herot, uni kembé ŋundoYesuko o teyaró ŋuro piŋa mande iŋaró.
1 Quando Herodes Antipas ouviu falar de Jesus,
2 Iŋoro sunará simóŋo ŋande yimiraró, “Jon, sono re-re uni ŋundo uni tapu koŋgo pitu ko otoqaró. Ŋu murí ŋuro wimbu ka enewore kho teyote.”
2 disse a seus conselheiros: “Deve ser João Batista que ressuscitou dos mortos! Por isso ele tem poder para fazer esses milagres”.
3 Ŋunde yaró, dokoro komo Herot koya Herotias koya epe re-re tariyó. Quko Herotias ŋuko Herot koro payó Filip ŋuro parí.
3 Herodes havia mandado prender e encarcerar João para agradar Herodias, que era esposa de Filipe, seu irmão.
4 Ŋunde ŋuroko Jonko Herot ŋande mito yaró, “Keto pare ŋu raró ŋundo hutuŋo mande wendaqeyote.”Ŋunde yeyoní Herotko Jon toworo kusiyoro rero kusi-kusi yano rotaró.
4 João tinha dito repetidamente a Herodes: “É contra a lei que o senhor viva com ela”.
5 Rotoro, uroweka khumoní, ye iŋaró, quko unipare qambu quro soraró, dokoro, ene ŋande iŋaŋgurí, Jon ŋuko ye-ye uni ka, yero iŋaŋgurí.
5 Herodes queria matá-lo, mas tinha medo de provocar uma revolta, pois o povo acreditava que João era profeta.
6 Naru kano Herotko naru nimímbo pisiyaró ŋu rokóŋoní uni kumi kato mahero o qoyemboro kopo naŋgurí. Kopo niqo, Herotias nambuní keweroyemo ŋuno qunoraró. Tiní Herotko qenero niŋgu-niŋgu taró.
6 Contudo, numa festa de aniversário de Herodes, a filha de Herodias dançou diante dos convidados e agradou muito o rei,
7 Ŋunde ŋuroko mande kusiyoro ŋande miraró, “Hamó horé yeteno, o karo no kira nereweya ŋuko, nondo ke kunowano.”
7 e ele prometeu, sob juramento, que lhe daria qualquer coisa que ela pedisse.
8 Asa pare ŋundo nimímboro iŋo-iŋoyó howero Herot ŋande miraró, “Sono re-re uni, Jon, ŋuro kembé ŋuko rero kondómoro mahero no nuno qembe.”
8 Instigada pela mãe, a moça disse: “Quero a cabeça de João Batista num prato!”.
9 Ŋunde yiní Herotko newondí surumí parámi taró. Quko uni o kopo naŋgurí ŋuro toŋeyemo mande kondé kusiyaró. Ŋunde ŋuroko enendo pare ŋuro mandí howaró.
9 O rei se arrependeu do que tinha dito, mas, por causa do juramento feito diante dos convidados, deu as ordens para que atendessem ao pedido.
10 Howero uni ka asáŋoní kusi-kusi yano uyaro Jon puŋí toŋaró.
10 João foi decapitado na prisão,
11 Toŋoro kembé rero kondómoro mahero pare keta ŋu inaró. Ko pare ŋundo rero nimímo uyaró.
11 e sua cabeça foi trazida num prato e entregue à moça, que a levou à sua mãe.
12 Asa Jon koro iŋo-iŋo rewero uniyómbo mahero ukúŋo ŋu rero tapuŋaŋgurí. Tapuŋoyi kini tiní toŋero Yesu miraŋgurí.
12 Os discípulos de João vieram, levaram seu corpo e o sepultaram. Em seguida, foram a Jesus e lhe contaram o que havia acontecido.
13 Yesuko piŋa mande ŋu iŋoro yendé ŋu rotoro waŋgo ka rero mira kano uni ŋuno kama yaŋgurí quno ŋuno toŋeró. Iŋo-iŋo rewero uniyómboya naŋge uyareŋgurí. Uyari unipare qambu qundo, Yesu toŋete, ye iŋoro yendé kumi rotoro khendo uyare howaŋgurí.
13 Logo que Jesus ouviu a notícia, partiu de barco para um lugar isolado, a fim de ficar só. As multidões, porém, descobriram para onde ele ia e o seguiram a pé, vindas de muitas cidades.
14 Asa waŋgo roto arero unipare qambu ŋuno yiyaró. Yiyoro sikíye te yunoro unipare se khumoye moré mu roŋgaru yiriní meté taŋgurí.
14 Quando Jesus saiu do barco, viu a grande multidão, teve compaixão dela e curou os enfermos.
15 Yate suwo tiníqo, iŋo-iŋo rewero unindo Yesuko mahero ŋande yaŋgurí, “Nore mira uni kinimo yorato suwo tete. Ŋunde ŋuro unipare yoroti toŋi. Meté yendéwore ŋuno toŋero o kimo ti.”
15 Ao entardecer, os discípulos foram até ele e disseram: “Este lugar é isolado, e já está ficando tarde. Mande as multidões embora, para que possam ir aos povoados e comprar comida”.
16 Yi ŋande yimiraró, “Do karo toŋewaŋgo? Yendo o qoyemboro yunoyi.”
16 “Não há necessidade”, disse Jesus. “Providenciem vocês mesmos alimento para elas.”
17 Yiní mande topé ŋande yaŋgurí, “Nore ŋuya o parámi ŋano kama yote. Bret kandeka ko sono qare irisa ŋunde naŋge yotiri ŋa.”
17 Eles responderam: “Temos apenas cinco pães e dois peixes!”.
18 Yi ŋande yaró, “Bret ŋuya sono qare ŋuya se nono mahi,” yaró.
18 “Tragam para cá”, disse ele.
19 Ŋunde yero unipare yimironí komó saŋano o newero quro kunditeyaŋgurí. Kunditi bret, sono qare ŋu siyoro samboko toŋetero Anutu yuŋgunaŋoro bret ŋu romboŋero iŋo-iŋo rewero uniyó se yunoní unipare se yunaŋgurí.
19 Em seguida, mandou o povo sentar-se na grama. Tomou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e os abençoou. Então, partiu os pães em pedaços e os entregou a seus discípulos, que distribuíram às multidões.
20 Se yunoyi o ni qahuye tinditaró. Ko o sombé kumi yora. O sombé kumi ŋu siyoro toŋgo kome puŋge 12 ŋunde puŋgeyaŋgurí.
20 Todos comeram à vontade, e os discípulos recolheram doze cestos com as sobras.
21 Uni o naŋgurí ŋuko uni 5,000 ŋundiro. Ko pare-simó kumi ŋuya naŋgurí.
21 Os que comeram foram cerca de cinco mil homens, sem contar mulheres e crianças.
22 Asa Yesuko iŋo-iŋo rewero uniyóŋande yimironí waŋgowore sono towo andusina Betisaita yendémo uyari unipare qambu ŋu “Ye toŋi,” ye yimiraró.
22 Logo em seguida, Jesus insistiu com seus discípulos que voltassem ao barco e atravessassem até o outro lado do mar, enquanto ele despedia as multidões.
23 Ŋunde yiní uyari unipare yimironí toŋiqo, ene hariri tewero purímo oró. Oní kosa pusuŋiní enemata purímo yora.
23 Depois de mandá-las para casa, Jesus subiu sozinho ao monte a fim de orar. Quando anoiteceu, ele ainda estava ali, sozinho.
24 Asa iŋo-iŋo rewero unindo waŋgo wosoro kapiyamo toŋeŋgurí.Toŋiqo, matú parámi mahero sono towo huwoní tambi-tambi toqero mahero waŋgo uroní uyarewero rukusuwaŋgurí.
24 Enquanto isso, os discípulos, distantes da terra firme, lutavam contra as ondas, pois um vento forte havia se levantado.
25 Saraŋowero teyoní Yesu sono towo saŋawore khete-khete maheró.
25 Por volta das três da madrugada, Jesus foi até eles, caminhando sobre as águas.
26 Mahiní iŋo-iŋo rewero uni ŋundo qenero sasaro parámi horé tero kiwero ŋande yaŋgurí, “Ŋuko kapo ka.” Toŋiqo, matú parámi mahero sono towo huwoní tambi-tambi toqero mahero waŋgo uroní uyarewero rukusuwaŋgurí.
26 Quando os discípulos o viram caminhando sobre as águas, ficaram aterrorizados. “É um fantasma!”, gritaram, cheios de medo.
27 Quko Yesuko waka ta ŋande yimiraró, “Newondeye kondé yoní. Ŋako no. Sasaro ma tewero.”
27 Imediatamente, porém, Jesus lhes disse: “Não tenham medo! Coragem, sou eu!”.
28 Ŋunde yiní Pitako mande topé ŋande yaró, “Kepe Uni Parámi, ke nimitoka no sono saŋawore keno uyarewe.”
28 Então Pedro gritou: “Se é realmente o senhor, ordene que eu vá caminhando sobre as águas até onde está!”.
29 Yiní yaró, “Ke mahe.” Yiní Pita waŋgo rotoro sono saŋawore khete-khetero Yesuko uyaró.
29 “Venha!”, respondeu Jesus. Então Pedro desceu do barco e caminhou sobre as águas em direção a Jesus.
30 Uyaro matú wimbí qenero sasaro tero sono quroko soŋga ta uró. Ŋunde tero ŋande nekaró, “Uni Parámi, samaka nere.”
30 Mas, quando reparou no vento forte e nas ondas, ficou aterrorizado, começou a afundar e gritou: “Senhor, salva-me!”.
31 Waka ta Yesuko kandí raŋoro Pita toworo ŋande yaró, “Ke iŋondutuketukuni, ke dokoro newonde irisa towote?”
31 No mesmo instante, Jesus estendeu a mão e o segurou. “Como é pequena a sua fé!”, disse ele. “Por que você duvidou?”
32 Asa waŋgo saŋano oriyó. Ori matú kini taró.
32 Quando entraram no barco, o vento parou.
33 Quko uni waŋgo saŋano ŋundo Yesu potoruku te inoro ŋande yaŋgurí, “Hamó horé, keko Anutu koro Naŋuní.”
33 Então os outros discípulos o adoraram e exclamaram: “De fato, o senhor é o Filho de Deus!”.
34 Asa Galili Sono Towo karóŋoro tapémo, mira Genesaret ŋuno, waŋgo kusiyaŋgurí.
34 Depois de atravessarem o mar, chegaram a Genesaré.
35 Uni ŋusina ŋundo Yesu qene iŋaŋgurí, ŋunde tero mande ri yendé soso kutaqe quwore toŋeró. Ŋunde ti se khumo uni soso yorero eneno maheŋgurí.
35 Quando o povo reconheceu Jesus, a notícia de sua chegada se espalhou rapidamente por toda a região, e trouxeram os enfermos para que fossem curados.
36 Yoroti mahiní ŋande kirayaŋgurí, “Meté tuwike toworo meté tewano,” yaŋgurí. Ko towaŋgurí muko meté taŋgurí.
36 Suplicavam que ele deixasse os enfermos apenas tocar na borda de seu manto, e todos que o tocavam eram curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.