Mateus 14

Iyo New Testament (NCA_WBT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ŋu naruko ŋuno Herot, uni kembé ŋundoYesuko o teyaró ŋuro piŋa mande iŋaró.
1 Naquele tempo Herodes, o governador da Galileia, ouviu falar a respeito de Jesus.
2 Iŋoro sunará simóŋo ŋande yimiraró, “Jon, sono re-re uni ŋundo uni tapu koŋgo pitu ko otoqaró. Ŋu murí ŋuro wimbu ka enewore kho teyote.”
2 Então ele disse aos seus funcionários: — Esse homem é João Batista, que foi ressuscitado. Por isso esse homem tem poder para fazer milagres.
3 Ŋunde yaró, dokoro komo Herot koya Herotias koya epe re-re tariyó. Quko Herotias ŋuko Herot koro payó Filip ŋuro parí.
3 Pois Herodes tinha mandado prender João, amarrar as suas mãos e jogá-lo na cadeia. Ele havia feito isso por causa de Herodias, esposa do seu irmão Filipe.
4 Ŋunde ŋuroko Jonko Herot ŋande mito yaró, “Keto pare ŋu raró ŋundo hutuŋo mande wendaqeyote.”Ŋunde yeyoní Herotko Jon toworo kusiyoro rero kusi-kusi yano rotaró.
4 Pois João Batista tinha dito muitas vezes a Herodes: “Pela nossa Lei você é proibido de casar com Herodias!”
5 Rotoro, uroweka khumoní, ye iŋaró, quko unipare qambu quro soraró, dokoro, ene ŋande iŋaŋgurí, Jon ŋuko ye-ye uni ka, yero iŋaŋgurí.
5 Herodes queria matá-lo, mas tinha medo do povo, pois eles achavam que João era profeta .
6 Naru kano Herotko naru nimímbo pisiyaró ŋu rokóŋoní uni kumi kato mahero o qoyemboro kopo naŋgurí. Kopo niqo, Herotias nambuní keweroyemo ŋuno qunoraró. Tiní Herotko qenero niŋgu-niŋgu taró.
6 No dia do aniversário de Herodes, a filha de Herodias dançou diante de todos, e ele gostou tanto,
7 Ŋunde ŋuroko mande kusiyoro ŋande miraró, “Hamó horé yeteno, o karo no kira nereweya ŋuko, nondo ke kunowano.”
7 que prometeu à moça: — Juro que darei tudo o que você me pedir!
8 Asa pare ŋundo nimímboro iŋo-iŋoyó howero Herot ŋande miraró, “Sono re-re uni, Jon, ŋuro kembé ŋuko rero kondómoro mahero no nuno qembe.”
8 Seguindo o conselho da sua mãe, ela pediu: — Quero a cabeça de João Batista num prato, agora mesmo!
9 Ŋunde yiní Herotko newondí surumí parámi taró. Quko uni o kopo naŋgurí ŋuro toŋeyemo mande kondé kusiyaró. Ŋunde ŋuroko enendo pare ŋuro mandí howaró.
9 O rei Herodes ficou triste, mas, por causa do juramento que havia feito na frente dos convidados, ordenou que o pedido da moça fosse atendido.
10 Howero uni ka asáŋoní kusi-kusi yano uyaro Jon puŋí toŋaró.
10 E mandou que cortassem a cabeça de João Batista, na cadeia.
11 Toŋoro kembé rero kondómoro mahero pare keta ŋu inaró. Ko pare ŋundo rero nimímo uyaró.
11 Aí trouxeram a cabeça num prato, entregaram para a moça, e ela a levou para a sua mãe.
12 Asa Jon koro iŋo-iŋo rewero uniyómbo mahero ukúŋo ŋu rero tapuŋaŋgurí. Tapuŋoyi kini tiní toŋero Yesu miraŋgurí.
12 Então os discípulos de João vieram, levaram o corpo dele e o sepultaram. Depois foram contar isso a Jesus.
13 Yesuko piŋa mande ŋu iŋoro yendé ŋu rotoro waŋgo ka rero mira kano uni ŋuno kama yaŋgurí quno ŋuno toŋeró. Iŋo-iŋo rewero uniyómboya naŋge uyareŋgurí. Uyari unipare qambu qundo, Yesu toŋete, ye iŋoro yendé kumi rotoro khendo uyare howaŋgurí.
13 Ao saber o que havia acontecido, Jesus saiu dali num barco e foi sozinho para um lugar deserto. Mas as multidões souberam onde ele estava, vieram dos seus povoados e o seguiram por terra.
14 Asa waŋgo roto arero unipare qambu ŋuno yiyaró. Yiyoro sikíye te yunoro unipare se khumoye moré mu roŋgaru yiriní meté taŋgurí.
14 Quando Jesus saiu do barco e viu aquela grande multidão, ficou com muita pena deles e curou os doentes que estavam ali.
15 Yate suwo tiníqo, iŋo-iŋo rewero unindo Yesuko mahero ŋande yaŋgurí, “Nore mira uni kinimo yorato suwo tete. Ŋunde ŋuro unipare yoroti toŋi. Meté yendéwore ŋuno toŋero o kimo ti.”
15 De tardinha, os discípulos chegaram perto de Jesus e disseram: — Já é tarde, e este lugar é deserto. Mande essa gente embora, a fim de que vão aos povoados e comprem alguma coisa para comer.
16 Yi ŋande yimiraró, “Do karo toŋewaŋgo? Yendo o qoyemboro yunoyi.”
16 Mas Jesus respondeu:
17 Yiní mande topé ŋande yaŋgurí, “Nore ŋuya o parámi ŋano kama yote. Bret kandeka ko sono qare irisa ŋunde naŋge yotiri ŋa.”
17 Eles disseram: — Só temos aqui cinco pães e dois peixes.
18 Yi ŋande yaró, “Bret ŋuya sono qare ŋuya se nono mahi,” yaró.
18 — Pois tragam para mim! — disse Jesus.
19 Ŋunde yero unipare yimironí komó saŋano o newero quro kunditeyaŋgurí. Kunditi bret, sono qare ŋu siyoro samboko toŋetero Anutu yuŋgunaŋoro bret ŋu romboŋero iŋo-iŋo rewero uniyó se yunoní unipare se yunaŋgurí.
19 Então mandou o povo sentar-se na grama. Depois pegou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e deu graças a Deus. Partiu os pães, entregou-os aos discípulos, e estes distribuíram ao povo.
20 Se yunoyi o ni qahuye tinditaró. Ko o sombé kumi yora. O sombé kumi ŋu siyoro toŋgo kome puŋge 12 ŋunde puŋgeyaŋgurí.
20 Todos comeram e ficaram satisfeitos, e os discípulos ainda recolheram doze cestos cheios dos pedaços que sobraram.
21 Uni o naŋgurí ŋuko uni 5,000 ŋundiro. Ko pare-simó kumi ŋuya naŋgurí.
21 Os que comeram foram mais ou menos cinco mil homens, sem contar as mulheres e as crianças.
22 Asa Yesuko iŋo-iŋo rewero uniyóŋande yimironí waŋgowore sono towo andusina Betisaita yendémo uyari unipare qambu ŋu “Ye toŋi,” ye yimiraró.
22 Logo depois, Jesus ordenou aos discípulos que subissem no barco e fossem na frente para o lado oeste do lago, enquanto ele mandava o povo embora.
23 Ŋunde yiní uyari unipare yimironí toŋiqo, ene hariri tewero purímo oró. Oní kosa pusuŋiní enemata purímo yora.
23 Depois de mandar o povo embora, Jesus subiu um monte a fim de orar sozinho. Quando chegou a noite, ele estava ali, sozinho.
24 Asa iŋo-iŋo rewero unindo waŋgo wosoro kapiyamo toŋeŋgurí.Toŋiqo, matú parámi mahero sono towo huwoní tambi-tambi toqero mahero waŋgo uroní uyarewero rukusuwaŋgurí.
24 Naquele momento o barco já estava no meio do lago. E as ondas batiam com força no barco porque o vento soprava contra ele.
25 Saraŋowero teyoní Yesu sono towo saŋawore khete-khete maheró.
25 Já de madrugada, entre as três e as seis horas, Jesus foi até lá, andando em cima da água.
26 Mahiní iŋo-iŋo rewero uni ŋundo qenero sasaro parámi horé tero kiwero ŋande yaŋgurí, “Ŋuko kapo ka.” Toŋiqo, matú parámi mahero sono towo huwoní tambi-tambi toqero mahero waŋgo uroní uyarewero rukusuwaŋgurí.
26 Quando os discípulos viram Jesus andando em cima da água, ficaram apavorados e exclamaram: — É um fantasma! E gritaram de medo.
27 Quko Yesuko waka ta ŋande yimiraró, “Newondeye kondé yoní. Ŋako no. Sasaro ma tewero.”
27 Nesse instante Jesus disse:
28 Ŋunde yiní Pitako mande topé ŋande yaró, “Kepe Uni Parámi, ke nimitoka no sono saŋawore keno uyarewe.”
28 Então Pedro disse: — Se é o senhor mesmo, mande que eu vá andando em cima da água até onde o senhor está.
29 Yiní yaró, “Ke mahe.” Yiní Pita waŋgo rotoro sono saŋawore khete-khetero Yesuko uyaró.
29 — Venha! — respondeu Jesus. Pedro saiu do barco e começou a andar em cima da água, em direção a Jesus.
30 Uyaro matú wimbí qenero sasaro tero sono quroko soŋga ta uró. Ŋunde tero ŋande nekaró, “Uni Parámi, samaka nere.”
30 Porém, quando sentiu a força do vento, ficou com medo e começou a afundar. Então gritou: — Socorro, Senhor!
31 Waka ta Yesuko kandí raŋoro Pita toworo ŋande yaró, “Ke iŋondutuketukuni, ke dokoro newonde irisa towote?”
31 Imediatamente Jesus estendeu a mão, segurou Pedro e disse:
32 Asa waŋgo saŋano oriyó. Ori matú kini taró.
32 Então os dois subiram no barco, e o vento se acalmou.
33 Quko uni waŋgo saŋano ŋundo Yesu potoruku te inoro ŋande yaŋgurí, “Hamó horé, keko Anutu koro Naŋuní.”
33 E os discípulos adoraram Jesus, dizendo: — De fato, o senhor é o Filho de Deus!
34 Asa Galili Sono Towo karóŋoro tapémo, mira Genesaret ŋuno, waŋgo kusiyaŋgurí.
34 Jesus e os discípulos atravessaram o lago e chegaram à região de Genesaré.
35 Uni ŋusina ŋundo Yesu qene iŋaŋgurí, ŋunde tero mande ri yendé soso kutaqe quwore toŋeró. Ŋunde ti se khumo uni soso yorero eneno maheŋgurí.
35 Ali o povo reconheceu Jesus e avisou todos os doentes das regiões vizinhas. Então muitas pessoas levaram doentes a ele,
36 Yoroti mahiní ŋande kirayaŋgurí, “Meté tuwike toworo meté tewano,” yaŋgurí. Ko towaŋgurí muko meté taŋgurí.
36 pedindo que deixasse que os doentes pelo menos tocassem na barra da sua roupa. E todos os que tocavam nela ficavam curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.