Marcos 14

Iyo New Testament (NCA_WBT) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Ŋu naruko ŋuno o ne-ne naru irisa-irisa, owéyari muko Taka yereró, Bret Yisiyó Moré Kini, ŋuko wambaka tunoqariyó.Naru ŋu yaŋini naŋge tero o qa-qa unindoro tapá unindoya hutuŋo mande ŋuro iŋo-iŋo unindoyaYesu towo uroyi khumowero quro kota-kota kheyó ŋu seqaŋgurí. Quko tunomo urowero mepémo kini.
1 E dali a dois dias era a páscoa, e a festa dos pães ázimos; e os principais dos sacerdotes e os escribas buscavam como o prenderiam com dolo, e o matariam.
2 Ene ŋande epe mito-mito taŋgurí, “Norendo o ne-ne naruko ŋuno unipare toŋeyemo towowato tiníqo, saŋgirí tero kuma tewaŋgo.”
2 Mas eles diziam: Não na festa, para que porventura não se faça alvoroço entre o povo.
3 Asa Yesuko Betani yendémo kowí piyimi khumo uni ka, owí muko Saimon koro yayómo ŋuno o naró. O niní pare ka mahero noko kumbe tomó ta ka rero rondaŋe sono risá nuŋgurí meté mu Yesu kembémo hausuwaró. Sono ŋu owí “nart,” ŋuro kimoyó parámi horé.
3 E, estando ele em betânia, assentado à mesa, em casa de Simão, o leproso, veio uma mulher, que trazia um vaso de alabastro, com ungüento de nardo puro, de muito preço, e quebrando o vaso, lho derramou sobre a cabeça.
4 Asa ŋunde tiní uni kumimbo ŋuno kunditero saŋgirí tero ŋande yaŋgurí, “Dokoro ŋunde tiní sono risá nuŋgurí meté ŋu kinaŋge kini tete?
4 E alguns houve que em si mesmos se indignaram, e disseram: Para que se fez este desperdício de ungüento?
5 Sono ŋu soweyoroqo denarius 300siyoro uni onoŋoye moré kini qu meté se yunowato.” Ŋunde yero mande saŋgirí pare ŋu miraŋgurí.
5 Porque podia vender-se por mais de trezentos dinheiros, e dá-lo aos pobres. E bramavam contra ela.
6 Ŋunde yiqo, Yesuko ŋande yaró, “Ŋunde roti. Date koro pare ŋa quhurí inoteŋgo? Enendo o meté nunote.
6 Jesus, porém, disse: Deixai-a, por que a molestais? Ela fez-me boa obra.
7 Naru rokóŋoro uni onoŋoye moré kini ŋuko yeya yowaŋgo. Ko naru rokóŋo meté samaka yerewaŋgo. Quko no yeya naru piru kama yowano.
7 Porque sempre tendes os pobres convosco, e podeis fazer-lhes bem, quando quiserdes; mas a mim nem sempre me tendes.
8 Pare ŋando oka meté horé mu nunote. Imemoŋgo tapu nerewaŋgo. Asa ko enendo koretero kowene roŋgaruwote.
8 Esta fez o que podia; antecipou-se a ungir o meu corpo para a sepultura.
9 Hamó ye yimiroteno, unindo mira soso ŋuno miti mandeŋu yesowoyowaŋgo quno ŋuno pare ŋando o tete ŋuro ŋuya yewaŋgo, ko pare ŋuro iŋowaŋgo.”
9 Em verdade vos digo que, em todas as partes do mundo onde este evangelho for pregado, também o que ela fez será contado para sua memória.
10 Ŋu naruko ŋuno Jutas Isikariot, iŋo-iŋo rewero uni 12qu kato, Yesu kandeyemo re rotowero quro o qa-qa unindoro tapá uninouyaró.
10 E Judas Iscariotes, um dos doze, foi ter com os principais dos sacerdotes para lho entregar.
11 Uyaro yimironí niŋgu-niŋgu tero eneŋo khoyó kimowero quro miraŋgurí. Ŋunde miroyi eneŋo kandeyemo re rotowero quro naru meté seqaró.
11 E eles, ouvindo-o, folgaram, e prometeram dar-lhe dinheiro; e buscava como o entregaria em ocasião oportuna.
12 Asa Bret Yisiyó Moré Kini quro o ne-nekoro kosa naru korete quno Juda unipareto sipsip simó ka, owí, “Taka yereró,” yero nekoyaŋgurí ŋu uroyi khumoní qaro naŋgurí. Asa ŋu naruko ŋuno iŋo-iŋo rewero unindoYesu ŋande oseseyaŋgurí, “Dano nore Taka yereró quro o ne-neŋu roŋgaruwato ke o ŋu neweya?”
12 E, no primeiro dia dos pães ázimos, quando sacrificavam a páscoa, disseram-lhe os discípulos: Aonde queres que vamos fazer os preparativos para comer a páscoa?
13 Ŋunde yi Yesuko iŋo-iŋo rewero uni irisa neko yerero ŋande yimiraró, “Yendé parámimo ŋuno uyaririqo, uni kato sono kumbe ka re kheko ŋuno mahe wisumu yereweya ŋu. Yari ŋu howiri
13 E enviou dois dos seus discípulos, e disse-lhes: Ide à cidade, e um homem, que leva um cântaro de água, vos encontrará; segui-o.
14 ya kano oníqo, ya simburí ŋande mirori qembe, ‘Rondaqe-rondaqe uni ŋundo ŋande osese kerete: No iŋo-iŋo rewero uninemboya Taka yereró quro o ne-ne ŋu newato. Ŋuro yakutí ŋu dana?’
14 E, onde quer que entrar, dizei ao senhor da casa: O Mestre diz: Onde está o aposento em que hei de comer a páscoa com os meus discípulos?
15 Ŋunde yiriqo, ya simburímbo yakutí parámi roŋgaruwaró mu witú yereweya. Asa yakutí ŋuno o newero ŋu roŋgaruwori qembe.”
15 E ele vos mostrará um grande cenáculo mobilado e preparado; preparai-a ali.
16 Ŋunde yimironí uni irisa ŋu yendé parámimo ŋuno oro o soso Yesuko yaró ŋuko ŋunde naŋge tunoqaró. Asa ko yakutímo ŋuno Taka yereró quro o ne-ne ŋu roŋgaruwariyó.
16 E, saindo os seus discípulos, foram à cidade, e acharam como lhes tinha dito, e prepararam a páscoa.
17 Asa suwo tiníqo, Yesu koya iŋo-iŋo rewero uni khe saŋiyoro irisa ŋuya Yerusalem oŋgurí.
17 E, chegada a tarde, foi com os doze.
18 Ya quroko oro o nero Yesuko ŋande yaró, “No hamó yeteno. Ye keweroyemo kato itaka noya o neyotero ŋuko no norero uni saŋgirí kandeyemo norotoweya.”
18 E, quando estavam assentados a comer, disse Jesus: Em verdade vos digo que um de vós, que comigo come, há de trair-me.
19 Ŋunde yiníqo, iŋo-iŋo rewero uni soso newonde surumí tero kato-kato oseseyaŋgurí, “Uni ŋu nondope?”
19 E eles começaram a entristecer-se e a dizer-lhe um após outro: Sou eu? E outro disse: Sou eu?
20 Yiqo, ŋande yaró, “Uni ŋuko iŋo-iŋo rewero uni khe saŋiyoro irisa qu ka. Ene noya kondó ŋano kopo neyotero.
20 Mas ele, respondendo, disse-lhes: É um dos doze, que põe comigo a mão no prato.
21 Unindoro Naŋuníŋuko mande sokomekonakayáŋgurí ŋu naŋge howero khumoweya. Quko uni ŋundo Unindoro Naŋuní ŋu re rotoweya quko, o iniyaqe, quhurí piyimi korowoweya. Námbo koretero uni ŋu kama pisiyaró tiníqo, meté.”
21 Na verdade o Filho do homem vai, como dele está escrito, mas ai daquele homem por quem o Filho do homem é traído! Bom seria para o tal homem não haver nascido.
22 Asa o neyate Yesuko bret ka rero Anutu yuŋgunaŋoro romboŋero iŋo-iŋo rewero uniyóyunoro ŋande yimiraró, “Ri. Ŋako neneŋo kowene na,” yaró.
22 E, comendo eles, tomou Jesus pão e, abençoando-o, o partiu e deu-lho, e disse: Tomai, comei, isto é o meu corpo.
23 Niqo, kusí ka rero Anutu yuŋgunaŋoro yunoní kanata-kanata naŋgurí.
23 E, tomando o cálice, e dando graças, deu-lho; e todos beberam dele.
24 Ni ŋande yimiraró, “Ŋako neneŋo sitúne na, mande kondéŋu reweya. Sitúne ŋu unipare qambu koro windoroŋowe teteno.
24 E disse-lhes: Isto é o meu sangue, o sangue do novo testamento, que por muitos é derramado.
25 No hamó yeteno. Wain kaŋuya kama newano, yate Anutuko unipareyó wiri yereyote naruyómoŋunoqota, wain keta newano.”
25 Em verdade vos digo que não beberei mais do fruto da vide, até àquele dia em que o beber, novo, no reino de Deus.
26 Ŋunde yiní yambo ka yi kini tiní mirako uro mira purí Oliv ŋuno oŋgurí.
26 E, tendo cantado o hino, saíram para o Monte das Oliveiras.
27 Yesuko ŋande yimiraró, “Imemoŋgo, iŋondutuyemuko piyo tero ye soso norotowaŋgo. Dokoro sokomeko ŋuno ŋande nakayáŋaró,
27 E disse-lhes Jesus: Todos vós esta noite vos escandalizareis em mim; porque está escrito: Ferirei o pastor, e as ovelhas se dispersarão.
28 Quko nondo khumoro otoqoroqota ye taka yerero Galili mirako uwano.”
28 Mas, depois que eu houver ressuscitado, irei adiante de vós para a Galiléia.
29 Ŋunde yiní Pitako ŋande miraró, “Uni soso iŋondutuye muko piyo tewaŋgo, peka, quko nondo ŋunde kama tewano.”
29 E disse-lhe Pedro: Ainda que todos se escandalizem, nunca, porém, eu.
30 Yiní ŋande yaró, “No hamó kimiroteno, itaka suwonoko kotori naru irisayómo kama yeyoníqota keto naru kapusako neneŋo wawa yeweya.”
30 E disse-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje, nesta noite, antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás.
31 Quko Pitako kondé ŋande yaró, “No keya koporo nuri khumowaro, quko no keŋo wawa kama yewano,” yiní iŋo-iŋo rewero uni soso ŋuyako ŋundiro yaŋgurí.
31 Mas ele disse com mais veemência: Ainda que me seja necessário morrer contigo, de modo nenhum te negarei. E da mesma maneira diziam todos também.
32 Asa yendé ŋu rotoro mira ka owé Getsemani ŋuno oro Yesuko iŋo-iŋo rewero uniyóŋande yimiraró, “Ŋano kunditeyurika no hariri tewe.”
32 E foram a um lugar chamado Getsêmani, e disse aos seus discípulos: Assentai-vos aqui, enquanto eu oro.
33 Ŋunde yero Pita, Jems, Jon yorero oroqo newondeye yukuwoní
33 E tomou consigo a Pedro, e a Tiago, e a João, e começou a ter pavor, e a angustiar-se.
34 ŋande yimiraró, “Newondenembo quhurí horé tiní no khumowe teteno. Ye ŋano yotoya toŋete sopoyuri.”
34 E disse-lhes: A minha alma está profundamente triste até a morte; ficai aqui, e vigiai.
35 Ŋunde yero soŋga ta kapiyamo oro nokono umbu etero hariri tero Anutu ŋande miraró, “O awane horé, keto o soso koro wimbí teyote. Ke iŋo nunoyaqo, topa newano ŋa rika toŋiní. Quko iŋo-iŋone mu ma howewero. Kini, keŋombo na ti qembe.”
35 E, tendo ido um pouco mais adiante, prostrou-se em terra; e orou para que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.
36 — ausente —
36 E disse: Aba, Pai, todas as coisas te são possíveis; afasta de mim este cálice; não seja, porém, o que eu quero, mas o que tu queres.
37 Hariri tiní kini tiní mahiní uni kapusa ŋu eteyuri Yesuko Pita ŋande miraró, “Saimon, kepe eteyote? Naru piru kini, tukuni ta toŋetewero mepémo kini.
37 E, chegando, achou-os dormindo; e disse a Pedro: Simão, dormes? não podes vigiar uma hora?
38 Ye kondé toŋeteya hariri ti qembe. Yate ye osese kano umbuwaŋgo koro. Hamó, yuqaye muko o meté tewero nuŋgurí tete, quko koweye saŋaní ŋuko kondé kini.”
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
39 Ŋunde yero roto toŋero hariri ŋu pitu ko taró.
39 E foi outra vez e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Tiní kini tiní pitu ko eneno mahero yiyoníqo, eteyaŋgurí, dokoro kupo tero toŋeye quhurí taró. Eteyuri okoko yiriní mande topé tewero mepémo kini taŋgurí.
40 E, voltando, achou-os outra vez dormindo, porque os seus olhos estavam pesados, e não sabiam o que responder-lhe.
41 Naru kapusayómo quno mahero ŋande yimiraró, “Yembe watí ete kapeyoteŋgope? Koro ŋu! Qeni, naru tete, unindo Unindoro Naŋuníŋu re quhurí uni kandeyemo rota.
41 E voltou terceira vez, e disse-lhes: Dormi agora, e descansai. Basta; é chegada a hora. Eis que o Filho do homem vai ser entregue nas mãos dos pecadores.
42 Ye otoqoyika uyato. Qeni, uni nore uni piyimi kandeyemo norotoweya ŋundo kutaqemo mahete.”
42 Levantai-vos, vamos; eis que está perto o que me trai.
43 Asa waka ta Yesu mande yeyoní naŋge, Jutas, iŋo-iŋo rewero uni 12qu ka, ŋundo maheró. Mahero uni wini parámi horé suke parámimboya usú ŋuya se towo eneya maheŋgurí. O qa-qa unindoro tapá uni ŋuya hutuŋo mande ŋuro iŋo-iŋo unindoya uniparetoro uni kembé-kembéyemboyauni ŋu asá yiri maheŋgurí.
43 E logo, falando ele ainda, veio Judas, que era um dos doze, da parte dos principais dos sacerdotes, e dos escribas e dos anciãos, e com ele uma grande multidão com espadas e varapaus.
44 Komo Jutasko rokó karo ŋande yimiraró, “Nondo uni ka mutó inowano. Uni ŋuko Yesu, towoya toŋi qembe.”
44 Ora, o que o traía, tinha-lhes dado um sinal, dizendo: Aquele que eu beijar, esse é; prendei-o, e levai-o com segurança.
45 Asa Jutasko mahero Yesu taŋgímo mahero ŋande yaró, “Rapi,”yero mutó naró.
45 E, logo que chegou, aproximou-se dele, e disse-lhe: Rabi, Rabi. E beijou-o.
46 Mutó riní uni mahero Yesu toworo kondé towaŋgurí.
46 E lançaram-lhe as mãos, e o prenderam.
47 Towoyi uni sume yerero kaŋaŋgurí qu kato suke parámiyó rero tapá unindoro sunará simó qu ka utoro kusumbí takaní kusumbí nokono umburó.
47 E um dos que ali estavam presentes, puxando da espada, feriu o servo do sumo sacerdote, e cortou-lhe uma orelha.
48 Ŋunde tiní Yesuko ŋande yimiraró, “Yendo no wiri yerete unindoya kuma teyoteno ŋundiro suke parámi, usú siyoro kondé nondowowero maheteŋgo, peka?
48 E, respondendo Jesus, disse-lhes: Saístes com espadas e varapaus a prender-me, como a um salteador?
49 Naru rokóŋo Ya Surumímo ŋuno nondo yeya kaŋero mande rondaqe yunoyanowó. Quko ŋu naruko ŋuno kama nondowaŋgurí. Asa meté, ŋandiro mande sokomekoŋuno nakayáŋaŋgurí ŋu hamó tunoqeweya.”
49 Todos os dias estava convosco ensinando no templo, e não me prendestes; mas isto é para que as Escrituras se cumpram.
50 Ŋunde yiníqo, iŋo-iŋo rewero uniyó soso Yesu rotoro soraŋgurí.
50 Então, deixando-o, todos fugiram.
51 Asa simó keta kato Yesu howeyaró qu tuwi meté mu kinaŋge punuworo ŋuno kaŋaró. Kaŋiní kuma unindo towoyiqo,
51 E um certo jovem o seguia, envolto em um lençol sobre o corpo nu. E lançaram-lhe a mão.
52 simó keta ŋu soriní tuwi ŋu wendaŋiní umbuní birimbiri soraró.
52 Mas ele, largando o lençol, fugiu nu.
53 Asa uni ŋundo Yesu toworo o qa-qa unindoro tapá unindoroyano oŋgurí. Ŋuno uni tapá ŋuya uni kembé-kembémboya hutuŋo mande ŋuro iŋo-iŋo unindoya ŋuno kopaŋgurí.
53 E levaram Jesus ao sumo sacerdote, e ajuntaram-se todos os principais dos sacerdotes, e os anciãos e os escribas.
54 Pita ŋuya yohowe uyaró. Uyariní tapá uni ŋuro pase quro hoŋgo quroko ŋuno sopo-sopo unindo kunditero kewá qaro rokoyaŋgurí. Rokoyuri Pita ŋuya ŋuno oro kaŋe rokaró.
54 E Pedro o seguiu de longe até dentro do pátio do sumo sacerdote, e estava assentado com os servidores, aquentando-se ao lume.
55 Asa ya quroko O qa-qa unindoro tapá uni ŋuya uni kembé-kembé soso ŋundo Yesu uri khumowero khe ka seqaŋgurí. Ŋunde ŋuro o piyimi ka taró ŋuro mande ka seqayate kama iŋaŋgurí.
55 E os principais dos sacerdotes e todo o concílio buscavam algum testemunho contra Jesus, para o matar, e não o achavam.
56 Uni kumi mande kota-kota yaŋgurí, quko mande enesó-enesó yaŋgurí. Ŋunde ŋuroko mande ŋuro uroyi khumowero mepémo kini.
56 Porque muitos testificavam falsamente contra ele, mas os testemunhos não eram coerentes.
57 Kumi kaŋero mande kota ŋandiro yaŋgurí,
57 E, levantando-se alguns, testificaram falsamente contra ele, dizendo:
58 “Uni ŋundo ŋande yaró, ‘Ya Surumíŋu rambaruruwano. Ko naru kapusa ŋunde rotoro keta qu towowano. Quko keta ŋuko kandeto kama towowano.’ Ŋunde yiní iŋatowó,” yaŋgurí.
58 Nós ouvimos-lhe dizer: Eu derrubarei este templo, construído por mãos de homens, e em três dias edificarei outro, não feito por mãos de homens.
59 Quko uni meyowo-meyowombo mande enesó-enesó yaŋgurí. Ŋunde ŋuroko mande ŋuro uroyi khumowero mepémo kini.
59 E nem assim o seu testemunho era coerente.
60 Ŋunde yiriqo, tapá uni ŋundo keweroyemo kaŋero Yesu ŋande oseseyaró, “Uni ŋando mandeyari saŋga kerete. Ketope mande topé ka yeweyape ma kini?”
60 E, levantando-se o sumo sacerdote no Sinédrio, perguntou a Jesus, dizendo: Nada respondes? Que testificam estes contra ti?
61 Quko Yesuko mondó ta kunditero mande topé ka kama yaró. Pitu ko ŋande oseseyaró, “Kepe Kristo ŋu, Anutu koro Naŋunímbe, ma kini?”
61 Mas ele calou-se, e nada respondeu. O sumo sacerdote lhe tornou a perguntar, e disse-lhe: És tu o Cristo, Filho do Deus Bendito?
62 Ŋunde yiní Yesuko ŋande yaró, “Iyo. Ko yendo Unindoro Naŋuníqeniqo, Anutu wimbí moré ŋuro kandí kondésina kunditiní qenewaŋgo, ko sambo koro koporéwore maheweya ŋu qenewaŋgo.”
62 E Jesus disse-lhe: Eu o sou, e vereis o Filho do homem assentado à direita do poder de Deus, e vindo sobre as nuvens do céu.
63 Ŋunde yiníqo, o qa-qa unindoro tapá uni ŋundo newonde piyimi tero eneŋo tuwiyó romboŋero ŋande yaró, “Do karo uni kaŋuya neko yereto quhuríŋo ŋuro yesowowaŋgo!
63 E o sumo sacerdote, rasgando as suas vestes, disse: Para que necessitamos de mais testemunhas?
64 Ye soso mande piyimi ŋa iŋoyoteŋgo. Date tewato?” Ŋunde yiní uni kembé-kembé soso ŋande yaŋgurí, “Meté urato khumoweya,” yaŋgurí.
64 Vós ouvistes a blasfêmia; que vos parece? E todos o consideraram culpado de morte.
65 Ŋunde yiqo, uni kumimbo tuteworo toŋí pokamoro kandeto utoro ŋande oseseyaŋgurí, “Dani kato kurote?” yaŋgurí. Ŋunde ti sopo-sopo unindo kandeto uraŋgurí.
65 E alguns começaram a cuspir nele, e a cobrir-lhe o rosto, e a dar-lhe punhadas, e a dizer-lhe: Profetiza. E os servidores davam-lhe bofetadas.
66 Asa Pita ya kimbino kaŋero te rokoyoní o qa-qa unindoro tapá unindoro sunará pare ka mahero kondé-kondé qenero ŋande yaró, “Keya Nasaret noŋgo uni Yesu ŋuya yotiri,” yaró.
66 E, estando Pedro embaixo, noátrio, chegou uma das criadas do sumo sacerdote;
67 — ausente —
67 E, vendo a Pedro, que se estava aquentando, olhou para ele, e disse: Tu também estavas com Jesus, o Nazareno.
68 Quko Pitako wawa yero ŋande yaró, “Kini, keŋo mandeke ŋu kama iŋowe tondaŋete,” yero roto toŋero hoŋgo makono uyareró. Ŋuno uyariní kotori kato yaró.
68 Mas ele negou-o, dizendo: Não o conheço, nem sei o que dizes. E saiu fora ao alpendre, e o galo cantou.
69 Ko pare ŋundo uni kaŋeyaŋgo qu ŋande yimiraró, “Uni ŋuya uni ŋuro wini qu ka.”
69 E a criada, vendo-o outra vez, começou a dizer aos que ali estavam: Este é um dos tais.
70 Ŋunde yiníqo, pitu ko Pitako wawa yero ŋande yaró, “Kini,” yaró. Imemoŋgo, naru tukuni naŋge, uni kaŋeyaŋgo ŋundo ŋande yaŋgurí, “Iyo, keko Galili uni ka. Asa keko iŋo-iŋo rewero uniyó ka,” yaŋgurí.
70 Mas ele o negou outra vez. E pouco depois os que ali estavam disseram outra vez a Pedro: Verdadeiramente tu és um deles, porque és também galileu, e tua fala é semelhante.
71 Ŋunde yiqo, mande kondé ŋande yaró, “Uni yeteŋgo ŋu no kama iŋo inoteno! Ko no hamó kama yeweqo, asa Anutuko no rambaruru nereweya,” yaró.
71 E ele começou a praguejar, e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais.
72 Yiníqo, waka ta kotori kato pitu ko yaró. Komo Yesuko mande ka ŋande miraró, “Itaka suwonoko kotori naru irisayómo kama yeyoníqota keto naru kapusako neneŋo wawa yeweya,” yaró. Asa ŋuro iŋoro newonde surumí tero tendaró.
72 E o galo cantou segunda vez. E Pedro lembrou-se da palavra que Jesus lhe tinha dito: Antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás. E, retirando-se dali, chorou.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.