Marcos 12

Iyo New Testament (NCA_WBT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Asa Yesuko tapara mandeka ŋande yimiraró, “Naru kano uni kato wain kho ka tero hoŋgo rero wuririyoro ŋu quroko ŋuno wain eŋgémboro sonoyó rewero quro meré parámi ka sero rotoro ya piru kho qene sopoyowero qu ka towaró. Ŋu soso toworo kho ŋu rero kho sopo-sopo uni kumi kandeyemo rotoromira kapiyamo ŋuno toŋeró.
1 Depois, entrou Jesus a falar-lhes por parábola: Um homem plantou uma vinha, cercou-a de uma sebe, construiu um lagar, edificou uma torre, arrendou-a a uns lavradores e ausentou-se do país.
2 Yate-yate kho simburí ŋundo eŋgé kumi siyowero quro sunará simó ka ŋuno asáŋoní uyareró.
2 No tempo da colheita, enviou um servo aos lavradores para que recebesse deles dos frutos da vinha;
3 Ŋuno uyariní sopo-sopo uni ŋundo haususuwo howi kina toŋeró.
3 eles, porém, o agarraram, espancaram e o despacharam vazio.
4 Imemoŋgo simburímbo sunará simó kaŋuya asáŋoní uyariní utoro kembé usoworo o piyimi horé te inaŋgurí.
4 De novo, lhes enviou outro servo, e eles o esbordoaram na cabeça e o insultaram.
5 Ŋunde tero meyowo ŋuya asáŋoní uyariní kho sopo-sopo ŋundo simó ŋu haususuwoyi khumaró. Qambu asá yiriní uyariqota kumi uraŋgurí, kumi woŋga yuroyi khumaŋgurí.
5 Ainda outro lhes mandou, e a este mataram. Muitos outros lhes enviou, dos quais espancaram uns e mataram outros.
6 “Asa simburímboro naŋuní surumí iŋoyara qu yora. Iwímbo ŋande yaró, ‘Kho sopo-sopo ŋundo naŋone ŋu ará te inowaŋgo.’ Ŋunde yero naru weŋa quno naŋuní asáŋoní ŋuno uyareró.
6 Restava-lhe ainda um, seu filho amado; a este lhes enviou, por fim, dizendo: Respeitarão a meu filho.
7 “Quko kho sopo-sopo ŋundo simó ŋu qenero keweroyemo ŋande yaŋgurí, ‘Simó ŋundo iwímboro o soso ŋako imemoŋgo siyoweya. Uratoka khumoníka o ŋa soso norendo siyowato.’
7 Mas os tais lavradores disseram entre si: Este é o herdeiro; ora, vamos, matemo-lo, e a herança será nossa.
8 Ŋunde yero simó ŋu rero uroyi khumoní re hoŋgo sumeyoro raŋaŋgurí.”
8 E, agarrando-o, mataram-no e o atiraram para fora da vinha.
9 Yesuko ŋande osese yereró, “Iŋi, kho simburí ŋundo do ka teweya? Ŋandiro naŋge, ene uyaro sopo-sopo uni ŋu rambaruru yerero wain koro kho ŋu uni meyowo yunoweya.
9 Que fará, pois, o dono da vinha? Virá, exterminará aqueles lavradores e passará a vinha a outros.
10 Yendo mande sokomeko ŋuno nakayáŋaró ŋu qeneŋgurímbe ma kini? Mande ŋuko ŋandiro:
10 Ainda não lestes esta Escritura:
11 — ausente —
11 isto procede do Senhor, e é maravilhoso aos nossos olhos?
12 Yesuko ŋunde yiníqo, uni pará-parámbo iŋoro, enendo nore yesará nereyote, yero iŋomukaŋgurí. Ŋunde ŋuroko saŋgirí tero urowero khe ka seqaŋgurí. Quko unipare qambu ŋuro sasaro taŋgurí. Asa ko ene roto toŋeŋgurí.
12 E procuravam prendê-lo, mas temiam o povo; porque compreenderam que contra eles proferira esta parábola. Então, desistindo, retiraram-se.
13 Asa uni pará-parámbo, Yesu mande piyimi yiní towowato, ye iŋoro Farisikumimboya Herot koro topé kumimboyaasá yiri maheŋgurí.
13 E enviaram-lhe alguns dos fariseus e dos herodianos, para que o apanhassem em alguma palavra.
14 Mahero ŋande oseseyaŋgurí, “Rondaqe-rondaqe uni, nore ŋande iŋoyoteto, ko keto uni karo owé morémbe ma kini ŋuro kama iŋoyote. Kini, Anutu koro kheyó hamó moŋgo naŋge rondaqe yunoyote. Ŋunde ŋuroko yeka iŋowato. Norendo Sisatakis re inowato ŋuko hutuŋo mande wendaqeyotepe ma kini?”
14 Chegando, disseram-lhe: Mestre, sabemos que és verdadeiro e não te importas com quem quer que seja, porque não olhas a aparência dos homens; antes, segundo a verdade, ensinas o caminho de Deus; é lícito pagar tributo a César ou não? Devemos ou não devemos pagar?
15 Ŋunde yiqo, Yesuko eneŋo maŋgoye irisawore yewero murí ŋu qene iŋoro mande topé ŋande yaró, “Ye date towo nereteŋgo? Denariuska re mahika qenewe.”
15 Mas Jesus, percebendo-lhes a hipocrisia, respondeu: Por que me experimentais? Trazei-me um denário para que eu o veja.
16 Ŋunde yiníqo, ŋu re mahi ŋande osese yereró, “Wondo musiyó ŋano kapo-kapo ŋaya owí ŋako daniro qu?” Yiníqo, “Sisa koro qu,” yaŋgurí.
16 E eles lho trouxeram. Perguntou-lhes: De quem é esta efígie e inscrição? Responderam: De César.
17 Ko Yesuko ŋande yimiraró, “O kumi Sisa koro qu, ŋu Sisa se inoyi qembe. Ko o kumi Anutu koro qu, ŋu Anutu se inoyi qembe.” Ŋunde yiníqo, iŋoro ene newondeye yukuwaró.
17 Disse-lhes, então, Jesus: Dai a César o que é de César e a Deus o que é de Deus. E muito se admiraram dele.
18 Asa Sadyusi unikumi maheŋgurí. Uni ŋundo ŋande yeyaŋgurí, ko unipare khumaŋgurí qundo pitu ko kama otoqowaŋgo. Asa mahero Yesu ŋande oseseyaŋgurí,
18 Então, os saduceus, que dizem não haver ressurreição, aproximaram-se dele e lhe perguntaram, dizendo:
19 “Rondaqe-rondaqe uni, komo Moseskonoreŋo mande ŋande nakayáŋaró, ‘Uni kato pare rero simó moré kini yate khumoníqo, eneŋo koneyómbo pare ŋu riní simó pisiyoníqota payómboro sowe qu tunoqiní.’
19 Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se morrer o irmão de alguém e deixar mulher sem filhos, seu irmão a tome como esposa e suscite descendência a seu irmão.
20 Asa iŋo. Naru kano uni kato naŋo-simó kande saŋiyoro irisa pisi yereró. Simó korete ŋundo pare rero, yate-yate simóyari moré kini tero khumaró.
20 Ora, havia sete irmãos; o primeiro casou e morreu sem deixar descendência;
21 Khumoní simó irisayó ŋundo payómboro parí qu raró. Quko ene ŋuya simó moré kini khumaró. Khumoní simó kapusayó ŋuya ŋunde naŋge taró.
21 o segundo desposou a viúva e morreu, também sem deixar descendência; e o terceiro, da mesma forma.
22 Ŋundiro naŋge simó kande saŋiyoro irisa ŋu soso pare ŋu rero simóye moré kini tero khumoyiqo, imemoŋgo pare ŋuya khumaró.
22 E, assim, os sete não deixaram descendência. Por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
23 Asa yeka iŋowato, unipare khumaŋgurí qundo pitu ko otoqowaŋgo quro naruyómo ŋuno, pare ŋu, danimboro yoweya? Dokoro uni kande saŋiyoro irisa qundo pare kanata ŋu raŋgurí.”
23 Na ressurreição, quando eles ressuscitarem, de qual deles será ela a esposa? Porque os sete a desposaram.
24 Ŋunde yiqo, Yesuko ŋande yimiraró, “Yendo mande sokomeko ŋuno nakayáŋaŋgurí ŋuya Anutu koro wimbí ŋuya kama iŋoyi tondaŋete. Ŋunde ŋuroko ye mande koroqe yeteŋgo.
24 Respondeu-lhes Jesus: Não provém o vosso erro de não conhecerdes as Escrituras, nem o poder de Deus?
25 Unipare khumaŋgurí qundo uni tapu koŋgo pitu ko otoqowaŋgo quno ŋuno epe re-re kama tewaŋgo. Kini, eneko sambo simóŋunde qembe yowaŋgo.
25 Pois, quando ressuscitarem de entre os mortos, nem casarão, nem se darão em casamento; porém, são como os anjos nos céus.
26 Quko unipare khumaŋgurí qundo pitu ko otoqowaŋgo quro yeweka iŋoyi. Moses koro sokomeko ŋuno ŋande yaró, ko enepa naŋge te kunzi qayara quno ŋuno kaŋiní Anutuko te suru qayara ŋu noŋgo ŋande miraró, ‘Nondo Abraham koro Anutuyó, Aisak koro Anutuyó, Yakop koro Anutuyó.’
26 Quanto à ressurreição dos mortos, não tendes lido no Livro de Moisés, no trecho referente à sarça, como Deus lhe falou:
27 Asa qeni, Anutu ŋuko uni kindo khumaŋgurí ŋuro Anutuye kini. Uni yoto-yotoye moré ŋuro Anutuye.”Yendo mande koroqe qu yeteŋgo.
27 Ora, ele não é Deus de mortos, e sim de vivos. Laborais em grande erro.
28 Asa Yesu koya Sadyusi unindoya epe mito-mito teyoyiqo, hutuŋo mande ŋuro iŋo-iŋo unikato iŋaró. Iŋoro Yesu koro mande topé ŋuro niŋgu-niŋgu tero ŋande oseseyaró, “Mande kondé enesó-enesóŋuro osese kereteno. Mande kondé kato mande kondé enesó-enesó ŋu taka yereyotepe ma kini?”
28 Chegando um dos escribas, tendo ouvido a discussão entre eles, vendo como Jesus lhes houvera respondido bem, perguntou-lhe: Qual é o principal de todos os mandamentos?
29 Yiní Yesuko mande topé ŋande yaró, “Iyo, ŋako. ‘Ye Israel iŋi, Uni Parámi, Anutunani ŋuko kanata na, enesó kama yote.
29 Respondeu Jesus: O principal é:
30 Keto Uni Parámi ŋu, Anutuke, newondekepo, yuqakepo, iŋo-iŋokepo, wimbukepo hamó surumí iŋo inoyoto qembe.’
30 Amarás, pois, o Senhor, teu Deus, de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todo o teu entendimento e de toda a tua força.
31 Asa mande kondé irisayó ŋuko ŋandiro: ‘Keŋomboro iŋoyote ŋunde naŋge topokeporo ŋunde na iŋoyoto.’Mande kondé irisa ŋundo mande kondé enesó-enesó taka yerete.”
31 O segundo é:
32 Yiní ŋande yaró, “Rondaqe-rondaqe uni, hamó yete. Anutu ŋuko kanata na, enesó kama yote.
32 Disse-lhe o escriba: Muito bem, Mestre, e com verdade disseste que ele é o único, e não há outro senão ele,
33 Kowe uni kato newondí, iŋo-iŋoyó, wimbí soso Anutu inoyote tiníqo, ŋu meté horé. Kowe eneŋomboro iŋoyote ŋunde naŋge topémboro iŋoyote ŋu meté horé. Hutuŋo mande irisa ŋundo o meté horé mu, ŋuko o qa-qa qamukaŋgurí quya oka te inaŋgurí ŋuya soso taka yerete.”
33 e que amar a Deus de todo o coração e de todo o entendimento e de toda a força, e amar ao próximo como a si mesmo excede a todos os holocaustos e sacrifícios.
34 Ŋunde yiní Yesuko uni ŋuro iŋoní tondaŋiní mande topé meté mu yiní ŋande miraró, “Keto Anutuko unipareyó wiri yereyote naruyómowaka ta owero tete.” Ŋunde yiníqo, uni meyowo wimbuye umbuní osese ka kama taŋgurí.
34 Vendo Jesus que ele havia respondido sabiamente, declarou-lhe: Não estás longe do reino de Deus. E já ninguém mais ousava interrogá-lo.
35 Asa Yesuko Ya Surumímborohoŋgo quroyómo ŋuno mande rondaqe unipare yunoro ŋande yaró, “Do murí karo hutuŋo mande ŋuro iŋo-iŋo uni ŋundoŋande yeyoteŋgo, ‘Kristo ŋuko Dewit koro naŋuní,’ŋunde yeyoteŋgo?
35 Jesus, ensinando no templo, perguntou: Como dizem os escribas que o Cristo é filho de Davi?
36 Dewit eneŋombo Yuqa Surumíwore ŋande yete,
36 O próprio Davi falou, pelo Espírito Santo:
37 Dewitko uni ŋuro ‘Uni parámine,’ ŋunde yaró. Asa date tero uni ŋuko Dewit koro naŋuní?” Yesu ŋunde yiníqo, unipare qambu kutaqe yaŋgurí qundo iŋoro niŋgu-niŋgu taŋgurí.
37 O mesmo Davi chama-lhe Senhor; como, pois, é ele seu filho? E a grande multidão o ouvia com prazer.
38 Asa Yesuko mande rondaqe yunoro ŋande yaró, “Hutuŋo mande ŋuro iŋo-iŋo unindoro murí piyimiye ma howewero. Uni ŋundo owéye hokowero iŋoyoteŋgo. Asa ko tuwiye sara-sara piru saŋga qu punuworo maketino uyare mahe teyoteŋgo, ko enendo unipareto eneya naru meté yewaŋgo ŋuro hamó iŋoyoteŋgo.
38 E, ao ensinar, dizia ele: Guardai-vos dos escribas, que gostam de andar com vestes talares e das saudações nas praças;
39 Ko huru-huru yanokundite-kundite korete quno ŋuno kunditeyoteŋgo. Ko o ne-ne tero yakutí metémo kunditeyoteŋgo.
39 e das primeiras cadeiras nas sinagogas e dos primeiros lugares nos banquetes;
40 Ko wapu koro ya qu siyoteŋgo. Ko owé rewero quro hariri piru saŋga teyoteŋgo. Imemoŋgo o soso ŋuro topé piyimi rewaŋgo.”
40 os quais devoram as casas das viúvas e, para o justificar, fazem longas orações; estes sofrerão juízo muito mais severo.
41 Asa Anutu koro Ya Surumímoŋuno sosoko toŋomboroŋowí ka yaró. Unipare qambu qundo Anutu te inowero quro mone se mahero ŋuno raŋgurí. Asa Yesuko kutaqe ŋuno kunditero unipare qambu ŋundo mone ŋu raŋoyi uní yiyoyaró. Yiyoní onoŋo uni qambu wondo parámi reyaŋgo.
41 Assentado diante do gazofilácio, observava Jesus como o povo lançava ali o dinheiro. Ora, muitos ricos depositavam grandes quantias.
42 Ko wapu onoŋoyó moré kini qu kato mahero wondo musiyó tomó ta irisa ŋuno se raró.
42 Vindo, porém, uma viúva pobre, depositou duas pequenas moedas correspondentes a um quadrante.
43 Yesuko ŋu qenero iŋo-iŋo rewero uniyóneko yerero ŋande yimiraró, “No hamó horé yimiroteno, oka wapu onoŋoyó moré kini ŋundo te inote ŋundo uni meyowo ŋu taka yerete.
43 E, chamando os seus discípulos, disse-lhes: Em verdade vos digo que esta viúva pobre depositou no gazofilácio mais do que o fizeram todos os ofertantes.
44 Dokoro meyowo ŋundo oye parámi moŋgo mone raŋoteŋgo. Quko wapu ŋuko oyó parámi kini qundo oyó soso ŋuno raŋote.”
44 Porque todos eles ofertaram do que lhes sobrava; ela, porém, da sua pobreza deu tudo quanto possuía, todo o seu sustento.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.