Lucas 7
Iyo New Testament (NCA_WBT) vs NVT
1 Asa Yesuko mande soso ŋu yiní unipareto iŋoyi kini tiní Kaperneam yendémo ŋuno oró.
1 Quando Jesus terminou de dizer tudo isso à multidão, entrou em Cafarnaum.
2 Yendémo ŋuno kuma unindoro sopo-sopo uni kaŋuno yora, eneŋo kho simóŋoqu ka se khumo teyate wamba khumaró. Ko enendo kho simóŋo ŋuro parámi iŋoyara.
2 Naquela ocasião, um escravo muito estimado de um oficial romano estava enfermo, à beira da morte.
3 Asa ene Yesu koro iŋaró quno ŋuno Juda koro uni kembé-kembéye yorero, Yesu miroyika mahe kho simóne riníka otoqoní, yero asá yiriní toŋeŋgurí.
3 Quando o oficial ouviu falar de Jesus, mandou alguns líderes judeus lhe pedirem que fosse curar seu escravo.
4 Toŋero Yesuko uyaro kondé kirayoro ŋande yaŋgurí, “Uni ŋuko uni meté, asa ko meté keto samakaŋoweya.
4 Os líderes suplicaram insistentemente que Jesus socorresse o homem, dizendo: “Ele merece sua ajuda,
5 Dokoro enendo noreŋo wininani iŋo yunoro huru-huru yananiŋu raró.”
5 pois ama o povo judeu e até nos construiu uma sinagoga”.
6 Ŋunde yiqo, eneya kopo uyareŋgurí. Uyaro yano kutaqemo uyari kuma unindoro sopo-sopo uni ŋundo topé-topé kumi asá yiriní eneŋo maŋgó rero Yesu ŋande miraŋgurí, “Uni parámi, enina, koweyumu ma tewero. No uni meté kini ŋuro ke neneŋo yano date areweya.
6 Jesus foi com eles, mas, antes de chegarem à casa, o oficial mandou alguns amigos para dizer: “Senhor, não se incomode em vir à minha casa, pois não sou digno de tamanha honra.
7 Ŋu murí ŋuro tero neneŋombo kiyowero ŋuno kama uyareno. Quko keto kina mande yekata sunará simóne ŋu meté teweya.
7 Não sou digno sequer de ir ao seu encontro. Basta uma ordem sua, e meu servo será curado.
8 Dokoro no ŋuya uni owéye moré mu kasirayemo yowe sopo nereyoteŋgo. Kowe nondo uni ka mirowano, ‘Ke toŋe,’ yeweqo, toŋeyote. Ko ka mirowano, ‘Ke mahe,’ yeweqo, maheweya. Kho simóne mirowano, ‘Kho ŋu te,’ yeweqo, ŋunde teweya.”
8 Sei disso porque estou sob a autoridade de meus superiores e tenho autoridade sobre meus soldados. Só preciso dizer ‘Vão’, e eles vão, ou ‘Venham’, e eles vêm. E, se digo a meus escravos: ‘Façam isto’, eles fazem”.
9 Asa Yesuko mande ŋu iŋoro iŋondata parámi tero rohoréŋoro unipare qambu ene howeyaŋgurí ŋu ŋande yimiraró, “Nondo ŋande yimiroteno, uni ŋaro iŋondutuyóparámi ŋandiro qu ka Israel unipare keweroyemo kama qeneno.”
9 Quando Jesus ouviu isso, ficou admirado. Voltou-se para a multidão que o seguia e disse: “Eu lhes digo a verdade: jamais vi fé como esta em Israel!”.
10 Ŋunde yiníqo, kuma unindoro uni kembémbo asá yiriní maheŋgurí ŋu roto toŋero pitu ko yano maheroqo kho simó komo meté taró ŋu qene iŋaŋgurí.
10 E, quando os amigos do oficial voltaram para a casa dele, encontraram o escravo em perfeita saúde.
11 Asa tukú Yesu yendé ka, owí muko Nain, ŋuno oró. Oní iŋo-iŋo rewero uniyómboyaunipare qambu ŋuya eneya uyareŋgurí.
11 Logo depois, Jesus foi com seus discípulos à cidade de Naim, e uma grande multidão o seguiu.
12 Uyaro yendé ŋuro hoŋgo makono kutaqemo mahero uni kumi yiyoní uni ka khumaró mu re koroworo yendé ŋu roto toŋeyaŋgurí. Uni ŋuro nimí muko, simó kanata na ŋu naŋge tero wapu taró. Unipare qambu pare ŋuya maheŋgurí.
12 Quando ele se aproximou da porta da cidade, estava saindo o enterro do único filho de uma viúva, e uma grande multidão da cidade a acompanhava.
13 Asa Uni Parámimbo pare ŋu qenero ŋuro sikí parámi tero ŋande miraró, “Ke ma tendoyoto.”
13 Quando o Senhor a viu, sentiu profunda compaixão por ela. “Não chore!”, disse ele.
14 Ŋunde yero kutaqemo uyaro mindu ŋu towaró. Towoní uni mindu korowaŋgurí ŋu kaŋaŋgurí. Kaŋi Yesuko ŋande yaró, “Simó keta, nondo kimiroteno, otoqo,” yaró.
14 Então foi até o caixão, tocou nele e os carregadores pararam. E disse: “Jovem, eu lhe digo: levante-se!”.
15 Yiní uni khumaró ŋu otoqoro kunditero mande hurí rero yaró. Yiní Yesuko re nimí inaró.
15 O jovem que estava morto se levantou e começou a conversar, e Jesus o devolveu à sua mãe.
16 Asa unipareto sasaro parámi tero Anutu owí hokoro ŋande yaŋgurí, “Ye-ye unika parámi mu keweronanimo tunoqete.” Yero ŋande yaŋgurí, “Anutuko unipareyó yiyowero mahete.”
16 Grande temor tomou conta da multidão, que louvava a Deus, dizendo: “Um profeta poderoso se levantou entre nós!” e “Hoje Deus visitou seu povo!”.
17 Ko Judia mira soso quno ŋuno unipare Yesuko o taró ŋuro epe mito-mito taŋgurí.
17 Essa notícia sobre Jesus se espalhou por toda a Judeia e seus arredores.
18 Asa Jon koro iŋo-iŋo rewero uniyómboo soso Yesuko taró ŋuro Jon miraŋgurí. Miroyiqo, Jonko iŋo-iŋo rewero uniyó irisa neko yerero
18 Os discípulos de João Batista lhe contaram tudo que Jesus estava fazendo. Então João chamou dois de seus discípulos
19 mande ka Uni Parámi oseseyowero qu yimitoro asá yereró. Osese ŋuko ŋandiro, “Kepe uni maheweya ŋuro iŋatowó ŋumbe,ma nore meyowo ka sopowato?”
19 e os enviou ao Senhor, para lhe perguntar: “O senhor é aquele que haveria de vir, ou devemos esperar algum outro?”.
20 Asá yiriní Yesuko uyaro ŋande yariyó, “Sono re-re uni ŋu, Jon, ŋundo mande ka ŋande yete, ‘Ko kepe uni maheweya yi iŋatowó ŋuno qumbe, ma meyowo kape sopowato?’ Ŋunde yiní ŋuro osese kerewero mahetero.”
20 Os dois discípulos de João encontraram Jesus e lhe disseram: “João Batista nos enviou para lhe perguntar: ‘O senhor é aquele que haveria de vir, ou devemos esperar algum outro?’”.
21 Ŋu naruko naŋge Yesuko unipare se khumo enesó-enesó quya yuqa piyimiene quroyemo yoraŋgo qu qambu horé ŋu yoriní meté taŋgurí. Ko toŋeye kiré qu ŋuya parámi samaka-samaka tuwó rero toŋetaŋgurí.
21 Naquela mesma hora, Jesus curou muitas pessoas de suas doenças, enfermidades e espíritos impuros, e restaurou a visão a muitos cegos.
22 Asa Yesuko uni irisa ŋu mande topé ŋande yero yimiraró, “Yari uyareya Jon mitoya o soso qenero iŋotiri ŋu ye mirori qembe. Toŋeye kiré mu toŋetero o qeneyoteŋgo, kheye piyimi mu khete uyareyoteŋgo, koweye piyimi khumo qu sara teyoteŋgo, kusumboye tuwo qu mande iŋoyoteŋgo, uni khumowí mu otoqoyoteŋgo, onoŋoye moré kini qu miti mande iŋoyoteŋgo.
22 Em seguida, disse aos discípulos de João: “Voltem a João e contem a ele o que vocês viram e ouviram: os cegos veem, os aleijados andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados e as boas-novas são anunciadas aos pobres”.
23 Kowe uni ka neneŋo iŋoro iŋondutuyókama piyo teweya ŋuko puriŋo ka rete.”
23 E disse ainda: “Felizes são aqueles que não se sentem ofendidos por minha causa”.
24 Ŋunde yiní Jon koro asá yerewí uni irisa ŋu toŋiriqo, Yesuko Jon ŋuro unipare qambu ŋu ŋande yimiraró, “Ye do ka qenewero mira wimbímo uyareŋgurí? Matúmbo tamá ka okokowoyote ŋumbe qenewero ŋuno uyareŋgurí, peka? Kini.
24 Depois que os discípulos de João saíram, Jesus começou a falar a respeito dele para as multidões: “Que tipo de homem vocês foram ver no deserto? Um caniço que qualquer brisa agita?
25 Quko ye do ka qenewero ŋuno uyareŋgurí? Uni ka kowe punu-punuyó meté-meté mu teyonímbe ŋu qenewero uyareŋgurí, peka? Kini, uni kato tuwi meté-meté mu punuworo nakayá enesó-enesó tero o meté-meté mu siyoteŋgo qundo wiri yerete unindoro yayemo yoteŋgo.
25 Afinal, o que esperavam ver? Um homem vestido com roupas caras? Não, quem veste roupas caras e vive no luxo mora em palácios.
26 Quko ye do ka qenewero ŋuno uyareŋgurí? Ye-ye unika qenewero uyareŋgurí, hamómbe? Iyo, ko no ŋande ye yimiroteno, ŋu ye-ye uni ŋundo ye-ye uni kumi taka yerete.
26 Acaso procuravam um profeta? Sim, ele é mais que profeta.
27 Uni ŋuro mande ka sokomeko ŋuno ŋande nakayáŋaró,
27 João é o homem ao qual as Escrituras se referem quando dizem: ‘Envio meu mensageiro adiante de ti, e ele preparará teu caminho à tua frente’.
28 “No ŋande yimiroteno, Jon koro owí ŋundo uni soso nokono yoteŋgo ŋuro owéye takate. Quko uni ka Anutuko unipareyó wiri yereyote naruyómoowí tomó ta horé tete ŋuro owí ŋundoko Jon takate.”
28 Eu lhes digo: de todos que nasceram de mulher, nenhum é maior que João Batista. E, no entanto, até o menor no reino de Deus é maior que ele”.
29 Ŋunde yiníqo, uniparetoya takis re-re unindoyamande ŋu iŋoro ŋande yaŋgurí, “Anutu koro murí ŋuko roneneŋowí mu naŋge.” Ŋunde yaŋgurí dokoro Jon kandí moŋgo sono re-re taŋgurí.
29 Todos que ouviram as palavras de Jesus, até mesmo os cobradores de impostos, concordaram que o caminho de Deus era justo, pois tinham sido batizados por João.
30 Quko Farisi unindoyahutuŋo mande ŋuro iŋo-iŋo unindoyaAnutuko khe meté witú yereró mu huwóŋoro Jon kandímo sono re-re kama taŋgurí.
30 Os fariseus e mestres da lei, no entanto, rejeitaram o propósito de Deus para eles, pois recusaram o batismo de João.
31 Asa Yesuko ŋande yaró, “Ŋunde ŋuroko nondo uni itaka nokono yoteŋgo ŋuro date yewano? No do tapara mandeka yewano?
31 “Assim, a que posso comparar o povo desta geração?”, perguntou Jesus.
32 Ŋuko simó yendémo kunditeyoteŋgo qembe, ko simó topoye neko yerero ŋande yeyoteŋgo,
32 “Como posso descrevê-los? São como crianças que brincam na praça. Queixam-se a seus amigos: ‘Tocamos flauta, e vocês não dançaram, entoamos lamentos, e vocês não choraram’.
33 “Qeni, sono re-re uni ŋu, Jon, ŋundo mahero bret kama nero wain sonoyó kama neyara. Ko yendo ŋande yeyaŋgo, ‘Yuqa piyimi kato eneno yote,’ yeyaŋgo.
33 Quando João Batista apareceu, não costumava comer e beber em público, e vocês disseram: ‘Está possuído por demônio’.
34 Itaka Unindoro Naŋunímahero o qímboro neyote. Ko yendo ŋande yeyoteŋgo, ‘Uni ŋuko o nero qahí parámi tinditete, wain parámi nero kape-kape teyote. Eneko takis re-re unindoyaquhurí unindoya topo teyote.’
34 O Filho do Homem, por sua vez, come e bebe, e vocês dizem: ‘É comilão e beberrão, amigo de cobradores de impostos e pecadores’.
35 Ye ŋunde yeyoteŋgo, quko qeni, iŋo-iŋo meté horé ŋundo simó meté yoriní tunoqeweya.”
35 Mas a sabedoria é comprovada pela vida daqueles que a seguem.”
36 Asa Farisi koro wini koŋgo uni kato Yesu nekoní yayómo mahero o newero quro yakutímo etariyó.
36 Um dos fariseus convidou Jesus para jantar. Jesus foi à casa dele e tomou lugar à mesa.
37 Ŋu naruko ŋuno quhurí pare ka yendémo ŋuno yora qundo, Yesuko Farisi unindoroyano ŋuno o neyote, yi iŋaró. Iŋoro sono risá nuŋgurí meté mu noko kumbe tomó ta kano re maheró.
37 Quando uma mulher daquela cidade, uma pecadora, soube que ele estava jantando ali, trouxe um frasco de alabastro contendo um perfume caro.
38 Mahero Yesu khímo kaŋero tendoyoní tendo sonoyómbo Yesu khímo umburó. Tendo sonoyó ŋuko huímbo soworo khí mutó inoro sono nuŋgurí meté mu rero khímo windoroŋaró.
38 Em seguida, ajoelhou-se aos pés de Jesus, chorando. As lágrimas caíram sobre os pés dele, e ela os secou com seu cabelo; e continuou a beijá-los e a derramar perfume sobre eles.
39 Ŋunde teyoní Farisi uni ŋundo Yesu nekoní maheró ŋu qenero newondímbo ŋande ye iŋaró, “Eneko ye-ye unika hamó tiníqo, danimbo kandí re kowímo rete ŋu iŋoweya, asa quhurí pare kato naŋge pekáŋote.”
39 Quando o fariseu que havia convidado Jesus viu isso, disse consigo: “Se este homem fosse profeta, saberia que tipo de mulher está tocando nele. Ela é uma pecadora!”.
40 Ŋunde ye iŋoní Yesuko iŋo-iŋoyó qenero ŋande miraró, “Saimon, no mande ka kimirowe teteno.” Yiní yaró, “Rondaqe-rondaqe unine, yeka iŋowe.”
40 Jesus disse ao fariseu: “Simão, tenho algo a lhe dizer”. “Diga, mestre”, respondeu Simão.
41 Yiní ŋande yaró, “Uni kato uni irisa ŋuro utatáyari taró, karo utatáyó wondo musiyó 500 ŋunde, ko karo quko wondo musiyó 50 ŋunde naŋge.
41 Então Jesus lhe contou a seguinte história: “Um homem emprestou dinheiro a duas pessoas: quinhentas moedas de prata a uma delas e cinquenta à outra.
42 Asa irisa-irisa ŋundo utatá topé tewero mepémo kini, ko uni ŋundo utatáyari ŋu re roto yunaró. Asa ko ke date iŋote, dani katoko uni ŋu newonde meté hamó inoweya?”
42 Como nenhum dos devedores conseguiu lhe pagar, ele generosamente perdoou ambos e cancelou suas dívidas. Qual deles o amou mais depois disso?”.
43 Yiníqo, mande topé yaró, “No ŋande iŋoteno, uni ŋu utatá parámi ŋu re roto inaró ŋundo newonde meté hamó inoweya.” Yiní yaró, “Keto ŋuro okeyá ta qene rondaŋete.”
43 Simão respondeu: “Suponho que aquele de quem ele perdoou a dívida maior”. “Você está certo”, disse Jesus.
44 Yero Yesuko rohoréŋoro pare ŋu qenero Saimon miraró, “Pare ŋa qenetepe? Asa no keŋo ya quroko areteno quno keto khene sonowowero sono kama nunote. Quko pare ŋando tendo sonoyómbo khene sonoworo huí ŋundo supu sowote.
44 Então voltou-se para a mulher e disse a Simão: “Veja esta mulher ajoelhada aqui. Quando entrei em sua casa, você não ofereceu água para eu lavar os pés, mas ela os lavou com suas lágrimas e os secou com seus cabelos.
45 Asa no keŋo ya quroko areteno quno keto kama mutó nerete. Quko itaka yano areteno quno naŋge pare ŋando khene mutó inoyote.
45 Você não me cumprimentou com um beijo, mas, desde a hora em que entrei, ela não parou de beijar meus pés.
46 Asa no keŋo ya quroko areteno quno ke topo tewero kiruwó kumi rero kembanemo kama windoroŋote. Quko pare ŋando sono nuŋgurí meté mu re mahero khenemo windoroŋote.
46 Você não me ofereceu óleo para ungir minha cabeça, mas ela ungiu meus pés com um perfume raro.
47 Pare ŋando neneŋo newonde meté hamó nunoyote. Ŋunde ŋuroko Anutuko eneŋo quhuríŋo parámi se rotote. Uni kato Anutuko quhuríŋo tomó ta ŋu re rotaró qundo newonde meté tomó ta naŋge inoweya.”
47 “Eu lhe digo: os pecados dela, que são muitos, foram perdoados e, por isso, ela demonstrou muito amor por mim. Mas a pessoa a quem pouco foi perdoado demonstra pouco amor”.
48 Asa enendo pare ŋu ŋande miraró, “Quhuríŋge se rotoní.”
48 Então Jesus disse à mulher: “Seus pecados estão perdoados”.
49 Uni meyowo ŋuno qundo mande ŋu iŋoro epe mito-mito taŋgurí, “Ŋa danimbo quhurí ŋu se rotoyote?”
49 Os homens que estavam à mesa diziam entre si: “Quem é esse que anda por aí perdoando pecados?”.
50 Asa Yesuko pare ŋande miraró, “Iŋondutukepokoriní meté tete. Ke toŋe, newondeke ime yoní.”
50 E Jesus disse à mulher: “Sua fé a salvou. Vá em paz”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.