Lucas 7
Iyo New Testament (NCA_WBT) vs ARA
1 Asa Yesuko mande soso ŋu yiní unipareto iŋoyi kini tiní Kaperneam yendémo ŋuno oró.
1 Tendo Jesus concluído todas as suas palavras dirigidas ao povo, entrou em Cafarnaum.
2 Yendémo ŋuno kuma unindoro sopo-sopo uni kaŋuno yora, eneŋo kho simóŋoqu ka se khumo teyate wamba khumaró. Ko enendo kho simóŋo ŋuro parámi iŋoyara.
2 E o servo de um centurião, a quem este muito estimava, estava doente, quase à morte.
3 Asa ene Yesu koro iŋaró quno ŋuno Juda koro uni kembé-kembéye yorero, Yesu miroyika mahe kho simóne riníka otoqoní, yero asá yiriní toŋeŋgurí.
3 Tendo ouvido falar a respeito de Jesus, enviou-lhe alguns anciãos dos judeus, pedindo-lhe que viesse curar o seu servo.
4 Toŋero Yesuko uyaro kondé kirayoro ŋande yaŋgurí, “Uni ŋuko uni meté, asa ko meté keto samakaŋoweya.
4 Estes, chegando-se a Jesus, com instância lhe suplicaram, dizendo: Ele é digno de que lhe faças isto;
5 Dokoro enendo noreŋo wininani iŋo yunoro huru-huru yananiŋu raró.”
5 porque é amigo do nosso povo, e ele mesmo nos edificou a sinagoga.
6 Ŋunde yiqo, eneya kopo uyareŋgurí. Uyaro yano kutaqemo uyari kuma unindoro sopo-sopo uni ŋundo topé-topé kumi asá yiriní eneŋo maŋgó rero Yesu ŋande miraŋgurí, “Uni parámi, enina, koweyumu ma tewero. No uni meté kini ŋuro ke neneŋo yano date areweya.
6 Então, Jesus foi com eles. E, já perto da casa, o centurião enviou-lhe amigos para lhe dizer: Senhor, não te incomodes, porque não sou digno de que entres em minha casa.
7 Ŋu murí ŋuro tero neneŋombo kiyowero ŋuno kama uyareno. Quko keto kina mande yekata sunará simóne ŋu meté teweya.
7 Por isso, eu mesmo não me julguei digno de ir ter contigo; porém manda com uma palavra, e o meu rapaz será curado.
8 Dokoro no ŋuya uni owéye moré mu kasirayemo yowe sopo nereyoteŋgo. Kowe nondo uni ka mirowano, ‘Ke toŋe,’ yeweqo, toŋeyote. Ko ka mirowano, ‘Ke mahe,’ yeweqo, maheweya. Kho simóne mirowano, ‘Kho ŋu te,’ yeweqo, ŋunde teweya.”
8 Porque também eu sou homem sujeito à autoridade, e tenho soldados às minhas ordens, e digo a este: vai, e ele vai; e a outro: vem, e ele vem; e ao meu servo: faze isto, e ele o faz.
9 Asa Yesuko mande ŋu iŋoro iŋondata parámi tero rohoréŋoro unipare qambu ene howeyaŋgurí ŋu ŋande yimiraró, “Nondo ŋande yimiroteno, uni ŋaro iŋondutuyóparámi ŋandiro qu ka Israel unipare keweroyemo kama qeneno.”
9 Ouvidas estas palavras, admirou-se Jesus dele e, voltando-se para o povo que o acompanhava, disse: Afirmo-vos que nem mesmo em Israel achei fé como esta.
10 Ŋunde yiníqo, kuma unindoro uni kembémbo asá yiriní maheŋgurí ŋu roto toŋero pitu ko yano maheroqo kho simó komo meté taró ŋu qene iŋaŋgurí.
10 E, voltando para casa os que foram enviados, encontraram curado o servo.
11 Asa tukú Yesu yendé ka, owí muko Nain, ŋuno oró. Oní iŋo-iŋo rewero uniyómboyaunipare qambu ŋuya eneya uyareŋgurí.
11 Em dia subsequente, dirigia-se Jesus a uma cidade chamada Naim, e iam com ele os seus discípulos e numerosa multidão.
12 Uyaro yendé ŋuro hoŋgo makono kutaqemo mahero uni kumi yiyoní uni ka khumaró mu re koroworo yendé ŋu roto toŋeyaŋgurí. Uni ŋuro nimí muko, simó kanata na ŋu naŋge tero wapu taró. Unipare qambu pare ŋuya maheŋgurí.
12 Como se aproximasse da porta da cidade, eis que saía o enterro do filho único de uma viúva; e grande multidão da cidade ia com ela.
13 Asa Uni Parámimbo pare ŋu qenero ŋuro sikí parámi tero ŋande miraró, “Ke ma tendoyoto.”
13 Vendo-a, o Senhor se compadeceu dela e lhe disse: Não chores!
14 Ŋunde yero kutaqemo uyaro mindu ŋu towaró. Towoní uni mindu korowaŋgurí ŋu kaŋaŋgurí. Kaŋi Yesuko ŋande yaró, “Simó keta, nondo kimiroteno, otoqo,” yaró.
14 Chegando-se, tocou o esquife e, parando os que o conduziam, disse: Jovem, eu te mando: levanta-te!
15 Yiní uni khumaró ŋu otoqoro kunditero mande hurí rero yaró. Yiní Yesuko re nimí inaró.
15 Sentou-se o que estivera morto e passou a falar; e Jesus o restituiu a sua mãe.
16 Asa unipareto sasaro parámi tero Anutu owí hokoro ŋande yaŋgurí, “Ye-ye unika parámi mu keweronanimo tunoqete.” Yero ŋande yaŋgurí, “Anutuko unipareyó yiyowero mahete.”
16 Todos ficaram possuídos de temor e glorificavam a Deus, dizendo: Grande profeta se levantou entre nós; e: Deus visitou o seu povo.
17 Ko Judia mira soso quno ŋuno unipare Yesuko o taró ŋuro epe mito-mito taŋgurí.
17 Esta notícia a respeito dele divulgou-se por toda a Judeia e por toda a circunvizinhança.
18 Asa Jon koro iŋo-iŋo rewero uniyómboo soso Yesuko taró ŋuro Jon miraŋgurí. Miroyiqo, Jonko iŋo-iŋo rewero uniyó irisa neko yerero
18 Todas estas coisas foram referidas a João pelos seus discípulos. E João, chamando dois deles,
19 mande ka Uni Parámi oseseyowero qu yimitoro asá yereró. Osese ŋuko ŋandiro, “Kepe uni maheweya ŋuro iŋatowó ŋumbe,ma nore meyowo ka sopowato?”
19 enviou-os ao Senhor para perguntar: És tu aquele que estava para vir ou havemos de esperar outro?
20 Asá yiriní Yesuko uyaro ŋande yariyó, “Sono re-re uni ŋu, Jon, ŋundo mande ka ŋande yete, ‘Ko kepe uni maheweya yi iŋatowó ŋuno qumbe, ma meyowo kape sopowato?’ Ŋunde yiní ŋuro osese kerewero mahetero.”
20 Quando os homens chegaram junto dele, disseram: João Batista enviou-nos para te perguntar: És tu aquele que estava para vir ou esperaremos outro?
21 Ŋu naruko naŋge Yesuko unipare se khumo enesó-enesó quya yuqa piyimiene quroyemo yoraŋgo qu qambu horé ŋu yoriní meté taŋgurí. Ko toŋeye kiré qu ŋuya parámi samaka-samaka tuwó rero toŋetaŋgurí.
21 Naquela mesma hora, curou Jesus muitos de moléstias, e de flagelos, e de espíritos malignos; e deu vista a muitos cegos.
22 Asa Yesuko uni irisa ŋu mande topé ŋande yero yimiraró, “Yari uyareya Jon mitoya o soso qenero iŋotiri ŋu ye mirori qembe. Toŋeye kiré mu toŋetero o qeneyoteŋgo, kheye piyimi mu khete uyareyoteŋgo, koweye piyimi khumo qu sara teyoteŋgo, kusumboye tuwo qu mande iŋoyoteŋgo, uni khumowí mu otoqoyoteŋgo, onoŋoye moré kini qu miti mande iŋoyoteŋgo.
22 Então, Jesus lhes respondeu: Ide e anunciai a João o que vistes e ouvistes: os cegos veem, os coxos andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados, e aos pobres, anuncia-se-lhes o evangelho.
23 Kowe uni ka neneŋo iŋoro iŋondutuyókama piyo teweya ŋuko puriŋo ka rete.”
23 E bem-aventurado é aquele que não achar em mim motivo de tropeço.
24 Ŋunde yiní Jon koro asá yerewí uni irisa ŋu toŋiriqo, Yesuko Jon ŋuro unipare qambu ŋu ŋande yimiraró, “Ye do ka qenewero mira wimbímo uyareŋgurí? Matúmbo tamá ka okokowoyote ŋumbe qenewero ŋuno uyareŋgurí, peka? Kini.
24 Tendo-se retirado os mensageiros, passou Jesus a dizer ao povo a respeito de João: Que saístes a ver no deserto? Um caniço agitado pelo vento?
25 Quko ye do ka qenewero ŋuno uyareŋgurí? Uni ka kowe punu-punuyó meté-meté mu teyonímbe ŋu qenewero uyareŋgurí, peka? Kini, uni kato tuwi meté-meté mu punuworo nakayá enesó-enesó tero o meté-meté mu siyoteŋgo qundo wiri yerete unindoro yayemo yoteŋgo.
25 Que saístes a ver? Um homem vestido de roupas finas? Os que se vestem bem e vivem no luxo assistem nos palácios dos reis.
26 Quko ye do ka qenewero ŋuno uyareŋgurí? Ye-ye unika qenewero uyareŋgurí, hamómbe? Iyo, ko no ŋande ye yimiroteno, ŋu ye-ye uni ŋundo ye-ye uni kumi taka yerete.
26 Sim, que saístes a ver? Um profeta? Sim, eu vos digo, e muito mais que profeta.
27 Uni ŋuro mande ka sokomeko ŋuno ŋande nakayáŋaró,
27 Este é aquele de quem está escrito:
28 “No ŋande yimiroteno, Jon koro owí ŋundo uni soso nokono yoteŋgo ŋuro owéye takate. Quko uni ka Anutuko unipareyó wiri yereyote naruyómoowí tomó ta horé tete ŋuro owí ŋundoko Jon takate.”
28 E eu vos digo: entre os nascidos de mulher, ninguém é maior do que João; mas o menor no reino de Deus é maior do que ele.
29 Ŋunde yiníqo, uniparetoya takis re-re unindoyamande ŋu iŋoro ŋande yaŋgurí, “Anutu koro murí ŋuko roneneŋowí mu naŋge.” Ŋunde yaŋgurí dokoro Jon kandí moŋgo sono re-re taŋgurí.
29 Todo o povo que o ouviu e até os publicanos reconheceram a justiça de Deus, tendo sido batizados com o batismo de João;
30 Quko Farisi unindoyahutuŋo mande ŋuro iŋo-iŋo unindoyaAnutuko khe meté witú yereró mu huwóŋoro Jon kandímo sono re-re kama taŋgurí.
30 mas os fariseus e os intérpretes da Lei rejeitaram, quanto a si mesmos, o desígnio de Deus, não tendo sido batizados por ele.
31 Asa Yesuko ŋande yaró, “Ŋunde ŋuroko nondo uni itaka nokono yoteŋgo ŋuro date yewano? No do tapara mandeka yewano?
31 A que, pois, compararei os homens da presente geração, e a que são eles semelhantes?
32 Ŋuko simó yendémo kunditeyoteŋgo qembe, ko simó topoye neko yerero ŋande yeyoteŋgo,
32 São semelhantes a meninos que, sentados na praça, gritam uns para os outros:
33 “Qeni, sono re-re uni ŋu, Jon, ŋundo mahero bret kama nero wain sonoyó kama neyara. Ko yendo ŋande yeyaŋgo, ‘Yuqa piyimi kato eneno yote,’ yeyaŋgo.
33 Pois veio João Batista, não comendo pão, nem bebendo vinho, e dizeis: Tem demônio!
34 Itaka Unindoro Naŋunímahero o qímboro neyote. Ko yendo ŋande yeyoteŋgo, ‘Uni ŋuko o nero qahí parámi tinditete, wain parámi nero kape-kape teyote. Eneko takis re-re unindoyaquhurí unindoya topo teyote.’
34 Veio o Filho do Homem, comendo e bebendo, e dizeis: Eis aí um glutão e bebedor de vinho, amigo de publicanos e pecadores!
35 Ye ŋunde yeyoteŋgo, quko qeni, iŋo-iŋo meté horé ŋundo simó meté yoriní tunoqeweya.”
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Asa Farisi koro wini koŋgo uni kato Yesu nekoní yayómo mahero o newero quro yakutímo etariyó.
36 Convidou-o um dos fariseus para que fosse jantar com ele. Jesus, entrando na casa do fariseu, tomou lugar à mesa.
37 Ŋu naruko ŋuno quhurí pare ka yendémo ŋuno yora qundo, Yesuko Farisi unindoroyano ŋuno o neyote, yi iŋaró. Iŋoro sono risá nuŋgurí meté mu noko kumbe tomó ta kano re maheró.
37 E eis que uma mulher da cidade, pecadora, sabendo que ele estava à mesa na casa do fariseu, levou um vaso de alabastro com unguento;
38 Mahero Yesu khímo kaŋero tendoyoní tendo sonoyómbo Yesu khímo umburó. Tendo sonoyó ŋuko huímbo soworo khí mutó inoro sono nuŋgurí meté mu rero khímo windoroŋaró.
38 e, estando por detrás, aos seus pés, chorando, regava-os com suas lágrimas e os enxugava com os próprios cabelos; e beijava-lhe os pés e os ungia com o unguento.
39 Ŋunde teyoní Farisi uni ŋundo Yesu nekoní maheró ŋu qenero newondímbo ŋande ye iŋaró, “Eneko ye-ye unika hamó tiníqo, danimbo kandí re kowímo rete ŋu iŋoweya, asa quhurí pare kato naŋge pekáŋote.”
39 Ao ver isto, o fariseu que o convidara disse consigo mesmo: Se este fora profeta, bem saberia quem e qual é a mulher que lhe tocou, porque é pecadora.
40 Ŋunde ye iŋoní Yesuko iŋo-iŋoyó qenero ŋande miraró, “Saimon, no mande ka kimirowe teteno.” Yiní yaró, “Rondaqe-rondaqe unine, yeka iŋowe.”
40 Dirigiu-se Jesus ao fariseu e lhe disse: Simão, uma coisa tenho a dizer-te. Ele respondeu: Dize-a, Mestre.
41 Yiní ŋande yaró, “Uni kato uni irisa ŋuro utatáyari taró, karo utatáyó wondo musiyó 500 ŋunde, ko karo quko wondo musiyó 50 ŋunde naŋge.
41 Certo credor tinha dois devedores: um lhe devia quinhentos denários, e o outro, cinquenta.
42 Asa irisa-irisa ŋundo utatá topé tewero mepémo kini, ko uni ŋundo utatáyari ŋu re roto yunaró. Asa ko ke date iŋote, dani katoko uni ŋu newonde meté hamó inoweya?”
42 Não tendo nenhum dos dois com que pagar, perdoou-lhes a ambos. Qual deles, portanto, o amará mais?
43 Yiníqo, mande topé yaró, “No ŋande iŋoteno, uni ŋu utatá parámi ŋu re roto inaró ŋundo newonde meté hamó inoweya.” Yiní yaró, “Keto ŋuro okeyá ta qene rondaŋete.”
43 Respondeu-lhe Simão: Suponho que aquele a quem mais perdoou. Replicou-lhe: Julgaste bem.
44 Yero Yesuko rohoréŋoro pare ŋu qenero Saimon miraró, “Pare ŋa qenetepe? Asa no keŋo ya quroko areteno quno keto khene sonowowero sono kama nunote. Quko pare ŋando tendo sonoyómbo khene sonoworo huí ŋundo supu sowote.
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês esta mulher? Entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; esta, porém, regou os meus pés com lágrimas e os enxugou com os seus cabelos.
45 Asa no keŋo ya quroko areteno quno keto kama mutó nerete. Quko itaka yano areteno quno naŋge pare ŋando khene mutó inoyote.
45 Não me deste ósculo; ela, entretanto, desde que entrei não cessa de me beijar os pés.
46 Asa no keŋo ya quroko areteno quno ke topo tewero kiruwó kumi rero kembanemo kama windoroŋote. Quko pare ŋando sono nuŋgurí meté mu re mahero khenemo windoroŋote.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo, mas esta, com bálsamo, ungiu os meus pés.
47 Pare ŋando neneŋo newonde meté hamó nunoyote. Ŋunde ŋuroko Anutuko eneŋo quhuríŋo parámi se rotote. Uni kato Anutuko quhuríŋo tomó ta ŋu re rotaró qundo newonde meté tomó ta naŋge inoweya.”
47 Por isso, te digo: perdoados lhe são os seus muitos pecados, porque ela muito amou; mas aquele a quem pouco se perdoa, pouco ama.
48 Asa enendo pare ŋu ŋande miraró, “Quhuríŋge se rotoní.”
48 Então, disse à mulher: Perdoados são os teus pecados.
49 Uni meyowo ŋuno qundo mande ŋu iŋoro epe mito-mito taŋgurí, “Ŋa danimbo quhurí ŋu se rotoyote?”
49 Os que estavam com ele à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este que até perdoa pecados?
50 Asa Yesuko pare ŋande miraró, “Iŋondutukepokoriní meté tete. Ke toŋe, newondeke ime yoní.”
50 Mas Jesus disse à mulher: A tua fé te salvou; vai-te em paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.