Lucas 2

Iyo New Testament (NCA_WBT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Ŋu naruko ŋuno Romkoro wiri yerete uni parámi horé ŋu, owí Sisa Okastus,ŋundo hutuŋo mande ka raró. Hutuŋo mande ŋuko ŋandiro: unipare soso enendo wiri yereyara ŋundo owéye nakayáŋowaŋgo.
1 E aconteceu que, naqueles dias saiu um decreto de César Augusto, para que todo o mundo fosse tributado.
2 (Uni kembé ka, owí muko Kwirinius, ŋundo Siria mira parámi ŋu sopoyaró naruyómo ŋunoko, unipare naru korete qunoko ŋunde owéye nakayáŋoyaŋgo.)
2 (E esta tributação foi realizada pela primeira vez quando Quirino era governador da Síria).
3 Wiri yerete uni ŋundo hutuŋo mande ŋunde yiníqo, unipare soso eneŋo yendéyemo owéye nakayáŋowero toŋeŋgurí.
3 E todos passaram a ser tributados, cada um à sua própria cidade.
4 Asa uni ka, owí Josep, Galili mira koro yendé ka owé Nasaret ŋuno yora. Quko eneko Dewit koro sowe qu ka.Ŋunde ŋuroko Nasaret rotoro Judia mirako oro Dewit koro yendé ŋu, Betlehem ŋuno oró.
4 E José também subiu da Galileia, da cidade de Nazaré, à Judeia, até a cidade de Davi, que é chamada Belém, (porque ele era da casa e da linhagem de Davi);
5 Josep koya Maria koya epe re-re tewero ye iŋoyariyó. Ŋunde ŋuroko owéyari nakayáŋowero oriyó. Ŋu naruko ŋuno Maria qahu taró.
5 para ser tributado com Maria, sua esposa, que estava grávida.
6 Betlehem ŋuno yate Maria simó pisiyowero naruyó tunoqiní
6 E aconteceu que, estando eles ali, cumpriram-se os dias para o parto.
7 simó urumuni ka, simó korete qu pisiyaró. Pisiyo rotoro tuwipo pokamoro makao koro kondó quroko rotaró, dokoro ya etewero ŋuko maŋgoraró.
7 E deu à luz ao seu filho primogênito, e envolveu-o em faixas de pano, e deitou-o em uma manjedoura, porque não havia quarto para eles na estalagem.
8 Ŋu suwono ŋuno sipsip sopo-sopo uni yendé sumeyoro ŋuno sipsip sopo yereyaŋgo.
8 E havia naquela mesma região pastores que estavam no campo, vigiando durante a noite o seu rebanho.
9 Sopo yiri Uni Parámimboro sambo simóka eneno umbuní, Uni Parámimboro sine parámi tunoqiní qenero sasaro parámi taŋgurí.
9 E, eis que o anjo do Senhor veio sobre eles, e a glória do Senhor brilhou ao seu redor; e eles ficaram com medo.
10 Sambo simó ŋundo ŋande yimiraró, “Ye sasaro ma tewero. Iŋoyi. Nondo miti mande ka re yeno umbuteno. Mande ŋako unipare soso iŋoro niŋgu-niŋgu parámi tewaŋgo.
10 E o anjo lhes disse: Não temais; porque eis que vos trago boa nova de grande alegria, que será para todo o povo.
11 Itakako Dewit koro yendémo ŋuno pare kato Rambaruru Koŋgo Yorewero Uni ka pisiyote. Ŋuko Kristo,Uni Parámi ŋu.
11 Porque vos nasceu neste dia, na cidade de Davi, um Salvador, que é Cristo, o Senhor.
12 Ko ye rokó ŋande naŋge qene iŋowaŋgo, asa simó pisiyoro tuwipo pokamoro makao koro kondó quroko raŋgo qu qenewaŋgo.”
12 E isto vos será por sinal: Achareis o bebê envolto em faixas de pano, deitado em uma manjedoura.
13 Ŋunde yiní waka ta sambo simó qambu taŋgímo tunoqero Anutu seré te inoro ŋande yaŋgurí,
13 E, de repente, estava ali com o anjo uma multidão dos exércitos celestes, louvando a Deus, e dizendo:
14 — ausente —
14 Glória a Deus nas alturas, e paz na terra, boa vontade para com os homens.
15 Ŋunde yi kini tiní yorotoro samboko oŋgurí. Oyi, sipsip sopo-sopo unindo epe mito-mito ŋande taŋgurí, “Nore Betlehem yendémo uyaya Uni Parámimbo o tiní tunoqete ŋuro nimiroteŋgo ŋu qeneto.”
15 E aconteceu que, quando os anjos foram embora para o céu, disseram os pastores uns aos outros: Vamos agora até Belém, e vejamos estas coisas que aconteceram, e que o Senhor nos fez saber.
16 Ŋunde yero kheŋgeŋo uro seqa yerero Maria, Josep, simóyari makao koro kondó quroko eteyaró ŋu yiyaŋgurí.
16 E eles foram apressadamente, e acharam Maria, e José, e o bebê deitado na manjedoura.
17 Yiyoro sambo simómbo mande soso simó ŋuro yaró ŋuro yimiraŋgurí.
17 E, vendo-o, divulgaram a palavra que lhes fora contada sobre esta criança.
18 Kowe unipare soso ŋu iŋoro iŋondata parámi taŋgurí.
18 E todos os que ouviram se maravilharam das coisas que foram contadas pelos pastores.
19 Quko Mariako mande ŋu re newondímo rero ŋu iŋo yora.
19 Mas Maria guardava todas estas coisas, ponderando-as em seu coração.
20 Sipsip sopo-sopo uni ŋundo roto toŋero o soso qenero iŋaŋgurí ŋuro Anutu owí hokoro seré te inoyaŋgurí. Dokoro sambo simómbo yimiraró ŋu naŋge tunoqaró.
20 E os pastores voltaram, glorificando e louvando a Deus por todas as coisas que eles tinham ouvido e visto, como lhes fora contado.
21 Asa nimímbo pisiyoní, yate naru kande saŋiyoro kapusa rotoní kowí toŋowero naruyótunoqaró. Ŋunde tero owí Yesu yariyó. Komo, nimí qahu kama teyoní, sambo simó ŋundo owé ŋu nekaró.
21 E, ao completarem-se os oito dias para circuncidar o menino, seu nome foi chamado de Jesus, que pelo anjo lhe fora nomeado antes de ser concebido no ventre.
22 Moses koro hutuŋo mande ŋundoŋande yaró, pareto simó pisiyoro Anutu toŋímo pusú tero, yate kosa naru 40 ŋunde kini taró.Asa naru ŋu kini tiníqo, yereka irisa ŋundo simóyari rero Uni Parámi inowero quro Yerusalem oriyó.
22 E, cumprindo-se os dias da purificação dela, segundo a lei de Moisés, eles o levaram para Jerusalém, para apresentá-lo ao Senhor,
23 Oro Uni Parámimboro hutuŋo mande ŋu howariyó. Hutuŋo mande ŋundo ŋande yete, “Simó urumuni korete ŋuko soso Uni Parámimboro qu naŋge.”
23 (conforme está escrito na lei do Senhor: Todo homem que abrir o ventre será chamado de santo ao ­Senhor);
24 Oro nú irisa siyoro, nimímboro o qa-qa te inowaro, ye iŋariyó. Dokoro Uni Parámimboro hutuŋo mande ŋundo ŋande yete, “Nú irisa parámi mu ma nú simó irisa meté se inoyi qembe.”
24 e para oferecerem um sacrifício de acordo com o que foi dito na lei do Senhor: Um par de rolinhas ou dois pombinhos.
25 Ŋu naruko ŋuno uni ka, owí Simeon, ŋundo Yerusalem ŋuno yora. Eneko uni roneneŋowí,ko Anutu koro murí ŋu okeyá ta howero Anutuko Israel unipare newondeye rukiso yereweya ŋuro sopoyara. Kowe Yuqa Surumíŋundo eneno maŋgoraró.
25 E, eis que havia em Jerusalém um homem cujo nome era Simeão; e este homem era justo e piedoso, esperando a consolação de Israel; e o Espírito Santo estava sobre ele.
26 Komo qu ete-eteko Yuqa Surumí ŋundo ŋande miraró, ko koretero enendo Uni Parámimboro Kristo ŋuqeneroqota meté khumoweya.
26 E lhe fora revelado pelo Espírito Santo, que ele não morreria antes de ter visto o Cristo do Senhor.
27 Asa uni ŋu, Yuqapo maŋgoriní, Ya Surumímooró. Ŋunde tero oní Yesu koro iwí-nimí ŋuya hutuŋo mande howewero Yano oriqo,
27 E pelo Espírito ele foi ao templo, e quando os pais trouxeram o menino Jesus para fazerem com ele segundo o costume da lei,
28 Simeon simó ŋu rero kandímbo toworo Anutu owí hokoro ŋande yaró,
28 então tomou-o em seus braços, e bendisse a Deus, e disse:
29 — ausente —
29 Senhor, agora despedes o teu servo em paz, de acordo com a tua palavra;
30 — ausente —
30 porque os meus olhos têm visto a tua salvação,
31 — ausente —
31 a qual tu preparaste perante a face de todos os povos;
32 — ausente —
32 Uma luz para iluminar os gentios, e a glória de teu povo Israel.
33 Ŋunde yiní iwí-nimímbo eneŋo simóyari ŋuro mandí iŋoro iŋondata parámi tariyó.
33 E José, e sua mãe, se maravilharam das coisas que eram faladas sobre ele.
34 Asa Simeonko puriŋo yunoro nimí Maria ŋande miraró, “Qeno, Anutuko simó ŋa riní enewore Israel unipare kumi umbu raŋowaŋgo, ko kumi otoqowaŋgo. Ko enendo rokó ŋunde qembe tunoqiní unipareto qenero yesaráŋoyi
34 E Simeão os abençoou, e disse a Maria, sua mãe: Eis que este menino é posto para a queda e o levantamento de muitos em Israel, e para um sinal que será contraditado
35 iŋo-iŋoyemboro kiraróye tunomo yoweya. Ko o tunoqeweya ŋuko suke qembe keŋo newondeke ŋuya saŋgawoweya.”
35 (sim, e uma espada traspassará também a tua própria alma), para que os pensamentos de muitos corações possam ser revelados.
36 Ŋu naruko ŋuno ye-ye pare ka, owí Ana, ŋundo ŋuno yora. Ŋuko Panuel nambuní, Aseri koro sowe qu ka. Enendo koŋgomu piyimi taró. Komo epe re-re tero kumima naru kande saŋiyoro irisa kamímboya yorariyó.
36 E estava ali Ana, a profetisa, filha de Fanuel, da tribo de Aser; ela era de idade avançada, e tinha vivido com o marido sete anos, desde a sua virgindade;
37 Imemoŋgo wapu tero kumima naru 84 ŋunde rotaró. Naru rokóŋoro Ya Surumí kama rotoro kosa suwo kundiŋi terohariri tero Anutu potoruku te inoyara.
37 e era viúva, de quase oitenta e quatro anos, e não se afastava do templo, servindo dia e noite a Deus, com jejuns e orações.
38 Asa ŋu naru ŋunoko taŋgeyemo mahero Anutu yuŋgunaŋoro unipare soso Anutuko Yerusalem pitu ko kimoweyaŋuro sopoyaŋgo qu simó ŋuro yesoworo yimitoyaró.
38 E, vindo ela naquele momento, também deu graças ao Senhor, e falava dele a todos os que aguardavam a redenção em Jerusalém.
39 Asa irisako Uni Parámimboro hutuŋo mande okeyá ta howiri kini tiní rohoréŋoro eneŋo yendéyari Nasaret, Galili mirako ŋuno uriyó.
39 E, havendo concluído todas as coisas segundo a lei do Senhor, eles voltaram à Galileia, para a sua própria cidade, Nazaré.
40 Ŋuno yororiyate simó ŋu wote parámi tero wimbí tero iŋo-iŋo meté horé taró. Ko Anutu koro samaka-samaka tuwó ŋueneno yora.
40 E o menino crescia, e se fortalecia no espírito, cheio de sabedoria; e a graça de Deus estava sobre ele.
41 Kumima naru rokóŋoro iwí-nimímbo Yerusalem oro o ne-ne ka, owí Taka yereró, ŋunariyó.
41 Ora, seus pais iam todos os anos para Jerusalém à festa da páscoa.
42 Asa Yesu kumima naru 12 ŋunde rotoroqo muríye howero eneya o ne-neko ŋuno oró.
42 E quando ele tinha doze anos, eles subiram para Jerusalém segundo o costume da festa.
43 Oyi naru ŋu kini tiníqo, iwí-nimímbo yendé parámi ŋu roto toŋeriyó. Quko Yesu enemata Yerusalem ŋuno yoní iwí-nimímbo ŋuro kama iŋariyó.
43 E quando haviam cumprido os dias, enquanto eles retornavam, o menino Jesus ficou para trás em Jerusalém, e José e sua mãe não souberam.
44 “Eneko unipare keweroyemo uyarete,” ye iŋoro kosa naru kanata ŋunde khewore uyaririyó. Suwo tiníqo, suwisawiyariwore topo-topoyariwore seqayate
44 Mas, supondo que ele estivesse na companhia, andaram uma jornada de um dia, e procuravam-no entre os seus parentes e conhecidos.
45 kama qenero rohoréŋoro Yerusalem ŋuno seqawero pitu ko oriyó.
45 E não tendo-o encontrado, eles retornaram para Jerusalém em busca dele.
46 Oro seqayori naru kapusa ŋunde rotoro Ya Surumíŋuro yendémo ŋuno oro qeneriyó. Qeniri rondaqe-rondaqe uni keweroyemo ŋuno kunditeyoní mande yi iŋoro osese yereyaró.
46 E aconteceu que, após três dias, eles o acharam no templo, assentado no meio dos doutores, ouvindo-os, e dirigindo-lhes perguntas.
47 Uni soso eneŋo mandí iŋoro newondeye uroní niŋgu-niŋgu taŋgurí. Dokoro, eneko simó tomó ta ka, quko iŋo-iŋoyó meté horé, ko mande topé meté yaró.
47 E todos os que o ouviam admiravam-se com o seu entendimento e com as suas respostas.
48 Iwí-nimí qenero iŋoro kondé yukuwariyó. Ko nimímbo ŋande miraró, “Naŋone, ke do karo otete ŋa noreno tete? Noya awaŋgepoya newondenari quhurí tiní nore ke seqa kereyotero.”
48 E quando eles o viram, ficaram perplexos; e disse-lhe sua mãe: Filho, por que tu fizeste assim para conosco? Eis que teu pai e eu te procuramos angustiados.
49 Yiní mande topé ŋande yaró, “Do karo yari no seqa nereyotiri? Yarimbe kama iŋoyotiri, nondo awanemboro o qu naŋge teyowano?”
49 E ele lhes disse: Por que procurastes por mim? Não sabeis que eu devo estar sobre os negócios de meu Pai?
50 Ŋunde yaró, quko iwí-nimí mande ŋuro murí kama iŋori tondaŋaró.
50 E eles não entenderam as palavras que lhes dissera.
51 Asa enendo iwí-nimímboya toŋero Nasaret ŋuno uŋgurí. Ko naru rokóŋoro iwí-nimí mandeyari howeyara. Kowe nimímbo o tunoqaró ŋu soso se newondímo rero iŋondaŋeyara.
51 E desceu com eles, e foi para Nazaré, e era-lhes sujeito; mas sua mãe guardava todos esses dizeres no seu coração.
52 Yesu wote parámi tero, iŋo-iŋoyó meté horé tiní Anutu koya unipare ŋuya ŋuro hamó-hamó iŋoyaŋgo.
52 E Jesus crescia em sabedoria e estatura, e no favor para com Deus e os homens.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.