Gálatas 2
Iyo New Testament (NCA_WBT) vs NVT
1 Asa kumima naru 14 ŋunde rotoro noya Barnabas koya pitu ko Yerusalem orowó. Oro Taitus ŋuya rero otowó.
1 Catorze anos depois, voltei a Jerusalém, dessa vez com Barnabé, e Tito também nos acompanhou.
2 Anutuko iŋo-iŋonemo nimironí iŋoro oro huru-huru koro sopo-sopo uni kumimboro yayemo kunditanowó. Kunditero miti mandeŋu uni wini meyowoyesowo yimitoyoteno ŋuro yimiranowó. No wimbo-wimbo kho teyano koro.
2 Fui para lá por causa de uma revelação. Reuni-me em particular com os líderes e compartilhei com eles as boas-novas que tenho anunciado aos gentios. Queria me certificar de que estávamos de acordo, pois temia que meus esforços, anteriores e presentes, fossem considerados inúteis.
3 Taitus, Grik uni ka, noya orowó. Oro sopo-sopo uni ŋundo, “Kowí toŋokata,”meté yewaŋgo, quko ŋunde kama yaŋgurí.
3 Mas eles me apoiaram e nem sequer exigiram que Tito, que me acompanhava, fosse circuncidado, embora fosse gentio.
4 Hamó, uni meyowombo ŋunde nimiraŋgurí, quko uni ŋuko topo hamó kini. Kini, topo kota qundoko keweronanimo mondó ta mahero yoto-yotonani meté mu Kristo Yesukonunaró ŋu qenero piyimiŋoro, “Kusi yereto kho simótunoqewaŋgo,” ye iŋaŋgurí.
4 Essa questão foi levantada apenas por causa de alguns falsos irmãos que se infiltraram em nosso meio para nos espionar e nos tirar a liberdade que temos em Cristo Jesus. Sua intenção era nos escravizar,
5 Quko eneŋo mandeye ŋu kama iŋo howatowó ŋu. Yendo miti mande qenero, kota mande, ye iŋowaŋgo koro.
5 mas não cedemos a eles nem por um momento, a fim de preservar a verdade das boas-novas para vocês.
6 Asa huru-hurukoro sopo-sopo uni ŋuko owéye morémbe ma kini, ŋuro kama iŋoteno. Anutuko unindoro owéye parámi ŋuro kama iŋote. Enina, sopo-sopo uni ŋuko mande yesowoyoteno ŋu kama roŋgaruwaŋgurí.
6 Quanto aos líderes — cuja reputação, a propósito, não fez diferença alguma para mim, pois Deus não age com favoritismo —, nada tiveram a acrescentar àquilo que eu pregava.
7 Kini, ŋande iŋaŋgurí, Anutuko no kho nunoní uni koweye kama toŋaŋgurí mu miti mande yesowo yimitoyoteno. Ko Pita kho inoní uni koweye toŋaŋgurí qumiti mande yesowo yimitoyote.
7 Ao contrário, viram que me havia sido confiada a responsabilidade de anunciar as boas-novas aos gentios, assim como a Pedro tinha sido confiada a responsabilidade de anunciar as boas-novas aos judeus.
8 Dokoro Anutuko Pita wimbu inoro asáŋoní uni koweye toŋaŋgurí mu keweroyemo kho teyote. Ŋunde naŋge no ŋuya wimbu nunoní uni wini meyowo keweroyemo kho teyoteno.
8 Pois o mesmo Deus que atuou por meio de Pedro como apóstolo aos judeus também atuou por meu intermédio como apóstolo aos gentios.
9 Sopo-sopo uni ŋu Jems, Sipas,Jon ŋundo ŋande qene iŋaŋgurí, ko Anutuko no samaka-samaka tuwónunaró. Asa ko enendo noya Barnabas koya topo taŋgurí. Ŋunde tero mande ka kusiyatowó, asa nore irisa uni wini meyowo ŋu miti mande yesowo yimitoyowaro, ko eneŋombo uni koweye toŋaŋgurí mu miti mande yesowo yimitoyowaŋgo.
9 De fato, Tiago, Pedro e João, tidos como colunas, reconheceram a graça que me foi dada e aceitaram Barnabé e a mim como seus colaboradores. Eles nos incentivaram a dar continuidade à pregação aos gentios, enquanto eles prosseguiriam no trabalho com os judeus.
10 Mande kusiyoro o kanata karo nore nimiraŋgurí, asa uni onoŋoye moré kini ŋu ma kape yerewero. Hamó, no ŋuya kho ŋu tewero kondé ye iŋoyoteno.
10 Sua única sugestão foi que continuássemos a ajudar os pobres, o que sempre fiz com dedicação.
11 Asa imemoŋgo SipaskoAntiok yendémo maheró. Mahero otete piyimi tiní nondo qene yanowó.
11 Mas, quando Pedro veio a Antioquia, tive de opor-me a ele abertamente, pois o que ele fez foi muito errado.
12 Dokoro komo Pita koya uni wini meyowomboro iŋondutu uniparetoya kunditero o kopo newero ŋuro kama piyimiŋaró. Quko Jems koro topé-topé Antiok ŋuno mahiqo, Pitako sorero wosoro uni wini meyowomboya o kopo kama neyara. Dokoro ŋande iŋaró, uni koweye toŋaŋgurí qundoneneŋo date ye iŋowaŋgo, ye iŋaró.
12 No começo, quando chegou, ele comia com os gentios. Mais tarde, porém, quando vieram alguns amigos de Tiago, começou a se afastar, com medo daqueles que insistiam na necessidade de circuncisão.
13 Ŋunde tiní Juda koro iŋondutu unipare kumimbo eneŋo maŋgó irisawore yewero murí howero ŋundiro otete roneneŋowíŋu rotaŋgurí. Ko Barnabas ŋuya eneŋo oteteyó qenero howaró.
13 Como resultado, outros judeus imitaram a hipocrisia de Pedro, e até mesmo Barnabé se deixou levar por ela.
14 Quko nondo eneŋo oteteyó qenero, enendo miti mandehamó ŋu kama howeyoteŋgo, ye iŋoro Sipas re toŋeyemo ŋuno qene ŋande yanowó, “Keko Juda uni ka, quko keto Juda muríye rotoro uni wini meyowomboya topo tero eneya o kopo neyaŋgo. Asa ko itaka do karo keto uni wini meyowo ŋande kondé yimitoyote, ko enendo eneŋo muríye rotoro Juda koro muríye howi?
14 Quando vi que não estavam seguindo a verdade das boas-novas, disse a Pedro diante de todos: “Se você, que é judeu de nascimento, vive como gentio, e não como judeu, por que agora obriga esses gentios a viverem como judeus?
15 Qeno, noya keya Juda uni, uni wini meyowo quhurí teyoteŋgo qu kini.
15 Você e eu somos judeus de nascimento, e não pecadores, como os judeus consideram os gentios.
16 Asa nore ŋande iŋotero, Anutuko uni ka hutuŋo mandehoweyote ŋu qenero roneneŋowíye kama nekoweya. Kini, unipareto Yesu Kristoiŋondutuwoyoteŋgo ŋuro naŋge, unipare roneneŋowí, yero neko yereyote.” Asa nore Kristo Yesu iŋondutuwoyatowó. Ŋuro tero hutuŋo mandewore kini, iŋondutuwore naŋge Anutuko nore niyoro, unipare roneneŋowí, ye neko nereyote. Hamó, hutuŋo mandewore uni kanata kato roneneŋowí kama tunoqaró.
16 E, no entanto, sabemos que uma pessoa é declarada justa diante de Deus pela fé em Jesus Cristo, e não pela obediência à lei. E cremos em Cristo Jesus, para que fôssemos declarados justos pela fé em Cristo, e não porque obedecemos à lei. Pois ninguém é declarado justo diante de Deus pela obediência à lei”.
17 Asa norendo hutuŋo mande kama howero Kristowore naŋge roneneŋowí tunoqewato, quko quhurí uni yoteto. Date koro? Kristoko quhurí ŋuro metéŋoyote, peka? Kini horé.
17 Mas, se a busca da justiça por meio de Cristo nos torna culpados de abandonar a lei, isso torna Cristo responsável por nosso pecado? De maneira nenhuma!
18 Qeni, koretero nondo oka rewe piyo tiní imemoŋgo pitu ko roŋgaruwowano tiníqo, hutuŋo mande ŋuro wenda-wenda uni hamó yorowano.
18 Se, pois, reconstruo o antigo sistema da lei que já destruí, então faço de mim mesmo transgressor da lei.
19 Dokoro, hutuŋo mande howero khumoweqo, hutuŋo mande ŋuko watí kama sopo nereyote. Ŋunde tero nondo yoto-yoto rero Anutu howeyoteno. No Kristo koya tipiririkokhumarowó,
19 Pois, quando procurei viver por meio da lei, ela me condenou. Portanto, morri para a lei a fim de viver para Deus.
20 ko neneŋo muríne ŋako neneŋo qu kini, Kristo eneŋombo no quroko yote. Enendo newonde meté nunoro samaka nerewero khumaró. Nondo Anutu koro Naŋuní iŋondutuworo itaka nokono ŋano eneŋo wimbímo yoteno.
20 Fui crucificado com Cristo; assim, já não sou eu quem vive, mas Cristo vive em mim. Portanto, vivo neste corpo terreno pela fé no Filho de Deus, que me amou e se entregou por mim.
21 Ŋunde yero Anutu koro samaka-samaka tuwóŋu kama re rototeno. Dokoro, nore meté hutuŋo mandewore roneneŋowí tunoqewato tiníqo, Kristoko kina khumaró.
21 Não considero a graça de Deus algo sem sentido. Pois, se a obediência à lei nos tornasse justos diante de Deus, não haveria necessidade alguma de Cristo morrer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.