Atos 23
Iyo New Testament (NCA_WBT) vs NTLH
1 Polko kaŋero Sanedrin kondé toŋetero yaró, “Uni topo, no iŋo-iŋonemo ŋande iŋoteno, ko naru rokóŋoro Anutu koro o qu howeyoteno arero itaka ŋa.”
1 Então Paulo olhou firmemente para os membros do Conselho e disse: — Meus irmãos, tenho vivido até hoje com a consciência limpa diante de Deus.
2 Yiníqo, o qa-qa unindoro tapá uni Ananias ŋundo uni Pol koro taŋgímo kaŋaŋgurí ŋu yimironí maŋgó tamaŋgurí.
2 Mas Ananias, o Grande Sacerdote , mandou que os homens que estavam perto de Paulo dessem um tapa na boca dele.
3 Ŋunde ti Polko miraró, “Ke hoŋgo ka sono sara-sarapo sonowaŋgurí qu! Anutuko ke kuroweya! Qeno, ke mande khono norotoro hutuŋo mandeworeronda nerete, quko keŋombo naŋge mande ŋu karóŋoro no nuri yero yimirote!”
3 Aí Paulo disse a Ananias: — Hipócrita, Deus o castigará por isso! Você está sentado aí para me julgar de acordo com a
4 Yiní uni kutaqemo kaŋaŋgurí ŋundo yaŋgurí, “Ke peka Anutu koro o qa-qa unindoro tapá uni ŋu ŋunde huwóŋote, peka?”
4 Os homens que estavam perto de Paulo perguntaram: — Você está insultando o Grande Sacerdote, o
5 Ko Polko yaró, “Uni topo, ŋuko o qa-qa unindoro tapá uni qu ŋu kama iŋoro yeteno. Dokoro sokomeko ŋuno ŋande nakayáŋaró, ‘Ke uniparetoro wiri yerete uni ŋuya mande piyimi ma yimitoyowero.’”
5 Paulo respondeu: — Meus irmãos, eu não sabia que ele é o Grande Sacerdote. Pois as
6 Asa Polko ŋande iŋaró, ko sopo-sopo uni ŋuno huruwaŋgurí kumi muko Sadyusiko kumi Farisi.Ŋunde ŋuro Sanedrin ŋunoko nekero ŋande yaró, “Uni topo, noko Farisi koro wini qu ka, ko awane ŋuya Farisi koro wini qu ka. Nondo unipare khumaŋgurí qundo pitu ko otoqowaŋgo, yero iŋondutu teteno. Ŋu murí ŋuro no norero mande khono norotoyoteŋgo.”
6 Quando Paulo percebeu que alguns do Conselho eram do partido dos saduceus e outros do partido dos fariseus , disse bem alto: — Meus irmãos, eu sou fariseu e filho de fariseus. Estou aqui sendo julgado porque creio que os mortos vão ressuscitar.
7 Ŋunde yiníqo, Farisi unindoya Sadyusi unindoya kiro puso tiqo, huru-huru ŋuko usowaró.
7 Assim que ele disse isso, os fariseus e os saduceus começaram a discutir, e o Conselho se dividiu.
8 Dokoro Sadyusi unindo ŋande yeyaŋgo, unipare khumaŋgurí qundo pitu ko kama otoqowaŋgo, ko sambo simókama yoteŋgo, ko yuqa piyimi ŋuya kama yoteŋgo. Quko Farisi unindo o kapusa ŋuro iŋondutu teyaŋgo.
8 É que os saduceus não creem que os mortos vão ressuscitar, nem que existem anjos ou espíritos; mas os fariseus creem nessas coisas.
9 Asa ko niri-niri parámi tero Farisi koro hutuŋo mande ŋuro iŋo-iŋo unikumimboko kondé ŋande yaŋgurí, “Nore uni ŋaro quhurí ka kama qeneteto. Yuqa kato eneya mande tarómbe, ma sambo simó kato eneya mande taró, peka.”
9 E assim a gritaria aumentou ainda mais. Então alguns mestres da Lei que pertenciam ao partido dos fariseus se levantaram e protestaram. Eles disseram: — Não vemos nenhum mal neste homem. Pode ser mesmo que um anjo ou um espírito tenha falado com ele.
10 Yiqo, kiro saŋgirí ŋu parámi horé taró, ko kuma unindoro uni kembé ŋundo,Pol kawore-kawore towo wosoyi wuriwe tete, peka, ye iŋaró. Ŋunde ŋuro kuma uni yimironí uni keweroyemo uro rero kuma unindo ya quroko oŋgurí.
10 A briga chegou a tal ponto, que o comandante ficou com medo de que Paulo fosse despedaçado por eles. Por isso mandou os guardas descerem para tirar Paulo do meio deles e o levar de volta para a fortaleza.
11 Asa saraŋoní suwono Uni Parámimbo Pol taŋgímo kaŋero miraró, “Newondeke kondé yoní. Keto neneŋo mandene ŋa Yerusalem ŋuno ya, ŋunde naŋge oro Rom ŋuno ŋuya yesowoweya.”
11 Na noite seguinte o Senhor Jesus apareceu a Paulo e disse:
12 Saraŋoníqo, Juda uni kumimbo koporo mande kusiyoro ŋande yaŋgurí, “Hamó yeteto, ko noreko oka kama neyate oro Pol urato khumoníqota.”
12 Na manhã seguinte alguns judeus se ajuntaram e juraram que não iam comer nem beber nada enquanto não matassem Paulo.
13 Uni mande hamó yero mande kusiyaŋgurí ŋuko 40 ŋundiro.
13 Os homens que combinaram fazer isso eram mais de quarenta.
14 Asa ŋunde yero o qa-qa unindoro tapá unindoya uni kembé-kembémboya ŋuno oro ŋande yimiraŋgurí, “Nore mande kusiyoro mande hamó moŋgo yero ŋande yatowó, ko nore oka kama neyate oro Pol urato khumoníqota.
14 Eles foram falar com os chefes dos sacerdotes e com os líderes do povo e disseram: — Nós fizemos o seguinte juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa enquanto não matarmos Paulo.”
15 Ŋunde ŋuro yeya Sanedrin ŋuya kota mande rika kuma unindoro uni kembémo oní Pol rero yeno umbuweya. Ye kota mande yewaŋgo ŋuko ŋandiro, ko yendo Pol koro murí ŋu okeyá ta iŋowero ye iŋoteŋgo. Asa ko yeno mahe yoroní urato khumoweya.”
15 Agora vocês e o Conselho Superior , mandem pedir ao comandante que traga Paulo aqui. Digam que estão querendo examinar melhor o caso dele. Então, antes que ele chegue, nós estaremos prontos para matá-lo.
16 Quko Pol okímbo mondó sóqero uri khumoweya mande kusiyaŋgurí ŋu iŋoro toŋero kuma unindo ya quroko oro Pol ŋuro miraró.
16 Mas o filho da irmã de Paulo ficou sabendo do plano; ele entrou na fortaleza e contou tudo a Paulo.
17 Ŋunde ŋuro Polko kuma unindoro sopo-sopo uniye nekoro miraró, “Simó keta ŋa reya kuma unindoro uni kembémo oyika mande ka miroweya.”
17 Então Paulo chamou um dos oficiais e disse: — Leve este moço ao comandante. Ele tem uma coisa para contar a ele.
18 Ŋunde yiníqo, re toworo uni kembémo oro ŋande yaró, “Kusi-kusi uni Pol ŋundo no neko nerero nimironí uni keta ŋa rero mande ka re kunowero keno maheteno.”
18 O oficial levou o moço ao comandante e disse: — Aquele preso que se chama Paulo mandou me chamar e pediu que eu trouxesse este moço porque ele tem uma informação para o senhor.
19 Yiní uni kembé ŋundo simó keta ŋu kandímo toworo rero tapémo uro ŋande oseseyaró, “Keto do mande ka noya yewero?”
19 O comandante pegou o moço pela mão, levou-o para um lado e perguntou: — O que é que você tem para me contar?
20 Yiní yaró, “Juda uni kumimbo mande ka ŋande kusiyaŋgurí, ko kuyepo osese kiri keto Pol rero Sanedrin ŋuno re uweya. Kota mande ŋande yewaŋgo, enendo Pol koro murí ŋu okeyá ta iŋowero ye iŋoteŋgo.
20 Ele respondeu: — Alguns judeus combinaram pedir ao senhor que leve Paulo amanhã ao Conselho Superior, com a desculpa de quererem examinar melhor o caso dele.
21 Quko ke mandeye ŋu ma howewero. Uni kumi muko 40 ŋundiro, ŋundo mande hamó ŋande yero, o koro kundiŋi teyatePol urato khumoníqota, yaŋgurí. Ko itakako o roŋgaruworo keto meté yekata yero ke sopo kereyoteŋgo.”
21 Mas não acredite nisso, pois mais de quarenta deles vão ficar escondidos esperando Paulo para o matar. Todos eles fizeram este juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa antes de termos matado Paulo.” Eles estão prontos para cumprir o juramento e esperam apenas saber o que o senhor vai resolver.
22 Ŋunde yiníqo, uni kembé ŋundo simó keta ŋu mande kondé ŋande miraró, “Keto mande no nimirote ŋa yero uni ka ma yimirowero” yiní toŋeró.
22 Então o comandante respondeu: — Não diga a ninguém que você me contou isso. E mandou que o moço fosse embora.
23 Asa, kuma unindoro uni kembé ŋundo kuma unindoro sopo-sopo uni irisa neko yerero yimiraró, “Yari kuma uni 200 ŋundiro, ko uni hosi saŋano kunditeyoteŋgo 70 ŋundiro, ko uni saŋgaye se towoyoteŋgo 200 ŋundiro ŋu yoriri suwono 9 kilok ŋunoko Sisaria yendémo ŋuno uwaŋgo.
23 Então o comandante chamou dois oficiais e disse: — Arranjem duzentos soldados, e mais setenta cavaleiros, e duzentos lanceiros para ir até a cidade de Cesareia. Estejam prontos para sair daqui às nove horas da noite.
24 Ko Pol ri hosi saŋano kunditero wiri yerete uni Feliksikoŋuno khewore uní.”
24 Preparem também cavalos para Paulo montar e o levem com toda a segurança para o governador Félix.
25 Ŋunde yero sokome ka ŋande nakayáŋaró.
25 Depois o comandante escreveu uma carta que dizia o seguinte:
26 No Kolotias Lisias, nondo Wiri Yerete Uni Feliks, keya kosa meté yeteno.
26 “Excelentíssimo Governador Félix, “Saudações.
27 Uni ŋako, Juda unindo toworo, uratoka khumoní, yero taŋgurí. Quko komo uni kato, ŋuko Rom uni ka, yi iŋanowó, ŋunde ŋuro noya kuma unindoya oro kandeye moŋgo re toŋetowó.
27 “Alguns judeus agarraram este homem e quase o mataram. Quando soube que ele era cidadão romano, eu fui com os meus soldados e não deixei que ele fosse morto.
28 Ko nondo do murí karo mande khono rotaŋgurí ŋuro iŋowero quro rero huru-huruyemo utowó.
28 Eu queria saber por que o estavam acusando e por isso resolvi levá-lo diante do Conselho Superior dos judeus.
29 Uro ŋande iŋanowó, ko o taró ŋuko hutuŋo mandeye naŋge karóŋaró, norendo urato khumowero qu kini, ko kusi-kusi yano rotowero qu kini.
29 Então descobri que ele não tinha feito nada para merecer a prisão ou a morte. A acusação contra ele era a respeito da própria lei deles.
30 Asa uni kumimbo, uni ŋu urato khumoní, yero mande kusiyoyi mande ŋu nono tunoqaró. Ŋunde ŋuro nondo asáŋowe keno uró ŋu. Kowe no unindo uni ŋa mande khono rotowero ye iŋoteŋgo ŋu yimirowe ene ŋuya keno uro iŋo-iŋoye toŋeŋgemo yewaŋgo.
30 Quando fui informado de que havia um plano para matá-lo, resolvi mandá-lo ao senhor. E disse para aqueles judeus que fizessem as acusações na sua presença. “Saúde. “Cláudio Lísias.”
31 Sokome ŋunde nakayáŋoro riní kuma unindo mandí howero Pol rero Antipatiris yendémo ŋuno suwono uŋgurí.
31 Então os soldados cumpriram as ordens. Pegaram Paulo e o levaram durante a noite até a cidade de Antipátride.
32 Saraŋoní kuma uni khímo uyareyaŋgo ŋu rohoréŋoro yano pitu ko oŋgurí. Ko kuma uni hosi saŋano kunditaŋgurí ŋundo naŋge Pol rero Sisaria uyaŋgurí.
32 No dia seguinte os soldados voltaram para a fortaleza, deixando que os cavaleiros continuassem a viagem com Paulo.
33 Uyate Sisaria oro sokome ŋu rero wiri yerete uni ŋu inaŋgurí, ko Pol ŋuya re mahi toŋímo kaŋaró.
33 Eles o levaram para a cidade de Cesareia, deram a carta ao Governador e lhe entregaram Paulo.
34 Wiri yerete uni ŋundo sokome ŋu weyoro Pol oseseyaró, “Ke do mira ka noŋgo qu?” Yiní yaró, “Noko Silisia noŋgo qu.”
34 O Governador leu a carta e perguntou a Paulo de onde ele era. Quando soube que era da região da Cilícia,
35 Yiní yaró, “Uni mande khono korotowero ye iŋoteŋgo ŋundo mahikata mande kho ŋu tewano.” Yero ŋande yimiraró, “Reya uya wiri yerete uni Herotko yanoŋuno sopoyoyi.”
35 disse: — Quando os seus acusadores chegarem, eu ouvirei o que você tem para dizer. Em seguida mandou que ele ficasse preso no palácio do Governador .
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.