Atos 11
Iyo New Testament (NCA_WBT) vs VC
1 Asá yerewí unindoya iŋondutu unipare Judia mirawore yoraŋgurí ŋu ŋuya mande piŋa ŋande iŋaŋgurí, ko unipare uni wini meyowo muŋuya Anutu koro mande qu raŋgurí.
1 Os apóstolos e os irmãos da Judéia ouviram dizer que também os pagãos haviam recebido a palavra de Deus.
2 Asa ko Pitako Yerusalem oró quno ŋuno iŋondutu uni koweye toŋaŋgurí qundoqenero
2 E, quando Pedro subiu a Jerusalém, os fiéis que eram da circuncisão repreenderam-no:
3 ŋande yaŋgurí, “Keto yano oro uni koweye kama toŋaŋgurí quya o kopo naŋgurí!”
3 Por que entraste em casa de incircuncisos e comeste com eles?
4 Asa Pitako hurí rero o soso tunoqaró okeyá ta ŋande yaró,
4 Mas Pedro fez-lhes uma exposição de tudo o que acontecera, dizendo:
5 “No Jopa yendémo yotoro hariri teyano, iŋo-iŋone rohoréŋoní o enesó-enesó ka qenenowó. Oka tuwi parámi qembe qenewe kato nuŋginí nimí kini ŋu toworo rondaŋiní nokono umburó.
5 Eu estava orando na cidade de Jope e, arrebatado em espírito, tive uma visão: uma coisa, à maneira duma grande toalha, presa pelas quatro pontas, descia do céu até perto de mim.
6 No okeyá ta toŋetanowó, ko tuwiko ŋuno po murí-murí, nú-qare, sire ko nú yaŋgurí.
6 Olhei-a atentamente e distingui claramente quadrúpedes terrestres, feras, répteis e aves do céu.
7 Ko maŋgo kato no nimiraró, ‘Pita, otoqoya yuto ne.’
7 Ouvi também uma voz que me dizia: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
8 “Quko nondo ŋande yanowó, ‘Uni Parámi, noko no ma! No oka ka pusú ŋunde qu kama nanowó.’
8 Eu, porém, disse: De nenhum modo, Senhor, pois nunca entrou em minha boca coisa profana ou impura.
9 “Ko maŋgo ŋundo pitu ko ŋande yaró, ‘Anutuko o sara naŋge towaró ŋu keto pusú yero ma yewero.’
9 Outra vez falou a voz do céu: O que Deus purificou não chames tu de impuro.
10 Ŋu soso naru kapusa ŋunde tunoqiní tuwi ŋu waka ta samboko koreko oró.
10 Isto aconteceu três vezes e tudo tornou a ser levado ao céu.
11 “Ŋu naruko naŋge uni kapusa qundo mahero nore yato quno ŋuno kaŋaŋgurí. Sisaria yendé uni kato uni ŋu asá yiri nono maheŋgurí.
11 Nisso chegaram três homens à casa onde eu estava, enviados a mim de Cesaréia.
12 Mahiqo, Yuqako ŋande nimiraró, ‘Ma iŋondataqewero, eneya toŋe,’ yaró. Asa ko noya uni topo kande saŋiyoro kanata ŋuya uro uni ŋuro ya quroko otowó.
12 O Espírito me disse que fosse com eles sem hesitar. Foram comigo também os seis irmãos aqui presentes e entramos na casa de Cornélio.
13 Ko enendo nore nimitoro ŋande yaró, ‘Sambo simó ka ya ŋano kaŋero ŋande nimiraró, “Keto uni ka asáŋoka Jopa oya Saimon owí kako Pita ŋu yeka mahiní.
13 Este nos referiu então como em casa tinha visto um anjo diante de si, que lhe dissera: Envia alguém a Jope e chama Simão, que tem por sobrenome Pedro.
14 Enendo Anutuko keya suwisawikepoya rambaruru koŋgo yoreweya ŋuro mande ka kimiroweya.”’
14 Ele te dirá as palavras pelas quais serás salvo tu e toda a tua casa.
15 “Ŋunde yiníqo, no hurí rero mande yeyoweqo Yuqa Surumímbo komo noreno umburó ŋundiro naŋge eneno umburó.
15 Apenas comecei a falar, quando desceu o Espírito Santo sobre eles, como no princípio descera também sobre nós.
16 Ko Uni Parámimbo mande komo yaró ŋuro iŋanowó. Ŋande yaró, ‘Jonko unipare sono re yunaró, quko yendo Yuqa Surumí rewaŋgo.’
16 Lembrei-me então das palavras do Senhor, quando disse: João batizou em água, mas vós sereis batizados no Espírito Santo.
17 Ŋunde ŋuroko Anutuko puriŋo nore Uni Parámi Yesu Kristoiŋondutuwoyatowó qu re nunaró ŋu uni ŋu yunowero ye iŋaró tiníqo, no date tero eneŋo kheyó wisumuŋowano?”
17 Pois, se Deus lhes deu a mesma graça que a nós, que cremos no Senhor Jesus Cristo, com que direito me oporia eu a Deus?
18 Ŋunde yiní mande topé kama yero Anutu owí hokoro ŋande yaŋgurí, “Asa ko Anutuko uni wini meyowo ŋuya yoriní newondeye rohoréŋoro yoto-yotoye moré tewaŋgo.”
18 Depois de terem ouvido essas palavras, eles se calaram e deram glória a Deus, dizendo: Portanto, também aos pagãos concedeu Deus o arrependimento que conduz à vida!
19 Komo Stiven uroyi khumoní quhurí parámi tunoqiní iŋondutu unipare quhurí korowaŋgurí. Asa ko kumi wisikaraŋoro sorero Ponisia mirako, Saipras noko mosowímo, Antiok yendémo ŋuno uŋgurí. Ŋuno uro Juda uni naŋge mande yesowo yimiraŋgurí.
19 Entretanto, aqueles que foram dispersados pela perseguição que houve no tempo de Estêvão chegaram até a Fenícia, Chipre e Antioquia, pregando a palavra só aos judeus.
20 Quko uni kumi keweroyemoko, Saipras uni koya Sairin yendé uni, ene Antiok oŋgurí quno ŋuno Uni Parámi Yesu ŋuro miti mande Grik uni ŋuya yesowo yimiraŋgurí.
20 Alguns deles, porém, que eram de Chipre e de Cirene, entrando em Antioquia, dirigiram-se também aos gregos, anunciando-lhes o Evangelho do Senhor Jesus.
21 Ŋunde yimitoro Uni Parámimboro wimbí eneno yoní unipare qambu newondeye rohoréŋoro Uni Parámi iŋondutuwoyaŋgurí.
21 A mão do Senhor estava com eles e grande foi o número dos que receberam a fé e se converteram ao Senhor.
22 Asa iŋondutu koro huru-huruŋu Yerusalem ŋuno yoraŋgo ŋundo piŋa mande ŋu iŋoro Barnabas asáŋoyi Antiok uró.
22 A notícia dessas coisas chegou aos ouvidos da Igreja de Jerusalém. Enviaram então Barnabé até Antioquia.
23 Uro Anutuko samaka-samaka tuwóunipare yunaró ŋu qene iŋoro niŋgu-niŋgu tero Uni Parámi suki howewero ŋuro yimitoro newondeye rukisoyaró.
23 Ao chegar lá, alegrou-se, vendo a graça de Deus, e a todos exortava a perseverar no Senhor com firmeza de coração,
24 Barnabas ŋuko uni meté, ko Yuqa Surumí eneno maŋgoreyaró, iŋondutu kondé teyara. Ko unipare qambu horé Uni Parámimboro wini quroko maheyaŋgo.
24 pois era um homem de bem e cheio do Espírito Santo e de fé. Assim uma grande multidão uniu-se ao Senhor.
25 Asa Barnabas Tarsus yendémo oro Sol seqaró.
25 Em seguida, partiu Barnabé para Tarso, à procura de Saulo. Achou-o e levou-o para Antioquia.
26 Seqa qenero re Antiok mahero kumima naru kayata na soso Antiok ŋuno yariyó. Irisa ŋundo iŋondutu uniparetoya huruworo mande rondaqe unipare qambu yunoyariyó. Ko Antiok ŋuno naŋge unindo koretero Yesu koro iŋo-iŋo rewero unipareyóŋu “Kristen” neko yereŋgurí.
26 Durante um ano inteiro eles tomaram parte nas reuniões da comunidade e instruíram grande multidão, de maneira que em Antioquia é que os discípulos, pela primeira vez, foram chamados pelo nome de cristãos.
27 Ŋu naruko ŋuno ye-ye unikumi Yerusalem rotoro Antiok uŋgurí.
27 Por aqueles dias desceram alguns profetas de Jerusalém a Antioquia.
28 Ko keweroyemo kato, owí Akapas, kaŋero Yuqa koro wimbímo korare noko soso ŋuno tunoqeweya ŋuro yaró. (Korare ŋu, Kolotiaskounipare soso wiri yereró naruyómo ŋuno tunoqaró.)
28 Um deles, chamado Ágabo, levantou-se e deu a entender pelo Espírito que haveria uma grande fome em toda a terra. Esta, com efeito, veio no reinado de Cláudio.
29 Asa iŋo-iŋo rewero uni ŋundo topoye Judia mirako yaŋgurí ŋu samaka yerewero mande kusiyaŋgurí. Uni kanata-kanata eneŋo wondoyó rondaŋero kumi se kopaŋgurí.
29 Os discípulos resolveram, cada um conforme as suas posses, enviar socorro aos irmãos da Judéia.
30 Ŋunde koporo Barnabas koya Sol koya rokó yiri wondo ŋu rero huru-huru koro tapá unino oriyó.
30 Assim o fizeram e o enviaram aos anciãos por intermédio de Barnabé e Saulo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.