Atos 11
Iyo New Testament (NCA_WBT) vs NVT
1 Asá yerewí unindoya iŋondutu unipare Judia mirawore yoraŋgurí ŋu ŋuya mande piŋa ŋande iŋaŋgurí, ko unipare uni wini meyowo muŋuya Anutu koro mande qu raŋgurí.
1 Logo chegou aos apóstolos e a outros irmãos da Judeia a notícia de que os gentios haviam recebido a palavra de Deus.
2 Asa ko Pitako Yerusalem oró quno ŋuno iŋondutu uni koweye toŋaŋgurí qundoqenero
2 Mas, quando Pedro voltou a Jerusalém, os discípulos judeus o criticaram,
3 ŋande yaŋgurí, “Keto yano oro uni koweye kama toŋaŋgurí quya o kopo naŋgurí!”
3 dizendo: “Você entrou na casa de gentios e até comeu com eles!”.
4 Asa Pitako hurí rero o soso tunoqaró okeyá ta ŋande yaró,
4 Então Pedro lhes contou exatamente o que havia acontecido.
5 “No Jopa yendémo yotoro hariri teyano, iŋo-iŋone rohoréŋoní o enesó-enesó ka qenenowó. Oka tuwi parámi qembe qenewe kato nuŋginí nimí kini ŋu toworo rondaŋiní nokono umburó.
5 Disse: “Eu estava na cidade de Jope e, enquanto orava, num êxtase, tive uma visão. Algo semelhante a um lençol grande foi baixado do céu, preso pelas quatro pontas, vindo até onde eu estava.
6 No okeyá ta toŋetanowó, ko tuwiko ŋuno po murí-murí, nú-qare, sire ko nú yaŋgurí.
6 Quando olhei dentro do lençol, vi toda espécie de animais domésticos e selvagens, répteis e aves.
7 Ko maŋgo kato no nimiraró, ‘Pita, otoqoya yuto ne.’
7 E ouvi uma voz dizer: ‘Levante-se, Pedro; mate e coma’.
8 “Quko nondo ŋande yanowó, ‘Uni Parámi, noko no ma! No oka ka pusú ŋunde qu kama nanowó.’
8 “Eu respondi: ‘De modo nenhum, Senhor! Jamais comi coisa alguma que fosse considerada impura ou imprópria’.
9 “Ko maŋgo ŋundo pitu ko ŋande yaró, ‘Anutuko o sara naŋge towaró ŋu keto pusú yero ma yewero.’
9 “Mas a voz do céu falou novamente: ‘Não chame de impuro o que Deus purificou’.
10 Ŋu soso naru kapusa ŋunde tunoqiní tuwi ŋu waka ta samboko koreko oró.
10 Isso aconteceu três vezes, antes que o lençol, com tudo que ele continha, fosse recolhido ao céu.
11 “Ŋu naruko naŋge uni kapusa qundo mahero nore yato quno ŋuno kaŋaŋgurí. Sisaria yendé uni kato uni ŋu asá yiri nono maheŋgurí.
11 “Nesse momento, três homens que haviam sido enviados de Cesareia chegaram à casa onde eu estava hospedado.
12 Mahiqo, Yuqako ŋande nimiraró, ‘Ma iŋondataqewero, eneya toŋe,’ yaró. Asa ko noya uni topo kande saŋiyoro kanata ŋuya uro uni ŋuro ya quroko otowó.
12 O Espírito me disse que eu fosse com eles, sem nada questionar. Esses seis irmãos me acompanharam, e logo entramos na casa do homem que havia mandado nos buscar.
13 Ko enendo nore nimitoro ŋande yaró, ‘Sambo simó ka ya ŋano kaŋero ŋande nimiraró, “Keto uni ka asáŋoka Jopa oya Saimon owí kako Pita ŋu yeka mahiní.
13 Ele nos contou como um anjo havia aparecido em sua casa e dito: ‘Envie mensageiros a Jope e mande buscar Simão, também chamado Pedro.
14 Enendo Anutuko keya suwisawikepoya rambaruru koŋgo yoreweya ŋuro mande ka kimiroweya.”’
14 Ele lhe dirá como você e toda a sua casa podem ser salvos’.
15 “Ŋunde yiníqo, no hurí rero mande yeyoweqo Yuqa Surumímbo komo noreno umburó ŋundiro naŋge eneno umburó.
15 “Quando comecei a falar, o Espírito Santo desceu sobre eles, como ocorreu conosco, no princípio.
16 Ko Uni Parámimbo mande komo yaró ŋuro iŋanowó. Ŋande yaró, ‘Jonko unipare sono re yunaró, quko yendo Yuqa Surumí rewaŋgo.’
16 Então me lembrei das palavras do Senhor, quando ele disse: ‘João batizou com água, mas vocês serão batizados com o Espírito Santo’.
17 Ŋunde ŋuroko Anutuko puriŋo nore Uni Parámi Yesu Kristoiŋondutuwoyatowó qu re nunaró ŋu uni ŋu yunowero ye iŋaró tiníqo, no date tero eneŋo kheyó wisumuŋowano?”
17 E, uma vez que Deus deu a esses gentios a mesma dádiva que concedeu a nós quando cremos no Senhor Jesus Cristo, quem era eu para me opor a Deus?”.
18 Ŋunde yiní mande topé kama yero Anutu owí hokoro ŋande yaŋgurí, “Asa ko Anutuko uni wini meyowo ŋuya yoriní newondeye rohoréŋoro yoto-yotoye moré tewaŋgo.”
18 Ao ouvirem isso, pararam de levantar objeções e começaram a louvar a Deus, dizendo: “Vemos que Deus deu aos gentios o mesmo privilégio de se arrepender e receber a vida eterna!”.
19 Komo Stiven uroyi khumoní quhurí parámi tunoqiní iŋondutu unipare quhurí korowaŋgurí. Asa ko kumi wisikaraŋoro sorero Ponisia mirako, Saipras noko mosowímo, Antiok yendémo ŋuno uŋgurí. Ŋuno uro Juda uni naŋge mande yesowo yimiraŋgurí.
19 Enquanto isso, os discípulos que haviam sido dispersos na perseguição depois da morte de Estêvão chegaram até a Fenícia, Chipre e Antioquia da Síria. Pregaram a palavra, mas somente aos judeus.
20 Quko uni kumi keweroyemoko, Saipras uni koya Sairin yendé uni, ene Antiok oŋgurí quno ŋuno Uni Parámi Yesu ŋuro miti mande Grik uni ŋuya yesowo yimiraŋgurí.
20 Contudo, alguns dos discípulos que foram de Chipre e Cirene até Antioquia começaram a anunciar aos gentios as boas-novas a respeito do Senhor Jesus.
21 Ŋunde yimitoro Uni Parámimboro wimbí eneno yoní unipare qambu newondeye rohoréŋoro Uni Parámi iŋondutuwoyaŋgurí.
21 A mão do Senhor estava com eles, e muitos desses gentios creram e se converteram ao Senhor.
22 Asa iŋondutu koro huru-huruŋu Yerusalem ŋuno yoraŋgo ŋundo piŋa mande ŋu iŋoro Barnabas asáŋoyi Antiok uró.
22 Quando a igreja de Jerusalém soube do que havia acontecido, enviou Barnabé a Antioquia.
23 Uro Anutuko samaka-samaka tuwóunipare yunaró ŋu qene iŋoro niŋgu-niŋgu tero Uni Parámi suki howewero ŋuro yimitoro newondeye rukisoyaró.
23 Ao chegar ali e ver essa demonstração da graça de Deus, alegrou-se muito e incentivou os irmãos a permanecerem fiéis ao Senhor.
24 Barnabas ŋuko uni meté, ko Yuqa Surumí eneno maŋgoreyaró, iŋondutu kondé teyara. Ko unipare qambu horé Uni Parámimboro wini quroko maheyaŋgo.
24 Barnabé era um homem bom, cheio do Espírito Santo e de fé. E uma grande multidão se converteu ao Senhor.
25 Asa Barnabas Tarsus yendémo oro Sol seqaró.
25 Então Barnabé foi a Tarso procurar Saulo.
26 Seqa qenero re Antiok mahero kumima naru kayata na soso Antiok ŋuno yariyó. Irisa ŋundo iŋondutu uniparetoya huruworo mande rondaqe unipare qambu yunoyariyó. Ko Antiok ŋuno naŋge unindo koretero Yesu koro iŋo-iŋo rewero unipareyóŋu “Kristen” neko yereŋgurí.
26 Quando o encontrou, levou-o para Antioquia. Ali permaneceram com a igreja um ano inteiro, ensinando a muitas pessoas. Foi em Antioquia que os discípulos foram chamados de cristãos pela primeira vez.
27 Ŋu naruko ŋuno ye-ye unikumi Yerusalem rotoro Antiok uŋgurí.
27 Durante esse tempo, alguns profetas viajaram de Jerusalém a Antioquia.
28 Ko keweroyemo kato, owí Akapas, kaŋero Yuqa koro wimbímo korare noko soso ŋuno tunoqeweya ŋuro yaró. (Korare ŋu, Kolotiaskounipare soso wiri yereró naruyómo ŋuno tunoqaró.)
28 Um deles, chamado Ágabo, pôs-se em pé numa das reuniões e predisse, pelo Espírito, que uma grande fome viria sobre todo o mundo romano. (Isso se cumpriu durante o reinado de Cláudio.)
29 Asa iŋo-iŋo rewero uni ŋundo topoye Judia mirako yaŋgurí ŋu samaka yerewero mande kusiyaŋgurí. Uni kanata-kanata eneŋo wondoyó rondaŋero kumi se kopaŋgurí.
29 Então os discípulos de Antioquia decidiram enviar uma ajuda aos irmãos na Judeia, cada um de acordo com suas possibilidades.
30 Ŋunde koporo Barnabas koya Sol koya rokó yiri wondo ŋu rero huru-huru koro tapá unino oriyó.
30 Foi o que fizeram, enviando as doações aos presbíteros por meio de Barnabé e Saulo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.