Apocalipse 19
Iyo New Testament (NCA_WBT) vs NVT
1 Ŋunde yiníqo, no niri ka samboko tunoqiní iŋanowó. Niri ŋuko unipare qambu horé qembe qundo ŋande yeyaŋgo,
1 Depois disso, ouvi algo semelhante ao som de uma grande multidão clamando: “Aleluia! Salvação, glória e poder pertencem a nosso Deus.
2 — ausente —
2 Seus julgamentos são verdadeiros e justos. Ele castigou a grande prostituta, que corrompia a terra com sua imoralidade, e vingou o assassinato de seus servos”.
3 Ŋunde yero pitu ko ŋande kiwaŋgurí,
3 E, mais uma vez, as vozes ressoaram: “Aleluia! A fumaça dessa cidade sobe para todo o sempre!”.
4 Ko uni kembé-kembé 24 ŋunde ŋuya o yoto-yotoye moré mu nimí kini ŋundo rokaráŋo umbu raŋoro Anutu wiri yerete unindoro yakutímo kunditeyaró ŋu potoruku te inoro ŋande yaŋgurí,
4 Então os 24 anciãos e os quatro seres vivos se prostraram e adoraram a Deus, que estava sentado no trono. Disseram: “Amém! Aleluia!”.
5 Ŋunde yiqo, wiri yerete unindoro yakutí moŋgo maŋgo ka mahero ŋande yaró,
5 E do trono veio uma voz que dizia: “Louvem nosso Deus, todos os seus servos, todos os que o temem, pequenos e grandes”.
6 Ŋunde yiníqo, no niri ka iŋanowó. Niri ŋuko unipare qambu horé qembe, sono parámi qembe, kusiro parámi yero ŋururuŋete ŋundiro. Ŋundo ŋande yaró,
6 Em seguida, ouvi outra vez algo semelhante ao som do clamor de uma grande multidão, como o som de fortes ondas do mar, como o som de violentos trovões: “Aleluia! Porque o Senhor, nosso Deus,
7 — ausente —
7 Alegremo-nos, exultemos e a ele demos glória, pois chegou a hora do casamento do Cordeiro, e sua noiva já se preparou.
8 (Tuwi ŋuko unipare meté horémboro oteteye roneneŋowí ŋuro rokó naŋge.)
8 Ela recebeu um vestido do linho mais fino, puro e branco”. Porque o linho fino representa os atos justos do povo santo.
9 Asa sambo simómboŋande nimiraró, “Mande ŋa nakayáŋo. Uni Anutuko neko yiriní Sipsip Simómbo epe re-re tewero ŋuro o ne-ne naruko mahewaŋgo ŋuko meté horé yowaŋgo.” Ŋunde yeroqo ŋande nimiraró, “Mande ŋako Anutu koro mande hamó mu.”
9 E o anjo me disse: “Escreva isto: Felizes os que são convidados para o banquete de casamento do Cordeiro”. E acrescentou: “Essas são as palavras verdadeiras de Deus”.
10 Ŋunde yiníqo, khímo rokaráŋo umbu raŋoro potoruku te inowero tanowó. Quko enendo ŋande nimiraró, “Ma. No, ke, topo-topokepo mande Yesuko yesowaró ŋu iŋomukoteŋgo, nore soso kho simó naŋge. Anutu naŋge potoruku te ino qembe. Dokoro Yesuko mande yesowaró ŋuko Yuqawore naŋge ye-ye manderiní tunoqeyote.”
10 Então caí aos pés do anjo para adorá-lo, mas ele me disse: “Não faça isso! Sou um servo, como você e seus irmãos que dão testemunho de sua fé em Jesus. Adore somente a Deus, pois o testemunho a respeito de Jesus é a essência da mensagem revelada aos profetas”.
11 Asa no sambo qenewe kosoní hosi kasara-sara qu ŋuno yoní qenenowó. Uni kato hosi ŋuro saŋano kunditeyaró, owí muko ŋandiro: “Khoyó meté sopoyote,” ko “Otete hamó qu naŋge teyote.” Enendo iŋo-iŋo meté naŋge howero unipare ronda yerero kuma teyote.
11 Vi o céu aberto, e surgiu um cavalo branco. Seu cavaleiro se chama Fiel e Verdadeiro, pois julga e guerreia com justiça.
12 Toŋí muko kewá suru raŋoyote ŋundiro, ko wiri yerete unindoro takapuqambu kembémo yaró. Kowímo ŋunoko owé ka nakayáŋaró. Enendo naŋge owé ŋu iŋote, ko uni meyowo muko kini.
12 Seus olhos eram como chamas de fogo, e em sua cabeça havia muitas coroas. Nele estava escrito um nome que ninguém conhece, a não ser ele mesmo.
13 Kowe punu-punu piruqu re sitúmbo sonowo punuwaró. Ko owí ŋande yero nekoyoteŋgo, “Anutu koro mandí.”
13 Vestia um manto encharcado de sangue, e seu nome era a Palavra de Deus.
14 Ko sambo koro kuma uni qu tuwi kekere, sara-sara, pusú kini ŋu se punuworo hosiye sara-sara quno kunditero ŋu howero maheŋgurí.
14 Os exércitos do céu, vestidos do linho mais fino, puro e branco, seguiam-no em cavalos brancos.
15 Asa suke parámi ka mití manaŋga mu maŋgó moŋgo areró. Suke ŋu re toworo uni wini soso yutoro taka yereweya, ko tesaŋga ka aini qembe mu re toworo sopo yereweya. Enendo uni kato wain eŋgé kondó parámimo rumuniŋoyote ŋunde qembe khoyó tiní Anutu Wimbí Soso ŋuro saŋgirí parámi ŋu wain eŋgémboro sonoyó ŋu tunoqete.
15 De sua boca saía uma espada afiada para ferir as nações. Ele as governará com cetro de ferro e esmagará as uvas no tanque de prensar da furiosa ira de Deus, o Todo-poderoso.
16 Kowe punu-punuyómo ko pekímo owé ka nakayáŋaró. Owé ŋuko ŋandiro:ko Uni Pará-pará soso ŋuro Parámiye.”
16 Em seu manto, na altura da coxa, estava escrito o nome: Rei dos reis e Senhor dos senhores.
17 Asa no sambo simó kaqenewe kosako kaŋero nú koreko sambowore pombomeyoteŋgo ŋuro kondé nekero ŋande yimiraró, “Ye maheya Anutu koro o ne-ne naru parámimo ŋano kopoyi!
17 Então vi um anjo em pé no sol. Gritava para as aves que voavam no ponto mais alto do céu: “Venham! Reúnam-se para o grande banquete que Deus preparou!
18 Ŋunde teya ye wiri yerete unindoro koweyemboro suŋgiye, ko kuma unindoro sopo-sopoyemboro suŋgiye, ko uni wimbuye kondé-kondé quro suŋgiye, ko hosi koro suŋgiyemboya uni hosi saŋano kunditeyoteŋgo ŋuro suŋgiye ŋu newaŋgo. Ko yeko uni soso quro koweyemboro suŋgiye ŋu newaŋgo, uni kina yoteŋgo ŋuya ko uni kumimboro kho simóyoteŋgo qu, ko uni owéye moré kini quya uni owéye moré qu, ye ŋu soso newaŋgo.”
18 Venham e comam a carne dos reis, dos generais e dos fortes guerreiros; dos cavalos e de seus cavaleiros; de toda a humanidade, escravos e livres, pequenos e grandes”.
19 Ko no siku qare ŋuya noko koro wiri yerete uni ŋuya, eneŋo kuma uniye ŋuya kopoyuri ŋu yiyanowó. Koporo, uni hosiko kunditaró ŋuya kuma uniyó ŋuya kuma tato, yero iŋaŋgurí.
19 Depois vi a besta e os reis da terra e seus exércitos reunidos para lutarem contra aquele que montava no cavalo e contra seu exército.
20 Quko uni ŋundo siku qare ŋuya ye-ye uni kota ŋuya yore kondé yondowaró. Komo ye-ye uni kota ŋundo siku qare samakaŋowero quro o wimbí moré tero unipare kaná yiriní siku qare ŋuro rokó rero kapí-kapímboro potoruku te inaŋgurí. Asa uni hosiko kunditaró ŋundo irisa ŋu yore raŋoní yendé wondo tiwi salfa ŋuno qayote quno ŋuno uriyó.
20 Mas a besta foi presa e, com ela, o falso profeta que fazia sinais em seu nome, sinais que enganaram todos que haviam recebido a marca da besta e adoravam sua estátua. Tanto a besta como seu falso profeta foram lançados vivos no lago de fogo que arde com enxofre.
21 Ŋuno uri uni hosiko kunditaró ŋundo kuma uni meyowo ŋu suke parámi maŋgó moŋgo tunoqaró ŋuwore yuroní khumaŋgurí. Ŋunde tiqo, nú soso mahero suŋgiye nemukoyi qahuye tinditaró.
21 Todo o seu exército foi morto com a espada afiada que saía da boca daquele que montava no cavalo branco. E todas as aves se fartaram com a carne dos cadáveres.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.