Lucas 20

A Dorang Daxa Zin Nakmai (NAL) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Aza raan Iesu xat faraviraai lamaskana a rabaraau ila vaal xoxok, ma xat firaai aubina wana Dorang Daxa. Ma amun pris laba ma amun maravas iwana amun Lus sin Moses faraxai wana amun paamua zin aubina di wat sina.
1 Certo dia, quando Jesus ensinava o povo e anunciava as boas-novas no templo, os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo se aproximaram dele
2 Di iaari zina malasing kari, “Gu vazei maam, gu zuruk a burburaaiang faa naanaan gu gigiu amun saan angkanaan pana? Nis ka lis a burburaaiang kanaan sunum?”
2 e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
3 Ma Iesu xa xis naandi naako, “Ma nia zaait gana iaari zinim pana aza iaariang. Naagu vazei nia,
3 “Primeiro, deixe-me fazer uma pergunta”, respondeu ele.
4 a burburaaiang sin Jon kuna baaptaaizang aubina xa wat faa, la lia o zin aubina ila pira angkari?”
4 “A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana?”
5 Ma di dador lawalaua naandi nanga malasing kari, “Tamon di piaat ‘Ila lia,’ naan kana iaari, ‘Kunaze xawit naagu inaxam paazaai wana dorang sina?’
5 Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
6 Singsaxai tamon di piaat ‘Sin aubina,’ aubina vaakdul dina tuk dia wana amun faat panaze naandi di inaxam paazaai wana Jon adu naan a profet.”
6 Mas, se dissermos que era apenas humana, seremos apedrejados pela multidão, pois todos estão convencidos de que João era profeta”.
7 Naanaan di xis be naan malasing kari, “Kawit maadi rexaas ka wat faa.”
7 Por fim, responderam a Jesus que não sabiam.
8 Ma Iesu xa xis naandi naako, “Gana wen fazei zaait nim pana ga zuruk a burburaaiang faa naari ga gigiu amun saan angkanaan pana.”
8 E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas”.
9 Iesu xa vazei xaarik aubina wana aza dorang lalaamangaai malasing kari, “Aza rapti xa vazu a uma waain ma naa rasin la mita zanon ubina xuna naandi dina vaamuzas pana ma dina xatkatong ma dina isuruk kaakaai wana. Ma naan ka waan laza bina lawalaau ma xa wa raagul inaan faabung baraaf.
9 Em seguida, Jesus se voltou para o povo e contou a seguinte parábola: “Um homem plantou um vinhedo e o arrendou a alguns lavradores. Depois, partiu para um lugar distante, onde passou um longo tempo.
10 La raan iwana mozang amun fnuaai a waain, ka kling aza iaana kilaaiang sina xa waan sin ubina dit faamuzas la uma waain kuna dina lis tazanon fnuaai a waain aaxana. Singsaxai ubina dit faamuzas la uma waain di zop naan ma di kling fagof faulin naan.
10 Na época da colheita da uva, enviou um de seus servos para receber sua parte da produção. Os lavradores atacaram o servo, o espancaram e o mandaram de volta, de mãos vazias.
11 Ka kling kaarik aza iaana kilaaiang ka waan sin naandi ma di zop saait naan ma di vamangil naan ma di kling fagof faulin naan.
11 Então o dono da propriedade enviou outro servo, mas eles também o insultaram, o espancaram e o mandaram de volta, de mãos vazias.
12 Lamur xa kling a varulang a iaana kilaaiang. Di zop faraksaat naan ma di psin fatukbilok naan.
12 Enviou ainda um terceiro, e eles o feriram e o expulsaram do vinhedo.
13 Ma damana a uma xa piaat naako, ‘Aze razaan gana giu? Gana kling naarugu ina ga sasaxot, iaak dina varanop pana naan.’
13 “‘Que farei?’, disse o dono do vinhedo. ‘Já sei; enviarei meu filho amado. Certamente eles o respeitarão.’
14 Singsaxai araan ubina dit faamuzas di raamin naan, di dador lawalaua naandi nanga malasing kari, ‘Naan ina xana xul damana xari xa wat. Naagu wat, dina zop famaat naan kuna a uma waain angkari aaxan dia.’
14 “No entanto, quando os lavradores viram o filho, disseram uns aos outros: ‘Aí vem o herdeiro da propriedade. Vamos matá-lo e tomar posse desta terra!’.
15 Di psin fatukbilok naan ku lamanar wana a uma ma di zop famaat naan.”
15 Então o arrastaram para fora do vinhedo e o mataram. “O que vocês acham que o dono do vinhedo fará com eles?”, perguntou Jesus.
16 Damana a uma xana wat ma xana zop famaat ubina dit faamuzas la uma ma naana lis sin azanon ubina rawarak.”
16 “Ele virá, matará os lavradores, e arrendará o vinhedo a outros.” “Que isso jamais aconteça!”, disseram os que o ouviam.
17 Ma Iesu xa raamin naandi ma xa piaat naako, “Aze ra aknaas a dorang kari lamaskana Baar Xoxok ina xa piaat naako,
17 Jesus olhou para eles e perguntou: “Então o que significa esta passagem das Escrituras: ‘A pedra que os construtores rejeitaram se tornou a pedra angular’?
18 Aubina vaakdul ina di zu laaxur wana a vaat angkanaan, dina raabuak mimiringit, ma axazak ina a vaat angkanaan kana zu laaxur wana naan, kana mem.”
18 Quem tropeçar nessa pedra será despedaçado, e aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó”.
19 Amun maravas iwana amun Lus sin Moses ma amun pris laba di zaleng ta lan kuna dina zaraak fazaus Iesu avuna di rexaas adu Iesu xa piaat a dorang lalaamangaai angkanaan pana naandi be. Singsaxai di marauring aubina.
19 Os mestres da lei e os principais sacerdotes queriam prender Jesus ali mesmo, pois perceberam que eles eram os lavradores maus a que Jesus se referia. No entanto, tinham medo da reação do povo.
20 Amun maravas iwana amun Lus sin Moses ma amun pris laba di rataamaai lalos Iesu. Ma di kling azanon ubina dina wat taamin burungin naan ma di babof mara be adu naandi ubina di tak. Dit simbong Iesu xana piaat ta dorang kawit na tak kuna dina rasin naan pana aikilizang sin a waamua zin a gaapman in Judia.
20 Esperando uma oportunidade, os líderes enviaram espiões que fingiam ser pessoas sinceras. Tentaram fazer Jesus dizer algo que pudesse ser relatado ao governador romano, de modo que ele fosse preso.
21 Ma di piaat malasing kari, “Maravas, maadi rexaas adu amun dorang sunum ma amun faraviraaiang sunum saait ka tak. Ma gui piaat a dorang azaxai zin aubina vaakdul, aubina di rauxin aiza laba ma aubina xawit ta iza. Gut firaai aubina wana a lan sin Nakmai lalozang a dorang faaratunaan.
21 Disseram: “Mestre, sabemos que o senhor fala e ensina o que é certo, não se deixa influenciar por outros e ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade.
22 Malasing faa, xa tak pana dia dina wul a taakis ka waan sin Siza o xawit?”
22 Então, diga-nos: É certo pagar impostos a César ou não?”.
23 Iesu xa rexaazin fanong a vaagitang sin naandi ma xa vazei naandi naako,
23 Jesus percebeu a hipocrisia deles e disse:
24 “Naagu vatangin ta denaarias kaakaai azaxai zurugu. A waroka nis kari ma a fararang kari wana nis?”
24 “Mostrem-me uma moeda de prata. De quem são a imagem e o título nela gravados?”. “De César”, responderam.
25 Ma xa vazei naandi naako, “Aze razaan sin Siza, naagu lis sin Siza, ma aze razaan sin Nakmai, naagu lis sin Nakmai.”
25 “Então deem a César o que pertence a César, e deem a Deus o que pertence a Deus”, disse ele.
26 Naandi xawit dit faraxas dina vaxabebeu Iesu inaan lamarana amala aubina. Di raknar wana a dorang naa xis naandi wana ma di ziburung.
26 Eles não conseguiam apanhá-lo em nada que ele dizia diante do povo. Em vez disso, admiraram-se de sua resposta e se calaram.
27 Amun Saadusi di ipiaat kawit ta ramaraat puliang lamuraana maatang, Azanon sin naandi di wat sin Iesu ma di iaari zina malasing kari,
27 Então vieram a Jesus alguns saduceus, líderes religiosos que afirmam não haver ressurreição dos mortos,
28 “Maravas, Moses ka ra varaar a lus aaxan dia malasing kari, ‘Tamon ta rapti xana maat fataling taak sina, ma xawit di raxunalik iaa, daasna xana maxus sin a ravin angkanaan kuna xana raxunalik pana aizina daasna angkanaan ka maat faanong.’
28 e perguntaram: “Mestre, Moisés nos deu uma lei segundo a qual se um homem morrer e deixar a esposa sem filhos, o irmão dele deve se casar com a viúva e ter um filho que dará continuidade ao nome do irmão.
29 Ka rauxin amun fandaas ka wizik urua. A ruaan ka maat fataling taak sina ma xawit ta nalik sina.
29 Numa família havia sete irmãos. O mais velho se casou e morreu sem deixar filhos.
30 A varuaiang daasna xa maxus kaarik sin a ravin angkanaan ma xa maat fataling saait naan.
30 O segundo irmão se casou com a viúva, mas também morreu.
31 Naanaan a varulang daasna zaait ka maxus sin a ravin angkanaan, ma xa malasing bani wana amun fandaas faakdul xa wizik urua. Di maxus sina ma naandi vaakdul di maat, singsaxai a ravin kawit na raxunalik lawaana naandi.
31 Então o terceiro irmão se casou com ela. O mesmo aconteceu aos sete irmãos, que morreram sem deixar filhos.
32 Lamur a ravin saait ka maat.
32 Por fim, a mulher também morreu.
33 Lamur araan ubina di maat faanong dina ramaraat puli wana maatang, a ravin angkari zinis mase? Avuna naandi ubina di wizik urua di ra maxus sina.”
33 Diga-nos, de quem ela será esposa na ressurreição? Afinal, os sete se casaram com ela”.
34 Iesu xa xis naandi naako, “Aubina ilamun taan angkari dit maxus.
34 Jesus respondeu: “O casamento é para pessoas deste mundo.
35 Singsaxai aubina ina Nakmai xa rudaxain naandi adu dit faraxas dina ramaraat puli ziaana maatang ma dina roro wana roroiang mur, naandi dina wen maxus.
35 Mas, na era futura, aqueles que forem considerados dignos de ser ressuscitados dos mortos não se casarão nem se darão em casamento,
36 Ma dina wen maat kaarik panaze di malasing ka amun aangelo. Naandi a funalik sin Nakmai wanaze naan ka varamaraat faulin naandi ziaana maatang.
36 e nunca mais morrerão. Nesse sentido, serão como os anjos. São filhos de Deus e filhos da ressurreição.
37 Araan a Baar Xoxok ka dador wana axaiaf pana a nan iaai, Moses saait ka ra vatangin adu aubina ina di ra maat faanong dina ramaraat puli ziaana maatang, avuna naan ka ra vakilaan a Piran adu naan, ‘Nakmai zin Aabaraam, ma Nakmai zin Aaisaak, ma Nakmai zin Jekop.’ (Zax 3:6)
37 “Agora, quanto a haver ressurreição dos mortos, o próprio Moisés provou isso quando escreveu a respeito do arbusto em chamas. Ele se referiu ao Senhor como ‘o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’.
38 Nakmai xawit Nakmai zin amun maat. Kawit. Naan Nakmai zin aubina di roro wanaze lamarana naandi vaakdul di roro.”
38 Portanto, ele é o Deus dos vivos, e não dos mortos, pois para ele todos vivem”.
39 Ma azanon maravas iwana amun Lus sin Moses di piaat malasing kari, “Maravas, a dorang sunum ka daxa.”
39 “Mestre, o senhor disse bem!”, comentaram alguns mestres da lei.
40 Ma aubina vaakdul di maraaut pana iaariang sin Iesu wana tazanon iaariang kaarik.
40 E ninguém mais teve coragem de lhe fazer perguntas.
41 Iesu xa piaat sin naandi naako, “Kunaze di piaat adu a Mesaaia a natnaat sin Dewit?
41 Então Jesus lhes perguntou: “Por que se diz que o Cristo é filho de Davi?
42 Avuna Dewit nanga xa piaat lamaskana a baar Saam lamaskana Baar Xoxok malasing kari,
42 Afinal, o próprio Davi escreveu no Livro de Salmos: ‘O Senhor disse ao meu Senhor, Sente-se no lugar de honra à minha direita
43 xa ruaas gana rasin amun purua zunum
43 até que eu humilhe seus inimigos, e os ponha debaixo de seus pés’.
44 Dewit ka vakilaan a Mesaaia adu a Mesaaia a Piran sina. Tamon ka malasing kanaan, malasing faa a rapti angkanaan a natnaat sin Dewit?”
44 Uma vez que Davi chamou o Cristo de ‘meu Senhor’, como ele pode ser filho de Davi?”.
45 Araan aubina vaakdul angkanaan dit langarin nanga Iesu xai fazei, naan ka vazei ubina varaviraai zina naako,
45 Então, enquanto as multidões o ouviam, Jesus se voltou para seus discípulos e disse:
46 “Naagu naknakaai wana amun maravas iwana amun Lus sin Moses. Di saxot adu dinat falaak amun marapi baraaf sin aubina di rauxin aiza laba ma dina zazangas farawuk. Ma di saxot adu aubina dina varanop pana naandi lamun non iwana balas fatuiang. Ma lamaskana amun faal a maainungang, di saxot amun kin siziarang sin ubina laba. Ma wana amun flangan, di saxot dina iziar lamun kin siziarang sin aubina di rauxin aiza laba.
46 “Cuidado com os mestres da lei! Eles gostam de se exibir com vestes longas e de receber saudações respeitosas quando andam pelas praças. E como gostam de sentar-se nos lugares de honra nas sinagogas e à cabeceira da mesa nos banquetes!
47 Dit fagit amun raksiziar ma dit paxaar amun saan faakdul zin naandi malasing ma di izi gogof. Ma dit maainung faabung baraaf saait kuna aubina dina raamin naandi. Uwat ubina angkanaan dina zuruk a maravanang laba mase la raan aikilizang sin Nakmai.”
47 No entanto, tomam posse dos bens das viúvas de maneira desonesta e, depois, para dar a impressão de piedade, fazem longas orações em público. Por causa disso, serão duramente castigados”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.