Mateus 25

Indian Standard Version (ISV) Nagamese (NAG) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Aru, etu somoite, sorgo laga rajyo to dosta chukri nisena ase jun taikhan laga saaki loi kene taikhan laga mota hobole thaka khan ke lok kori bole jaise.
1 — Então o Reino dos Céus será semelhante a dez virgens que, pegando as suas lamparinas, saíram a encontrar-se com o noivo.
2 Pans jon to murkho thakise aru pans jon to gyaani thakise.
2 Cinco delas eram imprudentes, e cinco, prudentes.
3 Kilekoile utu pansta chukri taikhan laga saaki to loise, kintu taikhan tel lobole borton to pahori jaise.
3 As imprudentes, ao pegar as suas lamparinas, não levaram óleo consigo,
4 Hoilebi utu pansta gyaani chukri khan to borton te tel hali kene taikhan logot saaki bhi loi jaise.
4 mas as prudentes, além das lamparinas, levaram óleo nas vasilhas.
5 Jitia taikhan logot shadi kori bole thaka mota ahibole deri hoise, taikhan sob neendh lagi kene ghumai jaise.
5 E, como o noivo estava demorando, todas ficaram sonolentas e adormeceram.
6 Kintu rati laga majote ta te ekta awaj hunise, ‘Sabi, shadi koribo thaka mota ahise! Jabi aru taikhan ke lok koribi.’
6 Mas, à meia-noite, ouviu-se um grito: “Eis o noivo! Saiam ao encontro dele!”
7 Etu pichete chukri khan sob uthi kene taikhan laga sakhi julai se.
7 — Então todas aquelas virgens se levantaram e prepararam as suas lamparinas.
8 Kintu murkho chukri khan gyaani chukri khan ke koise, ‘Amikhan ke apnikhan laga tel olop dibi kelemane amikhan laga saaki to bhuti jabole ase,’
8 E as imprudentes disseram às prudentes: “Deem a nós um pouco do óleo que vocês trouxeram, porque as nossas lamparinas estão se apagando.”
9 Kintu utu gyaani chukri khan jowab dikene koise, ‘Amikhan aru apnikhan nimite bhi napuncha hoi jabo, etu pora to jai kene tel bikiri kora manu pora nijor nimite kini lobi.’
9 Mas as prudentes responderam: “Não! Porque então vai faltar tanto para nós como para vocês! Vão aos que o vendem e comprem óleo para vocês.”
10 Jitia taikhan kini bole jaise, shadi kora mota khan punchi kene ghor bhitor te jaise, aru jun khan taiyar thakise taikhan logote shadi kori bole jaise, aru dorja bondh kori dise.
10 E, saindo elas para comprar, chegou o noivo, e as que estavam preparadas entraram com ele para a festa do casamento. E fechou-se a porta.
11 Etu pichete utu murkho chukri khan ahi kene koise, ‘Malik, malik, amikhan nimite bhi dorja khuli bhi.’
11 Mais tarde, chegaram as virgens imprudentes, dizendo: “Senhor, senhor, abra a porta para nós!”
12 Kintu tai jowab dikene koise, ‘Hosa pora Moi tumikhan ke koi ase, Moi tumikhan ke najane.’
12 Mas o noivo respondeu: “Em verdade lhes digo que não as conheço.”
13 Etu karone saikene thakibi, kele koile kuntu din nohoile bhi kuntu somoite Manu laga Putro wapas ahibo tumikhan najane.
13 Portanto, vigiem, porque vocês não sabem o dia nem a hora.
14 Kile mane etu to ekjon manu safar te jai thaka nisena ase. Tai nijor laga nokorkhan ke matise aru taikhan ke Tai laga dhun khan dise.
14 — Pois será como um homem que, ausentando-se do país, chamou os seus servos e lhes confiou os seus bens.
15 Ekjon ke pansta talents dise, dusra ke duita talents dise, aru ekjon dusra ke ekta talent dise. Tai sobke taikhan laga kaam hisab te dise, aru joldi kori kene taikhan laga safar nimite ulai jai.
15 A um deu cinco talentos, a outro deu dois e a outro deu um, de acordo com a capacidade de cada um deles; e então partiu.
16 Jun manu ke pansta bordan disele tai jai kene kaam te cholai se aru tai aru bhi pansta bordan bisi paise.
16 O servo que tinha recebido cinco talentos saiu imediatamente a negociar com eles e ganhou outros cinco.
17 Etu nisena junke duita bordan disele tai bhi duita bordan aru bhi paise.
17 Do mesmo modo, o que tinha recebido dois ganhou outros dois.
18 Kintu juntu nokor ke ekta bordan disele, tai jai kene mati khundi kene malik pora diya poisa to rupai dise.
18 Mas o servo que tinha recebido um talento, saindo, fez um buraco na terra e escondeu o dinheiro do seu senhor.
19 Etiya, bisi din pichete nokorkhan laga malik to wapas ahe aru taikhan ke bordan diya laga hisab khan mange.
19 — Depois de muito tempo, o senhor daqueles servos voltou e fez um ajuste de contas com eles.
20 Pansta bordan pa-a nokor ahi kene aru bhi pansta bordan bisi kori kene tai laga malik ke dise. Tai koise, ‘Malik, apuni amike pansta bordan dise. Kintu sabi, moi etu dui guna bisi kori dise.’
20 Aproximando-se o que tinha recebido cinco talentos, entregou outros cinco, dizendo: “O senhor me confiou cinco talentos; eis aqui outros cinco que ganhei.”
21 Tai laga malik taike koise, ‘Bisi bhal korise, bhal aru imandar nokor! Tumi bisi imandar pora kaam khan korise. Moi tumike sob kaam khan sabole jimedari di ase. Ahibi aru tumi laga malik logote khushi koribi.’
21 O senhor disse: “Muito bem, servo bom e fiel; você foi fiel no pouco, sobre o muito o colocarei; venha participar da alegria do seu senhor.”
22 Dusra nokor junke duita bordan disele tai ahikena koise, ‘Malik, apuni amike duita bordan dise. Kintu sabi, moi aru duita bisi bordan kori dise.’
22 — E, aproximando-se também o que tinha recebido dois talentos, disse: “O senhor me confiou dois talentos; eis aqui outros dois que ganhei.”
23 Tai laga malik taike koise, ‘Bisi bhal korise, bhal aru imandar nokor ase! Tumi bisi imandar pora kaam khan korise. Moi tumike sob kaam khan sabole jimedari di ase. Ahibi aru tumi laga malik logot te khushi koribi.’
23 Então o senhor disse: “Muito bem, servo bom e fiel; você foi fiel no pouco, sobre o muito o colocarei; venha participar da alegria do seu senhor.”
24 Etu pichete ekta bordan pa-a nokor ahikena koise, ‘Malik, moi jani ase apuni bisi kara manu ase. Apuni juntu jagate bijon naphelai ta te guti khan joma kore, aru juntu jagate kheti nakore ta te kheti kate.
24 — Chegando, por fim, o que tinha recebido um talento, disse: “Sabendo que o senhor é um homem severo, que colhe onde não plantou e ajunta onde não espalhou,
25 Moi bhoi khai thakise, etu karone moi jai kene mati bhitor te lukai kene rakhise. Sabi, apuni ki dise etu yate ase.’
25 fiquei com medo e escondi o seu talento na terra; aqui está o que é seu.”
26 Kintu tai laga malik jowab dikene taike koise, ‘Tumi mon kala aru alsi kora nokor, tumi jani ase, moi juntu jagate bijon naphelai ta te guti khan joma kore, aru juntu jagate kheti nakore ta te kheti kate.
26 Mas o senhor respondeu: “Servo mau e preguiçoso! Você sabia que eu colho onde não plantei e ajunto onde não espalhei?
27 Etu karone moi laga poisa to poisa ghor te dise koile bhal hobole thakise, aru jitia moi wapas ahibo moi laga poisa logote munafa bhi pabo thakise.
27 Então você devia ter entregado o meu dinheiro aos banqueiros, e eu, ao voltar, receberia com juros o que é meu.”
28 Etu karone, tai laga hath pora bordan khan loi lobi aru jun logote dosta bordan ase taike di dibi.
28 — “Portanto, tirem dele o talento e deem ao que tem dez.
29 Kilekoile jun manu khan bisi ase- taike aru bhi dibo- ekdom bhorta pora aru bhi dibo. Kintu jun manu khan logote eku bhi nai, taikhan logote ki ase eitu khan bhi tai pora chingi loi lobo.
29 Porque a todo o que tem, mais será dado, e terá em abundância; mas ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
30 Etu kaam nathaka nokor ke andhera jagate phelai dibi, juntu jagate khali kandi thaka aru daat kamuri thaka he hobo.’
30 Quanto ao servo inútil, lancem-no para fora, nas trevas. Ali haverá choro e ranger de dentes.”
31 Jitia Manu laga Putro tai laga mohima aru pura sorgodoth khan logote ahibo, etu pichete Tai laga mohima laga jagate bohibo.
31 — Quando o Filho do Homem vier na sua majestade e todos os anjos com ele, então se assentará no trono da sua glória.
32 Tai laga age te sob desh khan joma hobo, aru Tai manu khan ke ekjon pora dusra jonke alag koribo, jineka roikhya pora mer aru saguli ke alag kori diye.
32 Todas as nações serão reunidas em sua presença, e ele separará uns dos outros, como o pastor separa as ovelhas dos cabritos:
33 Tai mer khan ke Tai laga dyna hath phale rakhibo aru saguli khan ke baya hath phale rakhibo.
33 porá as ovelhas à sua direita e os cabritos, à sua esquerda.
34 Etu pichete Raja pora Tai laga dyna hathte thaka manu khan ke koise, ‘Ahibi, Moi laga Baba pora tumikhan ke asis dikene ase, juntu rajyo tumikhan nimite prithibi bona somoite rakhi sele, etu tumikhan laga hoise.
34 — Então o Rei dirá aos que estiverem à sua direita: “Venham, benditos de meu Pai! Venham herdar o Reino que está preparado para vocês desde a fundação do mundo.
35 Kilekoile Moi bhuka thakise aru tumikhan Moike khilai se; Moi pyaas lagi thakise aru tumikhan Moike pani khabole dise;
35 Porque tive fome, e vocês me deram de comer; tive sede, e vocês me deram de beber; eu era forasteiro, e vocês me hospedaram;
36 Moi eku kapra pindhi kene thaka nai aru tumi moike pindhibole dise; Moi bemar aru bondhi ghor te thakise aru tumi moike sabole ahise.’
36 eu estava nu, e vocês me vestiram; enfermo, e me visitaram; preso, e foram me ver.”
37 Etu pichete dharmik khan Taike jowab dikene kobo, ‘Probhu, amikhan kitia Apuni bhuk lagi thaka dikhise aru khilai se? Nohoile Apuni pyaas laga homoi te Apuni ke pani dise?
37 — Então os justos perguntarão: “Quando foi que vimos o senhor com fome e lhe demos de comer? Ou com sede e lhe demos de beber?
38 Aru amikhan kitia Apuni ke nachina manu ase koi kene loi jaise? Nohoile bhi kapra pindhibole nathaka dikhi kene kapra pindhai dise?
38 E quando foi que vimos o senhor como forasteiro e o hospedamos? Ou nu e o vestimos?
39 Aru amikhan kitia Apuni ke bemar ase nohoile bhi bondhi ghor te ase koi kene Apuni usorte ahise?
39 E quando foi que vimos o senhor enfermo ou preso e fomos visitá-lo?”
40 Etu pichete Raja pora jowab dikene taikhan ke kobo, ‘Hosa pora Moi tumikhan ke koi ase, ki kaam tumi Moi laga bhai khan nimite korise, tumi Moi nimite he korise.’
40 — O Rei, respondendo, lhes dirá: “Em verdade lhes digo que, sempre que o fizeram a um destes meus pequeninos irmãos, foi a mim que o fizeram.”
41 Etu pichete Tai bhi kobo Tai laga baya hath phale thaka manu khan ke, ‘Moi laga usor pora dur hoi jabi, tumi paap manu khan, khotom nohua jui te jabi juntu jaga biya atma aru tai laga duth khan nimite bonaise,
41 — Então o Rei dirá também aos que estiverem à sua esquerda: “Afastem-se de mim, malditos, para o fogo eterno, preparado para o diabo e seus anjos.
42 kele koile Moi bhuk lagi thakise, kintu tumikhan Moike eku bhi khabole diya nai; Moi pyaas lagi thakise, kintu tumikhan Moike pani bhi khabole diya nai;
42 Porque tive fome, e vocês não me deram de comer; tive sede, e vocês não me deram de beber;
43 Moi nachina manu thakise, kintu tumikhan Moike mata nai; kapra pindhibole thaka nai, kintu tumikhan Moike kapra pindhi diya nai; bemar aru bondhi ghor te thakise, kintu tumikhan Moike sabole aha nai.’
43 sendo forasteiro, vocês não me hospedaram; estando nu, vocês não me vestiram; achando-me enfermo e preso, vocês não foram me ver.”
44 Etu pichete taikhan bhi jowab dikene kobo, ‘Probhu, amikhan kitia Apuni ke bhuka, pyasa, bahar manu, kapra pindhibole nathaka, bemar, bondhi ghor te, eneka kora dikhise aru Apuni ke sewa kora nai?
44 — E eles lhe perguntarão: “Quando foi que vimos o senhor com fome, com sede, forasteiro, nu, enfermo ou preso e não o socorremos?”
45 Etu pichete Tai jawab dikene kobo, ‘Hosa para Moi tumikhan ke koi ase, ji kaam tumi Moi laga manu khan nimite kora nai tumi Moi nimite bhi kora nai.’
45 — Então o Rei responderá: “Em verdade lhes digo que, sempre que o deixaram de fazer a um destes mais pequeninos, foi a mim que o deixaram de fazer.”
46 Titia Jisu eneka koise, “Eitu khan kitia bhi khotom nohua saja pabo, kintu dharmik khan anonto jibon pabo.”
46 E estes irão para o castigo eterno, porém os justos irão para a vida eterna.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.