Mateus 25

Indian Standard Version (ISV) Nagamese (NAG) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Aru, etu somoite, sorgo laga rajyo to dosta chukri nisena ase jun taikhan laga saaki loi kene taikhan laga mota hobole thaka khan ke lok kori bole jaise.
1 Então o reino dos céus será semelhante a dez virgens que, tomando as suas lâmpadas, saíram ao encontro do esposo.
2 Pans jon to murkho thakise aru pans jon to gyaani thakise.
2 E cinco delas eram prudentes, e cinco loucas.
3 Kilekoile utu pansta chukri taikhan laga saaki to loise, kintu taikhan tel lobole borton to pahori jaise.
3 As loucas, tomando as suas lâmpadas, não levaram azeite consigo.
4 Hoilebi utu pansta gyaani chukri khan to borton te tel hali kene taikhan logot saaki bhi loi jaise.
4 Mas as prudentes levaram azeite em suas vasilhas, com as suas lâmpadas.
5 Jitia taikhan logot shadi kori bole thaka mota ahibole deri hoise, taikhan sob neendh lagi kene ghumai jaise.
5 E, tardando o esposo, tosquenejaram todas, e adormeceram.
6 Kintu rati laga majote ta te ekta awaj hunise, ‘Sabi, shadi koribo thaka mota ahise! Jabi aru taikhan ke lok koribi.’
6 Mas à meia-noite ouviu-se um clamor: Aí vem o esposo, saí-lhe ao encontro.
7 Etu pichete chukri khan sob uthi kene taikhan laga sakhi julai se.
7 Então todas aquelas virgens se levantaram, e prepararam as suas lâmpadas.
8 Kintu murkho chukri khan gyaani chukri khan ke koise, ‘Amikhan ke apnikhan laga tel olop dibi kelemane amikhan laga saaki to bhuti jabole ase,’
8 E as loucas disseram às prudentes: Dai-nos do vosso azeite, porque as nossas lâmpadas se apagam.
9 Kintu utu gyaani chukri khan jowab dikene koise, ‘Amikhan aru apnikhan nimite bhi napuncha hoi jabo, etu pora to jai kene tel bikiri kora manu pora nijor nimite kini lobi.’
9 Mas as prudentes responderam, dizendo: Não seja caso que nos falte a nós e a vós, ide antes aos que o vendem, e comprai-o para vós.
10 Jitia taikhan kini bole jaise, shadi kora mota khan punchi kene ghor bhitor te jaise, aru jun khan taiyar thakise taikhan logote shadi kori bole jaise, aru dorja bondh kori dise.
10 E, tendo elas ido comprá-lo, chegou o esposo, e as que estavam preparadas entraram com ele para as bodas, e fechou-se a porta.
11 Etu pichete utu murkho chukri khan ahi kene koise, ‘Malik, malik, amikhan nimite bhi dorja khuli bhi.’
11 E depois chegaram também as outras virgens, dizendo: Senhor, Senhor, abre-nos.
12 Kintu tai jowab dikene koise, ‘Hosa pora Moi tumikhan ke koi ase, Moi tumikhan ke najane.’
12 E ele, respondendo, disse: Em verdade vos digo que vos não conheço.
13 Etu karone saikene thakibi, kele koile kuntu din nohoile bhi kuntu somoite Manu laga Putro wapas ahibo tumikhan najane.
13 Vigiai, pois, porque não sabeis o dia nem a hora em que o Filho do homem há de vir.
14 Kile mane etu to ekjon manu safar te jai thaka nisena ase. Tai nijor laga nokorkhan ke matise aru taikhan ke Tai laga dhun khan dise.
14 Porque isto é também como um homem que, partindo para fora da terra, chamou os seus servos, e entregou-lhes os seus bens.
15 Ekjon ke pansta talents dise, dusra ke duita talents dise, aru ekjon dusra ke ekta talent dise. Tai sobke taikhan laga kaam hisab te dise, aru joldi kori kene taikhan laga safar nimite ulai jai.
15 E a um deu cinco talentos, e a outro dois, e a outro um, a cada um segundo a sua capacidade, e ausentou-se logo para longe.
16 Jun manu ke pansta bordan disele tai jai kene kaam te cholai se aru tai aru bhi pansta bordan bisi paise.
16 E, tendo ele partido, o que recebera cinco talentos negociou com eles, e granjeou outros cinco talentos.
17 Etu nisena junke duita bordan disele tai bhi duita bordan aru bhi paise.
17 Da mesma sorte, o que recebera dois, granjeou também outros dois.
18 Kintu juntu nokor ke ekta bordan disele, tai jai kene mati khundi kene malik pora diya poisa to rupai dise.
18 Mas o que recebera um, foi e cavou na terra e escondeu o dinheiro do seu senhor.
19 Etiya, bisi din pichete nokorkhan laga malik to wapas ahe aru taikhan ke bordan diya laga hisab khan mange.
19 E muito tempo depois veio o senhor daqueles servos, e fez contas com eles.
20 Pansta bordan pa-a nokor ahi kene aru bhi pansta bordan bisi kori kene tai laga malik ke dise. Tai koise, ‘Malik, apuni amike pansta bordan dise. Kintu sabi, moi etu dui guna bisi kori dise.’
20 Então aproximou-se o que recebera cinco talentos, e trouxe-lhe outros cinco talentos, dizendo: Senhor, entregaste-me cinco talentos; eis aqui outros cinco talentos que granjeei com eles.
21 Tai laga malik taike koise, ‘Bisi bhal korise, bhal aru imandar nokor! Tumi bisi imandar pora kaam khan korise. Moi tumike sob kaam khan sabole jimedari di ase. Ahibi aru tumi laga malik logote khushi koribi.’
21 E o seu senhor lhe disse: Bem está, servo bom e fiel. Sobre o pouco foste fiel, sobre muito te colocarei; entra no gozo do teu senhor.
22 Dusra nokor junke duita bordan disele tai ahikena koise, ‘Malik, apuni amike duita bordan dise. Kintu sabi, moi aru duita bisi bordan kori dise.’
22 E, chegando também o que tinha recebido dois talentos, disse: Senhor, entregaste-me dois talentos; eis que com eles granjeei outros dois talentos.
23 Tai laga malik taike koise, ‘Bisi bhal korise, bhal aru imandar nokor ase! Tumi bisi imandar pora kaam khan korise. Moi tumike sob kaam khan sabole jimedari di ase. Ahibi aru tumi laga malik logot te khushi koribi.’
23 Disse-lhe o seu senhor: Bem está, bom e fiel servo. Sobre o pouco foste fiel, sobre muito te colocarei; entra no gozo do teu senhor.
24 Etu pichete ekta bordan pa-a nokor ahikena koise, ‘Malik, moi jani ase apuni bisi kara manu ase. Apuni juntu jagate bijon naphelai ta te guti khan joma kore, aru juntu jagate kheti nakore ta te kheti kate.
24 Mas, chegando também o que recebera um talento, disse: Senhor, eu conhecia-te, que és um homem duro, que ceifas onde não semeaste e ajuntas onde não espalhaste;
25 Moi bhoi khai thakise, etu karone moi jai kene mati bhitor te lukai kene rakhise. Sabi, apuni ki dise etu yate ase.’
25 E, atemorizado, escondi na terra o teu talento; aqui tens o que é teu.
26 Kintu tai laga malik jowab dikene taike koise, ‘Tumi mon kala aru alsi kora nokor, tumi jani ase, moi juntu jagate bijon naphelai ta te guti khan joma kore, aru juntu jagate kheti nakore ta te kheti kate.
26 Respondendo, porém, o seu senhor, disse-lhe: Mau e negligente servo; sabias que ceifo onde não semeei e ajunto onde não espalhei?
27 Etu karone moi laga poisa to poisa ghor te dise koile bhal hobole thakise, aru jitia moi wapas ahibo moi laga poisa logote munafa bhi pabo thakise.
27 Devias então ter dado o meu dinheiro aos banqueiros e, quando eu viesse, receberia o meu com os juros.
28 Etu karone, tai laga hath pora bordan khan loi lobi aru jun logote dosta bordan ase taike di dibi.
28 Tirai-lhe pois o talento, e dai-o ao que tem os dez talentos.
29 Kilekoile jun manu khan bisi ase- taike aru bhi dibo- ekdom bhorta pora aru bhi dibo. Kintu jun manu khan logote eku bhi nai, taikhan logote ki ase eitu khan bhi tai pora chingi loi lobo.
29 Porque a qualquer que tiver será dado, e terá em abundância; mas ao que não tiver até o que tem ser-lhe-á tirado.
30 Etu kaam nathaka nokor ke andhera jagate phelai dibi, juntu jagate khali kandi thaka aru daat kamuri thaka he hobo.’
30 Lançai, pois, o servo inútil nas trevas exteriores; ali haverá pranto e ranger de dentes.
31 Jitia Manu laga Putro tai laga mohima aru pura sorgodoth khan logote ahibo, etu pichete Tai laga mohima laga jagate bohibo.
31 E quando o Filho do homem vier em sua glória, e todos os santos anjos com ele, então se assentará no trono da sua glória;
32 Tai laga age te sob desh khan joma hobo, aru Tai manu khan ke ekjon pora dusra jonke alag koribo, jineka roikhya pora mer aru saguli ke alag kori diye.
32 E todas as nações serão reunidas diante dele, e apartará uns dos outros, como o pastor aparta dos bodes as ovelhas;
33 Tai mer khan ke Tai laga dyna hath phale rakhibo aru saguli khan ke baya hath phale rakhibo.
33 E porá as ovelhas à sua direita, mas os bodes à esquerda.
34 Etu pichete Raja pora Tai laga dyna hathte thaka manu khan ke koise, ‘Ahibi, Moi laga Baba pora tumikhan ke asis dikene ase, juntu rajyo tumikhan nimite prithibi bona somoite rakhi sele, etu tumikhan laga hoise.
34 Então dirá o Rei aos que estiverem à sua direita: Vinde, benditos de meu Pai, possuí por herança o reino que vos está preparado desde a fundação do mundo;
35 Kilekoile Moi bhuka thakise aru tumikhan Moike khilai se; Moi pyaas lagi thakise aru tumikhan Moike pani khabole dise;
35 Porque tive fome, e destes-me de comer; tive sede, e destes-me de beber; era estrangeiro, e hospedastes-me;
36 Moi eku kapra pindhi kene thaka nai aru tumi moike pindhibole dise; Moi bemar aru bondhi ghor te thakise aru tumi moike sabole ahise.’
36 Estava nu, e vestistes-me; adoeci, e visitastes-me; estive na prisão, e foste me ver.
37 Etu pichete dharmik khan Taike jowab dikene kobo, ‘Probhu, amikhan kitia Apuni bhuk lagi thaka dikhise aru khilai se? Nohoile Apuni pyaas laga homoi te Apuni ke pani dise?
37 Então os justos lhe responderão, dizendo: Senhor, quando te vimos com fome, e te demos de comer? ou com sede, e te demos de beber?
38 Aru amikhan kitia Apuni ke nachina manu ase koi kene loi jaise? Nohoile bhi kapra pindhibole nathaka dikhi kene kapra pindhai dise?
38 E quando te vimos estrangeiro, e te hospedamos? ou nu, e te vestimos?
39 Aru amikhan kitia Apuni ke bemar ase nohoile bhi bondhi ghor te ase koi kene Apuni usorte ahise?
39 E quando te vimos enfermo, ou na prisão, e fomos ver-te?
40 Etu pichete Raja pora jowab dikene taikhan ke kobo, ‘Hosa pora Moi tumikhan ke koi ase, ki kaam tumi Moi laga bhai khan nimite korise, tumi Moi nimite he korise.’
40 E, respondendo o Rei, lhes dirá: Em verdade vos digo que quando o fizestes a um destes meus pequeninos irmãos, a mim o fizestes.
41 Etu pichete Tai bhi kobo Tai laga baya hath phale thaka manu khan ke, ‘Moi laga usor pora dur hoi jabi, tumi paap manu khan, khotom nohua jui te jabi juntu jaga biya atma aru tai laga duth khan nimite bonaise,
41 Então dirá também aos que estiverem à sua esquerda: Apartai-vos de mim, malditos, para o fogo eterno, preparado para o diabo e seus anjos;
42 kele koile Moi bhuk lagi thakise, kintu tumikhan Moike eku bhi khabole diya nai; Moi pyaas lagi thakise, kintu tumikhan Moike pani bhi khabole diya nai;
42 Porque tive fome, e não me destes de comer; tive sede, e não me destes de beber;
43 Moi nachina manu thakise, kintu tumikhan Moike mata nai; kapra pindhibole thaka nai, kintu tumikhan Moike kapra pindhi diya nai; bemar aru bondhi ghor te thakise, kintu tumikhan Moike sabole aha nai.’
43 Sendo estrangeiro, não me recolhestes; estando nu, não me vestistes; e enfermo, e na prisão, não me visitastes.
44 Etu pichete taikhan bhi jowab dikene kobo, ‘Probhu, amikhan kitia Apuni ke bhuka, pyasa, bahar manu, kapra pindhibole nathaka, bemar, bondhi ghor te, eneka kora dikhise aru Apuni ke sewa kora nai?
44 Então eles também lhe responderão, dizendo: Senhor, quando te vimos com fome, ou com sede, ou estrangeiro, ou nu, ou enfermo, ou na prisão, e não te servimos?
45 Etu pichete Tai jawab dikene kobo, ‘Hosa para Moi tumikhan ke koi ase, ji kaam tumi Moi laga manu khan nimite kora nai tumi Moi nimite bhi kora nai.’
45 Então lhes responderá, dizendo: Em verdade vos digo que, quando a um destes pequeninos o não fizestes, não o fizestes a mim.
46 Titia Jisu eneka koise, “Eitu khan kitia bhi khotom nohua saja pabo, kintu dharmik khan anonto jibon pabo.”
46 E irão estes para o tormento eterno, mas os justos para a vida eterna.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.