João 6

Indian Standard Version (ISV) Nagamese (NAG) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Eitu khan huwa pichete, Jisu Galilee Nodi laga dusra phale jai jaise, juntu ke Tiberias Samundar bhi koi.
1 Depois destas coisas, atravessou Jesus o mar da Galileia, que é o de Tiberíades.
2 Titia bisi manu Tai piche kori ahise, kelemane Tai bemari khan ke asurit chihna kaam kori diya karone.
2 Seguia-o numerosa multidão, porque tinham visto os sinais que ele fazia na cura dos enfermos.
3 Aru Jisu tilla te uthise, aru Tai chela khan logote ta te bohi jaise.
3 Então, subiu Jesus ao monte e assentou-se ali com os seus discípulos.
4 -Aru titia Yehudi khan laga Nistar purbb punchi asele.-
4 Ora, a Páscoa, festa dos judeus, estava próxima.
5 Jitia Jisu Tai laga suku uthaikene saise, Tai phale dangor bhir ahi thaka dikhise, aru Tai Philip ke koise, “Manu khan pora khabo karone amikhan kot pora roti kinibo paribo?”
5 Então, Jesus, erguendo os olhos e vendo que grande multidão vinha ter com ele, disse a Filipe: Onde compraremos pães para lhes dar a comer?
6 -Kintu Tai Philip laga mon sabole tineka he koisele, kelemane Tai nijor ki koribo lage sob jane.-
6 Mas dizia isto para o experimentar; porque ele bem sabia o que estava para fazer.
7 Philip Taike jowab dise, “Duisoh dinari laga roti pora ekjon ke olop-olop dile bhi naponchibo.”
7 Respondeu-lhe Filipe: Não lhes bastariam duzentos denários de pão, para receber cada um o seu pedaço.
8 Tai chela pora ekjon Simon Peter laga bhai, Andrew Taike koise.
8 Um de seus discípulos, chamado André, irmão de Simão Pedro, informou a Jesus:
9 Yate ekjon lora ase, tai logote pansta roti aru duita huru maas ase, kintu iman bisi manu karone etu pora ki koribo paribo?
9 Está aí um rapaz que tem cinco pães de cevada e dois peixinhos; mas isto que é para tanta gente?
10 Titia Jisu koise, “Manu khan ke bohai dibi.”- Etu jagah te ghas bisi thakisele. Karone manu khan ke bohai dise, aru eitu khan ginti korise aru pans hajar nisena thakise.
10 Disse Jesus: Fazei o povo assentar-se; pois havia naquele lugar muita relva. Assentaram-se, pois, os homens em número de quase cinco mil.
11 Titia Jisu roti loi kene dhanyavad dise aru chela khan ke sob logot bhag kori bole dise, aru tineka maas ke bhi, aru jiman lage iman taikhan ke dise.
11 Então, Jesus tomou os pães e, tendo dado graças, distribuiu-os entre eles; e também igualmente os peixes, quanto queriam.
12 Jitia taikhan khai loise Tai laga chela khan ke koise, “Bachi juwa kha-luwa ke joma kori lobi, kelemane eku bhi nuksan hobo nalage.”
12 E, quando já estavam fartos, disse Jesus aos seus discípulos: Recolhei os pedaços que sobraram, para que nada se perca.
13 Karone taikhan joma kori loise, aru pans-ta roti khai kene tukra bachi thaka ke baroh-ta tukri bhorta joma kori loise.
13 Assim, pois, o fizeram e encheram doze cestos de pedaços dos cinco pães de cevada, que sobraram aos que haviam comido.
14 Titia manu khan Tai asurit kaam kori diya ke dikhi kene koise, “Etu duniya te ahibole thaka bhabobadi to hosa te bhi etu ase.”
14 Vendo, pois, os homens o sinal que Jesus fizera, disseram: Este é, verdadeiramente, o profeta que devia vir ao mundo.
15 Karone manu khan ahi Taike joborjosti dhori kene raja bonai dibole bhabi thaka Tai jani kene ekbar aru Tai ekla pahar te jai jaise.
15 Sabendo, pois, Jesus que estavam para vir com o intuito de arrebatá-lo para o proclamarem rei, retirou-se novamente, sozinho, para o monte.
16 Jitia saam hoise, Tai chela khan nodi kinar te jaise.
16 Ao descambar o dia, os seus discípulos desceram para o mar.
17 Aru naw te jai kene nodi paar Capernaum town phale jaise, etu somoi andhera hoise, aru Jisu titia bhi taikhan logote aha nai.
17 E, tomando um barco, passaram para o outro lado, rumo a Cafarnaum. Já se fazia escuro, e Jesus ainda não viera ter com eles.
18 Titia andhi karone samundar te hawa mari bole lagise.
18 E o mar começava a empolar-se, agitado por vento rijo que soprava.
19 Jitia taikhan laga naw to tin nohoile chari mile nisena chari jaise titia taikhan Jisu panite khujkari kene naw usorte aha dikhise aru taikhan bhoi khaise.
19 Tendo navegado uns vinte e cinco a trinta estádios, eis que viram Jesus andando por sobre o mar, aproximando-se do barco; e ficaram possuídos de temor.
20 Kintu Jisu taikhan ke koise, “Moi ase! Bhoi nokoribi.”
20 Mas Jesus lhes disse: Sou eu. Não temais!
21 Titia taikhan Taike naw te lobole taiyar hoise, aru joldi etu naw kot te jabole ase ta te punchi jaise.
21 Então, eles, de bom grado, o receberam, e logo o barco chegou ao seu destino.
22 Aru dusra din bhi manu khan samundar paar te thaki jaise, taikhan ta te ekta naw he dikhise, aru Jisu to taikhan logote etu naw te ja-a nai, khali chela khan he jaise.
22 No dia seguinte, a multidão que ficara do outro lado do mar notou que ali não havia senão um pequeno barco e que Jesus não embarcara nele com seus discípulos, tendo estes partido sós.
23 Hoilebi, Tiberias phale pora dusra nawkhan bisi ahise, kun to jagate Probhu he roti loi Isor ke dhanyavad dikene taikhan roti khai sele.
23 Entretanto, outros barquinhos chegaram de Tiberíades, perto do lugar onde comeram o pão, tendo o Senhor dado graças.
24 Jitia manu khan ta te Jisu aru chela khan ke pa-a nai, taikhan aru naw te uthijaise, aru Jisu ke bisari kene Capernaum phale ahise.
24 Quando, pois, viu a multidão que Jesus não estava ali nem os seus discípulos, tomaram os barcos e partiram para Cafarnaum à sua procura.
25 Aru nodi paar te Taike paikene koise, “Rabbi, Apuni kitia yate ahi jaise?”
25 E, tendo-o encontrado no outro lado do mar, lhe perguntaram: Mestre, quando chegaste aqui?
26 Jisu taikhan ke jowab dise, “Moi Tumikhan ke hosa kobo, tumikhan chihna dikha karone nohoi, kintu tumikhan pet bhorta roti khabo para karone Moike bisari ase.”
26 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: vós me procurais, não porque vistes sinais, mas porque comestes dos pães e vos fartastes.
27 Nost hobole laga kha luwa karone kaam na koribi, kintu juntu kha luwa anondo jibon tak thakibo, jun to Manu laga Putro he Tumikhan ke dibole ase, etu karone porishram koribi, kelemane Baba Isor he Tai uporte mohor lagai loise.”
27 Trabalhai, não pela comida que perece, mas pela que subsiste para a vida eterna, a qual o Filho do Homem vos dará; porque Deus, o Pai, o confirmou com o seu selo.
28 Titia taikhan Taike koise, “Isor laga kaam kori bole amikhan ki koribo lage?”
28 Dirigiram-se, pois, a ele, perguntando: Que faremos para realizar as obras de Deus?
29 Jisu taikhan ke jowab te koise, “Etu he Isor laga kaam ase: Junke Tai pathaise, Taike biswas koribi.”
29 Respondeu-lhes Jesus: A obra de Deus é esta: que creiais naquele que por ele foi enviado.
30 Karone taikhan Taike koise, “Tinehoile Apuni amikhan ke ki chihna dikha bo, juntu saikene amikhan Apuni ke biswas kori lobo? Apuni ki koribo?
30 Então, lhe disseram eles: Que sinal fazes para que o vejamos e creiamos em ti? Quais são os teus feitos?
31 Amikhan laga baba khan jongol te manna khaise, ‘Tai he khabole sorgo pora dise, Shastro te eneka likha ase.’”
31 Nossos pais comeram o maná no deserto, como está escrito: Deu-lhes a comer pão do céu.
32 Titia Jisu taikhan ke koise, “Moi tumikhan ke hosa kobo, sorgo pora roti tumikhan ke diya to Moses nohoi, kintu Moi laga Baba he hosa laga roti tumikhan ke dise.
32 Replicou-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: não foi Moisés quem vos deu o pão do céu; o verdadeiro pão do céu é meu Pai quem vos dá.
33 Kelemane Isor laga roti etu ase, jun sorgo pora ahi kene duniya ke jibon di thake.”
33 Porque o pão de Deus é o que desce do céu e dá vida ao mundo.
34 Titia taikhan Taike koise, “Sahab, etu roti hodai amikhan ke di thakibi.”
34 Então, lhe disseram: Senhor, dá-nos sempre desse pão.
35 Aru Jisu taikhan ke koise, “Moi he jibon roti ase; jun Moi logote ahe tai kitia bhi bhukh nalagibo, aru jun Moike biswas koribo tai kitia bhi aru pyasa nohobo.
35 Declarou-lhes, pois, Jesus: Eu sou o pão da vida; o que vem a mim jamais terá fome; e o que crê em mim jamais terá sede.
36 Kintu tumikhan Moike dikhi paise, kintu biswas nakore, etu Moi tumikhan ke koi dise.
36 Porém eu já vos disse que, embora me tenhais visto, não credes.
37 Baba pora jun khan Moike dise, taikhan sob Moi logote ahibo aru kun Moi logote ahibo, taike Moi kitia bhi nacharibo.
37 Todo aquele que o Pai me dá, esse virá a mim; e o que vem a mim, de modo nenhum o lançarei fora.
38 Kelemane Moi nijor itcha te nohoi, kintu Moike pathai diya laga itcha pora kori bole Moike sorgo pora niche anise.
38 Porque eu desci do céu, não para fazer a minha própria vontade, e sim a vontade daquele que me enviou.
39 Aru Moike pathai diya Jon laga itcha etu ase, Tai kun pora Moike ki dise, eitu khan ekjon bhi naharaikena, hekh dinte sobke uthabo.
39 E a vontade de quem me enviou é esta: que nenhum eu perca de todos os que me deu; pelo contrário, eu o ressuscitarei no último dia.
40 Kelemane Ami laga Baba laga itcha etu ase, jun Putro ke dikhibo, aru Taike biswas koribo, etu anondo jibon pabo aru Moi hekh dinte taike uthai lobo.”
40 De fato, a vontade de meu Pai é que todo homem que vir o Filho e nele crer tenha a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
41 Titia Yehudi khan Tai bhirodh kotha korise, kelemane Tai koise, “Sorgo pora aha roti Moi he ase.”
41 Murmuravam, pois, dele os judeus, porque dissera: Eu sou o pão que desceu do céu.
42 Aru taikhan majote eneka hudi thakise, “Etu Joseph laga chokra Jisu nohoi, jun laga ama baba amikhan jane? Tai kele eneka koi ase, ‘Moi sorgo pora ahise’?”
42 E diziam: Não é este Jesus, o filho de José? Acaso, não lhe conhecemos o pai e a mãe? Como, pois, agora diz: Desci do céu?
43 Karone Jisu taikhan ke koise, “Tumikhan apaste kotha na koribi.
43 Respondeu-lhes Jesus: Não murmureis entre vós.
44 Moike pathai diya Moi laga Baba he loi ani nadile, kun bhi Moi logote ahibo na paribo, aru Moi hekh dinte taike uthai dibo.
44 Ninguém pode vir a mim se o Pai, que me enviou, não o trouxer; e eu o ressuscitarei no último dia.
45 Bhabobadi khan pora likha eneka ase, ‘Aru taikhan sobke Isor pora sikhai lobo.’ Kun pora Baba laga kotha hunise aru sikhi loise taikhan he Moi logote ahibo.
45 Está escrito nos profetas:
46 Kun bhi Baba ke dikha nai, khali Tai Jun Isor pora ahise- Tai he Baba ke dikhise.
46 Não que alguém tenha visto o Pai, salvo aquele que vem de Deus; este o tem visto.
47 Moi tumikhan ke hosa kobo, jun Moike biswas koribo, tai anonto jibon pabo.
47 Em verdade, em verdade vos digo: quem crê em mim tem a vida eterna.
48 Jibon laga roti Moi ase.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Tumi baba laga baba khan jongol te manna khaise, aru morise.
49 Vossos pais comeram o maná no deserto e morreram.
50 Etu roti to sorgo pora nichete ahise, aru manu khan etu khabo hoile bhi namoribo.
50 Este é o pão que desce do céu, para que todo o que dele comer não pereça.
51 Sorgo pora aha jibon laga roti Moi ase. Jodi kunba etu roti khabo, tai anondo jibon pabo, aru ki roti jibon karone Moi duniya ke dibole ase, etu Moi laga mangso ase.”
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu; se alguém dele comer, viverá eternamente; e o pão que eu darei pela vida do mundo é a minha carne.
52 Etu huni kene Yehudi khan apaste kotha namila hoise, “Etu manu kineka kori Tai mangso amikhan ke khabole dibo paribo?”
52 Disputavam, pois, os judeus entre si, dizendo: Como pode este dar-nos a comer a sua própria carne?
53 Titia Jisu taikhan ke koise, “Moi tumikhan ke hosa kobo, tumikhan Manu laga Putro laga mangso aru Tai laga khun jodi nakhabo, tinehoile tumikhan logote jibon nathakibo.
53 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: se não comerdes a carne do Filho do Homem e não beberdes o seu sangue, não tendes vida em vós mesmos.
54 Jun Moi laga mangso khabo, aru Moi laga khun khabo, anonto jibon tai laga ase, aru Moi hekh dinte taike uthai lobo.
54 Quem comer a minha carne e beber o meu sangue tem a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Kelemane Moi laga mangso he asol kha luwa ase, aru Moi laga khun bhi asol laga khun ase.
55 Pois a minha carne é verdadeira comida, e o meu sangue é verdadeira bebida.
56 Jun Moi laga mangso khabo aru Moi laga khun khabo tai Moi logote ase, aru Moi tai logote ase.
56 Quem comer a minha carne e beber o meu sangue permanece em mim, e eu, nele.
57 Jivit Baba he Moike pathaise, aru Moi Baba karone jivit ase, tineka jun Moike khabo, tai bhi Moi karone jivit hobo.
57 Assim como o Pai, que vive, me enviou, e igualmente eu vivo pelo Pai, também quem de mim se alimenta por mim viverá.
58 Etu to sorgo pora aha roti ase, tumikhan laga baba khan manna khaise aru mori jaise, jun bhi etu roti khabo, tai anonto tak jinda thakibo.”
58 Este é o pão que desceu do céu, em nada semelhante àquele que os vossos pais comeram e, contudo, morreram; quem comer este pão viverá eternamente.
59 Tai etu kotha khan sob Capernaum laga mondoli te thaka somoite manu khan ke sikhai thakise.
59 Estas coisas disse Jesus, quando ensinava na sinagoga de Cafarnaum.
60 Karone Tai chela khan jitia etu hunise taikhan koise, “Etu kotha to bisi digdar kotha ase, eitu khan to kun mani bole paribo?
60 Muitos dos seus discípulos, tendo ouvido tais palavras, disseram: Duro é este discurso; quem o pode ouvir?
61 Jitia Tai chela khan etu kotha patise, Jisu jani kene taikhan ke koise, “Etu kotha karone tumikhan thogar lagise?
61 Mas Jesus, sabendo por si mesmo que eles murmuravam a respeito de suas palavras, interpelou-os: Isto vos escandaliza?
62 Aru jodi Manu laga Putro age te thaka jagate wapas uporte juwa tumikhan dikhile kineka hobo?
62 Que será, pois, se virdes o Filho do Homem subir para o lugar onde primeiro estava?
63 Jibon di thaka to Atma ase, gaw to eku labh nai, Moi tumikhan ke kowa khan to atma ase, aru jibon bhi ase.
63 O espírito é o que vivifica; a carne para nada aproveita; as palavras que eu vos tenho dito são espírito e são vida.
64 Kintu tumikhan majote kunba biswas nakora ase.” Kelemane Jisu he shuru pora jani ase, kun biswas nakore aru kun Taike thogai dibole ase.
64 Contudo, há descrentes entre vós. Pois Jesus sabia, desde o princípio, quais eram os que não criam e quem o havia de trair.
65 Aru tai koise, “Etu karone, Moi tumikhan ke koise, jitia tak Baba pora bordan nadibo kun bhi Moi logote ahibo na paribo.”
65 E prosseguiu: Por causa disto, é que vos tenho dito: ninguém poderá vir a mim, se, pelo Pai, não lhe for concedido.
66 Etu kotha karone Tai chela khan bisi Taike chari kene wapas jai jaise.
66 À vista disso, muitos dos seus discípulos o abandonaram e já não andavam com ele.
67 Titia Jisu pora baroh jonke koise, “Tumikhan bhi wapas jabole mon kora nai na?”
67 Então, perguntou Jesus aos doze: Porventura, quereis também vós outros retirar-vos?
68 Kintu Simon Peter Taike jowab dise, “Probhu amikhan kun logote jabo? Anondo jibon laga vachan to Apuni logote ase,
68 Respondeu-lhe Simão Pedro: Senhor, para quem iremos? Tu tens as palavras da vida eterna;
69 aru amikhan biswas kori ase, aru jani ase, Apuni he Isor laga Pobitro Jon ase.”
69 e nós temos crido e conhecido que tu és o Santo de Deus.
70 Jisu taikhan ke jowab dise, “Moi he tumikhan baroh jonke basi loise nohoi, aru tumikhan majote ekjon saitan ase?”
70 Replicou-lhes Jesus: Não vos escolhi eu em número de doze? Contudo, um de vós é diabo.
71 Tai Simon laga chokra Iscariot Judas laga kotha koi asele, kelemane tai he Taike thogai dibole jon ase, baroh jon majote ekjon tai asele.
71 Referia-se ele a Judas, filho de Simão Iscariotes; porque era quem estava para traí-lo, sendo um dos doze.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.