Gálatas 4
Indian Standard Version (ISV) Nagamese (NAG) vs ARA
1 Kintu moi koi ase, uttoradhikari to, jitia tak tai chutu bacha ase, tai nijor laga mati bari bisi thakile bhi, tai manu laga sewa kora manu nisena he ase.
1 Digo, pois, que, durante o tempo em que o herdeiro é menor, em nada difere de escravo, posto que é ele senhor de tudo.
2 Kintu bacha khan ke manu khan pora sai dibo jitia tak Tai laga Baba pora thik homoi to nadiye.
2 Mas está sob tutores e curadores até ao tempo predeterminado pelo pai.
3 Etu karone, jitia amikhan bacha thakise, amikhan prithibi laga niyom hisab te chuli kene sewa kori thakise.
3 Assim, também nós, quando éramos menores, estávamos servilmente sujeitos aos rudimentos do mundo;
4 Kintu jitia thik homoi hoise, Isor he Tai laga Putro ke pathaise, ekjon mahila pora jonom korise, niyom te jonom korise.
4 vindo, porém, a plenitude do tempo, Deus enviou seu Filho, nascido de mulher, nascido sob a lei,
5 Kunkhan niyom nichete dabi kene ase taikhan ke udhar kori bole nimite Tai eneka korise, etu pora amikhan bhi Tai laga bacha khan hoi jabole nimite.
5 para resgatar os que estavam sob a lei, a fim de que recebêssemos a adoção de filhos.
6 Kelemane apuni khan bacha khan ase, Isor he Tai laga Putro laga Atma moi khan laga monte pathai dise, kunke, “Sorgote thaka Baba,” koi kene mate.
6 E, porque vós sois filhos, enviou Deus ao nosso coração o Espírito de seu Filho, que clama: Aba, Pai!
7 Etu nimite apuni khan aru sewa kora manu nohoi, kintu ekjon chokra ase, aru jodi ekjon chokra ase koile, titia to apuni bhi Isor dwara Tai laga ekjon uttoradhikari hoise.
7 De sorte que já não és escravo, porém filho; e, sendo filho, também herdeiro por Deus.
8 Kintu, poila somoite to, tumikhan Isor ke najani kene thakise, aru tumikhan ke sewa koribo dise jun khan, niyom pora Isor khan nohoi.
8 Outrora, porém, não conhecendo a Deus, servíeis a deuses que, por natureza, não o são;
9 Kintu etiya apuni khan Isor ke jani loise, aru Isor pora bhi apuni khan ke jani loise, titia hoile kele apuni khan komjur aru biya rasta phale jai ase? Apuni khan aru bhi taikhan laga nichete sewa kori bole mon ase?
9 mas agora que conheceis a Deus ou, antes, sendo conhecidos por Deus, como estais voltando, outra vez, aos rudimentos fracos e pobres, aos quais, de novo, quereis ainda escravizar-vos?
10 Apuni khan notun din, notun chand, notun saal aru mohina khan mani thake!
10 Guardais dias, e meses, e tempos, e anos.
11 Ki kaam apuni khan nimite moi kori dise etu eku labh nathaka hoi jabole bhoi lagi ase.
11 Receio de vós tenha eu trabalhado em vão para convosco.
12 Bhai khan, moi apuni khan ke anurodh kori ase, moi nisena hoi jabi, kelemane moi apuni khan nisena hoi jaise. Apuni khan moike eku biya kaam kori diya nai.
12 Sede qual eu sou; pois também eu sou como vós. Irmãos, assim vos suplico. Em nada me ofendestes.
13 Kintu apuni khan jane moi gaw pora bemar thaka nimite etu bhal kotha khan apuni khan ke poila pora prochar kori dise.
13 E vós sabeis que vos preguei o evangelho a primeira vez por causa de uma enfermidade física.
14 Moi laga gaw saikene apuni khan dukh pai ase, hoile bhi apuni khan moike chara nai. Aru apuni khan moike Isor laga sorgodoth thaka nisena bhal kori kene moike saise, Jisu Khrista to moi he thaka nisena.
14 E, posto que a minha enfermidade na carne vos foi uma tentação, contudo, não me revelastes desprezo nem desgosto; antes, me recebestes como anjo de Deus, como o próprio Cristo Jesus.
15 Titia, hoile, apuni laga asirbad to etiya kote ase? Moi apuni khan ke etu gawahi di ase, jodi parise koile, apuni khan nijor pora nijor laga suku ulaikene moike di dibole thakise.
15 Que é feito, pois, da vossa exultação? Pois vos dou testemunho de que, se possível fora, teríeis arrancado os próprios olhos para mos dar.
16 Etu nimite, moi apuni khan ke hosa kotha to koi diya nimite apuni laga dushman hoi jaise?
16 Tornei-me, porventura, vosso inimigo, por vos dizer a verdade?
17 Taikhan apuni ke jiti lobole nimite joli ase, kintu bhal nimite nohoi. Taikhan apuni ke chup kori dibole mon ase, etu pora apuni taikhan uporte he mon thakibo nimite.
17 Os que vos obsequiam não o fazem sinceramente, mas querem afastar-vos de mim, para que o vosso zelo seja em favor deles.
18 Kintu hodai bhal kaam kori bole nimite mon jola to bhal ase, aru khali moi apuni khan logote thaka homoi te nohoi.
18 É bom ser sempre zeloso pelo bem e não apenas quando estou presente convosco,
19 Moi laga chutu bacha khan, jitia tak Jisu Khrista apuni khan bhitor te jonom noloi titia tak moi ekjon mahila pora bacha jonom dibole dukh pa nisena pai thakibo.
19 meus filhos, por quem, de novo, sofro as dores de parto, até ser Cristo formado em vós;
20 Kintu moi itcha kore apuni khan logote thaki kene moi kotha kora laga adat to bodli kori bole nimite, kelemane moi apuni khan nimite bisi chinta ase.
20 pudera eu estar presente, agora, convosco e falar-vos em outro tom de voz; porque me vejo perplexo a vosso respeito.
21 Moike kobi, apuni khan kun niyom laga nichete thaki bole mon ase, apuni khan niyom to mani kene nathake naki?
21 Dizei-me vós, os que quereis estar sob a lei: acaso, não ouvis a lei?
22 Isor kotha te likha ase, Abraham laga duijon bacha thakise, ekjon to sewa kora maiki laga bacha aru ekjon to ajad thaka maiki laga bacha.
22 Pois está escrito que Abraão teve dois filhos, um da mulher escrava e outro da livre.
23 Kintu ekjon sewa kora maiki gaw pora jonom loise, aru ekjon to kosom diya nisena ajad thaka maiki pora jonom loise.
23 Mas o da escrava nasceu segundo a carne; o da livre, mediante a promessa.
24 Eitu khan sob to ekta dristanto nisena koi dibole nimite, kelemane etu maiki khan duita kosom loi kene ase. Ekjon to hoile Sinai pahar pora ase aru tai nokor kora bacha khan ke jonom dise. Tai Hagar ase.
24 Estas coisas são alegóricas; porque estas mulheres são duas alianças; uma, na verdade, se refere ao monte Sinai, que gera para escravidão; esta é Agar.
25 Etiya Hagar to Sinai Pahar nisena ase, juntu Arabia te ase; aru tai etiya laga Jerusalem nisena bhi ase, kelemane tai laga bacha khan ke loi kene sewa kori kene thaki ase.
25 Ora, Agar é o monte Sinai, na Arábia, e corresponde à Jerusalém atual, que está em escravidão com seus filhos.
26 Kintu Jerusalem kun to uporte ase, etu to ajad ase, aru tai moi khan laga ama ase.
26 Mas a Jerusalém lá de cima é livre, a qual é nossa mãe;
27 Kelemane Isor kotha te eneka likha ase,
27 porque está escrito: Alegra-te, ó estéril, que não dás à luz, exulta e clama, tu que não estás de parto; porque são mais numerosos os filhos da abandonada que os da que tem marido.
28 Kintu apuni, bhai khan, Isaac nisena, kosom diya laga bacha khan ase.
28 Vós, porém, irmãos, sois filhos da promessa, como Isaque.
29 Kintu ekta homoi te kun gaw mangso pora jonom loise Isor Atma pora jonom luwa ekjon ke dukh dise. Etiya bhi eneka ase.
29 Como, porém, outrora, o que nascera segundo a carne perseguia ao que nasceu segundo o Espírito, assim também agora.
30 Kintu Isor kotha pora ki koi ase? “Sewa kora laga maiki aru tai laga chokra ke pathai dibi. Kelemane sewa kora maiki laga chokra aru ajad thaka maiki laga chokra eke logote thaki bole na paribo.”
30 Contudo, que diz a Escritura? Lança fora a escrava e seu filho, porque de modo algum o filho da escrava será herdeiro com o filho da livre.
31 Etu nimite, bhai khan, moi khan sewa kora maiki laga bacha khan nohoi, kintu ajad thaka maiki laga bacha khan ase.
31 E, assim, irmãos, somos filhos não da escrava, e sim da livre.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.