Atos 28
Indian Standard Version (ISV) Nagamese (NAG) vs ARC
1 Titia amikhan bachi kene ulai ahise, etu majuli laga naam Malta ase eneka jani loise.
1 Havendo escapado, então, souberam que a ilha se chamava Malta.
2 Aru ta te laga manu khan bhi amikhan ke bisi morom korise, aru pani gira karone bisi thanda thakise, taikhan jui jolai amikhan ke jui thapibo dise.
2 E os bárbaros usaram conosco de não pouca humanidade; porque, acendendo uma grande fogueira, nos recolheram a todos por causa da chuva que caía e por causa do frio.
3 Kintu jitia Paul khuri mutha uthaikene jui te haali se, ta te ekta saph gorom paikene khuri pora ulaise, aru tai hathte bandhi loise.
3 E, havendo Paulo ajuntado uma quantidade de vides e pondo-as no fogo, uma víbora, fugindo do calor, lhe acometeu a mão.
4 Titia ta te laga manu khan saph tai hathte bandi thaka dikhise aru taikhan majote kotha korise, “Ki hoilebi etu manu morai diya manu ase, tai samundar pora to bachi kene ahise, hoilebi niyom pora taike jinda thakibo nadibo.”
4 E os bárbaros, vendo-lhe a víbora pendurada na mão, diziam uns aos outros: Certamente este homem é homicida, visto como, escapando do mar, a Justiça não o deixa viver.
5 Kintu tai hath hilai kene saph ke jui te phelai dise, aru tai eku huwa nai.
5 Mas, sacudindo ele a víbora no fogo, não padeceu nenhum mal.
6 Kintu taikhan bhabise tai gaw phuli jabo, nohoile giri kene mori jabo. Kintu bisi deri tak sai thaki bole taike eku huwa nai, titia, taikhan laga bhabona alag hoise, aru tai ekta Isor ase bhabona korise.
6 E eles esperavam que viesse a inchar ou a cair morto de repente; mas tendo esperado já muito e vendo que nenhum incômodo lhe sobrevinha, mudando de parecer, diziam que era um deus.
7 Etu jagah usorte Publius koi kene etu majuli laga prodhan cholawta asele, aru etu jaga laga mati bisi laga tai malik thakise, aru tai amikhan ke tai ghor te loijai kene tin-din bhal pora rakhi sewa korise.
7 E ali, próximo daquele mesmo lugar, havia umas herdades que pertenciam ao principal da ilha, por nome Públio, o qual nos recebeu e hospedou benignamente por três dias.
8 Aru eneka hoise Publius laga baba bukhar aru pet-jai thakisele, Paul tai ghor te jai kene Isor ke prathana kori dise, aru tai uporte hath rakhi taike bhal kori dise.
8 Aconteceu estar de cama enfermo de febres e disenteria o pai de Públio, que Paulo foi ver, e, havendo orado, pôs as mãos sobre ele e o curou.
9 Jitia eneka hoise, etu dikhi kene utu jaga laga manu khan jun bemar ase sob loi ani bhal hoi kene jaise.
9 Feito, pois, isto, vieram também ter com ele os demais que na ilha tinham enfermidades e sararam,
10 Aru taikhan amikhan ke bisi sonman dise, aru jitia amikhan ta te pora jabole hoise, amikhan ki-ki lage sob ani jahaaj te rakhidise.
10 os quais nos distinguiram também com muitas honras; e, havendo de navegar, nos proveram das coisas necessárias.
11 Tin mohina pichete, amikhan Alexandria laga ekta jahaaj te uthi kene jaise, jun thanda dinte ahi ta te thakise, etu jahaaj te “Jurwa Bhagwan” laga nuksa lagikena thaka asele.
11 Três meses depois, partimos num navio de Alexandria, que invernara na ilha, o qual tinha por insígnia Castor e Pólux.
12 Aru amikhan ahi Syracus sheher te ponchise, aru ta te tin din thakise.
12 E, chegando a Siracusa, ficamos ali três dias,
13 Ta te pora amikhan Rhegium te ghuri ahise, aru ek din pichete dakshin phale pora hawa ahise, aru dusra din Puteoli te punchise.
13 donde, indo costeando, viemos a Régio; e, soprando, um dia depois, um vento do sul, chegamos no segundo dia a Putéoli,
14 Ta te amikhan biswasi bhai khan paise aru taikhan kowa karone taikhan logote saat din thaki jaise. Eneka pora amikhan Rome phale jaise.
14 onde, achando alguns irmãos, nos rogaram que por sete dias ficássemos com eles; e depois nos dirigimos a Roma.
15 Aru jitia ta te biswasi bhai khan Appius Bajar aru Tinta Taverns kowa te amikhan ke lok kori bole ahise. Jitia Paul taikhan ke dikhise, tai Isor ke dhanyavad dise, aru tai mon bhi bisi mon dangor hoise.
15 E de lá, ouvindo os irmãos novas de nós, nos saíram ao encontro à Praça de Ápio e às Três Vendas, e Paulo, vendo-os, deu graças a Deus e tomou ânimo.
16 Jitia amikhan Rome te ahi punchise, Paul ke saithaka ekta sipahi logote alag te thaki bole agya dise.
16 E, logo que chegamos a Roma, o centurião entregou os presos ao general dos exércitos; mas a Paulo se lhe permitiu morar por sua conta, com o soldado que o guardava.
17 Tin din pichete tai Yehudi laga cholawta khan ke matise. Aru jitia taikhan ahi joma hoise, tai koise, “Bhai khan, ami pora moi laga manu bhirodh te nohoile khandan khan laga niyom bhirodh te eku bhi kora nohoi, hoilebi moike Jerusalem pora bondhi bonai kene Rome manu laga hathte di dise.
17 E aconteceu que, três dias depois, Paulo convocou os principais dos judeus e, juntos eles, lhes disse: Varões irmãos, não havendo eu feito nada contra o povo ou contra os ritos paternos, vim, contudo, preso desde Jerusalém, entregue nas mãos dos romanos,
18 Taikhan huda-hudi kori kene moike chari bole hoisele, kelemane moi pora mori bole laga eku bodnam panai.
18 os quais, havendo-me examinado, queriam soltar- me, por não haver em mim crime algum de morte.
19 Kintu jitia Yehudi khan etu bhirodh te koise, moike Caesar logote anurodh koribo lagise, hoilebi moi nijor jati manu ke bodnam dibole kora nohoi.
19 Mas, opondo-se os judeus, foi-me forçoso apelar para César, não tendo, contudo, de que acusar a minha nação.
20 Karone moi apnikhan ke lok kori kene kotha kori bole mati anise, manu khan moike rusi pora bandi rakha to Israel manu laga asha karone ase.”
20 Por esta causa vos chamei, para vos ver e falar; porque pela esperança de Israel estou com esta cadeia.
21 Titia taikhan taike koise, “Amikhan Judea pora apuni laga naam te eku chithi bhi pa-a nai, aru bhai khan pora kunbi ahi kene apuni laga eku biya kotha kowa nai.
21 Então, eles lhe disseram: Nós não recebemos acerca de ti cartas algumas da Judeia, nem veio aqui algum dos irmãos que nos anunciasse ou dissesse de ti mal algum.
22 Kintu apuni laga bhabona ki ase, utu hunibo mon kori ase, kelemane sob jagah etu kotha mana khan bhirodh ase, amikhan jane.”
22 No entanto, bem quiséramos ouvir de ti o que sentes; porque, quanto a esta seita, notório nos é que em toda parte se fala contra ela.
23 Titia taikhan ek din tai logote ahi lok koribo koi kene jai jaise, aru bisi manu tai logote ahi joma hoise, titia tai phojur pora saam tak Isor rajyo laga kotha bhal pora bujhi bo karone Moses laga niyom aru bhabobadi khan laga kitab te likha khan to bhal pora samjhai dise.
23 E, havendo-lhe eles assinalado um dia, muitos foram ter com ele à pousada, aos quais declarava com bom testemunho o Reino de Deus e procurava persuadi-los à fé de Jesus, tanto pela lei de Moisés como pelos profetas, desde pela manhã até à tarde.
24 Titia kunba tai laga kotha ke biswas kori loise, kintu kunba to biswas kora nai.
24 E alguns criam no que se dizia, mas outros não criam.
25 Titia taikhan majote kotha namila hoise, aru taikhan Paul pora etu kowa pichete jai jaise, “Pobitro Atma he bhabobadi Isaiah pora ami laga baba khan ke thik koise.
25 E, como ficaram entre si discordes, se despediram, dizendo Paulo esta palavra: Bem falou o Espírito Santo a nossos pais pelo profeta Isaías,
26 Tai koise, ‘Jai kene etu manu khan ke koi dibi,
26 dizendo: Vai a este povo e dize: De ouvido, ouvireis e de maneira nenhuma entendereis; e, vendo, vereis e de maneira nenhuma percebereis.
27 Kelemane eitu khan laga mon tan hoise
27 Porquanto o coração deste povo está endurecido, e com os ouvidos ouviram pesadamente e fecharam os olhos, para que nunca com os olhos vejam, nem com os ouvidos ouçam, nem do coração entendam, e se convertam, e eu os cure.
28 Etu karone tumikhan jani lobi, Isor etu poritran laga kotha Porjati khan logote di dise, aru taikhan etu huni lobo.”
28 Seja-vos, pois, notório que esta salvação de Deus é enviada aos gentios, e eles a ouvirão.
29 Aru jitia Paul etu kotha koi dise, Yehudi khan apaste kotha namila hoise, aru jai jaise.
29 E, havendo ele dito isto, partiram os judeus, tendo entre si grande contenda.
30 Titia, Paul bhara ghor loi kene dui-saal ta te thakise, aru jun taike lok kori bole ahe, khushi pora taikhan ke grohon kori thakise.
30 E Paulo ficou dois anos inteiros na sua própria habitação que alugara e recebia todos quantos vinham vê-lo,
31 Aru tai bhoi nakori kene Isor rajyo laga kotha prochar kori aru Probhu Jisu Khrista laga kotha ke sikhai thakise, aru kun bhi taike rukhabole kosis kora nai.
31 pregando o Reino de Deus e ensinando com toda a liberdade as coisas pertencentes ao Senhor Jesus Cristo, sem impedimento algum.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.