2 Coríntios 1
Indian Standard Version (ISV) Nagamese (NAG) vs VC
1 Paul, jun Isor laga itcha pora Khrista Jisu laga apostle ase, aru amikhan laga bhai Timothy, Corinth sheher te thaka Isor laga girja ke, aru Achaia jagate thaka sob pobitro jonke.
1 Paulo, apóstolo de Jesus Cristo pela vontade de Deus, e o irmão Timóteo, à igreja de Deus que está em Corinto, e a todos os irmãos santos que estão em toda a Acaia.
2 Anugrah aru shanti Isor amikhan laga Baba aru Probhu Jisu Khrista pora aha apnikhan logote thaki bole dibi.
2 A vós, graça e paz da parte de Deus, nosso Pai, e da parte do Senhor Jesus Cristo!
3 Asis hobi Isor aru amikhan laga Probhu Jisu Khrista laga Baba, jun daya laga Baba ase aru mon aram diya laga Baba ase,
3 Bendito seja Deus, o Pai de nosso Senhor Jesus Cristo, o Pai das misericórdias, Deus de toda a consolação,
4 Kun pora amikhan laga sob dukh te anondo kori diye, titia amikhan pora bhi dusra khan ke anondo dibole paribo, etu eke anondo Isor pora amikhan ke bhi anondo dise.
4 que nos conforta em todas as nossas tribulações, para que, pela consolação com que nós mesmos somos consolados por Deus, possamos consolar os que estão em qualquer angústia!
5 Kilekoile kineka Khrista laga dukh te amikhan bhi bhag hoi ase, thik etu nisena, Khrista te amikhan bhi bisi anondo pai ase.
5 Com efeito, à medida que em nós crescem os sofrimentos de Cristo, crescem também por Cristo as nossas consolações.
6 Kintu jodi amikhan digdar pai ase, etu apnikhan laga anondo aru poritran nimite ase, jodi amikhan anondo pai ase, etu to apnikhan ke anondo dibo nimite ase, aru etu pora apnikhan bhi nomro kori kene amikhan laga dukh te bhag hobo.
6 Se, pois, somos atribulados, é para vossa consolação e salvação. Se somos consolados, é para vossa consolação, a qual se efetua em vós pela paciência em tolerar os sofrimentos que nós mesmos suportamos.
7 Aru amikhan laga asha apnikhan nimite thaka to mojbut ase, amikhan laga dukh te apnikhan bhi bhag ase koi kene jani ase, etu nisena anondo te bhi bhag ase.
7 A nossa esperança a respeito de vós é firme: sabemos que, como sois companheiros das nossas aflições, assim também o sereis da nossa consolação.
8 Kilekoile bhai khan, amikhan uporte Asia jagate ki digdar hoise, etu apnikhan najani kene thakibo dibo mon nai. Ta te amikhan dukh pa to amikhan laga takot bahar thakise aru etu nimite amikhan jinda thaki bole bhi asha nathaka hoi jaisele.
8 Não queremos, irmãos, que ignoreis a tribulação que nos sobreveio na Ásia. Fomos maltratados ali desmedidamente, além das nossas forças, a ponto de termos perdido a esperança de sair com vida.
9 Hosa pora bhi, amikhan morai dibole hukum thakisele, eneka hoile he amikhan nijor uporte nohoi kene, Isor kun pora mora ke jinda kori diye, Tai uporte biswas thakibo nimite.
9 Sentíamos dentro de nós mesmos a sentença de morte, para que aprendêssemos a pôr a nossa confiança não em nós, mas em Deus, que ressuscita os mortos.
10 Isor he amikhan ke mori bole thaka pora bachai dise, aru Tai amikhan ke aru bhi bachai lobo. Tai uporte amikhan laga asha to rakhidise titia Tai amikhan ke bachai thakibo,
10 Ele nos livrou e nos livrará de tamanhos perigos de morte. Sim, esperamos que ainda nos livrará
11 apnikhan bhi eke logote mili kene amikhan nimite prathana koribi, titia amikhan uporte bisi manu pora modot kora nimite apnikhan ke bisi manu khan dhanyavad dibo.
11 se nos ajudardes também vós com orações em nossa intenção. Assim esta graça, obtida por intervenção de muitas pessoas, lhes será ocasião de agradecer a Deus a nosso respeito.
12 Kilekoile etu nimite amikhan mon dangor kore: aru amikhan laga thik bhabona pora etu gawahi di ase, amikhan ji kaam etu prithibi te korise, etu pobitro aru hosa mon pora korise, aru mangso laga buddhi pora nohoi, kintu Isor laga kripa pora, aru asol to apuni khan logot te he kaam to bisi korise.
12 A razão da nossa glória é esta: o testemunho da nossa consciência de que, no mundo e particularmente entre vós, temos agido com santidade e sinceridade diante de Deus, não conforme o espírito de sabedoria do mundo, mas com o socorro da graça de Deus.
13 Kilekoile amikhan dusra eku bhi likha nai, khali juntu apnikhan puribole aru bujhi bole pare. Kintu etiya ami asha ase apuni khan pura bujhi jabo,
13 Em verdade, não vos queremos dizer coisa alguma diferente da que ledes em nossas cartas, e que compreendeis. E espero que reconheçais até o fim,
14 jineka apuni khan age pora amikhan laga bisi kotha bujhi kene ase, titia apnikhan bhi Probhu Jisu wapas aha laga dinte amikhan nimite mon dangor dikha bo, aru amikhan bhi apuni khan nimite dikha bo.
14 como aliás já o tendes em parte reconhecido, que nós somos a vossa glória, exatamente como vós sereis a nossa, no dia do Senhor Jesus.
15 Aru mon dangor pora, moi age te apnikhan logote ahibole bhabona korise, titia apnikhan aru dusra bar asirbad pabo,
15 Foi nesta persuasão que eu resolvera primeiro ir ter convosco, para que recebêsseis uma dupla alegria:
16 aru Macedonia jagate jai thaka homoi te apnikhan ke paar kori kene jabo, aru Macedonia pora wapas aha homoi te bhi, aru ami Judea jagate jabole nimite apnikhan pora amike modot koribo.
16 eu passaria por vós ao dirigir-me à Macedônia e, ao voltar da Macedônia, iria novamente visitar-vos e de lá seria por vós conduzido até a Judéia.
17 Etu karone, jitia ami eneka pora bhabona kori thakise, moi etu ke asani pora luwa nai, na loise? Na ami ki bhabona korise etu to mangso laga itcha pora he hoise, juntu nimite apnikhan eke somoite “Hoi, hoi” aru “Nohoi, nohoi” eneka koi ase?
17 Formando este plano, terei usado de leviandade? Ou são puramente humanas as resoluções que tomo, de modo que haja em mim o sim e depois o não?
18 Kintu Isor to hosa ase, etu nimite amikhan laga kotha apnikhan ke khali “Hoi” aru “Nohoi” eneka hobo napare.
18 Deus é testemunha de que quando vos dirijo a palavra, não existe um sim e depois um não.
19 Kilekoile Isor laga Putro, Jisu Khrista, junke ami aru Silvanus aru Timothy pora apnikhan majote prochar kori dise- Tai to “Hoi” aru “Nohoi” thaka nai, kintu khali “Hoi” he thakise.
19 O Filho de Deus, Jesus Cristo, que nós, Silvano, Timóteo e eu, vos temos anunciado, não foi sim e depois não, mas sempre foi sim.
20 Kilekoile Tai bhitor te, Isor laga sob vachan khan “Hoi” ase. Etu nisena Tai dwara amikhan pora “Amen” koi ase, Tai laga mohima nimite.
20 Porque todas as promessas de Deus são sim em Jesus. Por isso, é por ele que nós dizemos Amém à glória de Deus.
21 Etiya Isor he ekjon ase jun pora ami aru apnikhan ke Khrista te takot bonai dise, aru Tai laga kaam nimite amikhan ke basi loise,
21 Ora, quem nos confirma a nós e a vós em Cristo, e nos consagrou, é Deus.
22 Tai pora amikhan ke Tai nimite mohor lagai dise, aru Atma laga kosom amikhan laga monte dise.
22 Ele nos marcou com o seu selo e deu aos nossos corações o penhor do Espírito.
23 Moi hosa pora koi ase, Isor ke ami laga gawah hobo nimite mati ase, moi apnikhan ke saja nadibo karone Corinth te aha nai.
23 Invoco a Deus por testemunha: juro por minha vida que foi para vos poupar que não voltei a Corinto.
24 Amikhan eneka kora to apuni khan laga biswas ke amikhan laga nichete rakhi kene chola bo nimite nohoi, kintu, amikhan sob apnikhan logote mili kene kaam kora manu khan ase aru apnikhan laga khushi nimite ase, kele koile apnikhan laga biswas to bisi mojbut hoi kene ase.
24 Não porque pretendamos dominar sobre a vossa fé. Queremos apenas contribuir para a vossa alegria, porque, quanto à fé, estais firmes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.