2 Coríntios 1
Indian Standard Version (ISV) Nagamese (NAG) vs ACF
1 Paul, jun Isor laga itcha pora Khrista Jisu laga apostle ase, aru amikhan laga bhai Timothy, Corinth sheher te thaka Isor laga girja ke, aru Achaia jagate thaka sob pobitro jonke.
1 Paulo, apóstolo de Jesus Cristo, pela vontade de Deus, e o irmão Timóteo, à igreja de Deus, que está em Corinto, com todos os santos que estão em toda a Acaia.
2 Anugrah aru shanti Isor amikhan laga Baba aru Probhu Jisu Khrista pora aha apnikhan logote thaki bole dibi.
2 Graça a vós e paz da parte de Deus nosso Pai, e da do Senhor Jesus Cristo.
3 Asis hobi Isor aru amikhan laga Probhu Jisu Khrista laga Baba, jun daya laga Baba ase aru mon aram diya laga Baba ase,
3 Bendito seja o Deus e Pai de nosso Senhor Jesus Cristo, o Pai das misericórdias e o Deus de toda a consolação;
4 Kun pora amikhan laga sob dukh te anondo kori diye, titia amikhan pora bhi dusra khan ke anondo dibole paribo, etu eke anondo Isor pora amikhan ke bhi anondo dise.
4 Que nos consola em toda a nossa tribulação, para que também possamos consolar os que estiverem em alguma tribulação, com a consolação com que nós mesmos somos consolados por Deus.
5 Kilekoile kineka Khrista laga dukh te amikhan bhi bhag hoi ase, thik etu nisena, Khrista te amikhan bhi bisi anondo pai ase.
5 Porque, como as aflições de Cristo são abundantes em nós, assim também é abundante a nossa consolação por meio de Cristo.
6 Kintu jodi amikhan digdar pai ase, etu apnikhan laga anondo aru poritran nimite ase, jodi amikhan anondo pai ase, etu to apnikhan ke anondo dibo nimite ase, aru etu pora apnikhan bhi nomro kori kene amikhan laga dukh te bhag hobo.
6 Mas, se somos atribulados, é para vossa consolação e salvação; ou, se somos consolados, para vossa consolação é, a qual se opera suportando com paciência as mesmas aflições que nós também padecemos;
7 Aru amikhan laga asha apnikhan nimite thaka to mojbut ase, amikhan laga dukh te apnikhan bhi bhag ase koi kene jani ase, etu nisena anondo te bhi bhag ase.
7 E a nossa esperança acerca de vós é firme, sabendo que, como sois participantes das aflições, assim o sereis também da consolação.
8 Kilekoile bhai khan, amikhan uporte Asia jagate ki digdar hoise, etu apnikhan najani kene thakibo dibo mon nai. Ta te amikhan dukh pa to amikhan laga takot bahar thakise aru etu nimite amikhan jinda thaki bole bhi asha nathaka hoi jaisele.
8 Porque não queremos, irmãos, que ignoreis a tribulação que nos sobreveio na Ásia, pois que fomos sobremaneira agravados mais do que podíamos suportar, de modo tal que até da vida desesperamos.
9 Hosa pora bhi, amikhan morai dibole hukum thakisele, eneka hoile he amikhan nijor uporte nohoi kene, Isor kun pora mora ke jinda kori diye, Tai uporte biswas thakibo nimite.
9 Mas já em nós mesmos tínha- mos a sentença de morte, para que não confiássemos em nós, mas em Deus, que ressuscita os mortos;
10 Isor he amikhan ke mori bole thaka pora bachai dise, aru Tai amikhan ke aru bhi bachai lobo. Tai uporte amikhan laga asha to rakhidise titia Tai amikhan ke bachai thakibo,
10 O qual nos livrou de tão grande morte, e livra; em quem esperamos que também nos livrará ainda,
11 apnikhan bhi eke logote mili kene amikhan nimite prathana koribi, titia amikhan uporte bisi manu pora modot kora nimite apnikhan ke bisi manu khan dhanyavad dibo.
11 Ajudando-nos também vós com orações por nós, para que pela mercê, que por muitas pessoas nos foi feita, por muitas também sejam dadas graças a nosso respeito.
12 Kilekoile etu nimite amikhan mon dangor kore: aru amikhan laga thik bhabona pora etu gawahi di ase, amikhan ji kaam etu prithibi te korise, etu pobitro aru hosa mon pora korise, aru mangso laga buddhi pora nohoi, kintu Isor laga kripa pora, aru asol to apuni khan logot te he kaam to bisi korise.
12 Porque a nossa glória é esta: o testemunho da nossa consciência, de que com simplicidade e sinceridade de Deus, não com sabedoria carnal, mas na graça de Deus, temos vivido no mundo, e de modo particular convosco.
13 Kilekoile amikhan dusra eku bhi likha nai, khali juntu apnikhan puribole aru bujhi bole pare. Kintu etiya ami asha ase apuni khan pura bujhi jabo,
13 Porque nenhumas outras coisas vos escrevemos, senão as que já sabeis ou também reconheceis; e espero que também até ao fim as reconhecereis.
14 jineka apuni khan age pora amikhan laga bisi kotha bujhi kene ase, titia apnikhan bhi Probhu Jisu wapas aha laga dinte amikhan nimite mon dangor dikha bo, aru amikhan bhi apuni khan nimite dikha bo.
14 Como também já em parte reconhecestes em nós, que somos a vossa glória, como também vós sereis a nossa no dia do Senhor Jesus.
15 Aru mon dangor pora, moi age te apnikhan logote ahibole bhabona korise, titia apnikhan aru dusra bar asirbad pabo,
15 E com esta confiança quis primeiro ir ter convosco, para que tivésseis uma segunda graça;
16 aru Macedonia jagate jai thaka homoi te apnikhan ke paar kori kene jabo, aru Macedonia pora wapas aha homoi te bhi, aru ami Judea jagate jabole nimite apnikhan pora amike modot koribo.
16 E por vós passar à macedônia, e da macedônia ir outra vez ter convosco, e ser guiado por vós à Judéia.
17 Etu karone, jitia ami eneka pora bhabona kori thakise, moi etu ke asani pora luwa nai, na loise? Na ami ki bhabona korise etu to mangso laga itcha pora he hoise, juntu nimite apnikhan eke somoite “Hoi, hoi” aru “Nohoi, nohoi” eneka koi ase?
17 E, deliberando isto, usei porventura de leviandade? Ou o que delibero, o delibero segundo a carne, para que haja em mim sim, sim, e não, não?
18 Kintu Isor to hosa ase, etu nimite amikhan laga kotha apnikhan ke khali “Hoi” aru “Nohoi” eneka hobo napare.
18 Antes, como Deus é fiel, a nossa palavra para convosco não foi sim e não.
19 Kilekoile Isor laga Putro, Jisu Khrista, junke ami aru Silvanus aru Timothy pora apnikhan majote prochar kori dise- Tai to “Hoi” aru “Nohoi” thaka nai, kintu khali “Hoi” he thakise.
19 Porque o Filho de Deus, Jesus Cristo, que entre vós foi pregado por nós, isto é, por mim, Silvano e Timóteo, não foi sim e não; mas nele houve sim.
20 Kilekoile Tai bhitor te, Isor laga sob vachan khan “Hoi” ase. Etu nisena Tai dwara amikhan pora “Amen” koi ase, Tai laga mohima nimite.
20 Porque todas quantas promessas há de Deus, são nele sim, e por ele o Amém, para glória de Deus por nós.
21 Etiya Isor he ekjon ase jun pora ami aru apnikhan ke Khrista te takot bonai dise, aru Tai laga kaam nimite amikhan ke basi loise,
21 Mas o que nos confirma convosco em Cristo, e o que nos ungiu, é Deus,
22 Tai pora amikhan ke Tai nimite mohor lagai dise, aru Atma laga kosom amikhan laga monte dise.
22 O qual também nos selou e deu o penhor do Espírito em nossos corações.
23 Moi hosa pora koi ase, Isor ke ami laga gawah hobo nimite mati ase, moi apnikhan ke saja nadibo karone Corinth te aha nai.
23 Invoco, porém, a Deus por testemunha sobre a minha alma, que para vos poupar não tenho até agora ido a Corinto;
24 Amikhan eneka kora to apuni khan laga biswas ke amikhan laga nichete rakhi kene chola bo nimite nohoi, kintu, amikhan sob apnikhan logote mili kene kaam kora manu khan ase aru apnikhan laga khushi nimite ase, kele koile apnikhan laga biswas to bisi mojbut hoi kene ase.
24 Não que tenhamos domínio sobre a vossa fé, mas porque somos cooperadores de vosso gozo; porque pela fé estais em pé.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.