Romanos 4
Kawawaŋgalen Tâtâ Alakŋaŋ (NAF) vs NAA
1 Abalaam ek an nin kaboŋak ningat yeŋsokŋ. Keyepmti nin Abalaamaŋ mama mimi sepem ziboŋ mame Kawawaŋaŋ an teŋ zeye e enenogat yaŋaŋ zenâ zenâ mne.
1 Que diremos, então, a respeito de Abraão, nosso pai segundo a carne? O que foi que ele conseguiu?
2 Abalaam ek zii zet gawepupuŋaŋgapmti teŋ benak ze egaŋ ŋep ikŋaŋgat kwizet buŋamaŋ mwatnak. Yaŋgut Kawawaŋaŋ egaŋ kwitnaŋ kwitnaŋ dolakŋaŋ mge ke ekme betetnaŋ beye kogogapm Abalaamaŋ mampoŋgaŋaŋ zigok sonak?
2 Porque, se Abraão foi justificado por obras, tem do que se orgulhar, porém não diante de Deus.
3 Kawawaŋgalen Zet Itnaŋanen zet kapigok zein,
3 Pois o que diz a Escritura? Ela diz: “Abraão creu em Deus, e isso lhe foi atribuído para justiça.”
4 An ŋenaŋ mulup mme nin tosaŋaŋ samti kapigok ŋep ku zenzeyelen, “Kapi taolet gayap.” Kegok ku zewanek. Ke mulupmaŋgat tosaŋaŋ.
4 Ora, para quem trabalha, o salário não é considerado como favor, mas como dívida.
5 Am nâmindeme teŋ kwakwagalen ke Kawawaŋaŋ etaŋ mimiyelen kegogapm an ŋenaŋ zii zetgat mulup mimipiŋ belak tati Kawawaŋgat nâmkiŋpewe beme Kawawaŋaŋ an yomaŋmak keyet an teŋ zewe.
5 Mas, para quem não trabalha, porém crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é atribuída como justiça.
6 Dewilaŋ zet ŋen zenzeŋaŋ kangwa bandim mti zeye, “Am zii zet ku maŋgawepup yaŋgut Kawawaŋ nâmkiŋpeme ekŋen keyet an teŋ zemti yomin katikpepgapmti am ekŋen ke keŋin oloŋen bewe.”
6 E é assim também que Davi declara ser bem-aventurado aquele a quem Deus atribui justiça, independentemente de obras.
7 Naman Dewilaŋ meluwaŋ pigok kuye,
7 Davi disse: “Bem-aventurados aqueles cujas transgressões são perdoadas, e cujos pecados são cobertos;
8 An ŋen Amobotnaŋaŋ nâmpeme yomaŋmak ku mambein an keyaŋ oloŋen min.” (Sam 32:1-2)
8 bem-aventurado aquele a quem o Senhor jamais atribuir pecado.”
9 Keŋ oloŋen ke am sekŋin butnaŋ eleŋgeŋgeŋaŋ ekŋengat zapat etaŋ bein yek. Am sekŋin butnaŋ eleŋgeŋgepiŋ mimiŋaŋ ekŋengat zapat kogogak bein. Abalaam eget yaŋaŋ pigok nânup, ek Kawawaŋaŋ nâmkiŋpepeŋaŋgapmti, “An teŋ,” zeye.
9 Esta bem-aventurança vem apenas sobre os circuncisos ou será que ela vem também sobre os incircuncisos? Porque dizemos: “A fé foi atribuída a Abraão para justiça.”
10 Kawawaŋaŋ Abalaamgat, “An teŋ,” kuyeen kan egaŋ sekŋaŋ butnaŋ antimpepepiŋ mame kuye.
10 Como, pois, lhe foi atribuída? Estando ele já circuncidado ou sendo ainda incircunciso? Não foi no regime da circuncisão, mas quando ele ainda não havia sido circuncidado.
11 Ek sekŋaŋ butnaŋ ewe antitipiŋ mamti Kawawaŋ nâmkiŋpeme Kawawaŋaŋ yomaŋ katipeye kegok mtiŋgut bam sekŋaŋ butnaŋ antitiyet zempeye. Âpme Abalaamaŋ kegok mti am bam nâmkiŋpepe aikti yompiŋ mambeip ekŋengat ŋeŋaŋ bem indeye. Am ekŋen ke sekŋin butnaŋ antitipiŋaŋgut nâmkiŋpepeŋingapmti, “An teŋ” maip kegok nâmindeye.
11 E Abraão recebeu o sinal da circuncisão como selo da justiça da fé que teve quando ainda não havia sido circuncidado. E isto para que ele viesse a ser o pai de todos os que creem, embora não circuncidados, a fim de que a justiça fosse atribuída também a eles.
12 Mti am piliŋinmak nin Zuda am ningalen ŋeŋaŋ bembe kegogak beye. Yaŋgut piliŋmak etaŋgapmti yek. Abalaam piliŋpiŋ mamti nâmkiŋpemti keyaŋ ningat set bein ke nin keyegak mâti nâmkiŋpemti Abalaam egat ŋeŋaŋ bembe an zemann ŋep bembeyelen.
12 Ele é também pai da circuncisão, isto é, daqueles que não são apenas circuncisos, mas também andam nas pisadas da fé que teve Abraão, nosso pai, antes de ser circuncidado.
13 Kawawaŋaŋ Abalaam ma iŋsokŋane msat sambeyet toŋaŋ bembeyet zetik mimindeye. Ke zii zet gawepupuŋinaŋgapmti yek. Nâmkiŋpepeŋinaŋgapmti yomin katikpemti kegok mimindaye.
13 A promessa de que seria herdeiro do mundo não veio a Abraão ou à sua descendência por meio da lei, e sim por meio da justiça da fé.
14 Âpme zetik mimindandaŋaŋ ke nâmkiŋpeme indandayet zetik mimiŋaŋ wan zii zet maŋgawepup keyet yek. Kogogapm Kawawaŋaŋ kwitnaŋ kwitnaŋ sokbembeyet zapatnaŋ diindoye ke elak penaŋepiŋ bein, eneyet ku nâmkiŋpewien.
14 Pois, se os da lei é que são os herdeiros, anula-se a fé e cancela-se a promessa.
15 Zii zelaŋ ndamukulem mme zetikgat keyet penaŋaŋ ku msokbenak. Ziin zelaŋ yomgat dopmaŋ sekŋnanen Kawawaŋgalen ŋenzinziŋ matime mozin; zii zetpiŋ ze nin am zii zet kululu ŋep ku zewanek.
15 Porque a lei suscita a ira; mas onde não há lei, também não há transgressão.
16 Keyepmti kwitnaŋ kwitnaŋgat zetik mimindandaŋaŋ ke nâmkiŋpepeyepmti penaŋaŋ Kawawaŋgalen keŋ taolet palen sokbemti Abalaamgalen iŋsokŋane nin sambemagen katikŋaŋ bemti tabe. Am zii zet timaip ekŋenmagen etaŋ yek. Abalaamaŋ nâmkiŋpepemak set iye keyegak mâti mamnup ninmagen sepem kegogak masokbein. Egaŋ Kawawaŋgat zikatnan ningat yeŋsokŋ bein.
16 Essa é a razão por que provém da fé, para que seja segundo a graça, a fim de que a promessa seja garantida para toda a descendência, não somente à descendência que está no regime da lei, mas também à descendência que tem a fé que Abraão teve — porque Abraão é pai de todos nós,
17 Kawawaŋgalen Zet Itnaŋanen zet kapigok kukuŋaŋ,
17 como está escrito: “Eu o constituí por pai de muitas nações” — diante daquele em quem Abraão creu, o Deus que vivifica os mortos e chama à existência as coisas que não existem.
18 Abalaam ek am sambeyet biwin bembeyet Kawawaŋaŋ zeye keyet webemti zet ke penaŋaŋ zigok sokbewe keyet otnâpeŋ mamtan.
18 Abraão, esperando contra a esperança, creu, para vir a ser pai de muitas nações, segundo lhe havia sido dito: “Assim será a sua descendência.”
19 Yaŋgut ek nup kanaŋ 100 besât mme nâŋge, “Neŋ ailip. Neŋ nemba ŋep ku msokbembeyelen. Ma Sela ek kegogak imbi ilip penaŋ beye keyepm egaŋ ŋep nemba ku ambebegalen.” Sepem Abalaamaŋ ilidaŋgat kegok ekti keyaŋgut nâmkiŋpepeŋaŋ ku katikpemâge.
19 E, sem enfraquecer na fé, levou em conta o seu próprio corpo já amortecido, tendo ele quase cem anos, e a esterilidade do ventre de Sara.
20 Kawawaŋ zetik mpeye keyet nâme penaŋepiŋ ku beye. Mti nâmkiŋpepeen katikŋaŋ bem tati Kawawaŋgat nâme mobotnaŋ beme zemsesewatsamti zeye,
20 Não duvidou, por incredulidade, da promessa de Deus; mas, pela fé, se fortaleceu, dando glória a Deus,
21 “Kawawaŋ kwileki ŋen mimiyet zetik mamin beme keyet penaŋaŋ masokbein.”
21 estando plenamente convicto de que Deus era poderoso para cumprir o que havia prometido.
22 Keyepmti Abalaam ek zet keyet nâmkiŋpemti mamkwage keyepmti Kawawaŋaŋ, “An teŋ,” zempeye.
22 Assim, também isso lhe foi atribuído para justiça.
23 Kawawaŋaŋ nâme an teŋ beye zet ke Abalaamgat etaŋ ku zenzeŋaŋ. Ningat eyo nâmti zenzeŋaŋ.
23 E as palavras “lhe foi atribuído” foram escritas não somente por causa dele,
24 Nin Kawawaŋaŋ Amobotnaŋ Zisas gakikiengatnan mme wage ke nâmkiŋpenup. Kegok mmann Kawawaŋaŋ nin an teŋ nâmndewe.
24 mas também por nossa causa, visto que a nós igualmente nos será atribuído, a saber, a nós que cremos naquele que ressuscitou dentre os mortos a Jesus, nosso Senhor,
25 Ningalen yomgapmti Kawawaŋaŋ nâmindeme Zisasi kume gakiye. Naman nin kwetetepmaŋ bembeyet Kawawaŋaŋ gakikiengatnan mme wage.
25 o qual foi entregue por causa das nossas transgressões e ressuscitou para a nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.