Romanos 4
Kawawaŋgalen Tâtâ Alakŋaŋ (NAF) vs ARA
1 Abalaam ek an nin kaboŋak ningat yeŋsokŋ. Keyepmti nin Abalaamaŋ mama mimi sepem ziboŋ mame Kawawaŋaŋ an teŋ zeye e enenogat yaŋaŋ zenâ zenâ mne.
1 Que, pois, diremos ter alcançado Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Abalaam ek zii zet gawepupuŋaŋgapmti teŋ benak ze egaŋ ŋep ikŋaŋgat kwizet buŋamaŋ mwatnak. Yaŋgut Kawawaŋaŋ egaŋ kwitnaŋ kwitnaŋ dolakŋaŋ mge ke ekme betetnaŋ beye kogogapm Abalaamaŋ mampoŋgaŋaŋ zigok sonak?
2 Porque, se Abraão foi justificado por obras, tem de que se gloriar, porém não diante de Deus.
3 Kawawaŋgalen Zet Itnaŋanen zet kapigok zein,
3 Pois que diz a Escritura? Abraão creu em Deus, e isso lhe foi imputado para justiça.
4 An ŋenaŋ mulup mme nin tosaŋaŋ samti kapigok ŋep ku zenzeyelen, “Kapi taolet gayap.” Kegok ku zewanek. Ke mulupmaŋgat tosaŋaŋ.
4 Ora, ao que trabalha, o salário não é considerado como favor, e sim como dívida.
5 Am nâmindeme teŋ kwakwagalen ke Kawawaŋaŋ etaŋ mimiyelen kegogapm an ŋenaŋ zii zetgat mulup mimipiŋ belak tati Kawawaŋgat nâmkiŋpewe beme Kawawaŋaŋ an yomaŋmak keyet an teŋ zewe.
5 Mas, ao que não trabalha, porém crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é atribuída como justiça.
6 Dewilaŋ zet ŋen zenzeŋaŋ kangwa bandim mti zeye, “Am zii zet ku maŋgawepup yaŋgut Kawawaŋ nâmkiŋpeme ekŋen keyet an teŋ zemti yomin katikpepgapmti am ekŋen ke keŋin oloŋen bewe.”
6 E é assim também que Davi declara ser bem-aventurado o homem a quem Deus atribui justiça, independentemente de obras:
7 Naman Dewilaŋ meluwaŋ pigok kuye,
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniquidades são perdoadas, e cujos pecados são cobertos;
8 An ŋen Amobotnaŋaŋ nâmpeme yomaŋmak ku mambein an keyaŋ oloŋen min.” (Sam 32:1-2)
8 bem-aventurado o homem a quem o Senhor jamais imputará pecado.
9 Keŋ oloŋen ke am sekŋin butnaŋ eleŋgeŋgeŋaŋ ekŋengat zapat etaŋ bein yek. Am sekŋin butnaŋ eleŋgeŋgepiŋ mimiŋaŋ ekŋengat zapat kogogak bein. Abalaam eget yaŋaŋ pigok nânup, ek Kawawaŋaŋ nâmkiŋpepeŋaŋgapmti, “An teŋ,” zeye.
9 Vem, pois, esta bem-aventurança exclusivamente sobre os circuncisos ou também sobre os incircuncisos? Visto que dizemos: a fé foi imputada a Abraão para justiça.
10 Kawawaŋaŋ Abalaamgat, “An teŋ,” kuyeen kan egaŋ sekŋaŋ butnaŋ antimpepepiŋ mame kuye.
10 Como, pois, lhe foi atribuída? Estando ele já circuncidado ou ainda incircunciso? Não no regime da circuncisão, e sim quando incircunciso.
11 Ek sekŋaŋ butnaŋ ewe antitipiŋ mamti Kawawaŋ nâmkiŋpeme Kawawaŋaŋ yomaŋ katipeye kegok mtiŋgut bam sekŋaŋ butnaŋ antitiyet zempeye. Âpme Abalaamaŋ kegok mti am bam nâmkiŋpepe aikti yompiŋ mambeip ekŋengat ŋeŋaŋ bem indeye. Am ekŋen ke sekŋin butnaŋ antitipiŋaŋgut nâmkiŋpepeŋingapmti, “An teŋ” maip kegok nâmindeye.
11 E recebeu o sinal da circuncisão como selo da justiça da fé que teve quando ainda incircunciso; para vir a ser o pai de todos os que creem, embora não circuncidados, a fim de que lhes fosse imputada a justiça,
12 Mti am piliŋinmak nin Zuda am ningalen ŋeŋaŋ bembe kegogak beye. Yaŋgut piliŋmak etaŋgapmti yek. Abalaam piliŋpiŋ mamti nâmkiŋpemti keyaŋ ningat set bein ke nin keyegak mâti nâmkiŋpemti Abalaam egat ŋeŋaŋ bembe an zemann ŋep bembeyelen.
12 e pai da circuncisão, isto é, daqueles que não são apenas circuncisos, mas também andam nas pisadas da fé que teve Abraão, nosso pai, antes de ser circuncidado.
13 Kawawaŋaŋ Abalaam ma iŋsokŋane msat sambeyet toŋaŋ bembeyet zetik mimindeye. Ke zii zet gawepupuŋinaŋgapmti yek. Nâmkiŋpepeŋinaŋgapmti yomin katikpemti kegok mimindaye.
13 Não foi por intermédio da lei que a Abraão ou a sua descendência coube a promessa de ser herdeiro do mundo, e sim mediante a justiça da fé.
14 Âpme zetik mimindandaŋaŋ ke nâmkiŋpeme indandayet zetik mimiŋaŋ wan zii zet maŋgawepup keyet yek. Kogogapm Kawawaŋaŋ kwitnaŋ kwitnaŋ sokbembeyet zapatnaŋ diindoye ke elak penaŋepiŋ bein, eneyet ku nâmkiŋpewien.
14 Pois, se os da lei é que são os herdeiros, anula-se a fé e cancela-se a promessa,
15 Zii zelaŋ ndamukulem mme zetikgat keyet penaŋaŋ ku msokbenak. Ziin zelaŋ yomgat dopmaŋ sekŋnanen Kawawaŋgalen ŋenzinziŋ matime mozin; zii zetpiŋ ze nin am zii zet kululu ŋep ku zewanek.
15 porque a lei suscita a ira; mas onde não há lei, também não há transgressão.
16 Keyepmti kwitnaŋ kwitnaŋgat zetik mimindandaŋaŋ ke nâmkiŋpepeyepmti penaŋaŋ Kawawaŋgalen keŋ taolet palen sokbemti Abalaamgalen iŋsokŋane nin sambemagen katikŋaŋ bemti tabe. Am zii zet timaip ekŋenmagen etaŋ yek. Abalaamaŋ nâmkiŋpepemak set iye keyegak mâti mamnup ninmagen sepem kegogak masokbein. Egaŋ Kawawaŋgat zikatnan ningat yeŋsokŋ bein.
16 Essa é a razão por que provém da fé, para que seja segundo a graça, a fim de que seja firme a promessa para toda a descendência, não somente ao que está no regime da lei, mas também ao que é da fé que teve Abraão (porque Abraão é pai de todos nós,
17 Kawawaŋgalen Zet Itnaŋanen zet kapigok kukuŋaŋ,
17 como está escrito: Por pai de muitas nações te constituí. ), perante aquele no qual creu, o Deus que vivifica os mortos e chama à existência as coisas que não existem.
18 Abalaam ek am sambeyet biwin bembeyet Kawawaŋaŋ zeye keyet webemti zet ke penaŋaŋ zigok sokbewe keyet otnâpeŋ mamtan.
18 Abraão, esperando contra a esperança, creu, para vir a ser pai de muitas nações, segundo lhe fora dito: Assim será a tua descendência.
19 Yaŋgut ek nup kanaŋ 100 besât mme nâŋge, “Neŋ ailip. Neŋ nemba ŋep ku msokbembeyelen. Ma Sela ek kegogak imbi ilip penaŋ beye keyepm egaŋ ŋep nemba ku ambebegalen.” Sepem Abalaamaŋ ilidaŋgat kegok ekti keyaŋgut nâmkiŋpepeŋaŋ ku katikpemâge.
19 E, sem enfraquecer na fé, embora levasse em conta o seu próprio corpo amortecido, sendo já de cem anos, e a idade avançada de Sara,
20 Kawawaŋ zetik mpeye keyet nâme penaŋepiŋ ku beye. Mti nâmkiŋpepeen katikŋaŋ bem tati Kawawaŋgat nâme mobotnaŋ beme zemsesewatsamti zeye,
20 não duvidou, por incredulidade, da promessa de Deus; mas, pela fé, se fortaleceu, dando glória a Deus,
21 “Kawawaŋ kwileki ŋen mimiyet zetik mamin beme keyet penaŋaŋ masokbein.”
21 estando plenamente convicto de que ele era poderoso para cumprir o que prometera.
22 Keyepmti Abalaam ek zet keyet nâmkiŋpemti mamkwage keyepmti Kawawaŋaŋ, “An teŋ,” zempeye.
22 Pelo que isso lhe foi também imputado para justiça.
23 Kawawaŋaŋ nâme an teŋ beye zet ke Abalaamgat etaŋ ku zenzeŋaŋ. Ningat eyo nâmti zenzeŋaŋ.
23 E não somente por causa dele está escrito que lhe foi levado em conta,
24 Nin Kawawaŋaŋ Amobotnaŋ Zisas gakikiengatnan mme wage ke nâmkiŋpenup. Kegok mmann Kawawaŋaŋ nin an teŋ nâmndewe.
24 mas também por nossa causa, posto que a nós igualmente nos será imputado, a saber, a nós que cremos naquele que ressuscitou dentre os mortos a Jesus, nosso Senhor,
25 Ningalen yomgapmti Kawawaŋaŋ nâmindeme Zisasi kume gakiye. Naman nin kwetetepmaŋ bembeyet Kawawaŋaŋ gakikiengatnan mme wage.
25 o qual foi entregue por causa das nossas transgressões e ressuscitou por causa da nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.