Marcos 9
Kawawaŋgalen Tâtâ Alakŋaŋ (NAF) vs NVI
1 Zisasiyaŋ zet ŋen ewe pigok tusumti diindoye. “Neŋ zet penaŋ sukwep penaŋ pigok zema nâit, in am talip kapiyetnaŋ am notnaŋaŋ ewe gakikipiŋ tapmetnepeme Kawawaŋgalen zemâtâtâtgat katnanen mama keyaŋ windeŋaŋmak kawaŋ beme ekbep.”
1 E lhes disse: "Garanto-lhes que alguns dos que aqui estão de modo nenhum experimentarão a morte, antes de verem o Reino de Deus vindo com poder".
2 Manepeme kasup 6 mepme Zisasiyaŋ nembaŋane Zânmak Zems ma Pita indatime ilinak etaŋ kalaŋan memoti Zisasiyaŋ sek sepemaŋ asekti naman sepemaŋ igak penaŋ beye.
2 Seis dias depois, Jesus tomou consigo Pedro, Tiago e João e os levou a um alto monte, onde ficaram a sós. Ali ele foi transfigurado diante deles.
3 Melakanduŋaŋ mee pi satnaŋ penaŋ bemti sokŋaŋaŋ puyuk peyak penaŋ mge. Msalen an ŋenaŋ melakandu zulupme sepem keboŋ penaŋ ŋep ku benak.
3 Suas roupas se tornaram brancas, de um branco resplandecente, como nenhum lavandeiro no mundo seria capaz de branqueá-las.
4 Âpme nembaŋane ekŋenaŋ ke ekpeŋ tapme Mosesimak Ilaizayaŋ keyegak koti Zisasmak zenâ zenâ tapmme indikbien.
4 E apareceram diante deles Elias e Moisés, os quais conversavam com Jesus.
5 Indikti Pitayaŋ Zisasiyet zeye, “An zikat indanda, pi dolakŋaŋ penaŋ nnak kapi tatnupgapmti nâmane mka minzalaŋ tuk, ŋen gâgât, ŋen Ilaizayet, ŋen Mosesiyet walati mambanup.”
5 Então Pedro disse a Jesus: "Mestre, é bom estarmos aqui. Façamos três tendas: uma para ti, uma para Moisés e uma para Elias".
6 (Pitayaŋ kiŋgagat palen tati zet yaŋaŋ nânâpiŋ; belak kileŋ kegok zeye.)
6 Ele não sabia o que dizer, pois estavam apavorados.
7 Zeme keyegak zanza ŋenaŋ tot indasumuŋme indidikpiŋ mbien. Âpme zanza keyet keŋanen zet kapigok sokbeye, “Kapi nanaŋgat Nemun penaŋ. Neŋ egat tikŋaŋ manâyapgat in egat zetnaŋ gawepuwep.”
7 A seguir apareceu uma nuvem e os envolveu, e dela saiu uma voz, que disse: "Este é o meu Filho amado. Ouçam-no! "
8 Zet kegok sokbeme keyegak nembaŋane ekŋenaŋ meek koek mti Zisasiyaŋ igak etaŋ tapme ekbien.
8 Repentinamente, quando olharam ao redor, não viram mais ninguém, a não ser Jesus.
9 Âpme Zisasiyaŋ kot indatimti kalaŋangatnan kwatopmambe Zisasiyaŋ Nembaŋaneyet zemkulumindemti zeye, “In kwitnaŋ kwitnaŋ e ego keyet zet zapatnaŋ am ŋen diindondopiŋ manepeme Angat Nemuŋaŋ neŋ gakikiengatnan gilik zemti wabap.”
9 Enquanto desciam do monte, Jesus lhes ordenou que não contassem a ninguém o que tinham visto, até que o Filho do homem tivesse ressuscitado dos mortos.
10 Zet ke ekŋenaŋ nâmti keŋinan bemti ilinak pigok zenâ zenâ mti zewien, “Gakikiengatnan wawat zet kapi kwilekiyet nâmti zeina?”
10 Eles guardaram o assunto apenas entre si, discutindo o que significaria "ressuscitar dos mortos".
11 Ilinak kegok zem mbienaŋ yek beme Zisasiyet yaŋkwesiwien, “Zuda amgalen zii zet zemzikat indanda an ekŋenaŋ eneyet Kawawaŋgalen golaŋ zenze an Ilaiza egaŋ ŋeŋaŋ kopmeŋgut bam Mesaya An Kawawaŋaŋ amŋane yomengatnaŋ timkwatindendeyet ombempeye keyaŋ kobe manzeip?”
11 E lhe perguntaram: "Por que os mestres da lei dizem que é necessário que Elias venha primeiro? "
12 Kegok yaŋkwesime Zisasiyaŋ pigok diindoye, “Ilaizanok ek ŋeŋaŋ penaŋ koti am yomengatnan timkwat indendeyet mulupmaŋ mimiyet zenzeŋaŋ mge. Âpme zet ŋen zenzeŋaŋ tazin kapi zigosetgat Angat Nemuŋaŋ neŋ sindem temaŋ namti bamkumneneyet Kawawaŋgalen zelen kogok meluwaŋ mimiŋaŋ?
12 Jesus respondeu: "De fato, Elias vem primeiro e restaura todas as coisas. Então, por que está escrito que é necessário que o Filho do homem sofra muito e seja rejeitado com desprezo?
13 Neŋ pigok penaŋ zema nâit, an Ilaiza nemboŋ ilak kopme amnaŋ muluwaŋ bekanaŋ sepem igak igak msawien. Kawawaŋgalen Zet Itnaŋanen meluwaŋ mimiŋaŋ keyet kataŋ sokbeye.”
13 Mas eu lhes digo: Elias já veio, e fizeram com ele tudo o que quiseram, como está escrito a seu respeito".
14 Zisasmak nembaŋane tuk ekŋenaŋ kalaŋangatnan nembaŋane notnaŋ tabien ekŋenmagen toti indikme am notnaŋaŋ inda bembuluŋ tapme Zuda amgalen zii zet zemzikat indanda an ekŋenmak Zisasiyet nembaŋane notnaŋ tabien ekŋenaŋ ŋenaŋ ŋengat zemtalat ŋenaŋ ŋengat zemtalat tapmambien.
14 Quando chegaram onde estavam os outros discípulos, viram uma grande multidão ao redor deles e os mestres da lei discutindo com eles.
15 Yaŋ am sambe ekŋenaŋ tatneti ekme Zisasiyaŋ daen kopme ekti Zisasiyet olimti windenbemeti mkuwien.
15 Logo que todo o povo viu Jesus, ficou muito surpreso e correu para saudá-lo.
16 Met mkume Zisasiyaŋ indayaŋkwesiye, “Indati kwilekiyet dopmaŋgat tapmdândâmo?”
16 Perguntou Jesus: "O que vocês estão discutindo? "
17 Âpme an ŋen ekŋengat tuŋguwinangatnan wati zeye, “An zikat indanda, neŋ nemun we bekanaŋaŋ mme zet zenzepiŋ mammgapmti geŋmagen wakolap.
17 Um homem, no meio da multidão, respondeu: "Mestre, eu te trouxe o meu filho, que está com um espírito que o impede de falar.
18 Nemba kapi we bekanaŋaŋ mtati msalen kutupeme kwati zawak salaŋ kwilak kwilak mti zetnaŋ aŋgalikti setnaŋ betnaŋaŋ mutututi katikŋaŋ mambein. Keyepm neŋ nembandine ekŋengat zema we bekanaŋ zempeme mebegat olalo.”
18 Onde quer que o apanhe, joga-o no chão. Ele espuma pela boca, range os dentes e fica rígido. Pedi aos teus discípulos que expulsassem o espírito, mas eles não conseguiram".
19 Zeme Zisasiyaŋ zet ke nâmti am tabien ma nembaŋane ekŋengat zeye, “In nâmkiŋpepeŋinpiŋ penaŋ! Neŋ inmak kan teepmaŋ kapi mamti indamukulem mamambap?” Diindomti zeye, “Anemba denze wati kopme ekbi!”
19 Respondeu Jesus: "Ó geração incrédula, até quando estarei com vocês? Até quando terei que suportá-los? Tragam-me o menino".
20 Zeme anemba ke Zisasmagen sokŋan wapmepme we bekanaŋaŋ Zisas ekti nemba piwan belak msalen mkutupeme kwati kililiŋ mti zawak salaŋ kwilak kwilak mge.
20 Então, eles o trouxeram. Quando o espírito viu Jesus, imediatamente causou uma convulsão no menino. Este caiu no chão e começou a rolar, espumando pela boca.
21 Âpme Zisasiyaŋ nemba keyet bipmaŋgat yaŋkwesiye, “Nembandi kapi kan zukŋan penaŋ yaŋbemti muluwaŋ kapi mge?”
21 Jesus perguntou ao pai do menino: "Há quanto tempo ele está assim? " "Desde a infância", respondeu ele.
22 We bekanaŋ egaŋ sesepelimti wat tokwapme meti sekŋaŋ waleletgalen mulup temaŋ penaŋ mamin. Keyepmti geŋ windendi tazin beme ŋep ndapmukulem mimnde.”
22 "Muitas vezes o tem lançado no fogo e na água para matá-lo. Mas, se podes fazer alguma coisa, tem compaixão de nós e ajuda-nos. "
23 Âpme Zisasiyaŋ zeye, “Kwilekiyet geŋ windendi ŋep tazin beme mbek zet e zenik? An ŋenaŋ nâmkiŋpepeŋaŋ katikŋaŋ penaŋ tabe beme kwitnaŋ kwitnaŋ zein keyet kataŋ ŋep sokbem sawe.”
23 "Se podes? ", disse Jesus. "Tudo é possível àquele que crê. "
24 Zeme keyegak nemba keyet bipmaŋaŋ sinzet palen zeye, “Neŋ nâmkiŋpemgeyap yaŋgut nâmkiŋpepen katikŋaŋ yegat napmukulem mmane geŋmagen nâmkiŋpepen katikŋaŋ bak.”
24 Imediatamente o pai do menino exclamou: "Creio, ajuda-me a vencer a minha incredulidade! "
25 Âpme am sambe penaŋ windem bemti taondak kopme Zisasiyaŋ we bekanaŋ anemba masesepelimwati mamtan keyet zet windeŋaŋbeŋ zempemti zeye, “Geŋ anemba keŋangatnan kwati meti ewe gilik zem kapiyegak ŋen ewe ku kwatowebanik.”
25 Quando Jesus viu que uma multidão estava se ajuntando, repreendeu o espírito imundo, dizendo: "Espírito mudo e surdo, eu ordeno que o deixe e nunca mais entre nele".
26 Âpme we bekanaŋaŋ kwati mesât mge, kan keyet nemba bekan piwan omba penaŋ butemti we bekanaŋaŋ yeye mti kwati mepme anemba keyaŋ gakikiŋaŋnok toaŋgasim weme am ekŋenaŋ ekti zewien, “Nemba pito ilak gakip.”
26 O espírito gritou, agitou-o violentamente e saiu. O menino ficou como morto, a ponto de muitos dizerem: "Ele morreu".
27 Kegok zeme Zisasiyaŋ nemba betnanen atamti mwat onzempeme tage.
27 Mas Jesus tomou-o pela mão e o levantou, e ele ficou em pé.
28 Kegok mti Zisasiyaŋ mkaen mowepme nembaŋane ekŋenaŋ keyegak moti ilinak etaŋ tati yaŋkwesiwien, “Kwilekiyet nin we bekanaŋ ke mâbâgat olapmann bep?”
28 Depois de Jesus ter entrado em casa, seus discípulos lhe perguntaram em particular: "Por que não conseguimos expulsá-lo? "
29 Yaŋkwesime Zisasiyaŋ zeye, “We bekanaŋ ekŋen keboŋ ke belak ŋep ku indamâbâgalen dundundumak tati ŋep indamâbâgalen.”
29 Ele respondeu: "Essa espécie só sai pela oração e pelo jejum".
30 — ausente —
30 Eles saíram daquele lugar e atravessaram a Galiléia. Jesus não queria que ninguém soubesse onde eles estavam,
31 — ausente —
31 porque estava ensinando os seus discípulos. E lhes dizia: "O Filho do homem está para ser entregue nas mãos dos homens. Eles o matarão, e três dias depois ele ressuscitará".
32 Egaŋ kegok zeme ekŋenaŋ zet ke yaŋaŋ ku weyaŋnâmâtâti yaŋkwesimti nâsâgât mbienaŋgut naman kiŋgati belak peme tage.
32 Mas eles não entendiam o que ele queria dizer e tinham receio de perguntar-lhe.
33 Ekŋenaŋ meti Kapaneam mkaen pataŋ zemti mka ŋengat motati Zisasiyaŋ nembaŋane indayaŋkwesimti zeye, “Selen daen in kwilekiyet tazenâmkopmo?”
33 E chegaram a Cafarnaum. Quando ele estava em casa, perguntou-lhes: "O que vocês estavam discutindo no caminho? "
34 Kegok indayaŋkwesime ekŋenaŋ selen daenen koti, “Kwiyaŋ ningat amobotnaŋ mambe?” Zemti zenâ zenâ tapmkopmambiengapmti zelinpiŋ buzak tabien.
34 Mas eles guardaram silêncio, porque no caminho haviam discutido sobre quem era o maior.
35 Âpme Zisasiyaŋ mkaen koweyeyaŋ totati nembaŋane 12 ekŋengat zeme koondak tapme zeye, “An ŋenaŋ amobotnaŋ mamasâgât nâin beme egaŋ tototnaŋ penaŋ mamti am notnaŋ ekŋen sisiliŋ mulup mimindamti mambe.”
35 Assentando-se, Jesus chamou os Doze e disse: "Se alguém quiser ser o primeiro, será o último, e servo de todos".
36 — ausente —
36 E, tomando uma criança, colocou-a no meio deles. Pegando-a nos braços, disse-lhes:
37 — ausente —
37 "Quem recebe uma destas crianças em meu nome, está me recebendo; e quem me recebe, não está apenas me recebendo, mas também àquele que me enviou".
38 Âpme Zânaŋ Zisasiyet zeye, “An zikat indanda, nin an ŋenaŋ gâgât kwidan kumti we bekanaŋ mâpeme ekti ninmak ku mamaingapmti zemkulumpenn.”
38 "Mestre", disse João, "vimos um homem expulsando demônios em teu nome e procuramos impedi-lo, porque ele não era um dos nossos. "
39 Kegok zeme nâmti Zisasiyaŋ nembaŋane ekŋengat pigok diindoye, “In an ŋenaŋ nâgât kwitnnan kumti muluwaŋ tototnaŋ keboŋ mme ekti ku zemkulumpewep. An keboŋ keyaŋ sakwep eleŋ beleŋ bemti nin ku zemtalatndewe.
39 "Não o impeçam", disse Jesus. "Ninguém que faça um milagre em meu nome, pode falar mal de mim logo em seguida,
40 An ŋen mulupmnaŋgat ku zemtalatndewe ek ningat notn kegok nâmpewanup.
40 pois quem não é contra nós está a nosso favor.
41 Neŋ pigok penaŋ zema nâit, in nâgât nembanne maipgapmti am ŋenaŋ kwitnaŋ kwitnaŋ dolakŋaŋ ŋen ma okowen tu etaŋ bemindame nimbep beme an ke tosaŋepiŋ belak penaŋ ku tabe bam maneti keyet tosaŋaŋ tiwe.
41 Eu lhes digo a verdade: Quem lhes der um copo de água em meu nome, por vocês pertencerem a Cristo, de modo nenhum perderá a sua recompensa. "
42 Am ŋenaŋ notnaŋ ŋen nâmkiŋpepeŋaŋ isikŋaŋ bugan tasain ek bekanaŋ mimiyet zet kelakŋaŋ mpeme bekanaŋ mbe beme an bekanaŋgat zet kelakŋaŋ mpewe ke bimanen nanzaŋ siput temaŋaŋ opempemti nembu keŋan âtâpeme towepme dolakŋaŋ bein mneti ekŋenaŋ kegok ku mme egaŋ belak tapmetneti Kawawaŋgalen zemdelaŋ zenze kanen dopmaŋ nukŋaŋ bekanaŋ penaŋ tiwe.
42 "Se alguém fizer tropeçar um destes pequeninos que crêem em mim, seria melhor que fosse lançado no mar com uma grande pedra amarrada no pescoço.
43 Sepem kegok tazingapmti bedi ŋenaŋ mama mimi bekananen gaik mesâgât mme eleŋgem pemane mebe. Geŋ mineti bedi zuzulak mmaneti teziŋ ŋandaŋ toti tewen zimti sek sindem tipeŋ mamambanikmagengat bedi eleŋgem pemane mepme bedi nembet dumaŋ maneti mama kanzizit tiwanik.
43 Se a sua mão o fizer tropeçar, corte-a. É melhor entrar na vida mutilado do que, tendo as duas mãos, ir para o inferno, onde o fogo nunca se apaga,
44 [‘Âk kegok ku mbanik beme teziŋ ŋandaŋ meti sambum kuluk kwilak mti gakikipiŋ sindem tipeŋ tipeŋak mamambanik ma tewaŋ kogogak gazime sindem tipeŋ mamambanik.’]
44 onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.
45 Ma geŋ sedaŋ mama mimi bekanaset gapmesâgât mme sedi nembet eleŋgem pemane mepme kaŋtaŋ kaŋtaŋ mamambanik. Mineti sedi zuzulak maneti teziŋ ŋandaŋ towebanigat sedi nembet eleŋgem pemti sedi nembet dumaŋ piyaŋ kaŋtaŋ kaŋtaŋ maneti mama kanzizit aikbanik.
45 E se o seu pé o fizer tropeçar, corte-o. É melhor entrar na vida aleijado do que, tendo os dois pés, ser lançado no inferno.
46 [‘Âk kegok ku mbanik beme teziŋ ŋandaŋ meti sambum kuluk kwilak mti gakikipiŋ sindem tipeŋ tipeŋak mamambanik ma tewaŋ kogogak gazime sindem tipeŋ mamambanik.’]
46 onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.
47 Ma geŋ zikadi ŋenaŋ mama mimi bekanaset gapmesâgât mbe beme geŋ kwenzempemane mebe. Mineti geŋ zikadi ilindiŋ maneti teziŋ ŋandaŋ towebanikgat kwenzempemane mebe.
47 E se o seu olho o fizer tropeçar, arranque-o. É melhor entrar no Reino de Deus com um só olho do que, tendo os dois olhos, ser lançado no inferno,
48 Âk kegok ku mbanik beme teziŋ ŋandaŋ meti sambum kuluk kwilak mti gakikipiŋ sindem tipeŋ tipeŋak mamambanik ma tewaŋ kogogak gazime sindem tipeŋ mamambanik.
48 onde ‘o seu verme não morre, e o fogo não se apaga’.
49 Neŋ geŋmak tususu mimiyet zetik mban keyet katnaŋ ku mambanik beme neŋ katikgema teziŋ ŋandaŋgat zapat bewanik.
49 Cada um será salgado com fogo.
50 Dalaŋ ke tikŋaŋ keyaŋgut dalaŋgat tikŋaŋ delaŋ zeme amnaŋ selen mulati maimmak kolip keboŋ. Kogogapm in dalaŋ nemboŋ keyet tikŋaŋin kwesiŋ tatagat nâmti in keŋin dolakŋaŋ tapme nolinmak keŋ kwep bemti keŋ sewakŋaŋ palen mamambep.”
50 "O sal é bom, mas se deixar de ser salgado, como restaurar o seu sabor? Tenham sal em vocês mesmos e vivam em paz uns com os outros".
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.