Marcos 4

Kawawaŋgalen Tâtâ Alakŋaŋ (NAF) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Âpme Zisasiyaŋ ewe Galili tundua ganzenanak meti Kawawaŋgalen Zet Zapat Dolakŋaŋ tazemzikat indame am sambe penaŋaŋ koti bemisik tabiengapmti egaŋ waŋga ŋengat moti tu palen tapme amnaŋ tu ganzenan gambibigen totabien.
1 Novamente Jesus começou a ensinar à beira-mar. Reuniu-se ao seu redor uma multidão tão grande que ele teve que entrar num barco e assentar-se nele. O barco estava no mar, enquanto todo o povo ficava na beira da praia.
2 Tapme egaŋ bemzenze zet zemti nânâ sambe zemzikat indameti bemzenze zet ŋen kapigok zeye,
2 Ele lhes ensinava muitas coisas por parábolas, dizendo em seu ensino:
3 “Nâip, an ŋenaŋ wit katnaŋ muluwen meti timtetelime mekoge.
3 "Ouçam! O semeador saiu a semear.
4 Âpme katnaŋ notnaŋaŋ bululuŋ zemti selen totemepme ageyaŋ koti ekti nimbien.
4 Enquanto lançava a semente, parte dela caiu à beira do caminho, e as aves vieram e a comeram.
5 Âpme katnaŋ notnaŋaŋ bululuŋ zemti msat nanzaŋ palen toge. Ke msat isikŋaŋ bugan bududuk gwaen nanzaŋ palen etaŋ tageyepmti dukŋaŋ sakwep pataŋ zemkwage.
5 Parte dela caiu em terreno pedregoso, onde não havia muita terra; e logo brotou, porque a terra não era profunda.
6 Yaŋ kasuwaŋ kwageen kan keyet kindiŋaŋ msalen baen penaŋ ku tototnaŋgapm zime gakiye.
6 Mas quando saiu o sol, as plantas se queimaram e secaram, porque não tinham raiz.
7 Âpme katnaŋ notnaŋ bululuŋ zemti didik nusi keŋanen toti kwakwat e ŋep kwage yaŋgut nusi kwati minzilime eiŋeiŋ siye.
7 Outra parte caiu entre espinhos, que cresceram e sufocaram as plantas, de forma que ela não deu fruto.
8 Âpme katnaŋ notnaŋaŋ bululuŋ zemti msat kelakŋaŋ temanen togeyepm penaŋaŋ dolakŋaŋ epeem kwat temaŋ bemti tepmaŋ notnaŋgat katnaŋ 30 sokbeye. Ma tepmaŋ notnaŋgat penaŋaŋ 60 sokbeye. Ma tepmaŋ notnaŋgat penaŋaŋ 100 sokbeye.”
8 Outra ainda caiu em boa terra, germinou, cresceu e deu boa colheita, a trinta, sessenta e até cem por um".
9 Zisasiyaŋ bemzenze zet kegok zemdelaŋ zempemti pigok diindoye, “An ŋen zet nânâyelen tikŋaŋaŋ tazinaŋ zet kapi ŋep opeimti nâsem.”
9 A seguir Jesus acrescentou: "Aquele que tem ouvidos para ouvir, ouça! "
10 Kegok zemdelaŋ zeme amnaŋ kalaŋ mekopme Zisasmak nembaŋane ma am notnaŋ ek kwesiŋ mâpmamtemien ekŋenaŋ ilinak tati bemzenze zet keyet yaŋaŋgat yaŋkwesiwien.
10 Quando ele ficou sozinho, os Doze e os outros que estavam ao seu redor lhe fizeram perguntas acerca das parábolas.
11 Yaŋkwesime egaŋ pigok diindoye, “Kawawaŋgalen zemâtâtâtgat katnanen mama keyet zet enzililiŋaŋ tazin keyet yaŋaŋ in sosok zemkawaŋ bem indandaŋaŋ. Âpme an notnaŋ belak kileŋ zupman maip ekŋengut bemzenze zet etaŋ diindondoyet zenzeŋaŋ.
11 Ele lhes disse: "A vocês foi dado o mistério do Reino de Deus, mas aos que estão fora tudo é dito por parábolas,
12 Keyepmti Aizayayaŋ pigok zeye,
12 a fim de que, ‘ainda que vejam, não percebam, ainda que ouçam, não entendam; de outro modo, poderiam converter-se e ser perdoados! ’"
13 Zisasiyaŋ zet kegok mti pigok indayaŋkwesiye, “In kwilekiyet bemzenze zet mandiindoyap keyet yaŋaŋ ku nâmâtâlip? In zigoset bemzenze zet notnaŋ sambe zewap keyet yaŋaŋ nâmâtâbep?”
13 Então Jesus lhes perguntou: "Vocês não entendem esta parábola? Como, então, compreenderão todas as outras parábolas?
14 Kegok indayaŋkwesimti bemzenze zet keyet yaŋaŋ pigok diindoye, “An wit katnaŋ time mege ke Kawawaŋgalen zet keboŋ
14 O semeador semeia a palavra.
15 ma katnaŋ notnaŋ selen totemegeen am keŋin keboŋ ke Kawawaŋgalen zet nâme keŋinan topmatazinaŋgut Sadaŋaŋ koti makumsagat min.
15 Algumas pessoas são como a semente à beira do caminho, onde a palavra é semeada. Logo que a ouvem, Satanás vem e retira a palavra nelas semeada.
16 Ma am notnaŋ nanzaŋ palen toge keboŋ ekŋenaŋ Kawawaŋgalen zet nâmti keyegak zet keyet nâme dolakŋaŋ beme oloŋen temaŋ mamip.
16 Outras, como a semente lançada em terreno pedregoso, ouvem a palavra e logo a recebem com alegria.
17 Keyaŋgut keŋinan penaŋ Kawawaŋgalen zet zapat ku nâmkatik bemti kindiŋinaŋ ku time towewetnaŋgapm Kawawaŋgalen zet zapat dolakŋaŋgat kasa ma sisipeŋpeŋ mimindame keyegak makatikpeip.
17 Todavia, visto que não têm raiz em si mesmas, permanecem por pouco tempo. Quando surge alguma tribulação ou perseguição por causa da palavra, logo a abandonam.
18 Naman am notnaŋ ekŋen nusi keŋan totemege keboŋ.
18 Outras ainda, como a semente lançada entre espinhos, ouvem a palavra;
19 Ekŋen keboŋaŋ msatgalen nukŋaŋ sambemak mânep milawatgat tikŋaŋaŋ ma kwitnaŋ kwitnaŋ notnaŋgat eyak mimi keyaŋ mamaŋin minzilime eiŋeiŋ masimtalip.
19 mas quando chegam as preocupações desta vida, o engano das riquezas e os anseios por outras coisas, sufocam a palavra, tornando-a infrutífera.
20 Ma am notnaŋ katnaŋ msat kelakŋaŋ temanen toweŋge sepem keboŋ. Ekŋenaŋ Kawawaŋgalen Zet Zapat Dolakŋaŋ nâmti nâmkiŋpemti keyet penaŋaŋ am notnaŋmagen 30 ma notnaŋmagen 60 ma notnaŋmagen 100 mee kegok masokbeip.”
20 Outras pessoas são como a semente lançada em boa terra: ouvem a palavra, aceitam-na e dão uma colheita de trinta, sessenta e até cem por um".
21 Zemti zet ŋen naman pigok tusum zeye, “Âpme amnaŋ lam koŋbemti batiyaŋ dukŋan ku makwalapenup ma mundum wewe kandaŋan ku mambepenup. Nin lam koŋti mundumaŋ tatatnanen sosok bempemann tapme am mka keŋan matalip mbusatnaŋ mambemindein.
21 Ele lhes disse: "Quem traz uma candeia para ser colocada debaixo de uma vasilha ou de uma cama? Acaso não a coloca num lugar apropriado?
22 Nâlen zetn ke lam nemboŋ keyepmti in nâlen zetn zemkawaŋ bewep beme nânâ enziliŋaŋ matazin ke ewe ku enzilim tabe ma nânâ kwatam tazin mâtâpeme kawaŋ bewe.
22 Porque não há nada oculto, senão para ser revelado, e nada escondido senão para ser trazido à luz.
23 An ŋen zet nânâyelen tikŋaŋaŋ tazinaŋ zet kapi ŋep opeimti nâsem.
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça!
24 Keyepmti in weyaŋnâmâtâbep enenogat am ŋen Kawawaŋgalen zetnaŋ nâmti nâmtikŋaŋ mbe beme Kawawaŋaŋ nânâŋaŋ ewe tusumti sawe keyepm egaŋ nânâŋaŋ sambe penaŋ tasawe.
24 "Considerem atentamente o que vocês estão ouvindo", continuou ele. "Com a medida com que medirem, vocês serão medidos; e ainda mais lhes acrescentarão.
25 Ma am ŋenaŋ zetnaŋ nâmti nâmtikŋaŋ ku mbe beme Kawawaŋaŋ nânâŋaŋ isikŋaŋ ekmak tasain ke menzem mbe.
25 A quem tiver, mais lhe será dado; de quem não tiver, até o que tem lhe será tirado".
26 Kawawaŋgalen zelaŋ ammagen msat kataŋ mekopme am sambeyaŋ kwati egalen zemâtâtâtgat katnanen mama keŋan mepmâbien keyet pigok bem zema nâit. An ŋenaŋ muluwen wit katnaŋ time mege.
26 Ele prosseguiu dizendo: "O Reino de Deus é semelhante a um homem que lança a semente sobre a terra.
27 Âpme egaŋ tambu misa pi wemwat wemwat mti katnaŋaŋ mulupmaŋ zigok tapm bee eekpiŋ mme msat keŋanak kaim igak epeemti dukŋan makwazin.
27 Noite e dia, quer ele durma quer se levante, a semente germina e cresce, embora ele não saiba como.
28 Msalaŋ ikŋaŋ katnaŋ ke mukulem mme dukŋan epeemti kwat sinaŋ betnaŋ mti penaŋaŋ mapein. Yaŋ maneti ekŋen beewan
28 A terra por si própria produz o grão: primeiro o talo, depois a espiga e, então, o grão cheio na espiga.
29 penaŋaŋ memuŋ memuŋ bemtemepme elaŋgeŋge kanaŋ beme wanam mti maantip.”
29 Logo que o grão fica maduro, o homem lhe passa a foice, porque chegou a colheita".
30 Âpme Zisasiyaŋ bemzenze zet ŋen kapigok zemti diindoye, “Kawawaŋgalen zemâtâtâtgat katnanen mama keyet yaŋaŋ mastat katnaŋ keboŋ. Ma neŋ mastat katnaŋ keyet palen bemzema nâseip.
30 Novamente ele disse: "Com que compararemos o Reino de Deus? Que parábola usaremos para descrevê-lo?
31 Msat sambe tep katnaŋ notnaŋaŋ mastat katnaŋ sebempeip. Mastat tep keyet katnaŋ isikŋaŋ bugan penaŋ yaŋ an ŋenaŋ mulupmanen mmet ondeme
31 É como um grão de mostarda, que, quando plantada, é a menor semente de todas.
32 epeem kwat sememti antemaŋelip bemti sinaŋ betnaŋ mekopme age ekŋenaŋ ke motati keyet eyoŋan mkaŋin mawalati kelin mambeip.”
32 No entanto, plantada, ela cresce e se torna a maior de todas as hortaliças, com ramos tão grandes que as aves do céu podem abrigar-se à sua sombra".
33 Zisasiyaŋ bemzenze zet keboŋ keboŋ notnaŋ sambe zemti animbi Zet Zapat Dolakŋaŋ Penaŋ nânâŋinaŋgat kataŋ mandiindomtan.
33 Com muitas parábolas semelhantes Jesus lhes anunciava a palavra, tanto quanto podiam receber.
34 Egaŋ am sambe zet sosok yaŋaŋmak zemkawaŋ bembepiŋ belak bemzenze zet etaŋ mandiindomtan yaŋ nembaŋanemak ilinak tati naman bemzenze zet manzemtan keyet yaŋaŋ manzemkawaŋ bem indamtan.
34 Não lhes dizia nada sem usar alguma parábola. Quando, porém, estava a sós com os seus discípulos, explicava-lhes tudo.
35 Kasup keyegak manepeme gasim beme Zisasiyaŋ nembaŋaneyet zeye, “Nin tundua nembet daeset mebegalengat kame metne.”
35 Naquele dia, ao anoitecer, disse ele aos seus discípulos: "Vamos atravessar para o outro lado".
36 Kegok zeme nembaŋane ekŋenaŋ am sambe bepi katim indemti Zisasiyaŋ tapmaŋgeen waŋga keyegak moti Zisasmak ilinak mepme am notnaŋaŋ waŋga notnaŋgat moti indapmoti keyegak mebien. Mepmambe Zisasiyaŋ mulukgat mti waŋga butnaŋ delaŋ zenzeŋaŋ kwilimbeŋaŋ met bemti mulukŋaŋ bekan tawemaŋge.
36 Deixando a multidão, eles o levaram no barco, assim como estava. Outros barcos também o acompanhavam.
37 Taweme tâgâ lumun temaŋ penaŋ kwati tundua kumbume tundua mamaŋ temaŋ kwati waŋga keŋan tuyaŋ toti gak zesât mge.
37 Levantou-se um forte vendaval, e as ondas se lançavam sobre o barco, de forma que este foi se enchendo de água.
38 Âpme nembaŋane ekŋenaŋ mebutemti zewien, “An zikat indanda, tuyen toti walesâpmnup pi geŋ nânâpiŋ belak muluk kwapem tawenik?”
38 Jesus estava na popa, dormindo com a cabeça sobre um travesseiro. Os discípulos o acordaram e clamaram: "Mestre, não te importas que morramos? "
39 Zemti buteme mulugengatnan wati tâgâ ma tu zemkulumidemti zeye, “It buzak talit!” Zeme tâgâyaŋ zetnaŋ gawepumti katipeme tuyaŋ titokŋepiŋ tage.
39 Ele se levantou, repreendeu o vento e disse ao mar: "Aquiete-se! Acalme-se! " O vento se aquietou, e fez-se completa bonança.
40 Mti nembaŋane pigok indayaŋkwesiye, “In kwilekiyet kiŋgati sebelaŋ diŋdiŋ pi tapmip? In nâmkiŋpepeŋin bugan ku tazin?”
40 Então perguntou aos seus discípulos: "Por que vocês estão com tanto medo? Ainda não têm fé? "
41 Zisasiyaŋ kegok mme nembaŋane ekŋenaŋ nâmtemtem mti ilinak buzak zenâ zenâ mti zewien, “An kapi ziboŋ penaŋgapm am ma tumak tâgâ mee piyaŋ zetnaŋ maŋgawepuipgat!” Kegok zemti tundua ganzenaŋ nembet daen mesât mebien.
41 Eles estavam apavorados e perguntavam uns aos outros: "Quem é este que até o vento e o mar lhe obedecem? "

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.