Marcos 4

Kawawaŋgalen Tâtâ Alakŋaŋ (NAF) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Âpme Zisasiyaŋ ewe Galili tundua ganzenanak meti Kawawaŋgalen Zet Zapat Dolakŋaŋ tazemzikat indame am sambe penaŋaŋ koti bemisik tabiengapmti egaŋ waŋga ŋengat moti tu palen tapme amnaŋ tu ganzenan gambibigen totabien.
1 Jesus começou a ensinar outra vez à beira-mar. E uma numerosa multidão se reuniu em volta dele, de modo que entrou num barco, onde se assentou, afastando-se da praia. E todo o povo estava à beira-mar, na praia.
2 Tapme egaŋ bemzenze zet zemti nânâ sambe zemzikat indameti bemzenze zet ŋen kapigok zeye,
2 Assim, ensinava-lhes muitas coisas por parábolas e, durante o seu ensino, dizia:
3 “Nâip, an ŋenaŋ wit katnaŋ muluwen meti timtetelime mekoge.
3 — Escutem! Eis que o semeador saiu a semear.
4 Âpme katnaŋ notnaŋaŋ bululuŋ zemti selen totemepme ageyaŋ koti ekti nimbien.
4 E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.
5 Âpme katnaŋ notnaŋaŋ bululuŋ zemti msat nanzaŋ palen toge. Ke msat isikŋaŋ bugan bududuk gwaen nanzaŋ palen etaŋ tageyepmti dukŋaŋ sakwep pataŋ zemkwage.
5 Outra parte caiu em solo rochoso, onde a terra era pouca, e logo nasceu, visto não ser profunda a terra.
6 Yaŋ kasuwaŋ kwageen kan keyet kindiŋaŋ msalen baen penaŋ ku tototnaŋgapm zime gakiye.
6 Saindo, porém, o sol, a queimou; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Âpme katnaŋ notnaŋ bululuŋ zemti didik nusi keŋanen toti kwakwat e ŋep kwage yaŋgut nusi kwati minzilime eiŋeiŋ siye.
7 Outra parte caiu entre os espinhos; e os espinhos cresceram e a sufocaram, e não deu fruto.
8 Âpme katnaŋ notnaŋaŋ bululuŋ zemti msat kelakŋaŋ temanen togeyepm penaŋaŋ dolakŋaŋ epeem kwat temaŋ bemti tepmaŋ notnaŋgat katnaŋ 30 sokbeye. Ma tepmaŋ notnaŋgat penaŋaŋ 60 sokbeye. Ma tepmaŋ notnaŋgat penaŋaŋ 100 sokbeye.”
8 Outra, enfim, caiu em boa terra e deu fruto; a semente brotou, cresceu e produziu a trinta, a sessenta e a cem por um.
9 Zisasiyaŋ bemzenze zet kegok zemdelaŋ zempemti pigok diindoye, “An ŋen zet nânâyelen tikŋaŋaŋ tazinaŋ zet kapi ŋep opeimti nâsem.”
9 E Jesus acrescentou:
10 Kegok zemdelaŋ zeme amnaŋ kalaŋ mekopme Zisasmak nembaŋane ma am notnaŋ ek kwesiŋ mâpmamtemien ekŋenaŋ ilinak tati bemzenze zet keyet yaŋaŋgat yaŋkwesiwien.
10 Quando Jesus ficou só, os que estavam junto dele com os doze começaram a lhe fazer perguntas a respeito das parábolas.
11 Yaŋkwesime egaŋ pigok diindoye, “Kawawaŋgalen zemâtâtâtgat katnanen mama keyet zet enzililiŋaŋ tazin keyet yaŋaŋ in sosok zemkawaŋ bem indandaŋaŋ. Âpme an notnaŋ belak kileŋ zupman maip ekŋengut bemzenze zet etaŋ diindondoyet zenzeŋaŋ.
11 Jesus disse a eles:
12 Keyepmti Aizayayaŋ pigok zeye,
12 para que, vendo, vejam e não percebam; e, ouvindo, ouçam e não entendam; para que não venham a converter-se e sejam perdoados.
13 Zisasiyaŋ zet kegok mti pigok indayaŋkwesiye, “In kwilekiyet bemzenze zet mandiindoyap keyet yaŋaŋ ku nâmâtâlip? In zigoset bemzenze zet notnaŋ sambe zewap keyet yaŋaŋ nâmâtâbep?”
13 Então Jesus lhes perguntou:
14 Kegok indayaŋkwesimti bemzenze zet keyet yaŋaŋ pigok diindoye, “An wit katnaŋ time mege ke Kawawaŋgalen zet keboŋ
14 O semeador semeia a palavra.
15 ma katnaŋ notnaŋ selen totemegeen am keŋin keboŋ ke Kawawaŋgalen zet nâme keŋinan topmatazinaŋgut Sadaŋaŋ koti makumsagat min.
15 Estes são os da beira do caminho, onde a palavra é semeada: quando a ouvem, logo Satanás vem e tira a palavra semeada neles.
16 Ma am notnaŋ nanzaŋ palen toge keboŋ ekŋenaŋ Kawawaŋgalen zet nâmti keyegak zet keyet nâme dolakŋaŋ beme oloŋen temaŋ mamip.
16 E estes são os semeados em solo rochoso, os quais, ouvindo a palavra, logo a recebem com alegria.
17 Keyaŋgut keŋinan penaŋ Kawawaŋgalen zet zapat ku nâmkatik bemti kindiŋinaŋ ku time towewetnaŋgapm Kawawaŋgalen zet zapat dolakŋaŋgat kasa ma sisipeŋpeŋ mimindame keyegak makatikpeip.
17 Mas eles não têm raiz em si mesmos, sendo de pouca duração. Quando chega a angústia ou a perseguição por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 Naman am notnaŋ ekŋen nusi keŋan totemege keboŋ.
18 Os outros, os semeados entre os espinhos, são os que ouvem a palavra,
19 Ekŋen keboŋaŋ msatgalen nukŋaŋ sambemak mânep milawatgat tikŋaŋaŋ ma kwitnaŋ kwitnaŋ notnaŋgat eyak mimi keyaŋ mamaŋin minzilime eiŋeiŋ masimtalip.
19 mas as preocupações deste mundo, a fascinação da riqueza e outras ambições aparecem e sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
20 Ma am notnaŋ katnaŋ msat kelakŋaŋ temanen toweŋge sepem keboŋ. Ekŋenaŋ Kawawaŋgalen Zet Zapat Dolakŋaŋ nâmti nâmkiŋpemti keyet penaŋaŋ am notnaŋmagen 30 ma notnaŋmagen 60 ma notnaŋmagen 100 mee kegok masokbeip.”
20 Os que foram semeados em boa terra são aqueles que ouvem a palavra e a recebem, frutificando a trinta, a sessenta e a cem por um.
21 Zemti zet ŋen naman pigok tusum zeye, “Âpme amnaŋ lam koŋbemti batiyaŋ dukŋan ku makwalapenup ma mundum wewe kandaŋan ku mambepenup. Nin lam koŋti mundumaŋ tatatnanen sosok bempemann tapme am mka keŋan matalip mbusatnaŋ mambemindein.
21 Jesus também lhes disse:
22 Nâlen zetn ke lam nemboŋ keyepmti in nâlen zetn zemkawaŋ bewep beme nânâ enziliŋaŋ matazin ke ewe ku enzilim tabe ma nânâ kwatam tazin mâtâpeme kawaŋ bewe.
22 Porque não há nada oculto, senão para ser manifesto; e nada escondido, senão para ser revelado.
23 An ŋen zet nânâyelen tikŋaŋaŋ tazinaŋ zet kapi ŋep opeimti nâsem.
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 Keyepmti in weyaŋnâmâtâbep enenogat am ŋen Kawawaŋgalen zetnaŋ nâmti nâmtikŋaŋ mbe beme Kawawaŋaŋ nânâŋaŋ ewe tusumti sawe keyepm egaŋ nânâŋaŋ sambe penaŋ tasawe.
24 Então lhes disse:
25 Ma am ŋenaŋ zetnaŋ nâmti nâmtikŋaŋ ku mbe beme Kawawaŋaŋ nânâŋaŋ isikŋaŋ ekmak tasain ke menzem mbe.
25 Pois ao que tem, mais será dado; e, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
26 Kawawaŋgalen zelaŋ ammagen msat kataŋ mekopme am sambeyaŋ kwati egalen zemâtâtâtgat katnanen mama keŋan mepmâbien keyet pigok bem zema nâit. An ŋenaŋ muluwen wit katnaŋ time mege.
26 Jesus disse ainda:
27 Âpme egaŋ tambu misa pi wemwat wemwat mti katnaŋaŋ mulupmaŋ zigok tapm bee eekpiŋ mme msat keŋanak kaim igak epeemti dukŋan makwazin.
27 Ele dorme e acorda, de noite e de dia, e a semente germina e cresce, sem que ele saiba como.
28 Msalaŋ ikŋaŋ katnaŋ ke mukulem mme dukŋan epeemti kwat sinaŋ betnaŋ mti penaŋaŋ mapein. Yaŋ maneti ekŋen beewan
28 A terra por si mesma frutifica: primeiro aparece a planta, depois, a espiga, e, por fim, o grão cheio na espiga.
29 penaŋaŋ memuŋ memuŋ bemtemepme elaŋgeŋge kanaŋ beme wanam mti maantip.”
29 E, quando o fruto já está maduro, logo manda cortar com a foice, porque chegou a colheita.
30 Âpme Zisasiyaŋ bemzenze zet ŋen kapigok zemti diindoye, “Kawawaŋgalen zemâtâtâtgat katnanen mama keyet yaŋaŋ mastat katnaŋ keboŋ. Ma neŋ mastat katnaŋ keyet palen bemzema nâseip.
30 Disse mais:
31 Msat sambe tep katnaŋ notnaŋaŋ mastat katnaŋ sebempeip. Mastat tep keyet katnaŋ isikŋaŋ bugan penaŋ yaŋ an ŋenaŋ mulupmanen mmet ondeme
31 Ele é como um grão de mostarda, que, quando semeado, é a menor de todas as sementes sobre a terra;
32 epeem kwat sememti antemaŋelip bemti sinaŋ betnaŋ mekopme age ekŋenaŋ ke motati keyet eyoŋan mkaŋin mawalati kelin mambeip.”
32 mas, uma vez semeada, cresce e se torna maior do que todas as hortaliças; cria ramos tão grandes, que as aves do céu podem se aninhar à sua sombra.
33 Zisasiyaŋ bemzenze zet keboŋ keboŋ notnaŋ sambe zemti animbi Zet Zapat Dolakŋaŋ Penaŋ nânâŋinaŋgat kataŋ mandiindomtan.
33 E com muitas parábolas semelhantes Jesus lhes expunha a palavra, conforme podiam compreendê-la.
34 Egaŋ am sambe zet sosok yaŋaŋmak zemkawaŋ bembepiŋ belak bemzenze zet etaŋ mandiindomtan yaŋ nembaŋanemak ilinak tati naman bemzenze zet manzemtan keyet yaŋaŋ manzemkawaŋ bem indamtan.
34 E sem parábolas não lhes falava; tudo, porém, explicava em particular aos seus próprios discípulos.
35 Kasup keyegak manepeme gasim beme Zisasiyaŋ nembaŋaneyet zeye, “Nin tundua nembet daeset mebegalengat kame metne.”
35 Naquele dia, sendo já tarde, Jesus disse aos discípulos:
36 Kegok zeme nembaŋane ekŋenaŋ am sambe bepi katim indemti Zisasiyaŋ tapmaŋgeen waŋga keyegak moti Zisasmak ilinak mepme am notnaŋaŋ waŋga notnaŋgat moti indapmoti keyegak mebien. Mepmambe Zisasiyaŋ mulukgat mti waŋga butnaŋ delaŋ zenzeŋaŋ kwilimbeŋaŋ met bemti mulukŋaŋ bekan tawemaŋge.
36 E eles, despedindo a multidão, o levaram assim como estava, no barco; e outros barcos o seguiam.
37 Taweme tâgâ lumun temaŋ penaŋ kwati tundua kumbume tundua mamaŋ temaŋ kwati waŋga keŋan tuyaŋ toti gak zesât mge.
37 Ora, levantou-se grande temporal de vento, e as ondas se arremessavam contra o barco, de modo que o mesmo já estava se enchendo de água.
38 Âpme nembaŋane ekŋenaŋ mebutemti zewien, “An zikat indanda, tuyen toti walesâpmnup pi geŋ nânâpiŋ belak muluk kwapem tawenik?”
38 E Jesus estava na popa, dormindo sobre o travesseiro. Os discípulos o acordaram e lhe disseram: — Mestre, o senhor não se importa que pereçamos?
39 Zemti buteme mulugengatnan wati tâgâ ma tu zemkulumidemti zeye, “It buzak talit!” Zeme tâgâyaŋ zetnaŋ gawepumti katipeme tuyaŋ titokŋepiŋ tage.
39 E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: O vento se aquietou, e tudo ficou bem calmo.
40 Mti nembaŋane pigok indayaŋkwesiye, “In kwilekiyet kiŋgati sebelaŋ diŋdiŋ pi tapmip? In nâmkiŋpepeŋin bugan ku tazin?”
40 Então Jesus lhes perguntou:
41 Zisasiyaŋ kegok mme nembaŋane ekŋenaŋ nâmtemtem mti ilinak buzak zenâ zenâ mti zewien, “An kapi ziboŋ penaŋgapm am ma tumak tâgâ mee piyaŋ zetnaŋ maŋgawepuipgat!” Kegok zemti tundua ganzenaŋ nembet daen mesât mebien.
41 E eles, possuídos de grande temor, diziam uns aos outros: — Quem é este que até o vento e o mar lhe obedecem?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.