Marcos 12

Kawawaŋgalen Tâtâ Alakŋaŋ (NAF) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Zisasiyaŋ Zuda am ma ŋeŋaŋine ekŋengat bemzenze zet ŋen pigok diindoye, “An ŋenaŋ wain mulup mti kimbatnaŋ tokwat bembuluŋti peye. Mti wain katnaŋ misikme tuŋaŋ bembeyet nâmti mundumaŋ simenaŋ weyaŋ taimpemti mka teepmaŋ beŋan walatpemti an ŋenaŋ mka keyet dukŋan gwaen tati mulup ke ekdamuŋ mimiyet walage. Mulup ke mmâpme delaŋ zeme an notnaŋ ekŋengat belinan bemti an ekŋen keyaŋ damuŋ mme mânep keyetnaŋ mme kwapme butnaŋ ilinaŋgat timti butnaŋ ikŋaŋgat masam kwakwagat zemindemti ikŋaŋ msat ŋenŋaset mege.
1 Então começou Jesus a falar-lhes por parábolas. Um homem plantou uma vinha, cercou-a com uma sebe, cavou um lagar, e edificou uma torre; depois arrendou-a a uns lavradores e ausentou-se do país.
2 Yaŋ met maneti peme wain penaŋ mâtâtâgalen kanaŋ beme mulup toŋaŋaŋ mulup anaŋ ŋen zempeme mulup mammtemien ekŋenmagen meti katnaŋ notnaŋ timti met sasayelen nâmti zempeme mege.
2 No tempo próprio, enviou um servo aos lavradores para que deles recebesse do fruto da vinha.
3 Mulup an keyaŋ mepataŋ zeme mulup damuŋ ekŋenaŋ atamti omba penaŋ witikne witikne peme weme zempeme gilik zem belak etaŋ mege.
3 Mas estes, apoderando-se dele, o espancaram e o mandaram embora de mãos vazias.
4 Mepme ekti mulup toŋaŋaŋ mulup an ŋen ewe zempeme mepataŋ zeme mulup an ekŋenaŋ atam tati tep pemaŋaŋ ŋokŋaŋ somti sakambuk samti ku mâpme belak gilik ze mege.
4 E tornou a enviar-lhes outro servo; e a este feriram na cabeça e o ultrajaram.
5 Mepme ekti egaŋ ewe tusumti mulup an ŋen zempeme kopme ekŋenaŋ penaŋ kume gakiye. Gakime mulup toŋaŋaŋ mulup an sambe ewe zemindeme kopme notnaŋ penaŋ indome gakime notnaŋ belak indom peyak peyak mamtemien.
5 Então enviou ainda outro, e a este mataram; e a outros muitos, dos quais a uns espancaram e a outros mataram.
6 Indomwalet mme delaŋ zeme ikŋaŋgat nemuŋaŋ kwep etaŋ ek tikŋaŋ nâmpeme mamtan egaŋ igak tage. Tapme bam pigok nâmti nemuŋaŋ penaŋ ke zempeme mege, ‘Neŋ nanaŋgat nemun penaŋ kapi zempema mesemnen egat nâme mobotnaŋ beme zetnaŋ gawepuwep.’
6 Ora, tinha ele ainda um, o seu filho amado; a este lhes enviou por último, dizendo: A meu filho terão respeito.
7 Nâmti zempeme mepme mulup damuŋ mamtemien ekŋenaŋ nembaŋaŋ penaŋ ke kopme ekti ilinak zenâ zenâ mti zewien, ‘Maneti bam nemuŋaŋ penaŋ kapiyaŋ mulup kapi toŋaŋ beweyet kame nin kumann gakime mulup pi ningat bewe.’
7 Mas aqueles lavradores disseram entre si: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, e a herança será nossa.
8 Kegok zemti ekŋenaŋ atamti kume gakime sekŋaŋ mandamti paset zupman baen met peme weŋge.
8 E, agarrando-o, o mataram, e o lançaram fora da vinha.
9 Âpme mulup toŋaŋ keyaŋ bam koti am ekŋen ke zigok penaŋ mimindawe? Egaŋ koti an ekŋen ke indome gakimâpme naman mulup ke an notnaŋ ŋen indame ekŋenaŋ damuŋ mbep.
9 Que fará, pois, o senhor da vinha? Virá e destruirá os lavradores, e dará a vinha a outros.
10 In Kawawaŋgalen zet itnaŋaŋ zet ŋen kapigok kukuŋaŋ tazin ke in nâip,
10 Nunca lestes esta escritura: A pedra que os edificadores rejeitaram, essa foi posta como pedra angular;
11 Amobotnaŋ Kawawaŋaŋ ikŋaŋ ke mme sokbeyeyepmti nin ke ekmann dolakŋaŋ penaŋ bein.’” (Sam 118:22-23)
11 pelo Senhor foi feito isso, e é maravilhoso aos nossos olhos?
12 Zisasiyaŋ zet kegok diindome nâmti an ŋeŋaŋ bembe notnaŋ ekŋenaŋ, “Bemzenze zet ke ningat zein,” kegok nâmâtâti ŋeŋin zime atamti zemkukuyelen nâmbienaŋgut am sambeyaŋ zetnaŋ zeme tatnâmambien ekŋen keyet kiŋgati peme tage.
12 Procuravam então prendê-lo, mas temeram a multidão, pois perceberam que contra eles proferira essa parábola; e, deixando-o, se retiraram.
13 Âpme Palisi ŋeŋaŋ ma Elotgalen mulup an ŋeŋaŋ ekŋenaŋ mulup anŋin notnaŋ zemindeme Zisasi met tetipeme, “Egaŋ zet ŋen zemyuŋgume ekti met zemkusenup,” zemti zemindeme mebien.
13 Enviaram-lhe então alguns dos fariseus e dos herodianos, para que o apanhassem em alguma palavra.
14 Meti Zisasiyet zet kelakŋaŋ kapigok msawien, “An zikat indanda, nin nânuwen gâlen zedi ma mzikat indandandi esemteŋ penaŋ mamkawaŋ benik. Nin nânuwen am kwilinmak ma am kwilinpiŋ ekŋenmagen Kawawaŋgalen zezapat dolakŋaŋ sakam kwep mammkawaŋ bemindenik. Yaŋgut geŋ zet penaŋ Kawawaŋmagengatnaŋ amnaŋ mama mimi zigok tatagalen ke mammkawaŋ bemindenik. Keyepmti zemane nâne, ningalen zii zelaŋ zeinen nin mânep takis Loma gapman sasayelen ma yek?”
14 Aproximando-se, pois, disseram-lhe: Mestre, sabemos que és verdadeiro, e de ninguém se te dá; porque não olhas à aparência dos homens, mas ensinas segundo a verdade o caminho de Deus; é lícito dar tributo a César, ou não? Daremos, ou não daremos?
15 “Nin ek takis mânep ŋep sawanup ma ku sawanup? Ze zemane nâne.”
15 Mas Jesus, percebendo a hipocrisia deles, respondeu-lhes: Por que me experimentais? trazei-me um denário para que eu o veja.
16 Zeme ekŋenaŋ mânep kasetnaŋ ŋen mkosame ekti indayaŋkwesiye, “Mânep palen an zimosetnaŋ ma kwitnaŋ kwiyelen kumpepeŋaŋ?” Kegok indayaŋkwesime ekŋenaŋ zewien, “Loma gapmangalen amobotnaŋ kwitnaŋ Sisa egat weŋaŋmak kwitnaŋaŋ tazin.”
16 E eles lho trouxeram. Perguntou-lhes Jesus: De quem é esta imagem e inscrição? Responderam-lhe: De César.
17 Ekŋenaŋ kegok zeme Zisasiyaŋ zeye, “Ele, kwitnaŋ kwitnaŋ amobotnaŋ Sisayet weŋaŋ tatatnaŋ beme ek sawep ma am in Kawawaŋ ikŋaŋgalen bet muluwaŋ keyepmti in ikŋaŋgat zapat mait.” Kegok diindome ekŋenaŋ zetnaŋgat nâmtemtem mpemti peme tapme belak mepmâbien.
17 Disse-lhes Jesus: Dai, pois, a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus. E admiravam-se dele.
18 — ausente —
18 Então se aproximaram dele alguns dos saduceus, que dizem não haver ressurreição, e lhe perguntaram, dizendo:
19 — ausente —
19 Mestre, Moisés nos deixou escrito que se morrer alguém, deixando mulher sem deixar filhos, o irmão dele case com a mulher, e suscite descendência ao irmão.
20 Âpme an yaŋkogili 7 kegok mamtemien. Maneti yuŋinaŋ imbi ŋeŋaŋ wage. Wat maneti nembaŋapiŋ gakiye.
20 Ora, havia sete irmãos; o primeiro casou-se e morreu sem deixar descendência;
21 Gakime muŋaŋaŋ toti imbi keyegak wati nembaŋapiŋ maneti gakiye. Gakime gwalaŋ kegogak wage.
21 o segundo casou-se com a viúva, e morreu, não deixando descendência; e da mesma forma, o terceiro; e assim os sete, e não deixaram descendência.
22 Mti an 7 ekŋen piwan imbi kwep ke wati nembaŋinpiŋ belak etaŋ gakimâbien. Yaŋ maneti ekŋengalen imbi kwambet keyaŋ kegogak gakiye.
22 Depois de todos, morreu também a mulher.
23 An yaŋkwep 7 ekŋenaŋ imbi kwep ke wabiengapmti gakikiengatnan wawat kanen imbi ke an kwiyet imbiŋaŋ bewe?”
23 Na ressurreição, de qual deles será ela esposa, pois os sete por esposa a tiveram?
24 Zeme Zisasiyaŋ pigok diindoye, “In Kawawaŋgalen winde ma egalen zetnaŋ ku weyaŋ manâmâtâlipgapmti zet ke zemyuŋguip.
24 Respondeu-lhes Jesus: Porventura não errais vós em razão de não compreenderdes as Escrituras nem o poder de Deus?
25 An ma imbi gakikiengatnan gilik zemwabewen awembiŋ mama ewe ku mambep. Belak Kawawaŋgalen ensel kululuŋen talip keboŋ etaŋ bemti mambep.
25 Porquanto, ao ressuscitarem dos mortos, nem se casam, nem se dão em casamento; pelo contrário, são como os anjos nos céus.
26 In gakikiengatnan wawat ku tazin manzeip âpme Mosesiyaŋ didik kunduman tep tazime ke ekti tapme Kawawaŋaŋ zapat dundume nâmti egaŋ zapat meluwaŋ mge ke maiŋti manâmâtâlip. Kawawaŋaŋ Mosesiyet kapigok zeye,
26 Quanto aos mortos, porém, serem ressuscitados, não lestes no livro de Moisés, onde se fala da sarça, como Deus lhe disse: Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó?
27 Keyepmti neŋ ingat pigok zema nâit. Kawawaŋaŋ zet ke yaŋaŋ kapigogapmti zeye, ‘Ek am gaki meti mama kanzizit mamaip ekŋengalen Kawawaŋ wa ek am gakiki katikŋaŋ maŋgakip ekŋengalen Kawawaŋ yek. In zet ke manâmyuŋguip!’”
27 Ora, ele não é Deus de mortos, mas de vivos. Estais em grande erro.
28 Âpme zii zet zikat indanda an ŋenaŋ keyak tati ekme Zisasiyaŋ Sadusi ekŋenmak zenâ zenâ mti yaŋkwesisiŋinaŋgat yaŋaŋ dolakŋaŋ tagilik zemindame egaŋ nâmti Zisasmagen meti yaŋkwesiye, “Zii zet ziboŋaŋ notnaŋ sambe bee silim indemti ŋotekŋaŋ penaŋ bein?”
28 Aproximou-se dele um dos escribas que os ouvira discutir e, percebendo que lhes havia respondido bem, perguntou-lhe: Qual é o primeiro de todos os mandamentos?
29 Yaŋkwesime Zisasiyaŋ dopmaŋ pigok gilik zem zeye, “Zii zet sambeyet ŋotekŋaŋ kwep kapiyaŋ bein,
29 Respondeu Jesus: O primeiro é: Ouve, Israel, o Senhor nosso Deus é o único Senhor.
30 Keyepmti in Kawawaŋgat gogot mpemti keŋinmak weŋin ma ŋoktikŋinmak windeŋin bee kataŋ egat ketalasim samâbep.’ (Zii Zet 6:4-5)
30 Amarás, pois, ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todo o teu entendimento e de todas as tuas forças.
31 Zii zet keyet kandaŋan zet notnaŋ ŋen kapigok tazin,
31 E o segundo é este: Amarás ao teu próximo como a ti mesmo. Não há outro mandamento maior do que esses.
32 Zeme zii zet zikat indanda an keyaŋ nâmti Zisasiyet pigok zeye, “An zikat indanda, geŋ ŋep penaŋ zenik,
32 Ao que lhe disse o escriba: Muito bem, Mestre; com verdade disseste que ele é um, e fora dele não há outro;
33 Keyepmti am ŋenaŋ Kawawaŋgat gogot mpemti keŋaŋmak ŋoktikŋaŋ ma windeŋaŋ egat etaŋ sawe.’ (Zii Zet 4:35; 6:5)
33 e que amá-lo de todo o coração, de todo o entendimento e de todas as forças, e amar o próximo como a si mesmo, é mais do que todos os holocaustos e sacrifícios.
34 Zii zet zikat indanda an keyaŋ yaŋaŋ dolakŋaŋ penaŋ zeme nâmti Zisasiyaŋ zeye, “Geŋ ilak Kawawaŋgalen zemâtâtâtgat katnanen mama ke titiyelen sokŋanik penaŋ kodik.” Zet esemteŋ kegok zemti selin bekekme ekŋenaŋ yaŋkwesisi ŋen ewe yaŋkwesisiyet olapme beme peme tapme mebien.
34 E Jesus, vendo que havia respondido sabiamente, disse-lhe: Não estás longe do reino de Deus. E ninguém ousava mais interrogá-lo.
35 Zisasiyaŋ Zelusalem sesewat mka temaŋ ke tati zet zapat tadiindoneti ekŋen kapigok indayaŋkwesiye, “Ingalen zii zet zikat indanda an ekŋenaŋ Kilais ek Dewitgat iŋsokŋaŋaŋ bam kobe manzeiwaŋgut
35 Por sua vez, Jesus, enquanto ensinava no templo, perguntou: Como é que os escribas dizem que o Cristo é filho de Davi?
36 eweŋan Kawawaŋgalen Emetak Teŋaŋ zet kapi amobotnaŋ Dewit zem same Dewilaŋ pigok zemkawaŋ beye,
36 O próprio Davi falou, movido pelo Espírito Santo: Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos debaixo dos teus pés.
37 Dewilaŋ ikŋaŋ Kilaisiyet ‘Amobotnaŋŋ’ zeye keyepmti zigoset Kilaisiyaŋ naman Dewitgat iŋsokŋaŋ bein etaŋ? Ke penaŋ neŋ Dewitgat alikŋaŋmagen sokbewan yaŋgut neŋ Kawawaŋaŋgat Nemuŋaŋ penaŋ kogogapm Dewilaŋ Kawawaŋgalen Zet Itnaŋaŋen kuyeen ke nâgât ‘Amobotnaŋŋ,’ zeye eneyet neŋ Kawawaŋaŋ zemnemetot amgat yomgat dopmaŋ gakikiyet toban.” Zisasiyaŋ kok zeme am sambe penaŋ tabienaŋ zetnaŋ nâmtikŋaŋ mbien.
37 Davi mesmo lhe chama Senhor; como é ele seu filho? E a grande multidão o ouvia com prazer.
38 Âpme Zisasiyaŋ am sambe tazemzikat indammetneti pigok zeye, “In an zii zet zikat indanda ekŋengalen ŋoktik mgasik ke ku mâti mbep. Ekŋenaŋ melakandu teepmaŋ gwaen biminaŋgatnan baen selinan tot lapit mepme mamti ilinaŋgat nâme mobotnaŋ beme selen ma tambaŋgumen mame amnaŋ sekŋin moindendeyet etaŋ manâip.
38 E prosseguindo ele no seu ensino, disse: Guardai-vos dos escribas, que gostam de andar com vestes compridas, e das saudações nas praças,
39 Ekŋenaŋ sesewat mkaen amobotnaŋgalen mundumen ŋeŋaŋ gwaenen etaŋ mametalip. Ma ondedak temanen ekŋenaŋ meu ma soŋgom temaŋ indame niniyelen etaŋ manâip.
39 e dos primeiros assentos nas sinagogas, e dos primeiros lugares nos banquetes,
40 Ekŋenaŋ imbi kwambetgalen mânep milawat ma mkaŋin mee pi menzem timti indamâpme kileŋ mepme dundundu teepmaŋaŋ myuŋguŋguŋin beke mamim atanepeme amnaŋ ŋep ku eegalen mambein. Am ekŋen keboŋ ke maneti kan delaŋ zenze kanen Kawawaŋaŋ zem indomti tosaŋin bekanaŋ penaŋ mmoti indawe!”
40 que devoram as casas das viúvas, e por pretexto fazem longas orações; estes hão de receber muito maior condenação.
41 Zisasiyaŋ sesewat mka temanen mânep pelep keyet sokŋanik tati ekme am sambeyaŋ mânep pelewen tabem mambien. Am sambe ekŋenaŋ mânewin temaŋ pelewen tapeme towepme
41 E sentando-se Jesus defronte do cofre das ofertas, observava como a multidão lançava dinheiro no cofre; e muitos ricos deitavam muito.
42 imbi kwambet bekopsat ŋenaŋ koti mânep ŋamaŋ isisikŋaŋ zut piwan peme pelewen towege.
42 Vindo, porém, uma pobre viúva, lançou dois leptos, que valiam um quadrante.
43 Kegok mme Zisasiyaŋ ekti nembaŋaneyet zeme kopme pigok diindoye, “An ekŋen, neŋ penaŋ sukwep zema nâit. Imbi kwambet bekopsat kapiyaŋ mânep pelewen bep keyaŋ an imbi sambe notnaŋaŋ tewalaŋ beyo bee sebemindein.
43 E chamando ele os seus discípulos, disse-lhes: Em verdade vos digo que esta pobre viúva deu mais do que todos os que deitavam ofertas no cofre;
44 Am mânep milawatmak notnaŋ ekŋenaŋ mânewin omba penaŋ tazinaŋgut butnaŋ bugan timti kot pelewen time towelep. Yaŋgut imbi kwambet bekopsat keyaŋ mânepmaŋ bugan tazin elak kopeme pelewen towepme delaŋ zein mkaŋanen daenen butnaŋ ŋen ewe ku tasain, yek penaŋ.”
44 porque todos deram daquilo que lhes sobrava; mas esta, da sua pobreza, deu tudo o que tinha, mesmo todo o seu sustento.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.