Marcos 10

Kawawaŋgalen Tâtâ Alakŋaŋ (NAF) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Âpme Zisasiyaŋ mka ke naman katipemti Zudia msaleset meti Zodan tu nembet daen mepme am sambeyaŋ ewe koondakme manzemzikat indamtan, kegogagapm Kawawaŋgalen Zet Zapat Dolakŋaŋ Penaŋ diindom zikat indamiŋge.
1 Jesus saiu daquele lugar e foi para a região da Judeia que fica no lado leste do rio Jordão. Uma grande multidão se ajuntou outra vez em volta dele, e ele ensinava todos, como era o seu costume.
2 Tadiindome Palisi an notnaŋaŋ koti, “Zisas tetipemann egaŋ zet ŋen zemyuŋgume ekti wati zelen mepesenup,” zemti kapigok yaŋkwesiwien, “An ŋenaŋ imbiŋaŋ asekpepeyelen Mosesiyelen zii zelen set ŋen tazin ma yek?”
2 Alguns fariseus , querendo conseguir uma prova contra ele, perguntaram: — De acordo com a nossa
3 Zeme Zisasiyaŋ naman dopmaŋ yaŋkwesisiyegak kapigok indayaŋkwesiye, “Mosesiyaŋ awembiŋ kalalaŋgat zigok zeye?”
3 Jesus respondeu com esta pergunta:
4 Indayaŋkwesime ekŋenaŋ zewien, “An ŋenaŋ imbiŋaŋ asekpemti zemâtâtât papia kumsame mebegat Mosesiyaŋ ŋep mimiyelen zeye.”
4 Eles responderam: — Moisés permitiu ao homem dar à sua esposa um documento de divórcio e mandá-la embora.
5 Kegok zeme Zisasiyaŋ dopmaŋ pigok gilik zem indaye, “In keŋ katik mbiengapmti Mosesiyaŋ nâmindamti zii zet ke kumindaye wa ke Kawawaŋgalen ŋoktik penaŋ yek.
5 Então Jesus disse:
6 Kawawaŋaŋ yaŋbemti kwitnaŋ kwitnaŋ sambe mge kan keyet egaŋ an ma imbi betnaŋaŋ penaŋ miideye.
6 Mas no começo, quando foram criadas todas as coisas, foi dito: “Deus os fez homem e mulher.
7 — ausente —
7 Por isso o homem deixa o seu pai e a sua mãe para se unir com a sua mulher,
8 — ausente —
8 e os dois se tornam uma só pessoa.” Assim, já não são duas pessoas, mas uma só.
9 Kawawaŋaŋ animbi kapi tusum idendeŋaŋgapmti ilit ma am ŋenaŋ kileŋ ku kalaŋidewe.’” (Sokbembe 2:24)
9 Portanto, que ninguém separe o que Deus uniu.
10 Mkaen motati nembaŋane ekŋenaŋ zet keyet yaŋaŋ nânâyet yaŋkwesiwien.
10 Quando já estavam em casa, os discípulos tornaram a fazer perguntas sobre esse assunto.
11 Yaŋkwesime egaŋ yaŋaŋ pigok diindoye, “An ŋenaŋ imbiŋaŋ asekpemti an ŋengat imbiŋaŋ menzem wabe beme yom mbe.
11 E Jesus respondeu:
12 Ma imbi ŋenaŋ apmaŋ asekpemti imbi ŋengat apmaŋ menzemwabe beme egaŋ awembiŋ mama ke kalaŋti yom tiwe.”
12 E, se a mulher mandar o seu marido embora e casar com outro homem, ela também estará cometendo adultério.
13 Âpme am ekŋenaŋ nembaŋine Zisasiyaŋ indati mebegat indatim kopme Zisasiyet nembaŋane ekŋenaŋ nemba isikŋaŋ ekŋengat nâme tototnaŋ beme Zisasiyaŋ ku indati mebegat zemkulumindewien.
13 Depois disso, algumas pessoas levaram as suas crianças a Jesus para que ele as abençoasse, mas os discípulos repreenderam aquelas pessoas.
14 Kegok tapmme Zisasiyaŋ indikti nâme ŋep ku beme zeye, “Kululuŋen gwaen mama katikŋanen amnaŋ nemba ekŋen keboŋ bemti mebegat zenzeŋaŋgapmti nemba zemkulumindendepiŋ katiindeme neŋmagen kolit.
14 Quando viu isso, Jesus não gostou e disse:
15 Neŋ penaŋ zema nâit, an ŋenaŋ nemba isisikŋaŋ ekŋenok bemti zet nâme penaŋ penaŋ etaŋ beme yaŋkwesim giŋgiŋ ku mamip. Keyet katnan yaŋkwesi yaŋkwesi mimipiŋ. Belak etaŋ nâmkiŋpewe beme ekŋen Kawawaŋgalen zemâtâtâtgat katnanen mama keyet keŋan meti masâip.”
15 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem não receber o Reino de Deus como uma criança nunca entrará nele.
16 Kogok diindomti nemba kwep kwep ekmagen kopme indambetati popop kumindemambe betnaŋ ŋokŋinan bemti Kawawaŋaŋ indamukulem mimindendeyet zemgwatnaŋ mge.
16 Então Jesus abraçou as crianças e as abençoou, pondo as mãos sobre elas.
17 Âpme Zisasiyaŋ mka ke katipemti tapmepme an mânep milawatnaŋ temaŋ keyaŋ ekti windembem kot Zisasiyet nâme mobotnaŋ beme pedondom samti yaŋkwesiye, “An zikat indanda dolakŋaŋ, neŋ zigok penaŋ mti mama kanzizit ke tiwap?”
17 Quando Jesus estava saindo de viagem, um homem veio correndo, ajoelhou-se na frente dele e perguntou: — Bom Mestre, o que devo fazer para conseguir a vida eterna?
18 Yaŋkwesime Zisasiyaŋ dopmaŋ pigok gilik zem dunduye, “Geŋ nâgât ‘An zikat indanda dolakŋaŋ,’ zenik. Zet keyet yaŋaŋ ŋep nâmdelaŋ zemti zenik? Kawawaŋ kwewaŋ dolakŋaŋ.
18 Jesus respondeu:
19 Geŋ Mosesiyelen zii zet kapigok tazin ke nânik, ‘Kasa ku kuwanik, imbimak sek kileŋ ku mambanik ma kambu ku tiwanik, zet dâsuki ku zewanik ma amgalen milawat notnaŋ kileŋ ku omenzaŋ tiwanik, ma geŋ mambipdineyet kandaŋidan meti zet nânâŋ mambanik.’”
19 Você conhece os mandamentos: “Não mate, não cometa adultério, não roube, não dê falso testemunho contra ninguém, não tire nada dos outros, respeite o seu pai e a sua mãe.”
20 Zeme an keyaŋ zeye, “An zikat indanda, kwitnaŋ kwitnaŋ zenik ke nemba isikŋanenak baenen yaŋbemti maŋgawepumkwalap.”
20 — Mestre, desde criança eu tenho obedecido a todos esses mandamentos! — respondeu o homem.
21 Zeme Zisasiyaŋ ekti nâmtikŋaŋ mpemti zeye, “Geŋ kwileki ŋen ewe mimiyelen tagain. Geŋ gilik zem mkandan meti milawadi sambe tazin ke kalaŋ kumti am bekopsat indamâpmane delaŋ zeme kopmane neŋmak meselup. Âpme keyet dopmaŋ maneti kululuŋen gwaen tiwanik.”
21 Jesus olhou para ele com amor e disse:
22 Zisasiyaŋ kok zeme egaŋ mânep milawatnaŋ temaŋgapm nâpeme mekwapme belak zetnepiŋ kusum tati kembeŋ palen mege.
22 Quando o homem ouviu isso, fechou a cara; e, porque era muito rico, foi embora triste.
23 Mepme Zisasiyaŋ nembaŋane guluk gilik zem meindik koindik mti zeye. “Am mânep milawalin temaŋ ekŋenaŋ Kawawaŋgalen zemâtâtâtgat katnanen mama keŋan mebegalen e kwindendeŋaŋ temaŋ penaŋ.”
23 Jesus então olhou para os seus discípulos, que estavam em volta dele, e disse:
24 Zeme nemba ekŋenaŋ zet ke nâmti nâmtemtem penaŋ mme Zisasiyaŋ ewe pigok diindoye, “Nembanne kululuŋen gwaen mama katikŋanen mebegalen set ke nukŋaŋ penaŋ.
24 Quando ouviram isso, os discípulos ficaram espantados, mas Jesus continuou:
25 Bo temaŋaŋ buŋi aimboŋaŋ isikŋanen ŋep ku modak. Yek penaŋ. Sepem kegogak am mânep milawalinmagaŋ Kawawaŋgalen zemâtâtâtgat katnan maip ekŋenmak tususuyelen nâmnukŋaŋ penaŋ mamip.”
25 É mais difícil um rico entrar no Reino de Deus do que um camelo passar pelo fundo de uma agulha.
26 Kegok zeme ekŋenaŋ nâmtemtem temaŋ mti zewien, “Kok zenik beme kwiyaŋ mama kanzizit ŋep tiwe?”
26 Quando ouviram isso, os discípulos ficaram espantadíssimos e perguntavam uns aos outros: — Então, quem é que pode se salvar?
27 Zeme Zisasiyaŋ indikmototi zeye, “Mânep milawalaŋ set bekekme am Kawawaŋgalen zemâtâtâtgat katnan maip ke ku tusuwep yaŋgut Kawawaŋaŋ am ekŋen keyet keŋin mim eleŋ belaŋ beme mama kanzizit ke ŋep tiwep.”
27 Jesus olhou para eles e disse:
28 Zeme Pitayaŋ zet ke nâmti Zisasiyet pigok dunduye, “Nânik, nin kwitnaŋ kwitnaŋ sambe bamkumpemann delaŋ zeme geŋmagen kobenn.”
28 Aí Pedro disse: — Veja! Nós deixamos tudo e seguimos o senhor.
29 Zeme Zisasiyaŋ dopmaŋ pigok gilik zem saye, “Neŋ penaŋ sukwep zema nâmbak, am ŋenaŋ nâgât ma Zet Zapat Dolakŋaŋgapmti mkaŋaŋ ma dapmeniŋaŋ ma ipmamnotnane ma mambipmane ma nemunnambaŋane ma msatnaŋ mee pi katipe mâbe beme
29 Jesus respondeu:
30 Kawawaŋaŋ egat tosaŋaŋ 100 ewe tusum sawe. Pien msalen msat, mka ma dapmeniŋaŋ ma ipmaŋ ma mamaŋ bipmaŋ ma nemunambaŋaŋ ma mâmulupmaŋ mee pi omba samâbe. Âpme msalen kapi nâgât zet zapatn mti mame amnaŋ keyet pepetnaŋ mti sisipeŋpeŋ mpeme ola olat palen mambe keyet penaŋaŋ mama kanzizit titiyet kanaŋ daŋgoween kan keyet egaŋ mama kanzizit keyet toŋaŋ bemtabe.
30 receberá muito mais, ainda nesta vida. Receberá cem vezes mais casas, irmãos, irmãs, mães, filhos, terras e também perseguições. E no futuro receberá a vida eterna.
31 Apme an ŋenaŋ ikŋaŋgat sekŋaŋ alak pigogat mmoti, ‘Neŋ ŋep talap,’ tazein beme egaŋ bamgat tototnaŋ bewe. Ma ŋenaŋ alak tototnaŋ tapmain beme egaŋ bamgat mobotnaŋ bewe.”
31 Muitos que agora são os primeiros serão os últimos, e muitos que agora são os últimos serão os primeiros.
32 Zisasiyaŋ ŋeŋaŋ bemindame meti met set tuŋgupman tati Zisasiyaŋ Zelusalem mkaen mopme kwitnaŋ kwitnaŋ msawep keyet zet zapatnaŋ nembaŋane ma am notnaŋ zet zapat mimindame ekŋenaŋ nâmtemtem mti kiŋgagat palen Zisas mâti Zelusalem mkaen mosâgât mobien.
32 Jesus e os discípulos iam pela estrada, subindo para Jerusalém. Ele caminhava na frente, e os discípulos, espantados, iam atrás dele; as outras pessoas que iam com eles estavam com medo. Então Jesus chamou outra vez os discípulos para um lado e começou a falar sobre o que ia acontecer com ele. Jesus disse:
33 — ausente —
33 — Escutem! Nós estamos indo para Jerusalém, onde o
34 — ausente —
34 Estes vão zombar dele, cuspir nele, bater nele e matá-lo; mas três dias depois ele ressuscitará.
35 Âpme Zebedi nemulatnenet Zemsmak Zân egelaŋ Zisasmagen meti zewun, “An zikat indanda, nit geŋ kwileki ŋen minndandayet nâmti gayaŋkwesisâpmilup.”
35 Depois Tiago e João, filhos de Zebedeu, chegaram perto de Jesus e disseram: — Mestre, queremos lhe pedir um favor.
36 Zemalu Zisasiyaŋ idayaŋkwesiye, “An zut, neŋ pe kwileki miidandayet nâmti kotazelup?”
36 — O que vocês querem que eu faça para vocês? — perguntou Jesus.
37 Idayaŋkwesime egelaŋ dopmaŋ kapigok zewun, “Geŋ bam Amobotnaŋ mundumdanen tabanigen nit nâmndemane ŋenaŋ gâgât sukwakalakdi penaset ma ŋenaŋ alomeset tabalup.”
37 Eles responderam: — Quando o senhor sentar-se no trono do seu
38 Zemalu Zisasiyaŋ pigok diidoye, “It zet keyet yaŋaŋ kandati kegok yaŋkwesilup. Neŋ amnaŋ sindem nawep ke okowen tu akŋaŋmak nemboŋ bemname nimbap. Ke it ŋep nimbalup? Ma sindem tiwawen amnaŋ tu zulutnewepnok ke it kegogak ŋep zulubalup?”
38 Jesus respondeu:
39 Âpme egelaŋ egat zewun, “Nit ŋep mbalup.”
39 Eles disseram: — Podemos. Então Jesus disse:
40 Keaŋgut neŋ sukwakalakŋ penaset ma alomeset tatagalen keyet zetnaŋ neŋ ŋep ku zesap e Kawawaŋaŋ ikŋaŋ mundum ke tatagat am kwi ombemindeye, ekŋen keyaŋ tabep.”
40 Mas eu não tenho o direito de escolher quem vai sentar à minha direita e à minha esquerda. Pois foi Deus quem preparou esses lugares e ele os dará a quem quiser.
41 An zulaŋ Zisasiyet kegok zemalu nembaŋane notnaŋ ekŋenaŋ egegat nâme bekanaŋ beme ŋenzinziŋ miidame
41 Quando os outros dez discípulos ouviram isso, começaram a ficar zangados com Tiago e João.
42 Zisasiyaŋ ilinsakwep indazem tetime kot ondek tapme pigok diindoye, “Msat sambe ekŋengalen amobotnaŋ temaŋ ekŋenaŋ mulup aŋine mka kataŋ indem mepme mamti ekŋenaŋ am notnaŋ indadamuŋ mme maip in keyet yaŋaŋ ŋep nâip.
42 Então Jesus chamou todos para perto de si e disse:
43 Set kaboŋ kapiyaŋ inmagen ku sokbewe. Inmagengatnaŋ an ŋenaŋ amobotnaŋ besât mbe beme egaŋ am tototnaŋ notnaŋ ekŋengat sisiliŋ mulup mimi an bewe.
43 Mas entre vocês não pode ser assim. Pelo contrário, quem quiser ser importante, que sirva os outros,
44 Ma inmagengatnan an ŋenaŋ ŋeŋaŋ mamayelen nâmti notnane ekŋengat kandaŋinan mamti am sisiliŋ mulup etaŋ tosaŋinpiŋ mamip keyet kataŋ miindawep.
44 e quem quiser ser o primeiro, que seja o escravo de todos.
45 Neŋ Angat Nemuŋaŋ amnaŋ neŋ napmukulem mneme mamayet nâmti ku koban. Neŋ nen am notnaŋ indamukulem mimindemti neŋ nanaŋgat mamann ke ketalasimti am yomengatnaŋ kwitim indatimti mama kanzizit indandayet nâmti toban.”
45 Porque até o
46 Âpme Zisasmak nembaŋane ekŋenaŋ Zeliko mka sebempemti mepme am sambeyaŋ baminan indamâti mebien. Âpme Timeasiyet nemuŋaŋ Batimeas ek zikatnaŋ beŋaŋaŋ set ganzenan ke mepeme totati mânep milawatgat am mawekum indamtan.
46 Jesus e os discípulos chegaram à cidade de Jericó. Quando ele estava saindo da cidade, com os discípulos e uma grande multidão, encontrou um cego chamado Bartimeu, filho de Timeu. O cego estava sentado na beira do caminho, pedindo esmola.
47 Yaŋ am notnaŋaŋ “Zisas Nasalet mkaengatnaŋaŋ takozin,” zeme nâmti ŋagak palen zemsu zemsu mti zeye, “Zisas, geŋ Dewitgat sokŋaŋaŋ nâgât kembeŋ mi!”
47 Quando ouviu alguém dizer que era Jesus de Nazaré que estava passando, o cego começou a gritar: — Jesus,
48 Egaŋ kegok ŋagak mtasume am notnaŋ ekŋenaŋ, “Buzak tat,” zemti zemkulumpewienaŋgut egaŋ ewe ŋagak temaŋ msumti zeye, “Zisas, geŋ Dewitgat sokŋaŋaŋ nâgât kembeŋ mi!”
48 Muitas pessoas o repreenderam e mandaram que ele calasse a boca, mas ele gritava ainda mais: — Filho de Davi, tenha pena de mim!
49 An zikat beŋ keyaŋ kwizet takume Zisasiyaŋ nâmti set tuŋgupman ke metati zeye, “An ke zeme neŋmagen pien wakolit!”
49 Então Jesus parou e disse: Eles chamaram e lhe disseram: — Coragem! Levante-se porque ele está chamando você!
50 Zeme egaŋ zet ke nâmti tâgâ melakanduŋaŋ sakwep gaipeme toweme belaŋ bemti Zisasmagen mesât pumpem pumpem mege.
50 Então Bartimeu jogou a sua capa para um lado, levantou-se depressa e foi até o lugar onde Jesus estava.
51 Mepme Zisasiyaŋ yaŋkwesiye, “Neŋ geŋ kwileki penaŋ mgaŋgayelen nâmti tazenik?”
51 — O que é que você quer que eu faça? — perguntou Jesus. — Mestre, eu quero ver de novo! — respondeu ele.
52 Zeme Zisasiyaŋ pigok dunduye, “Nâmkiŋpependaŋgat penaŋaŋ zikadi alik beme ekti mesenik.” Zeme keyegak zikatnaŋ alik beme ekmâtâti Zisas mâti mege.
52 — Vá; você está curado porque teve fé! — afirmou Jesus. No mesmo instante, Bartimeu começou a ver de novo e foi seguindo Jesus pelo caminho.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.