Marcos 10
Kawawaŋgalen Tâtâ Alakŋaŋ (NAF) vs ARIB
1 Âpme Zisasiyaŋ mka ke naman katipemti Zudia msaleset meti Zodan tu nembet daen mepme am sambeyaŋ ewe koondakme manzemzikat indamtan, kegogagapm Kawawaŋgalen Zet Zapat Dolakŋaŋ Penaŋ diindom zikat indamiŋge.
1 Levantando-se Jesus, partiu dali para os termos da Judéia, e para além do Jordão; e do novo as multidões se reuniram em torno dele; e tornou a ensiná-las, como tinha por costume.
2 Tadiindome Palisi an notnaŋaŋ koti, “Zisas tetipemann egaŋ zet ŋen zemyuŋgume ekti wati zelen mepesenup,” zemti kapigok yaŋkwesiwien, “An ŋenaŋ imbiŋaŋ asekpepeyelen Mosesiyelen zii zelen set ŋen tazin ma yek?”
2 Então se aproximaram dele alguns fariseus e, para o experimentarem, lhe perguntaram: É lícito ao homem repudiar sua mulher?
3 Zeme Zisasiyaŋ naman dopmaŋ yaŋkwesisiyegak kapigok indayaŋkwesiye, “Mosesiyaŋ awembiŋ kalalaŋgat zigok zeye?”
3 Ele, porém, respondeu-lhes: Que vos ordenou Moisés?
4 Indayaŋkwesime ekŋenaŋ zewien, “An ŋenaŋ imbiŋaŋ asekpemti zemâtâtât papia kumsame mebegat Mosesiyaŋ ŋep mimiyelen zeye.”
4 Replicaram eles: Moisés permitiu escrever carta de divórcio, e repudiar a mulher.
5 Kegok zeme Zisasiyaŋ dopmaŋ pigok gilik zem indaye, “In keŋ katik mbiengapmti Mosesiyaŋ nâmindamti zii zet ke kumindaye wa ke Kawawaŋgalen ŋoktik penaŋ yek.
5 Disse-lhes Jesus: Pela dureza dos vossos corações ele vos deixou escrito esse mandamento.
6 Kawawaŋaŋ yaŋbemti kwitnaŋ kwitnaŋ sambe mge kan keyet egaŋ an ma imbi betnaŋaŋ penaŋ miideye.
6 Mas desde o princípio da criação, Deus os fez homem e mulher.
7 — ausente —
7 Por isso deixará o homem a seu pai e a sua mãe, {e unir-se-á à sua mulher,}
8 — ausente —
8 e serão os dois uma só carne; assim já não são mais dois, mas uma só carne.
9 Kawawaŋaŋ animbi kapi tusum idendeŋaŋgapmti ilit ma am ŋenaŋ kileŋ ku kalaŋidewe.’” (Sokbembe 2:24)
9 Porquanto o que Deus ajuntou, não o separe o homem.
10 Mkaen motati nembaŋane ekŋenaŋ zet keyet yaŋaŋ nânâyet yaŋkwesiwien.
10 Em casa os discípulos interrogaram-no de novo sobre isso.
11 Yaŋkwesime egaŋ yaŋaŋ pigok diindoye, “An ŋenaŋ imbiŋaŋ asekpemti an ŋengat imbiŋaŋ menzem wabe beme yom mbe.
11 Ao que lhes respondeu: Qualquer que repudiar sua mulher e casar com outra comete adultério contra ela;
12 Ma imbi ŋenaŋ apmaŋ asekpemti imbi ŋengat apmaŋ menzemwabe beme egaŋ awembiŋ mama ke kalaŋti yom tiwe.”
12 e se ela repudiar seu marido e casar com outro, comete adultério.
13 Âpme am ekŋenaŋ nembaŋine Zisasiyaŋ indati mebegat indatim kopme Zisasiyet nembaŋane ekŋenaŋ nemba isikŋaŋ ekŋengat nâme tototnaŋ beme Zisasiyaŋ ku indati mebegat zemkulumindewien.
13 Então lhe traziam algumas crianças para que as tocasse; mas os discípulos o repreenderam.
14 Kegok tapmme Zisasiyaŋ indikti nâme ŋep ku beme zeye, “Kululuŋen gwaen mama katikŋanen amnaŋ nemba ekŋen keboŋ bemti mebegat zenzeŋaŋgapmti nemba zemkulumindendepiŋ katiindeme neŋmagen kolit.
14 Jesus, porém, vendo isto, indignou-se e disse-lhes: Deixai vir a mim as crianças, e não as impeçais, porque de tais é o reino de Deus.
15 Neŋ penaŋ zema nâit, an ŋenaŋ nemba isisikŋaŋ ekŋenok bemti zet nâme penaŋ penaŋ etaŋ beme yaŋkwesim giŋgiŋ ku mamip. Keyet katnan yaŋkwesi yaŋkwesi mimipiŋ. Belak etaŋ nâmkiŋpewe beme ekŋen Kawawaŋgalen zemâtâtâtgat katnanen mama keyet keŋan meti masâip.”
15 Em verdade vos digo que qualquer que não receber o reino de Deus como criança, de maneira nenhuma entrará nele.
16 Kogok diindomti nemba kwep kwep ekmagen kopme indambetati popop kumindemambe betnaŋ ŋokŋinan bemti Kawawaŋaŋ indamukulem mimindendeyet zemgwatnaŋ mge.
16 E, tomando-as nos seus braços, as abençoou, pondo as mãos sobre elas.
17 Âpme Zisasiyaŋ mka ke katipemti tapmepme an mânep milawatnaŋ temaŋ keyaŋ ekti windembem kot Zisasiyet nâme mobotnaŋ beme pedondom samti yaŋkwesiye, “An zikat indanda dolakŋaŋ, neŋ zigok penaŋ mti mama kanzizit ke tiwap?”
17 Ora, ao sair para se pôr a caminho, correu para ele um homem, o qual se ajoelhou diante dele e lhe perguntou: Bom Mestre, que hei de fazer para herdar a vida eterna?
18 Yaŋkwesime Zisasiyaŋ dopmaŋ pigok gilik zem dunduye, “Geŋ nâgât ‘An zikat indanda dolakŋaŋ,’ zenik. Zet keyet yaŋaŋ ŋep nâmdelaŋ zemti zenik? Kawawaŋ kwewaŋ dolakŋaŋ.
18 Respondeu-lhe Jesus: Por que me chamas bom? ninguém é bom, senão um que é Deus.
19 Geŋ Mosesiyelen zii zet kapigok tazin ke nânik, ‘Kasa ku kuwanik, imbimak sek kileŋ ku mambanik ma kambu ku tiwanik, zet dâsuki ku zewanik ma amgalen milawat notnaŋ kileŋ ku omenzaŋ tiwanik, ma geŋ mambipdineyet kandaŋidan meti zet nânâŋ mambanik.’”
19 Sabes os mandamentos: Não matarás; não adulterarás; não furtarás; não dirás falso testemunho; a ninguém defraudarás; honra a teu pai e a tua mãe.
20 Zeme an keyaŋ zeye, “An zikat indanda, kwitnaŋ kwitnaŋ zenik ke nemba isikŋanenak baenen yaŋbemti maŋgawepumkwalap.”
20 Ele, porém, lhe replicou: Mestre, tudo isso tenho guardado desde a minha juventude.
21 Zeme Zisasiyaŋ ekti nâmtikŋaŋ mpemti zeye, “Geŋ kwileki ŋen ewe mimiyelen tagain. Geŋ gilik zem mkandan meti milawadi sambe tazin ke kalaŋ kumti am bekopsat indamâpmane delaŋ zeme kopmane neŋmak meselup. Âpme keyet dopmaŋ maneti kululuŋen gwaen tiwanik.”
21 E Jesus, olhando para ele, o amou e lhe disse: Uma coisa te falta; vai vende tudo quanto tens e dá-o aos pobres, e terás um tesouro no céu; e vem, segue-me.
22 Zisasiyaŋ kok zeme egaŋ mânep milawatnaŋ temaŋgapm nâpeme mekwapme belak zetnepiŋ kusum tati kembeŋ palen mege.
22 Mas ele, pesaroso desta palavra, retirou-se triste, porque possuía muitos bens.
23 Mepme Zisasiyaŋ nembaŋane guluk gilik zem meindik koindik mti zeye. “Am mânep milawalin temaŋ ekŋenaŋ Kawawaŋgalen zemâtâtâtgat katnanen mama keŋan mebegalen e kwindendeŋaŋ temaŋ penaŋ.”
23 Então Jesus, olhando em redor, disse aos seus discípulos: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
24 Zeme nemba ekŋenaŋ zet ke nâmti nâmtemtem penaŋ mme Zisasiyaŋ ewe pigok diindoye, “Nembanne kululuŋen gwaen mama katikŋanen mebegalen set ke nukŋaŋ penaŋ.
24 E os discípulos se maravilharam destas suas palavras; mas Jesus, tornando a falar, disse-lhes: Filhos, quão difícil é {para os que confiam nas riquezas} entrar no reino de Deus!
25 Bo temaŋaŋ buŋi aimboŋaŋ isikŋanen ŋep ku modak. Yek penaŋ. Sepem kegogak am mânep milawalinmagaŋ Kawawaŋgalen zemâtâtâtgat katnan maip ekŋenmak tususuyelen nâmnukŋaŋ penaŋ mamip.”
25 É mais fácil um camelo passar pelo fundo de uma agulha, do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Kegok zeme ekŋenaŋ nâmtemtem temaŋ mti zewien, “Kok zenik beme kwiyaŋ mama kanzizit ŋep tiwe?”
26 Com isso eles ficaram sobremaneira maravilhados, dizendo entre si: Quem pode, então, ser salvo?
27 Zeme Zisasiyaŋ indikmototi zeye, “Mânep milawalaŋ set bekekme am Kawawaŋgalen zemâtâtâtgat katnan maip ke ku tusuwep yaŋgut Kawawaŋaŋ am ekŋen keyet keŋin mim eleŋ belaŋ beme mama kanzizit ke ŋep tiwep.”
27 Jesus, fixando os olhos neles, respondeu: Para os homens é impossível, mas não para Deus; porque para Deus tudo é possível.
28 Zeme Pitayaŋ zet ke nâmti Zisasiyet pigok dunduye, “Nânik, nin kwitnaŋ kwitnaŋ sambe bamkumpemann delaŋ zeme geŋmagen kobenn.”
28 Pedro começou a dizer-lhe: Eis que nós deixamos tudo e te seguimos.
29 Zeme Zisasiyaŋ dopmaŋ pigok gilik zem saye, “Neŋ penaŋ sukwep zema nâmbak, am ŋenaŋ nâgât ma Zet Zapat Dolakŋaŋgapmti mkaŋaŋ ma dapmeniŋaŋ ma ipmamnotnane ma mambipmane ma nemunnambaŋane ma msatnaŋ mee pi katipe mâbe beme
29 Respondeu Jesus: Em verdade vos digo que ninguém há, que tenha deixado casa, ou irmãos, ou irmãs, ou mãe, ou pai, ou filhos, ou campos, por amor de mim e do evangelho,
30 Kawawaŋaŋ egat tosaŋaŋ 100 ewe tusum sawe. Pien msalen msat, mka ma dapmeniŋaŋ ma ipmaŋ ma mamaŋ bipmaŋ ma nemunambaŋaŋ ma mâmulupmaŋ mee pi omba samâbe. Âpme msalen kapi nâgât zet zapatn mti mame amnaŋ keyet pepetnaŋ mti sisipeŋpeŋ mpeme ola olat palen mambe keyet penaŋaŋ mama kanzizit titiyet kanaŋ daŋgoween kan keyet egaŋ mama kanzizit keyet toŋaŋ bemtabe.
30 que não receba cem vezes tanto, já neste tempo, em casas, e irmãos, e irmãs, e mães, e filhos, e campos, com perseguições; e no mundo vindouro a vida eterna.
31 Apme an ŋenaŋ ikŋaŋgat sekŋaŋ alak pigogat mmoti, ‘Neŋ ŋep talap,’ tazein beme egaŋ bamgat tototnaŋ bewe. Ma ŋenaŋ alak tototnaŋ tapmain beme egaŋ bamgat mobotnaŋ bewe.”
31 Mas muitos que são primeiros serão últimos; e muitos que são últimos serão primeiros.
32 Zisasiyaŋ ŋeŋaŋ bemindame meti met set tuŋgupman tati Zisasiyaŋ Zelusalem mkaen mopme kwitnaŋ kwitnaŋ msawep keyet zet zapatnaŋ nembaŋane ma am notnaŋ zet zapat mimindame ekŋenaŋ nâmtemtem mti kiŋgagat palen Zisas mâti Zelusalem mkaen mosâgât mobien.
32 Ora, estavam a caminho, subindo para Jerusalém; e Jesus ia adiante deles, e eles se maravilhavam e o seguiam atemorizados. De novo tomou consigo os doze e começou a contar-lhes as coisas que lhe haviam de sobrevir,
33 — ausente —
33 dizendo: Eis que subimos a Jerusalém, e o Filho do homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas; e eles o condenarão à morte, e o entregarão aos gentios;
34 — ausente —
34 e hão de escarnecê-lo e cuspir nele, e açoitá-lo, e matá-lo; e depois de três dias ressurgirá.
35 Âpme Zebedi nemulatnenet Zemsmak Zân egelaŋ Zisasmagen meti zewun, “An zikat indanda, nit geŋ kwileki ŋen minndandayet nâmti gayaŋkwesisâpmilup.”
35 Nisso aproximaram-se dele Tiago e João, filhos de Zebedeu, dizendo-lhe: Mestre, queremos que nos faças o que te pedirmos.
36 Zemalu Zisasiyaŋ idayaŋkwesiye, “An zut, neŋ pe kwileki miidandayet nâmti kotazelup?”
36 Ele, pois, lhes perguntou: Que quereis que eu vos faça?
37 Idayaŋkwesime egelaŋ dopmaŋ kapigok zewun, “Geŋ bam Amobotnaŋ mundumdanen tabanigen nit nâmndemane ŋenaŋ gâgât sukwakalakdi penaset ma ŋenaŋ alomeset tabalup.”
37 Responderam-lhe: Concede-nos que na tua glória nos sentemos, um à tua direita, e outro à tua esquerda.
38 Zemalu Zisasiyaŋ pigok diidoye, “It zet keyet yaŋaŋ kandati kegok yaŋkwesilup. Neŋ amnaŋ sindem nawep ke okowen tu akŋaŋmak nemboŋ bemname nimbap. Ke it ŋep nimbalup? Ma sindem tiwawen amnaŋ tu zulutnewepnok ke it kegogak ŋep zulubalup?”
38 Mas Jesus lhes disse: Não sabeis o que pedis; podeis beber o cálice que eu bebo, e ser batizados no batismo em que eu sou batizado?
39 Âpme egelaŋ egat zewun, “Nit ŋep mbalup.”
39 E lhe responderam: Podemos. Mas Jesus lhes disse: O cálice que eu bebo, haveis de bebê-lo, e no batismo em que eu sou batizado, haveis de ser batizados;
40 Keaŋgut neŋ sukwakalakŋ penaset ma alomeset tatagalen keyet zetnaŋ neŋ ŋep ku zesap e Kawawaŋaŋ ikŋaŋ mundum ke tatagat am kwi ombemindeye, ekŋen keyaŋ tabep.”
40 mas o sentar-se à minha direita, ou à minha esquerda, não me pertence concedê-lo; mas isso é para aqueles a quem está reservado.
41 An zulaŋ Zisasiyet kegok zemalu nembaŋane notnaŋ ekŋenaŋ egegat nâme bekanaŋ beme ŋenzinziŋ miidame
41 E ouvindo isso os dez, começaram a indignar-se contra Tiago e João.
42 Zisasiyaŋ ilinsakwep indazem tetime kot ondek tapme pigok diindoye, “Msat sambe ekŋengalen amobotnaŋ temaŋ ekŋenaŋ mulup aŋine mka kataŋ indem mepme mamti ekŋenaŋ am notnaŋ indadamuŋ mme maip in keyet yaŋaŋ ŋep nâip.
42 Então Jesus chamou-os para junto de si e lhes disse: Sabeis que os que são reconhecidos como governadores dos gentios, deles se assenhoreiam, e que sobre eles os seus grandes exercem autoridade.
43 Set kaboŋ kapiyaŋ inmagen ku sokbewe. Inmagengatnaŋ an ŋenaŋ amobotnaŋ besât mbe beme egaŋ am tototnaŋ notnaŋ ekŋengat sisiliŋ mulup mimi an bewe.
43 Mas entre vós não será assim; antes, qualquer que entre vós quiser tornar-se grande, será esse o que vos sirva;
44 Ma inmagengatnan an ŋenaŋ ŋeŋaŋ mamayelen nâmti notnane ekŋengat kandaŋinan mamti am sisiliŋ mulup etaŋ tosaŋinpiŋ mamip keyet kataŋ miindawep.
44 e qualquer que entre vós quiser ser o primeiro, será servo de todos.
45 Neŋ Angat Nemuŋaŋ amnaŋ neŋ napmukulem mneme mamayet nâmti ku koban. Neŋ nen am notnaŋ indamukulem mimindemti neŋ nanaŋgat mamann ke ketalasimti am yomengatnaŋ kwitim indatimti mama kanzizit indandayet nâmti toban.”
45 Pois também o Filho do homem não veio para ser servido, mas para servir, e para dar a sua vida em resgate de muitos.
46 Âpme Zisasmak nembaŋane ekŋenaŋ Zeliko mka sebempemti mepme am sambeyaŋ baminan indamâti mebien. Âpme Timeasiyet nemuŋaŋ Batimeas ek zikatnaŋ beŋaŋaŋ set ganzenan ke mepeme totati mânep milawatgat am mawekum indamtan.
46 Depois chegaram a Jericó. E, ao sair ele de Jericó com seus discípulos e uma grande multidão, estava sentado junto do caminho um mendigo cego, Bartimeu filho de Timeu.
47 Yaŋ am notnaŋaŋ “Zisas Nasalet mkaengatnaŋaŋ takozin,” zeme nâmti ŋagak palen zemsu zemsu mti zeye, “Zisas, geŋ Dewitgat sokŋaŋaŋ nâgât kembeŋ mi!”
47 Este, quando ouviu que era Jesus, o nazareno, começou a clamar, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem compaixão de mim!
48 Egaŋ kegok ŋagak mtasume am notnaŋ ekŋenaŋ, “Buzak tat,” zemti zemkulumpewienaŋgut egaŋ ewe ŋagak temaŋ msumti zeye, “Zisas, geŋ Dewitgat sokŋaŋaŋ nâgât kembeŋ mi!”
48 E muitos o repreendiam, para que se calasse; mas ele clamava ainda mais: Filho de Davi, tem compaixão de mim.
49 An zikat beŋ keyaŋ kwizet takume Zisasiyaŋ nâmti set tuŋgupman ke metati zeye, “An ke zeme neŋmagen pien wakolit!”
49 Parou, pois, Jesus e disse: Chamai-o. E chamaram o cego, dizendo-lhe: Tem bom ânimo; levanta-te, ele te chama.
50 Zeme egaŋ zet ke nâmti tâgâ melakanduŋaŋ sakwep gaipeme toweme belaŋ bemti Zisasmagen mesât pumpem pumpem mege.
50 Nisto, lançando de si a sua capa, de um salto se levantou e foi ter com Jesus.
51 Mepme Zisasiyaŋ yaŋkwesiye, “Neŋ geŋ kwileki penaŋ mgaŋgayelen nâmti tazenik?”
51 Perguntou-lhe o cego: Que queres que te faça? Respondeu-lhe o cego: Mestre, que eu veja.
52 Zeme Zisasiyaŋ pigok dunduye, “Nâmkiŋpependaŋgat penaŋaŋ zikadi alik beme ekti mesenik.” Zeme keyegak zikatnaŋ alik beme ekmâtâti Zisas mâti mege.
52 Disse-lhe Jesus: Vai, a tua fé te salvou. E imediatamente recuperou a vista, e foi seguindo pelo caminho.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.