Lucas 7

Kawawaŋgalen Tâtâ Alakŋaŋ (NAF) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Âpme Zisasiyaŋ zet zapat ke am diindome delaŋ zeme Kapaneam mka teman koge.
1 Tendo Jesus concluído todas as suas palavras dirigidas ao povo, entrou em Cafarnaum.
2 Ke koti tapme Loma mka temaŋgalen kasa kuku an ŋeŋaŋ bembeŋinaŋgalen mulup nembaŋaŋ nâmtikŋaŋ penaŋ mamtan keyaŋ zawat nukŋaŋ mti gakikiyelen bududuk tage.
2 E o servo de um centurião, a quem este muito estimava, estava doente, quase à morte.
3 Kegok sokbeme kasa kuku an ŋeŋaŋ keyaŋ Zisasiyet zet zapat nâmti egaŋ Zuda sesewat mka temaŋgalen an damuŋ indeme Zisasiyet zenânâyelen mebien egaŋ ŋep koti mulup nemba weyaŋpepeyelen zeye.
3 Quando o centurião ouviu falar a respeito de Jesus, enviou-lhe alguns anciãos dos judeus, pedindo-lhe que viesse curar o seu servo.
4 Kegok zemindeme ekŋenaŋ Zisasmagen koti egat zebabak zet giŋgiŋ mti zewien, “An ke gâlen mulup mamingat mukulem mpesenik.
4 Estes, aproximando-se de Jesus, lhe pediram com insistência: — Ele merece a sua ajuda,
5 Egaŋ ningalen aminne gogot penaŋ mamimindein ma egaŋ ikŋaŋ mânep beme ningalen sesewat mka walatndewien.”
5 porque é amigo do nosso povo, e ele mesmo construiu a nossa sinagoga.
6 Kegok dundume nâmti ekŋenmak meti mkaŋanen sokŋan kwapme kasa kuku an ŋeŋaŋ egaŋ an notnaŋne zet kapigok zemti zemindeme Zisasmagen meti zewien, “Amobotnaŋ, an ŋeŋaŋnnaŋ zet kapigok zep, ‘Geŋ kapi tati nâlen mkaen set kokogalen mulup ewe ku msenik.’ Neŋ an gâgât kandaŋdan talap geŋ nâlen mkaen ŋep ku kokogalen.
6 Então Jesus foi com eles. Quando Jesus já estava perto da casa, o centurião enviou-lhe alguns amigos, dizendo: — Senhor, não se incomode, porque não sou digno de recebê-lo em minha casa.
7 Ma kegogak neŋ nâyawen gâgât zikadan neŋ ŋep ku kokogalen geŋ amobotnaŋ penaŋ keyepmti geŋ belak zet etaŋ zemane nâlen mulup an alik besem.
7 Por isso, não me julguei digno de ir falar pessoalmente com o senhor; porém diga uma palavra, e o meu servo será curado.
8 Neŋ kegogak kasa kuku an ŋeŋaŋ notnaŋgalen kandaŋan tati mulupm mamiyap ma kegogak neŋ kasa kuku annemak ekŋenaŋ nâgât kandaŋnan matalip. Neŋ ann ŋengat, ‘Met,’ zema mamezin ma ŋengat, ‘Kot,’ zema makozin ma mulup nemban ŋen egat, ‘Mulup mi,’ zema zetn gawepumti mamm. Keyepm neŋ nâyawen geŋ kapi tati zedi etaŋ zemane nâlen mulup annaŋ alik besem.”
8 Porque também eu sou homem sujeito à autoridade, tenho soldados às minhas ordens e digo a este: “Vá”, e ele vai; e a outro: “Venha”, e ele vem; e ao meu servo: “Faça isto”, e ele o faz.
9 Kegok zeme Zisasiyaŋ zet ke nâme nâmtemtemŋaŋmak beme gilik zem am notnaŋ baman kobien ekŋen indikti diindoye, “Neŋ zema nâit, neŋ Islael aminne inmagengatnaŋ nâmkiŋpepe temaŋ keboŋ ŋen ku aikban!”
9 Ao ouvir estas palavras, Jesus ficou admirado com aquele homem e, voltando-se para o povo que o acompanhava, disse:
10 Kegok zeme amŋane ekŋenaŋ gilik zemti mkaen moti ekme mulup nembayaŋ alik bem totage.
10 E, quando os que tinham sido enviados voltaram para casa, encontraram o servo curado.
11 Âpme kasup ŋen Zisasiyaŋ mka temaŋ ŋen kwitnaŋ Nain ke mepme nembaŋane ma am sambe ekmak mebien.
11 Pouco depois, Jesus foi para uma cidade chamada Naim, e os seus discípulos e numerosa multidão iam com ele.
12 Ke meti egaŋ mka temaŋgalen setokwakwalen kwapme am notnaŋ an gakikiŋaŋ lueen pumti setokwakwalengatnaŋ kwati sumen mesâgât mebien. An gakikiŋaŋ ke imbi kwambet ŋengat nemuŋaŋ kwep etaŋ keyaŋ gakime am sambe mka temaŋ keyetnaŋ ekmak mebien.
12 Ao aproximar-se do portão da cidade, eis que saía o enterro do filho único de uma viúva; e grande multidão da cidade ia com ela.
13 Ke takopme Amobotnaŋ egaŋ egeen keŋaŋaŋ imbi kwambet keyet kembeŋ penaŋ mti kapigok dunduye, “We, imbi, geŋ susupiŋ.”
13 Ao vê-la, o Senhor se compadeceu dela e lhe disse:
14 Kegok zemti met an gakikiŋaŋgalen lue atame an tapummepmambien ekŋenaŋ kot teŋ pemti msalen an gakikiŋaŋ tobewien. Tobeme Zisasiyaŋ kapigok zeye, “An zomolim, geŋ wat!”
14 Chegando-se, tocou no caixão e os que o estavam carregando pararam. Então Jesus disse:
15 Kegok zeme gakikiŋaŋaŋ wati yaŋbemti zet zeme Zisasiyaŋ betnanen betnamti mamaŋ saye.
15 O que estava morto sentou-se e passou a falar; e Jesus o restituiu à sua mãe.
16 Kegok sokbeme am ekŋenaŋ ke ek kiŋgati Kawawaŋgat zemsesewatpemti kapigok zewien, “Golaŋ zenze an temaŋ tuŋgupmnan kapi sokbein ma Kawawaŋ ek amŋane indamukulem mimindein!”
16 Todos ficaram possuídos de temor e glorificavam a Deus, dizendo: — Grande profeta se levantou entre nós. Deus visitou o seu povo.
17 Kegok sokbeme keyet zapatnaŋaŋ Zudia msalen palakŋaŋ beye ma msat notnaŋaŋ kegogak nâme delaŋ zemâge.
17 Esta notícia a respeito de Jesus se espalhou por toda a Judeia e por toda aquela região.
18 Âpme Zân mka katikŋan tapme nembaŋaneyaŋ ekmagen koti Zisasiyaŋ kwitnaŋ kwitnaŋ mge keyet zapatnaŋ msawien.
18 Todas estas coisas foram relatadas a João pelos seus discípulos. E João, chamando dois deles,
19 Ma egaŋ nembaŋane zut Zisasmagen mebegalen zemideye. Kegok zemti diidome, “Amobotnaŋmagen egat zenânâyelen meseluwen kapigok yaŋkwesiselup, ‘An kokogalen Zânaŋ zeyeen ke geŋ kapi ma ŋen?’ Meti kegok yaŋkwesiselup.”
19 enviou-os ao Senhor para perguntar: — Você é aquele que estava para vir ou devemos esperar outro?
20 Kegok zemideme egelaŋ Zisasmagen kobunen kapigok yaŋkwesiwun, “Zân tu zulutindende an egaŋ gâgât gayaŋkwesi nânâyelen ndeme kolup, ‘An kokogalen egaŋ zeyeen geŋ kapi ma ŋen?’”
20 Quando os homens chegaram a Jesus, disseram: — João Batista nos enviou para perguntar: O senhor é aquele que estava para vir ou devemos esperar outro?
21 Yaŋkwesimalu yegak Zisasiyaŋ kan keyegak am zawat sepem igak igak weyaŋindeye ma we bekanaŋ mâtindeye ma zikalin beŋan zikalin mme ekbien.
21 Naquela mesma hora, Jesus curou muitas pessoas de doenças, de sofrimentos e de espíritos malignos; e deu vista a muitos cegos.
22 Kegok tapmme an egelaŋ koti yaŋkwesimalut kapigok diidoye, “It kwitnaŋ kwitnaŋ eknâmâtâlut keyet met Zângat zezapat msamti kapigok dunduselup: ‘Zikalin beŋaŋaŋ zikat taegip, selin wesiŋ ma selin tapmaip ma am liŋgit satnaŋmak mma liŋgilin takŋelun ma wakŋin kekekŋaŋ mma zet tatnâip ma gakikiŋaŋ mma wati tapmaip ma an tototnaŋmagen zet zapatn dolakŋaŋ ekŋenmagen timepme tatnâip.
22 Então Jesus lhes respondeu:
23 Ma am ŋenaŋ nâgât keŋ zut ku min beme egaŋ oloŋen palen tazin.’ Kegok met Zân dunduselup!”
23 E bem-aventurado é aquele que não achar em mim motivo de tropeço.
24 Kegok zemideme Zângalen nemba egelaŋ gilik zemti Zânmagen mepmalut Zisas egaŋ am sambe tabien ekŋen Zângat kapigok diindoye, “In eweŋan Zânmagen betut sinaŋnok tâgâyaŋ kumbume mebe kokot tapme msat tuŋgupman eksât mebien? Yek. Zân ek windeŋepiŋ keboŋ yek.
24 Quando os mensageiros de João se retiraram, Jesus começou a dizer ao povo a respeito de João:
25 Ma in msat tuŋgupman an ŋen kâlâpmaŋ dolakŋaŋ tosaŋaŋ temaŋ ke eksâgât mebien? Yek penaŋ. Nâip, an kâlâwin dolakŋaŋ ekŋenaŋ amobotnaŋnok mka pembenaŋ etaŋ keyet keŋan matalip.
25 O que vocês foram ver? Um homem vestido de roupas finas? Os que se vestem bem e vivem no luxo moram nos palácios reais.
26 In zeme nâmbi, in kwileki eegalen otnâmti mebien? In golaŋ zenze an eegalen mebien? Ke penaŋ, ek golaŋ zenze an sambe mambien sebemindein enenogat ek nâlen set weyeyaŋ.
26 Sim, o que foram ver? Um profeta? Sim, eu lhes digo, e muito mais do que um profeta.
27 Kawawaŋgalen zet zapat itnaŋanen Zângat kapigok zemkawaŋ bembeŋaŋ,
27 Este é aquele de quem está escrito: “Eis que envio adiante de você o meu mensageiro, o qual preparará o caminho diante de você.”
28 Neŋ ingat zet penaŋ kapi zesowap, Zân tu zulutindende an egaŋ am sambe msat kataŋ sokbemkwabienen sebemindemti mobotnaŋ penaŋ bein. Yaŋgut am in neŋ napmâti tapmaip in Kawawaŋgalen zemâtâtâtgat katnaŋ ke in weyaŋ eknâmâtâti nâmkiŋpeip keyepm Zân sebem pemti nâmâtâlip.”
28 — E eu lhes digo: entre os nascidos de mulher, ninguém é maior do que João; mas o menor no Reino de Deus é maior do que ele.
29 Âpme am sambe ma takis mânep titi an ekŋenaŋ Zângat zetnaŋ nâwienen ekŋenaŋ Kawawaŋgalen mama mimi teŋ mâpme egaŋ tu zulutindeye.
29 Todo o povo que o ouviu e até os publicanos reconheceram a justiça de Deus, tendo sido batizados com o batismo de João;
30 Yaŋgut Palisi an ma zii zet zikat indanda an ekŋenaŋ Kawawaŋgalen ŋoktik ku mâti wisat mpewien ma ekŋenaŋ Zânmagen tu ku zulubien.
30 mas os fariseus e os intérpretes da Lei rejeitaram, quanto a si mesmos, o plano de Deus, não tendo sido batizados por ele.
31 Âpme Zisasiyaŋ pigok zeye, “Neŋ kwilekiŋen am alak talip kapiyelen mama mimiŋin keboŋmak bemzewi? Ekŋen pe ziboŋ?
31 E Jesus continuou:
32 Ekŋen imbi nemba egaŋ silik kume notnaneyaŋ dopmaŋ ku maŋgilik zem kuip. Ma silik kum tasume ku masumpeip. Ekŋen keboŋ.
32 São semelhantes a meninos que, sentados na praça, gritam uns para os outros:
33 Ma Zânaŋ tu meu ninipiŋ mamayelen set mâpme am sambeyaŋ Zângat kapigok zewien, ‘Ek we bekanaŋmak main!’
33 — Pois veio João Batista, não comendo pão nem bebendo vinho, e vocês dizem: “Ele tem demônio!”
34 Ma Angat Nemuŋaŋ neŋ koti tu meu ninipiŋ mamayelen set ku mâpma in nikti nâgât zet kuku mamip ke kapigok, ‘An kapi tu meu temaŋ ma wain tu manin ma mânep takis titi an ma am yomtoŋ ekŋengat nolin!’ Kegok manzeip.
34 Veio o Filho do Homem, comendo e bebendo, e vocês dizem: “Eis aí um glutão e bebedor de vinho, amigo de publicanos e pecadores!”
35 In nânâŋinmak benak beme nigalen yaŋnit meu ninindaset ma mama mimindaset ekmâtâbiek.”
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Âpme Palisi ŋen kwitnaŋ Saimon egaŋ Zisasiyaŋ ekmak meu niniyelen zem mandame mkaŋan moti meu niniyelen munduman totage.
36 Um dos fariseus convidou Jesus para que fosse jantar com ele. Jesus, entrando na casa do fariseu, tomou lugar à mesa.
37 Ke motapme mka temanen keyetnaŋ imbi yomtoŋ ŋenaŋ Zisas Palisiyelen mkaen tu meu niniyelen molep zeme nâmti wet kelakŋaŋ sesikŋaŋ dolakŋaŋ tosaŋaŋ temaŋ seŋgewen gak zem tatatnaŋ ke mti
37 E eis que uma mulher da cidade, pecadora, sabendo que ele estava jantando na casa do fariseu, foi até lá com um frasco feito de alabastro cheio de perfume.
38 mot Zisasiyet bamanen setnanen pedondom tati si sume siapmaŋaŋ toti setnaŋ mme tutulupsek beme ŋoksinaŋaŋ kaput pemti setnaŋ nuknuk mpemti wet kelakŋaŋ sesikŋaŋ dolakŋaŋ setnanen mulapme toge.
38 E, estando por detrás, aos pés de Jesus, chorando, molhava-os com as suas lágrimas e os enxugava com os próprios cabelos. Ela beijava os pés de Jesus e os ungia com o perfume.
39 Imbiyaŋ kegok mme Palisi egaŋ Zisas zem mandame koge egaŋ ke ekti keŋaŋaŋ kapigok otnâye, “Imbi kapi kwitnaŋ kwitnaŋ msain kapi bekanaŋ. An kapi golaŋ zenze an penaŋ benak beme imbi egat setnaŋ taatain keyet yaŋaŋ ŋep ekmâtâdak ma imbi ke imbi yomtoŋ penaŋ ke ŋep nânak!”
39 Ao ver isto, o fariseu que o havia convidado disse consigo mesmo: — Se este fosse profeta, bem saberia quem e que tipo de mulher é esta que está tocando nele, porque é uma pecadora.
40 Kegok otnâme Zisasiyaŋ kapigok dunduye, “Saimon, neŋ zet ŋen zema nâmbak.”
40 Jesus se dirigiu ao fariseu e lhe disse: Ele respondeu: — Diga, Mestre.
41 Zeme Zisasiyaŋ pigok yaŋbemti zeye, “An zut ŋenaŋ mânep an mânepmak egalen ŋenaŋ 5000 kina ma ŋenaŋ 50 kina belak mti bam dopmaŋ mututuyelen nâmti mbun.
41 Jesus continuou:
42 Ya bam koti mânep dopmaŋ sasayelen kanaŋ sokŋan kopme eget mânepmak ku taidaye. Kegogapm mânep toŋaŋaŋ egalen mânep mbun keyet ketalasimidaye. Geŋ nânigen egetmagengatnaŋ kwiyaŋ mânep toŋaŋgat nâmtikŋaŋ mpeye?”
42 E, como eles não tinham com que pagar, o credor perdoou a dívida de ambos. Qual deles, portanto, o amará mais?
43 Kegok yaŋkwesime Saimonaŋ pigok dunduye, “Neŋ nâyawen an mânep temaŋ mge keyaŋ keŋanen nâmtikŋaŋ penaŋ mpeye.”
43 Simão respondeu: — Penso que é aquele a quem mais perdoou. Jesus disse:
44 Kegok zemti imbimagen gilik zemti Saimon kapigok dunduye, “Imbi pedondom tazin kapi ekdik? Neŋ gâlen mkaen kwalaen geŋ nnaŋgalen set moti tu setn zululugalen ŋen ku nanak. Yaŋgut imbi egaŋ siapmaŋaŋ setn mme tutulupsek beme ŋoksinaŋ kaputnep.
44 E, voltando-se para a mulher, Jesus disse a Simão:
45 Geŋ nâgât oloŋen mti nuknuk ku mnanak yaŋ imbi egaŋ neŋ kwatapma keyegak yaŋbemti setn nuknuk mpeme tatnup.
45 Você não me recebeu com um beijo na face; ela, porém, desde que entrei, não deixou de me beijar os pés.
46 Geŋ wet kelakŋaŋmak nâgât ku weyaŋ benak yaŋgut imbi egaŋ wet kelakŋaŋ sesikŋaŋ dolakŋaŋ tosaŋaŋ temaŋ keyaŋ setnnan mulapme tolep.
46 Você não ungiu a minha cabeça com óleo, mas esta, com perfume, ungiu os meus pés.
47 Neŋ diŋgoma nâmbak, egaŋ ke mip ke egaŋ gogot omba mnep keyaŋ mkawaŋ bep ke yomaŋ sambe delaŋ zep. Yaŋgut am ŋenaŋ nâme yomaŋ isikŋaŋ bugan Kawawaŋaŋ yomaŋ ke katikpenak manâin beme ekmagen gogot isikŋaŋ bugan tasain.”
47 Por isso, afirmo a você que os muitos pecados dela foram perdoados, porque ela muito amou; mas aquele a quem pouco se perdoa, pouco ama.
48 Kegok zemti imbiyet kapigok dunduye, “Yomdi katikpeyap.”
48 Então Jesus disse à mulher:
49 Kegok zeme am notnaŋ tu meu ilinsakwep nimti tabien ekŋenaŋ yaŋbemti nânâŋinaŋ kapigok otnâwien, “Ek kapi am yomin ŋep ku katikpepeyelen. Ek dâsuki tazen.”
49 Os que estavam com ele à mesa começaram a dizer entre si: — Quem é este que até perdoa pecados?
50 Ekŋenaŋ kegok otnâme Zisasiyaŋ imbi ke pigok dunduye, “Nâmkiŋpependaŋ gapmukulem mme keŋdi sewakŋaŋ beme met mamambanik.”
50 Mas Jesus disse à mulher:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.