Lucas 6
Kawawaŋgalen Tâtâ Alakŋaŋ (NAF) vs ARIB
1 Âpme Sabat tagoŋgo kan ŋeniyet Zisas ma nembaŋaneyaŋ set wit mulup tuŋgupmaset mebetnaŋ ke moti mebien. Mepmambe nembaŋane ekŋenaŋ meuyet mti wit katnaŋ kwep kwep timti belaŋ enzaŋme wit sekŋaŋ toweme penaŋaŋ nimbien.
1 E sucedeu que, num dia de sábado, passava Jesus pelas searas; e seus discípulos iam colhendo espigas e, debulhando-as com as mãos, as comiam.
2 Ekŋenaŋ kegok tapmepme Palisi an notnaŋ ekŋenaŋ indikti indayaŋkwesiwien, “In kwilekiyet Sabat tagoŋgo kangat mulup ku mimiyelen zenzeŋaŋ ke tapmip?”
2 Alguns dos fariseus, porém, perguntaram; Por que estais fazendo o que não é lícito fazer nos sábados?
3 Kegok indayaŋkwesime Zisasiyaŋ kapigok diindoye, “In Dewit ma anene ekŋenaŋ meuyet mti kwitnaŋ kwitnaŋ mbien keyet zapatnaŋ Kawawaŋgalen Zet Itnaŋan tazinen ke in mamaiŋ nâip.
3 E Jesus, respondendo-lhes, disse: Nem ao menos tendes lido o que fez Davi quando teve fome, ele e seus companheiros?
4 Ke kapigok, Dewit egaŋ Kawawaŋgalen sesewat mka temanen moti nupmamaŋ Kawawaŋgat wisikŋ bembeŋaŋ ke sâpe sâpe bumbu an egaŋ msame ikŋaŋ ma nembaŋane nupmamaŋ ke nimbien. Ke zii zelen tazinen sâpe sâpe bumbu an ekŋenaŋ etaŋ niniyelen zenzeŋaŋ. Am notnaŋaŋ ke ku niniyelen zii zelen zemâtâtpepeŋaŋ. Dewit egaŋ zii zet aŋgosoye keyaŋgut egaŋ mge keyet bekanaŋ ku manzeip.”
4 Como entrou na casa de Deus, tomou os pães da proposição, dos quais não era lícito comer senão só aos sacerdotes, e deles comeu e deu também aos companheiros?
5 Kegok zemti zet kapigok zemdelaŋ zeye, “Angat Nemuŋaŋ neŋ Sabat tagoŋgo kangalen Amobotnaŋ talap.”
5 Também lhes disse: O Filho do homem é Senhor do sábado.
6 Âpme Sabat tagoŋgo kan ŋeniyet Zisasiyaŋ Kawawaŋgalen sesewat mka isikŋan moti Kawawaŋgalen Zet Zapat Dolakŋaŋ Penaŋ am zemzikat inda mme an ŋen betnaŋ penaset seleuuŋaŋ ke motapmaŋge.
6 Ainda em outro sábado entrou na sinagoga, e pôs-se a ensinar. Estava ali um homem que tinha a mão direita atrofiada.
7 Ma keyegak zii zet zikat indanda an ma Palisi an notnaŋ ekŋenaŋ Zisasiyaŋ am Sabat tagoŋgo kangat weyaŋindeme ekti zelen pepeyelen damuŋ motapmambien.
7 E os escribas e os fariseus observavam-no, para ver se curaria em dia de sábado, para acharem de que o acusar.
8 Ekŋenaŋ kegok otnâwien yaŋgut Zisasiyaŋ ekŋengat nânâŋin ekmâtâti an betnaŋ seleuuŋaŋ keyet kapigok dunduye, “Geŋ wati neŋmagen pien sosok kotat.” Kegok zeme nânâŋak wati ekmagen mege.
8 Mas ele, conhecendo-lhes os pensamentos, disse ao homem que tinha a mão atrofiada: Levanta-te, e fica em pé aqui no maio. E ele, levantando-se, ficou em pé.
9 Ke mepme Zisasiyaŋ am sambe kapigok diindoye, “Neŋ indayaŋkwesima in zigok nâip? Keyet dopmaŋ zeme nâmbi. Ningalen zii zelaŋ zigok zein? Sabat tagoŋgo kanen kwitnaŋ kwitnaŋ dolakŋaŋ mimiyelen ma kwitnaŋ kwitnaŋ bekanaŋ mimiyelen zein? Am weyaŋindendeyelen ma am waletindendeyelen zein?”
9 Disse-lhes, então, Jesus: Eu vos pergunto: É lícito no sábado fazer bem, ou fazer mal? salvar a vida, ou tirá-la?
10 Zisasiyaŋ kegok indayaŋkwesimti am meindik koindik mti an tageen ke kapigok dunduye, “Bedi weyaŋ mututut!” Zeme keyegak an keyaŋ betnaŋ mututume dolakŋaŋ beye.
10 E olhando para todos em redor, disse ao homem: Estende a tua mão. Ele assim o fez, e a mão lhe foi restabelecida.
11 Kegok sokbeme ekŋenaŋ menok ke ekti keŋinan kasayaŋ sokbeme Zisas e ma e msasayelen zet zenâ zenâ msâgât zewien.
11 Mas eles se encheram de furor; e uns com os outros conferenciam sobre o que fariam a Jesus.
12 Âpme kan keyet Zisasiyaŋ kalaŋan dundundu mulup msât moweti tambu teepmaŋ Kawawaŋgat dundum samti tapme msat msaye.
12 Naqueles dias retirou-se para o monte a fim de orar; e passou a noite toda em oração a Deus.
13 Msat msame egaŋ nembaŋane mâpmamtemien zeme ekmagen kopme indaondak indemti ekŋenmagengatnaŋ 12 kegok ombemindeyeen Zet Zapat Dolakŋaŋ Penaŋ zemkawaŋ bembeyelen an ombemindemti indemebegalen ombemindeye.
13 Depois do amanhecer, chamou seus discípulos, e escolheu doze dentre eles, aos quais deu também o nome de apóstolos:
14 — ausente —
14 Simão, ao qual também chamou Pedro, e André, seu irmão; Tiago e João; Filipe e Bartolomeu;
15 — ausente —
15 Mateus e Tomé; Tiago, filho de Alfeu, e Simão, chamado Zelote;
16 — ausente —
16 Judas, filho de Tiago; e Judas Iscariotes, que veio a ser o traidor.
17 Âpme egaŋ nembaŋane 12 indatimti kalaŋangatnaŋ msat doweŋan toti dapmelaŋgeŋane sambe indaige ma am sambeyaŋ kegogak ekmagen ondekbien. Am sambe ekŋen ke Zudia msalengatnaŋ ma Zelusalem mka temaŋgatnaŋ ma Taia ma Saidon mka temaŋ zut nembu ganzenangatnaŋ.
17 E Jesus, descendo com eles, parou num lugar plano, onde havia não só grande número de seus discípulos, mas também grande multidão do povo, de toda a Judéia e Jerusalém, e do litoral de Tiro e de Sidom, que tinham vindo para ouvi-lo e serem curados das suas doenças;
18 Ekŋenaŋ kot zezapat dolakŋaŋ nânâyelen ma am zawalinmak weyaŋindendeyelen indatim kobien. Ma am we bekanaŋaŋ waletindendeŋaŋ kegogak kopme ekŋen sambe ke weyaŋindeye.
18 e os que eram atormentados por espíritos imundos ficavam curados.
19 Kegok sokbeme am sambeyaŋ ek timekti dolakŋaŋ bembeyelen nâmti windeŋaŋ mbien. Enenogat timekbienen ekŋenmagen windeŋaŋaŋ mepme ekŋenaŋ dolakŋaŋ bemâbien.
19 E toda a multidão procurava tocar-lhe; porque saía dele poder que curava a todos.
20 Âpme Zisasiyaŋ nembaŋane ekŋenmagen zikat indikti zet kapigok diindoye, “In yominaŋgat nâme kembeŋ mambein ma keŋ sekŋin mtoti mamaip beme in kululuŋgat zapat ombemindewan keyepm oloŋen temaŋ inmagen sokbein.
20 Então, levantando ele os olhos para os seus discípulos, dizia: Bem-aventurados vós, os pobres, porque vosso é o reino de Deus.
21 Ma in mama mimi teŋ Kawawaŋaŋ indandayet windeŋaŋ mamip in oloŋen temaŋ palen talip. Eneyet Kawawaŋaŋ keŋinan nâip keyet kataŋ mimindame oloŋen palen tabep. Ma in yominaŋgat keŋinan masumsaip in oloŋen temaŋ mamip. Keyet in Kawawaŋaŋ yomin katipeme keŋin oloŋen penaŋ bewe.
21 Bem-aventurados vós, que agora tendes fome, porque sereis fartos. Bem-aventurados vós, que agora chorais, porque haveis de rir.
22 In Angat Nemuŋaŋ neŋmak mamaip keyepm amnaŋ wisat nâmindemti ingat tikŋaŋ ku nâmti zet bekanaŋ diindomti ingat am bekanaŋ manzeip keyaŋgut oloŋen temaŋaŋ inmak taindain.
22 Bem-aventurados sereis quando os homens vos odiarem, e quando vos expulsarem da sua companhia, e vos injuriarem, e rejeitarem o vosso nome como indigno, por causa do Filho do homem.
23 In maneti nukŋaŋ keyaŋ inmagen sokbeme in keŋ oloŋen penaŋ mti pala motobep. Enenogat tosaŋin temaŋ kululuŋen gwaen motiwep. Wa ke in etaŋ yek; golaŋ zenze an eweŋan tipman baen mamkwabien ekŋen am ingat wisat mimindewep ekŋengat yeŋsokŋineyaŋ sisipeŋpeŋ sepem kegogak mimindamkwabien.
23 Regozijai-vos nesse dia e exultai, porque eis que é grande o vosso galardão no céu; pois assim faziam os seus pais aos profetas.
24 Wakae, in alak mânep milawalin temaŋmak talip in msat kapiyelen zapat etaŋ. Inmagen sindem omba penaŋ tiwep!
24 Mas ai de vós que sois ricos! porque já recebestes a vossa consolação.
25 Wakae, inmagen sindem omba penaŋ tiwep. Enenogat in mama mimi dolakŋaŋ mâbâgalen ku nâwiengapm in kemak walebep. Ŋen ewe kapi in yominaŋgat keŋinaŋ ku masuip in Kawawaŋaŋ yomin ku katipeme keŋinaŋ bekanaŋ penaŋ bewe.
25 Ai de vós, os que agora estais fartos! porque tereis fome. Ai de vós, os que agora rides! porque vos lamentareis e chorareis.
26 Wakae, sindem omba penaŋ tiwep. Amnaŋ ingat yaŋin bekanaŋ ke ku nâmâtâti keyepm ingat, ‘An dolakŋaŋ,’ manzeip. Sakam kegogak am ekŋengat yeŋsokŋineyaŋ itnaŋaŋ golaŋ zenze an dâsuki ekŋengat zewienok.
26 Ai de vós, quando todos os homens vos louvarem! porque assim faziam os seus pais aos falsos profetas.
27 Âpme neŋ ingat ilinsakwep zema nâit: In kasaŋinaŋgat gogot mti am ingat wisat mamip ekŋengat pembenaŋ mimindawep.
27 Mas a vós que ouvis, digo: Amai a vossos inimigos, fazei bem aos que vos odeiam,
28 In amnaŋ saik kumindeip ekŋengat zet dolakŋaŋ zewep. Ma am ingat bekanaŋ mbep ekŋengat Kawawaŋgat dundum same yomin katipewe.
28 bendizei aos que vos maldizem, e orai pelos que vos caluniam.
29 Ma am ŋenaŋ neŋgumdi nembet omba taime geŋ pemane nembet kegogak taiwe. Ma am ŋenaŋ tâgâyelen melakandu sekdanen gulum mme melakandu tipmangatnaŋ pemane kegogak gulum mbe.
29 Ao que te ferir numa face, oferece-lhe também a outra; e ao que te houver tirado a capa, não lhe negues também a túnica.
30 Ma an ŋenaŋ olati kwitnaŋ ŋengat wekumgame nâmtalati sawanik. Ma am ŋenaŋ gâlen kwitnaŋ ŋen mme zemane gilik zem gaŋgayet zet katikŋaŋ ku zewanik.
30 Dá a todo o que te pedir; e ao que tomar o que é teu, não lho reclames.
31 Amnaŋ geŋ mgaŋgayelen manânik sepem kegogak geŋ kukŋaŋgat mimindawanik.
31 Assim como quereis que os homens vos façam, do mesmo modo lhes fazei vós também.
32 Âpme in am ingat gogot mamip ekŋengat etaŋ mbep beme Kawawaŋaŋ in dopmaŋ dolakŋaŋ ku indawe. Am yomtoŋ ekŋenaŋ kegogak gogot dopdop mamip.
32 Se amardes aos que vos amam, que mérito há nisso? Pois também os pecadores amam aos que os amam.
33 Ma in notn notn am mimiŋaŋmak etaŋ mme ekŋenaŋ kegogak mamimindaip beme ke Kawawaŋaŋ in dopmaŋ pembenaŋ ku mimindawe. Enenogat am yomtoŋ ekŋenaŋ kegogak mamip.
33 E se fizerdes bem aos que vos fazem bem, que mérito há nisso? Também os pecadores fazem o mesmo.
34 Ma am ŋenaŋ kwitnaŋ kwitnaŋgat olalat penaŋ mti notnaŋgat zeme mânep sain beme notnaŋ mânep sain keyaŋ, ‘Mânepmaŋ dopmaŋ nain ma yek,’ keyet webe webe penaŋ mimipiŋ. Am yomtoŋ ekŋenaŋ kogogak dopmaŋ sam dopmaŋ sam mamip. Keyet ŋenaŋ webe webe mbe beme Kawawaŋaŋ dopmaŋ pembenaŋ ku sawe.
34 E se emprestardes àqueles de quem esperais receber, que mérito há nisso? Também os pecadores emprestam aos pecadores, para receberem outro tanto.
35 Yaŋgut in kasaŋinaŋgat gogot mimindemti dolakŋaŋ mimindewep ma mânep indamti dopmaŋ titiyelen webe webe ku mbep beme in tosa pembenaŋ tiwep ma amnaŋ ingat ‘Amobotnaŋ Kawawaŋgat Nembaŋane,’ zewep. Kawawaŋaŋ an keŋ katik ma an bekanaŋ ekŋen keboŋ maindamukulem min.
35 Amai, porém a vossos inimigos, fazei bem e emprestai, nunca desanimado; e grande será a vossa recompensa, e sereis filhos do Altíssimo; porque ele é benigno até para com os integrantes e maus.
36 Ma Biwin Kawawaŋaŋ ingat kembeŋ mam keyepm in am sambeyet sepem kegogak kembeŋ manâmindemambep.
36 Sede misericordiosos, como também vosso Pai é misericordioso.
37 In am ŋen sakwep penaŋ ku manâmbemindemambep. Am zemindowep beme Kawawaŋaŋ in zemindowe. Ma in am notnaŋ yomin katipewep sepem kegogak Kawawaŋaŋ ingat yomin katipewe.
37 Não julgueis, e não sereis julgados; não condeneis, e não sereis condenados; perdoai, e sereis perdoados.
38 Ma in am taolet mimindame Kawawaŋaŋ in kegogak taolet mimindawe. Egaŋ in indawe ke elendanen meu sambeyaŋ gak zeme eleyaŋ etim totogalen mnak bemzenze zet keboŋgat sepem indawe. Âpme in kwitnaŋ kwitnaŋ sepem zigok amgat mbep Kawawaŋaŋ sepem amgat sawanik kegok gawe.”
38 Dai, e ser-vos-á dado; boa medida, recalcada, sacudida e transbordando vos deitarão no regaço; porque com a mesma medida com que medis, vos medirão a vós.
39 Kegok zemdelaŋ zemti Zisasiyaŋ bemzenze zet kapigok diindoye, “An zikat beŋ ŋenaŋ notnaŋ zikat beŋaŋ ŋen ŋep ku betnamti mebuk. Egelaŋ kegok mbuk beme ilizuzut enzuŋan toidonak.
39 E propôs-lhes também uma parábola: Pode porventura um cego guiar outro cego? não cairão ambos no barranco?
40 Ma nembayaŋ an zikat indandaŋaŋ sebem pepeyelen ku tazin yek. Nemba keyaŋ kwitnaŋ kwitnaŋ nâmâtâti an zikat indandayet kataŋ beme mandelaŋ zein.
40 Não é o discípulo mais do que o seu mestre; mas todo o que for bem instruído será como o seu mestre.
41 Âpme geŋ kwilekiyet nodaŋgalen kakalak isikŋaŋ zikatnan tazin ke eknigaŋgut gitaŋgalen zikadan tep paŋaŋ temaŋ tazin ke ku nâmâtâtnik?
41 Por que vês o argueiro no olho de teu irmão, e não reparas na trave que está no teu próprio olho?
42 Ma naman tep paŋaŋ temaŋ gitaŋgalen zikadan tapmeŋgut nânâpiŋ geŋ zigoset nodaŋgat kapigok zempemane ŋep bewe, ‘Notn, nâmane zikadan kakalak isikŋaŋ tazin ke timgewi.’ An nambalamdi zut, geŋ ŋeŋaŋ gitaŋgalen tep paŋaŋ temaŋ ke mpemti zikadaŋ weyaŋ ekmâtâtiŋgut nodaŋgalen kakalak ke timpewanik.
42 Ou como podes dizer a teu irmão: Irmão, deixa-me tirar o argueiro que está no teu olho, não vendo tu mesmo a trave que está no teu? Hipócrita! tira primeiro a trave do teu olho; e então verás bem para tirar o argueiro que está no olho de teu irmão.
43 Âpme tep dolakŋaŋaŋ penaŋaŋ bekanaŋ ku maelikzin ma tep wesiŋaŋ penaŋaŋ pembenaŋ ku elikdak.
43 Porque não há árvore boa que dê mau fruto nem tampouco árvore má que dê bom fruto.
44 Ma amnaŋ tepgat yaŋaŋaŋ eegalen penaŋaŋaŋ manzem sokbein. Ma an ŋenaŋ saŋganeŋanen sindip katnaŋ ku mâtâtnak. Ma sepem kegogak sâkâyaŋ meyowak ku eliknak. Yek penaŋ.
44 Porque cada árvore se conhece pelo seu próprio fruto; pois dos espinheiros não se colhem figos, nem dos abrolhos se vindimam uvas.
45 Am ŋen dolakŋaŋ keŋaŋ dolakŋaŋ egaŋ mama mimiŋaŋ pembenaŋ mkawaŋ benak. Ma an ŋen bekanaŋ egaŋ mama mimiŋaŋ bekanaŋ mkawaŋ benak. An keŋanen kwitnaŋ kwitnaŋ gak ze matazin keyaŋ zet dembusekŋanen masokbein.
45 O homem bom, do bom tesouro do seu coração tira o bem; e o homem mau, do seu mau tesouro tira o mal; pois do que há em abundância no coração, disso fala a boca.
46 Kulekiyet nâgât, ‘Amobotnaŋŋ,’ zemnamti zet manzeyap ke ku maŋgawepuip?
46 E por que me chamais: Senhor, Senhor, e não fazeis o que eu vos digo?
47 An ŋen neŋmagen koti zetn nâmti gawepun ek an sepem ziboŋ ke neŋ am ke ŋep mkawaŋ besâwap kapigok mbe.
47 Todo aquele que vem a mim, e ouve as minhas palavras, e as pratica, eu vos mostrarei a quem é semelhante:
48 Ek ke an ŋenaŋ mka walage keyet kataŋ bein. An ek keyaŋ tepum msalen teepmaŋ walapme towepme nanzaŋaŋ tepum ganzenan time towepme gwatnaŋ mpeme kaliŋaŋ bemti tage. Mti mka walapme delaŋ zeme map tâgâ temaŋ kwageen tuŋgwam kwati tuyaŋ mka kumaleme gweŋgweŋ penaŋ kumti tage. Enenogat tepumaŋaŋ msat imbeŋan penaŋ towepme nanzaŋaŋ ganzenan gwatnaŋ mge kogogapm katikŋaŋ tage.
48 É semelhante ao homem que, edificando uma casa, cavou, abriu profunda vala, e pôs os alicerces sobre a rocha; e vindo a enchente, bateu com ímpeto a torrente naquela casa, e não a pôde abalar, porque tinha sido bem edificada.
49 Yaŋgut an ŋenaŋ zetn nâmti ku gawepuwe ek an ŋen mka windeŋepiŋ keboŋ tepumaŋ imbeŋaŋ ku toge ma nanzaŋaŋ tepum ganzenan ku gwatnaŋ mpeye. Keyepmti tuŋgwam kwageen tuyaŋ mkaŋaŋ kume tepumaŋ bik zemti mka tu palen kutume walelet temaŋ aikge. An nâgât manâmkiŋpeinen an mka katikŋaŋ walage keboŋ. Ma nâgât ku nâmkiŋpeinen an mkaŋaŋ tuwat tuwat walage keboŋ.”
49 Mas o que ouve e não pratica é semelhante a um homem que edificou uma casa sobre terra, sem alicerces, na qual bateu com ímpeto a torrente, e logo caiu; e foi grande a ruína daquela casa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.