Lucas 5
Kawawaŋgalen Tâtâ Alakŋaŋ (NAF) vs NVT
1 Âpme kasup ŋengat Zisas egaŋ Genesalet tundua ganzenan gambibigen tati Kawawaŋgalen zezapat dolakŋaŋ tazeme keyegak animbi sambeyaŋ nânâyelen kot ŋenaŋ ŋen âtâpem âtâpem mti kot bembuluŋti zetnaŋ ke nâwien.
1 Estando Jesus à beira do lago de Genesaré, grandes multidões se apertavam em volta dele para ouvir a palavra de Deus.
2 Ma gambibik palen ke waŋga zut kegok tapme aŋgala titi an ekŋenaŋ waŋgaŋinaŋgatnan toti met eleŋgolaŋ temaŋ aŋgalayelen ke tazulutmambien.
2 Ele notou que, junto à praia, havia dois barcos vazios, deixados por pescadores que lavavam suas redes.
3 Kogok tapmme Zisasiyaŋ waŋga ŋengat dukŋan mowege ke toŋaŋ kwitnaŋ Saimon. Ke motati egaŋ Saimongat zeme waŋganaŋgame tundua palen mepme egaŋ ke totati Kawawaŋgalen zezapat dolakŋaŋ animbi zemzikat indaye.
3 Entrou num dos barcos e pediu a Simão, seu dono, que o afastasse um pouco da praia. Então sentou-se no barco e dali ensinou as multidões.
4 Diindomâpme delaŋ zeme Saimon egat zeye, “Nin nsakwep tundua sutnatemanen imbeŋanen meti in eleŋgolaŋ temaŋ peme topme aŋgala notnaŋ tiseip.”
4 Quando terminou de falar, disse a Simão: “Agora vá para onde é mais fundo e lancem as redes para pescar”.
5 Kegok zeme Saimonaŋ kapigok dunduye, “An zikat indanda, nin mulup temaŋ tambu tetak kapi eleŋgolaŋ penaŋgut aŋgala ŋen ku tin. Yaŋgut geŋ zenikgapmti ewe mepemti eksâpminup.”
5 Simão respondeu: “Mestre, trabalhamos duro a noite toda e não pegamos nada. Mas, por ser o senhor quem nos pede, vou lançar as redes novamente”.
6 Kegok zemti ilinsakwep meti Saimongalen mulup anŋaneyaŋ eleŋgolaŋ temaŋ peme towepme aŋgala igagen penaŋ keyet keŋan atame nukŋaŋgat penaŋ mti eleŋgolaŋ tekŋaŋ etisâgât penaŋ mge.
6 Dessa vez, as redes ficaram tão cheias de peixes que começaram a se rasgar.
7 Kegok mti mandam alewienaŋ ku kwapme noline waŋga ŋen mambien ekŋengat kwizet kumti bepelep mme kot indamukulem mindemti aŋgala waŋga zut keyet keŋan time topme ilizuzut gak zemkwapme waŋga tundua keŋan towesâgât mbun.
7 Então pediram ajuda aos companheiros do outro barco, e logo os dois barcos estavam tão cheios de peixes que quase afundaram.
8 — ausente —
8 Quando Simão Pedro se deu conta do que havia acontecido, caiu de joelhos diante de Jesus e disse: “Por favor, Senhor, afaste-se de mim, porque sou homem pecador”.
9 — ausente —
9 Pois ele e seus companheiros ficaram espantados com a quantidade de peixes que haviam pescado,
10 Ma Saimonmak mulup an notnane mamtemienen kwilit Zems ma Zân Zebediyet nemulatnenet egelaŋ koekti ektemtem kegogak mbun. Mme Zisasiyaŋ Saimon kapigok dunduye, “Geŋ ku kiŋgat! Geŋ aŋgala titiyaŋ bam Kawawaŋgalen zezapat dolakŋaŋaŋ am titi mambanik.”
10 assim como seus sócios, Tiago e João, filhos de Zebedeu. Jesus respondeu a Simão: “Não tenha medo! De agora em diante, você será pescador de gente”.
11 Kegok zeme ekŋenaŋ waŋga mandame gambibik palen keiŋan mowepme kwitnaŋ kwitnaŋ sambeŋin bamkumpemti Zisasmak tusumti mebien.
11 E, assim que chegaram à praia, deixaram tudo e seguiram Jesus.
12 Âpme Zisas ek maneti mka ŋen met mame an ŋen liŋgit satnaŋmak tapmaŋgeyaŋ Zisas ekti kot kandaŋan pedondom samti weyaŋpepeyelen otnâmti keŋaŋaŋ sume kapigok zeye, “Amobotnaŋ, weyaŋne. Geŋ nâgât sekŋ mmane ŋep bembeyelen nânik beme ŋep weyaŋnesenik!”
12 Num povoado, Jesus encontrou um homem coberto de lepra. Quando o homem viu Jesus, prostrou-se com o rosto em terra e suplicou para ser curado, dizendo: “Se o senhor quiser, pode me curar e me deixar limpo”.
13 Kegok zeme Zisasiyaŋ betnaŋ sekŋanen timekti zeye, “Nâmgeyapgapm sekdi ŋep bak!” Zeme keyegak sekŋaŋ liŋgit sambe ŋeluye.
13 Jesus estendeu a mão e o tocou. “Eu quero”, respondeu. “Seja curado e fique limpo!” No mesmo instante, a lepra desapareceu.
14 Kegok mpemti Zisasiyaŋ zemkulumpemti kapigok dunduye, “Nânik, geŋ zet zapat kapi am ŋengat ku zemane nâmbep. Geŋ belak esemteŋ met sâpe sâpe bumbu anmagen meti sekdi met zikat samane wiliŋgisem. Ma Mosesiyaŋ eweŋan zeyenok sâpe sâpe bumane am sambeyaŋ nâme gâlen liŋgit satnaŋ ŋep bein ke zewep.”
14 Então Jesus o instruiu a não contar a ninguém o que havia acontecido. “Vá e apresente-se ao sacerdote para que ele o examine”, ordenou. “Leve a oferta que a lei de Moisés exige pela sua purificação. Isso servirá como testemunho.”
15 Âpme an ŋep beye keyet buŋam zapalaŋ sakwep penaŋ mekopme animbi sambeyaŋ Kawawaŋgalen zezapat dolakŋaŋ Zisasiyaŋ zeme nânâyelen kobien ma am zawalinmak sambe Zisas egaŋ weyaŋindendeyelen kopme maweyaŋindemtan.
15 Mas as notícias a seu respeito se espalhavam ainda mais, e grandes multidões vinham para ouvi-lo e para ser curadas de suas enfermidades.
16 Kogok mmambe Zisasiyaŋ mene mene dundunduyelen msat tuŋgupman metati mandundumtan.
16 Ele, porém, se retirava para lugares isolados, a fim de orar.
17 Âpme kasup ŋengat Zisasiyaŋ am Kawawaŋgalen zapat dolakŋaŋ tadiindo maŋgeen Palisi an ma zii zet zikat indanda an notnaŋ ekŋenaŋ kegogak keŋan ke koti tabien. An ekŋen ke Galili ma Zudia msalen ma Zelusalem mka temaŋ keyetnaŋ kopmâbien. Tapmme am zawalinmak weyaŋindendeyelen Amobotnaŋ Kawawaŋgalen winde Zisas ekmak tasaye.
17 Certo dia, enquanto Jesus ensinava, alguns fariseus e mestres da lei estavam sentados por perto. Eles vinham de todos os povoados da Galileia, da Judeia e de Jerusalém. E o poder do Senhor para curar estava sobre Jesus.
18 Âpme an notnaŋaŋ wesiŋ ŋen lueen lue mti koti mka Zisas tapmaŋgeen pum moti Zisasiyet kandaŋan bembeyelen moolatbien.
18 Alguns homens vieram carregando um paralítico numa maca. Tentaram levá-lo para dentro da casa, até Jesus,
19 Am sambeyaŋ mka keŋaŋgatnaŋ bemisik peme sekekegen kot kindiŋ zeye keyepm ekŋenaŋ mowewegalen set ku sokbeye. Mme beme pumti mka ŋokŋan moweti mka ŋokŋaŋ butnaŋ asekti lueŋaŋ melesiŋ âlâlâŋ peme am sambeyet tuŋguwinan Zisasiyet kandaŋan totage.
19 mas não conseguiram, por causa da multidão. Então subiram ao topo da casa e removeram uma parte do teto. Em seguida, baixaram o paralítico na maca até o meio da multidão, bem na frente dele.
20 Ekŋenaŋ nâmkiŋpewienen Zisasiyaŋ an wesiŋ weyaŋpesem nâmbien keyepmti Zisasiyaŋ nâmkiŋpepeŋin ekti an wesiŋ dunduye, “Notn, gâlen yomdi katikpeyap.”
20 Ao ver a fé que eles tinham, Jesus disse ao paralítico: “Homem, seus pecados estão perdoados”.
21 Kegok zeme Palisi an ma zii zet zikat indanda an ekŋenaŋ zet ke nâmti keŋinan kapigok otnâmbien, “Amgalen yom katikpepe mulup ke Kawawaŋgalen etaŋ. Âpme an kapi ikŋaŋgat nâme kwileki penaŋ ben?”
21 Mas os fariseus e mestres da lei pensavam: “Quem ele pensa que é? Isso é blasfêmia! Somente Deus pode perdoar pecados!”.
22 Ekŋenaŋ kegok nâme Zisasiyaŋ keŋinaŋgat yaŋaŋ ekmâtâti kapigok diindoye, “In kwilekiyet neŋ zet zeya ke nâme Kawawaŋgat mobotnaŋ mpeyap penaŋ beme nânâŋinaŋ taosolalip?
22 Jesus, sabendo o que pensavam, perguntou: “Por que vocês questionam essas coisas em seu coração?
23 Neŋ kapigok zeya, ‘Notn, gâlen yomdi katikpeyap’. Zet ŋande zeya ke in nâme pepesut bep. Ele, in naman wak bemti egat zet ŋande ŋen zesowap kapi in eknâme pepesut ku besem. Kawawaŋgalen winde neŋmagen tatnain keyepm neŋ zet ŋande ŋen ma ŋen zewak beme penaŋaŋ sokbenak.
23 O que é mais fácil dizer: ‘Seus pecados estão perdoados?’ ou ‘Levante-se e ande’?
24 Neŋ Angat Nemuŋaŋ am msalen yom katikpepeyelen Bipm Kawawaŋgalen winde nayeyepmti neŋ yom ŋep katikpeyap. Keyet yaŋaŋ ekmâtâlit.” Kegok zemti an wesiŋ ke kapigok dunduye, “Neŋ gâgât zeyap, geŋ wati luendi gapumti mkandan met!”
24 Mas eu lhes mostrarei que o Filho do Homem tem autoridade na terra para perdoar pecados”. Então disse ao paralítico: “Levante-se, pegue sua maca e vá para casa”.
25 Zeme keyegak ekŋengat zikalinan wati luaŋaŋ tawemaŋgeen wati gapumti mkaŋan mesâti mepmambe selenak tapmeti Kawawaŋgat sesewatsaye.
25 De imediato, à vista de todos, o homem se levantou, pegou sua maca e foi para casa louvando a Deus.
26 Mme am sambeyaŋ ke ekti nâmtemtem temaŋ mti kiŋgagatmak tati Kawawaŋ sesewatpemti ilinak zenâ zenâ mti kapigok zewien, “Alak kapi menok sepem mamanamaŋ igak igak sokbeme zikatnnaŋ eknup.”
26 Todos ficaram muitos admirados e, cheios de temor, louvaram a Deus, exclamando: “Hoje vimos coisas maravilhosas!”.
27 Âpme Zisasmak nembaŋane ekŋenaŋ mka temaŋ tapmambienen ke katipesâgât mti takis titi an kwitnaŋ Liwai ek mânep titi mkaŋan totapme meekti Zisasiyaŋ ek kapigok dunduye, “Geŋ koti nâlen maŋgeen tusumane metne.”
27 Depois disso, Jesus saiu da cidade e viu um cobrador de impostos chamado Levi sentado no local onde se coletavam impostos. “Siga-me”, disse-lhe Jesus,
28 Kegok dundume Liwai ek wati kwitnaŋ kwitnaŋ weyaŋ bepemti Zisasiyelen maŋgeen tusume mebien.
28 e Levi se levantou, deixou tudo e o seguiu.
29 Meti Liwaiyelen mkaen moti egaŋ Zisasiyet nâmti tu meu temaŋ bume mânep takis titi an sambe ma an notnaŋ kegogak mototati tu meu ilinsakwep nimbien. An ekŋen meu ilinsakwep Liwaimak kobien ekŋen ke an yomtoŋ.
29 Mais tarde, Levi ofereceu um banquete em sua casa, em honra de Jesus. Muitos cobradores de impostos e outros convidados comeram com eles,
30 Tatnime Palisi an ma ilinaŋgalen zii zet zikat indanda an ekŋenaŋ ke eknâme bekanaŋ penaŋ beme Zisasiyet nembaŋane ekŋenmagen meti kapigok indayaŋkwesiwien, “In kwilekiyet am yomtoŋ ma an mânep takis butnaŋ kambu matip ekŋenmak meu tatnimo?”
30 mas os fariseus e mestres da lei se queixaram aos discípulos: “Por que vocês comem e bebem com cobradores de impostos e pecadores?”.
31 Kegok indayaŋkwesime Zisasiyaŋ nâmti kapigok diindoye, “Am zawatpiŋ maip ekŋenaŋ doktamagen ku mamelip. Yek penaŋ. Am zawalinmagaŋ mamelip.
31 Jesus lhes respondeu: “As pessoas saudáveis não precisam de médico, mas sim os doentes.
32 Ma neŋ am teŋ maip ekŋen indamukulem mimiyelen ku toban yek; am yomtoŋ indamukulem mima yomengatnan keŋ gilik zenze aiikgalen nâmti msalen kapi toban.”
32 Não vim para chamar os justos, mas sim os pecadores, para que se arrependam”.
33 Âpme Zisas zet kegok zeme am notnaŋ ekŋenaŋ egat kapigok zewien, “Zângalen nemba ekŋenaŋ msasa sambenik tu meu zemkulumpemti dundundu mulup mamip ma Palisi an ekŋengalenaŋ kegogak mamiwaŋgut gâlen nemba ekŋenaŋ tu meu ku zemkulumpemti dundundu mulup ku mamip.”
33 Algumas pessoas disseram a Jesus: “Os discípulos de João Batista jejuam e oram com frequência, e os discípulos dos fariseus também. Por que os seus vivem comendo e bebendo?”.
34 Kegok zeme Zisasiyaŋ bemzenze zet ŋen ikŋaŋgat palen bam sokbewe keyelen bemzeye, “An ŋenaŋ imbiŋaŋ wasât mti notnanemak tapme ekŋenaŋ tu meu zemkulumpepepiŋ; oloŋen penaŋ tati tu meu nimwiaŋti tatnepemeŋgut
34 Jesus respondeu: “Por acaso os convidados de um casamento jejuam enquanto festejam com o noivo?
35 an imbi wasâgât mge ek kasaŋane ekŋenaŋ koti manda mepme kan keyet notnaneyaŋ keŋ sindem palen ma tu meu zemkulumpemti tabep.”
35 Um dia, porém, o noivo lhes será tirado, e então jejuarão”.
36 Zisasiyaŋ bemzenze zut zesâpm kapi yaŋaŋ kwep e kapigok. Set itnaŋaŋmak ikŋaŋgalen zet zapat alakŋaŋmak pepep ŋep ku tabuk keyelen bemzenze kapi bem zeye, “Mka tokan tuŋgupmanen etimbembeŋaŋ selik alakŋaŋ antimti ku weyaŋ bek. Weyaŋsât tapmnepemane egaŋ bululuŋ zemtobodak. Keyepmti alakŋaŋ etaŋaŋ mpemane dolakŋaŋ kaliŋaŋ tadak keboŋ.
36 Jesus também lhes apresentou a seguinte ilustração: “Ninguém rasgaria um pedaço de tecido de uma roupa nova para remendar uma roupa velha. Se o fizesse, estragaria a roupa nova, e o remendo não se ajustaria à roupa velha.
37 — ausente —
37 “E ninguém colocaria vinho novo em velhos recipientes de couro. Os recipientes velhos se arrebentariam, deixando vazar o vinho e estragando o recipiente.
38 — ausente —
38 Vinho novo deve ser guardado em recipientes novos.
39 Âpme am notnaŋaŋ mama mimi itnaŋaŋ keyet nâme dolakŋaŋ beme mâti mama mimi alakŋaŋ neŋmagengatnaŋ kapiyet nâme pepesut penaŋ mambein eneyet mama mimi alakŋaŋ neŋmagengatnaŋ tikŋaŋmak ke ekŋenaŋ ŋen ku tiwien.”
39 E ninguém que bebe o vinho velho escolhe beber o vinho novo, pois diz: ‘O vinho velho é melhor’”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.