Lucas 4
Kawawaŋgalen Tâtâ Alakŋaŋ (NAF) vs NVT
1 Âpme Zisas Emetak Teŋaŋ keŋanen tage keyepm egaŋ Zodan tu katipemti mepme Emetak Teŋ keyaŋ Zisas msat tuŋgupman met zeme ke meti
1 Jesus, cheio do Espírito Santo, voltou do rio Jordão e foi conduzido pelo Espírito no deserto,
2 msasa 40 ke Zisasiyaŋ tu meu ninipiŋ mamti egaŋ tu meuyet penaŋ gakiwaleletgalen mge.
2 onde foi tentado pelo diabo durante quarenta dias. Não comeu nada durante todo esse tempo, e teve fome.
3 Kegok tapmme msasa 40 delaŋ zeme Sadaŋaŋ ekmagen koti yaŋaŋ m eksâti pigok dunduye, “Geŋ Kawawaŋgat Nemuŋaŋ penaŋ benik beme nanzaŋ kapi zemane meu sokbeme ŋep nsenik.”
3 Então o diabo lhe disse: “Se você é o Filho de Deus, ordene que esta pedra se transforme em pão”.
4 Kegok zeme Zisasiyaŋ kapigok dunduye, “Kawawaŋgalen Zet Itnaŋanen meluwaŋ kapigok kukuŋaŋ tazin,
4 Jesus, porém, respondeu: “As Escrituras dizem: ‘Uma pessoa não vive só de pão’”.
5 Kegok zeme Sadaŋaŋ Zisas kalaŋ teepmaŋ temaŋ ŋengat dukŋan aikmoti msat kataŋ amobotnaŋ sambe ekŋengalen msat sambe zikat same ekmâpmeŋgut
5 Então o diabo o levou a um lugar alto e, num momento, lhe mostrou todos os reinos do mundo.
6 Zisas kapigok dunduye, “Neŋ amobotnaŋ sambe ekŋengalen msat sambe msat kataŋ tazin ke ma ekŋengalen kwitnaŋ kwitnaŋ dolakŋaŋ sambe ke gâgât gasap. Ekŋen kwitnaŋ kwitnaŋ sambe kapi nâlen ma neŋ an ŋen ma an ŋen sasâgâti ŋep sasap.
6 “Eu lhe darei a glória destes reinos e autoridade sobre eles, pois são meus e posso dá-los a quem eu quiser”, disse o diabo.
7 Keyet geŋ nâgât pedondomti dundundu mnasenik beme kwitnaŋ kwitnaŋ sambe ekdigen ke gâgât gasap.”
7 “Eu lhe darei tudo se me adorar.”
8 Kegok zeme Zisasiyaŋ zet dopmaŋ kapigok dunduye, “Kawawaŋgalen Zet Itnaŋanen meluwaŋ kapigok kukuŋaŋ tazin,
8 Jesus respondeu: “As Escrituras dizem: ‘Adore o Senhor, seu Deus, e sirva somente a ele’”.
9 Kegok dundume Sadaŋaŋ Zisas Zelusalem sesewat mka temaŋ dukŋaŋen aikti mot peme tapme kapigok dunduye, “Geŋ Kawawaŋgat nemuŋaŋ beme kapiyetnan palam towet
9 Então o diabo o levou a Jerusalém, até o ponto mais alto do templo, e disse: “Se você é o Filho de Deus, salte daqui.
10 enenogat Kawawaŋgalen Zet Itnaŋaŋen meluwaŋ ŋen kapigok kumpepeŋaŋ tazin,
10 Pois as Escrituras dizem: ‘Ele ordenará a seus anjos que o protejam.
11 Ma ŋen ewe kapigok,
11 Eles o sustentarão com as mãos, para que não machuque o pé em alguma pedra’”.
12 Kegok zeme Zisasiyaŋ Sadaŋ kapigok dunduye, “Yaŋgut Kawawaŋgalen Zet Itnaŋaŋ meluwaŋ ŋen kapigok tazinegak,
12 Jesus respondeu: “As Escrituras dizem: ‘Não ponha à prova o Senhor, seu Deus’”.
13 Sadaŋ ek yaŋaŋ kegok m ek m ek mgeyaŋ yek beme bam yaŋaŋ m eekgalen nâmti pemege.
13 Quando o diabo terminou de tentar Jesus, deixou-o até que surgisse outra oportunidade.
14 Âpme Zisasiyaŋ Galili msalen gilik zem mepme Emetak Teŋgalen winde ekmak tage. Ke kot mame kwizapatnaŋaŋ sakwep palakŋaŋ bemti msat ke ma notnaŋ sokŋan tapmeliwen ke mekoge.
14 Então Jesus, cheio do poder do Espírito, voltou para a Galileia. Relatos a seu respeito se espalharam rapidamente por toda a região.
15 Ke mekopme egaŋ Zuda amgalen sesewat mka isisikŋan sambe ke meti am Kawawaŋgalen zezapat dolakŋaŋ diindome ekŋenaŋ zetnaŋ ke nâmtikŋaŋ ma oloŋen penaŋ mti zemsesewabien.
15 Ele ensinava nas sinagogas, e todos o elogiavam.
16 Âpme Zisasiyaŋ Nasalet mkaen mamti semeyeen ke metapme Sabat tagoŋgo kan sokbeme sesewat mkaen kan kataŋ mametan kegogak metati Kawawaŋgalen zezapat itnaŋaŋ maiŋgalen dendaŋ watapme
16 Quando Jesus chegou a Nazaré, cidade de sua infância, foi à sinagoga no sábado, como de costume, e se levantou para ler as Escrituras.
17 sesewat mkaengalen mulup an ŋenaŋ golaŋ zenze an Aizayayelen papia muŋguguŋaŋ meluwaŋaŋmak ke mti same mototi zet ŋen kapigok ekti maiŋge,
17 Entregaram-lhe o livro do profeta Isaías, e ele o abriu e encontrou o lugar onde estava escrito:
18 “Aizayayaŋ kapigok zenzeŋaŋ,
18 “O Espírito do Senhor está sobre mim, pois ele me ungiu para trazer as boas-novas aos pobres. Ele me enviou para anunciar que os cativos serão soltos, os cegos verão, os oprimidos serão libertos,
19 Ma egaŋ Kawawaŋaŋ amŋane yomengatnaŋ indamukulem mimiyelen kanaŋ sokbein keyelen zet zapat zemkawaŋ bewe.’” (Aizaya 61:1-2)
19 e que é chegado o tempo do favor do Senhor”.
20 Zet kegok maiŋme delaŋ zeme papia ke muŋgumti mulup an ke samti egaŋ zet keyet yaŋaŋ mkawaŋ bembeyelen totapme animbi sambe sesewat mkaen tabien ekŋenaŋ zikat gwalalaŋ ek kwep ekbien.
20 Jesus fechou o livro, devolveu-o ao assistente e sentou-se. Todos na sinagoga o olhavam atentamente.
21 Kegok mme egaŋ zet yaŋbemti kapigok diindoye, “Alak zet zapat maiŋma nâip keyet penaŋaŋ neŋmagen sokbem tazin.”
21 Então ele começou a dizer: “Hoje se cumpriram as Escrituras que vocês acabaram de ouvir”.
22 Kegok zeme ekŋenaŋ nâme penaŋ beme zetnaŋgat nâmtikŋaŋ mti tek tek mti nânâŋaŋgat pisem zewien, “Anemba kapi sosok Zosepgat nemuŋaŋ wa kapi.”
22 Todos falavam bem dele e estavam admirados com as palavras de graça que saíam de seus lábios. Contudo, perguntavam: “Não é esse o filho de José?”.
23 Kegok zeme egaŋ diindoye, “Neŋ nâyap in neŋ zapat dinosâbip ke amnaŋ zezapat ke nânâŋaŋ manzeip ke kapigok, ‘Geŋ dokta benik beme gitaŋgat nodine weyaŋindesenik.’ Ma in nâgât kegogak zesâbip, ‘Geŋ Kapaneam mka temanen menok sepem igak igak mbananen ke alak kapi mkandi ŋotekŋaŋ mulupdi ke kegogak mmane ekne.’”
23 Então ele disse: “Sem dúvida, vocês citarão para mim o ditado: ‘Médico, cure a si mesmo’, ou seja, ‘Faça aqui, em sua cidade, o mesmo que fez em Cafarnaum’.
24 Kegok zemti egaŋ tusum zeye, “Golaŋ zenze an ŋen mkaŋaŋ ŋotekŋan tapme ikŋaŋgalen maŋge ekŋenaŋ notn notn dolakŋaŋ ku mamimpeip.”
24 Eu, porém, lhes digo a verdade: nenhum profeta é aceito em sua própria cidade.
25 Ma zet ŋen ewe pigogat zema nâit, “Golaŋ zenze an Ilaiza egaŋ maŋge kan keyet Islael msat kataŋ nup kan tuk ma eyoŋga 6 kegok mtete temaŋ tapme msat kataŋ meuyet kambeŋ sokbeye. Ke penaŋ kan keyet Islael msalen imbi kwambet sambe mambien. In ma neŋ nânup.
25 “Por certo havia muitas viúvas necessitadas em Israel no tempo de Elias, quando o céu se fechou por três anos e meio e uma fome terrível devastou a terra.
26 Kawawaŋ egaŋ golaŋ zenze an Ilaiza imbi kwambet Islael msalen mambien ekŋen indamukulem mimiyelen ku zempeme mege. Yek penaŋ. Egaŋ ek Islael maŋgeen ku sokbembeŋaŋ mka kwitnaŋ Salepat Saidon msalen imbi kwambet ŋenmagen zempeme mukulem mpepeyelen mege.
26 E, no entanto, Elias não foi enviado a nenhuma delas, mas sim a uma estrangeira, uma viúva de Sarepta, na região de Sidom.
27 Âpme naman golaŋ zenze an ŋen kwitnaŋ Elisayaŋ maŋgeen kan keyet Islael msalen am liŋgit katikŋaŋinmak sambe penaŋ mambien yaŋgut egaŋ ekŋenmagengatnaŋ ŋen mukulem mme dolakŋaŋ ku beye. An kwitnaŋ Naeman ek Zuda maŋgeen ku sokbembeŋaŋ ek Silia msalengatnaŋ mukulem mpeme ek etaŋ liŋgitnaŋ ŋeluye.”
27 E havia muitos leprosos em Israel no tempo do profeta Eliseu, mas o único que ele curou foi Naamã, o sírio”.
28 Zisasiyaŋ kegok diindome am sesewat mka keŋan tabien ekŋenaŋ zet keyet nâmti ŋenzinziŋ penaŋ mbien.
28 Quando ouviram isso, aqueles que estavam na sinagoga ficaram furiosos.
29 Kegok sokbeme ekŋenaŋ wati Zisas âtâpe âtâpem toti Nasalet mka ŋande ganzenan met pewien. Ma ekŋengalen mka ŋande ke kalaŋ temaŋ keyet dukŋan matatan. Keyepmti ekŋenaŋ mandamti kalaŋ kandaŋaset moti ekŋenaŋ Zisas ŋandaŋan âtâpeme towesât mbien
29 Levantaram-se, expulsaram Jesus da cidade e o arrastaram até a beira do monte sobre o qual a cidade tinha sido construída. Pretendiam empurrá-lo precipício abaixo,
30 yaŋgut egaŋ ekŋengat tuŋguwinaset mege.
30 mas ele passou por entre a multidão e seguiu seu caminho.
31 Âpme Zisasiyaŋ ke toti met Galili msalen mka temaŋ kwitnaŋ Kapaneam ke pataŋ zemti Sabat tagoŋgo kanen zezapat dolakŋaŋ am ekŋen kemagen zemzikat indaye.
31 Então Jesus foi a Cafarnaum, uma cidade na Galileia, onde ensinava na sinagoga aos sábados.
32 Egaŋ zetnaŋ windeŋaŋmak zeye keyepm amnaŋ egaŋ zezapat diindoye ke nâmti nâmtemtem mbien.
32 Ali também o povo ficou admirado com seu ensino, pois ele falava com autoridade.
33 Âpme sesewat mka keyet keŋan an ŋen we bekanaŋaŋmagaŋ keyak tapmaŋge.
33 Certa ocasião, estando ele na sinagoga, um homem possuído por um demônio, um espírito impuro, gritou:
34 Yaŋ we bekanaŋ keyaŋ Zisas ekiŋgati omba penaŋ kwizet kumti zeye, “Eii! Zisas Nasalet mkaengatnaŋ, geŋ ninmak mulup msâpmnik ke nin nânup. Geŋ nin ndawaleletgalen nâmti kodik, ma? Geŋ an kwi ke neŋ ŋep nâmâtâlap. Geŋ Kawawaŋgalen Nemuŋaŋ Teŋ penaŋ.”
34 “Por que vem nos importunar, Jesus de Nazaré? Veio para nos destruir? Sei quem é você: o Santo de Deus!”.
35 Kegok zeme Zisasiyaŋ we bekanaŋ keyet pigok zeye, “Buzak tati an keŋangatnaŋ kwati met.” Kegok zeme we bekanaŋ an keyet keŋangatnaŋ kwaweti am ekŋengat zikalinan an ke mme tokutum peweme egaŋ ku waletpeye.
35 Jesus o repreendeu, dizendo: “Cale-se! Saia deste homem!”. Então o espírito jogou o homem no chão à vista da multidão e saiu dele, sem machucá-lo.
36 Kegok sokbeme an imbi sambeyaŋ ke ekti nâmtemtem mti ilinak kapigok zemâbien, “Kae, egaŋ zet windeŋaŋbeŋ penaŋ tazein. Ke ek an kwizapatnaŋmak ma windeŋaŋmakgapm zet zeme we bekanaŋaŋ am keŋangatnan wati mamepmâlip.”
36 Admirado, o povo exclamava: “Que autoridade e poder ele tem! Até os espíritos impuros lhe obedecem e saem quando ele ordena!”.
37 Âpme amnaŋ Zisasiyet zezapat ma menok mamanamaŋ mkwage keyaŋ Galili msalen mka ŋande igak igak sokŋan ma beŋan ke zapatnaŋaŋ mekopme delaŋ zemâge.
37 E as notícias a respeito de Jesus se espalharam pelos povoados de toda a região.
38 Âpme Zisas sesewat mkaengatnan toti Saimongalen mkaen mowege. Kan keyet Saimongat tatnaŋ imbi zawat sek kip temaŋ mti tawemaŋgeyaŋ egat yayaŋ mti Zisasiyet pigok yaŋkwesiwien, “Geŋ imbi kapi ŋep mukulem mpesenik ma yek?”
38 Depois de sair da sinagoga naquele dia, Jesus foi à casa de Simão, onde encontrou a sogra dele muito doente, com febre alta. Quando os presentes suplicaram por ela,
39 Kegok zeme Zisasiyaŋ imbi weŋgeen mka keyet keŋan meti mundum imbiyaŋ tawemaŋgeen ganzenan dendaŋ tati kusum toti sekŋaŋ kipmaŋ ke atam nâmti zawat sek kikip ke zempeme egaŋ keyegak wawatnak ekŋengat tu meu weyeyaŋ mulup mge.
39 Jesus se pôs ao lado da cama e repreendeu a febre, que a deixou. Ela se levantou de imediato e passou a servi-los.
40 Kegok mti tatnepeme kasup towesâgât mme Sabat tagoŋgo kan delaŋ zeme am sambeyaŋ noline zawat kwitnaŋ igak igakmak indatimti Zisasmagen kopme betnaŋ ilizuzut am kwep kwep sekŋinan beme ŋep bewien.
40 Quando o sol se pôs, as pessoas trouxeram seus familiares enfermos até ele. Qualquer que fosse a doença, ao pôr as mãos sobre eles, Jesus curava a todos.
41 Kegok mme we bekanaŋaŋ am keŋinangatnan kwati kwizet ŋagak omba penaŋ mti zewien, “Geŋ Kawawaŋgat Nemuŋaŋ penaŋ!”
41 Muitos estavam possuídos por demônios, que saíam gritando: “Você é o Filho de Deus!”. Jesus, no entanto, os repreendia e não permitia que falassem, pois sabiam que ele era o Cristo.
42 Âpme msat msame egaŋ toti msat tuŋgupman butnaŋ ŋen met dundundu mulup mti tapmaŋge. Âpme am ekŋenaŋ Zisas timat meti met aikti ekŋenmak mamayet aŋgalaŋbien.
42 Logo cedo na manhã seguinte, Jesus retirou-se para um lugar isolado. As multidões o procuravam por toda parte e, quando finalmente o encontraram, suplicaram que não as deixasse.
43 Ekŋenaŋ kegok mme egaŋ pigok diindoye, “Neŋ mka temaŋ kataŋ meti Kawawaŋgalen zemâtâtât katnanen mama keyet zet zapatnaŋ diindondoyelen Kawawaŋaŋ zemneneŋaŋgapmti ŋep ku tasap.”
43 Ele, porém, disse: “Preciso anunciar as boas-novas do reino de Deus também em outras cidades, pois para isso fui enviado”.
44 Kegok zemti Zudia msat keyelen sesewat mkaen meti Kawawaŋgalen zezapat dolakŋaŋ mandiindometan.
44 E continuou a anunciar sua mensagem nas sinagogas da Judeia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.