Lucas 24
Kawawaŋgalen Tâtâ Alakŋaŋ (NAF) vs NTLH
1 Âpme Sabat tagoŋgo kan delaŋ zeme mseŋan Sonda tambuŋan msat tapm msame imbi ekŋen wet kelakŋaŋ weyeyaŋ mulup mbien ekŋen keyaŋ wet kelakŋaŋ ke mti sumen ke kobien.
1 No domingo bem cedo, as mulheres foram ao túmulo, levando os perfumes que haviam preparado.
2 Ekŋenaŋ ke koti ekme nanzaŋ temaŋ sumgalen sekekek bekek pewien ke welilim peme ganzenan metage.
2 Elas viram que a pedra tinha sido tirada da entrada do túmulo.
3 Kegok sokbeme ek nâmti ekŋenaŋ keŋan mowebien yaŋgut Amobotnaŋ Zisasiyet sekŋaŋ ku tapme ekbien.
3 Porém, quando entraram, não acharam o corpo do Senhor Jesus
4 Ke motati nâpeme mekwapme tatnepeme keyegak an zut melakanduŋit busatnaŋ temaŋmak keyaŋ ekŋenmagen sokŋan kotabun.
4 e não sabiam o que pensar. De repente, apareceram diante delas dois homens vestidos com roupas muito brilhantes.
5 Ekŋenaŋ ke ekti kiŋgagalaŋ indatime kusumti zikalinaŋ msalen baen ektatnepeme an zut keyaŋ kapigok zewun, “In kwilekiyet mti am gakikiŋaŋgalen mundumen pi an alik walep keyet kwilekiyet taegip?
5 E elas ficaram com medo, e se ajoelharam, e encostaram o rosto no chão. Então os homens disseram a elas: — Por que é que vocês estão procurando entre os mortos quem está vivo?
6 An in eegalen kolo ke kapi ku tazin. Egaŋ gakikiengatnaŋ walep. In egaŋ Galili msalen inmak tati zezapat kapigok diindoye ke otnâit ke,
6 Ele não está aqui, mas foi ressuscitado. Lembrem que, quando estava na Galileia, ele disse a vocês:
7 ‘Angat Nemuŋaŋ neŋ a yomtoŋ ekŋengat belen mopma tewen gwilimaŋ nowep. Ya kasup mulup mimi tuk keyet mamaen gilik zem wabap,’ kegok diindoye.”
7 “O Filho do Homem precisa ser entregue aos pecadores, precisa ser crucificado e precisa ressuscitar no terceiro dia”.
8 An zut keyaŋ kegok zemalut imbi ekŋen keyaŋ zet ŋande ke otnâmti
8 Então as mulheres lembraram das palavras dele
9 sum katipemti mkaŋinan gilik zem meti kwitnaŋ kwitnaŋ eknâmmbien keyet met Zisasiyelen nemba 11 ma notnaŋgat zezapat mimindawien.
9 e, quando voltaram do túmulo, contaram tudo isso aos onze apóstolos e a todos os outros.
10 Imbi ekŋen zezapat nembaŋane ekŋengat kozewien ekŋen ke kwilin Malia Makdala mkaengatnaŋ ma Zoana ma Malia Zemsiyet mamaŋ ma imbi notnaŋ ekŋen ke.
10 Essas mulheres eram Maria Madalena, Joana e Maria, mãe de Tiago. Estas e as outras mulheres que foram com elas contaram tudo isso aos apóstolos.
11 Kegok kozewien yaŋgut nembaŋane ekŋenaŋ imbi ekŋen keyelen zelin nâme pepesut imbi zezet beye ma ekŋengat ku nâmkiŋpewien.
11 Mas eles acharam que o que as mulheres estavam dizendo era tolice e não acreditaram.
12 [Pitayaŋ zet ke nâmti wawadak winde bemti sumen meti sekekegen kusum toti zikatnaŋaŋ Zisasiyelen mundumanen ke egeen saŋgum miak pewien ke etaŋaŋ tage. Ke ekti mkaŋan meti kwitnaŋ kwitnaŋ sokbeye keyet nânâ mulup temaŋ mge.]
12 Porém Pedro se levantou e correu para o túmulo. Abaixou-se para olhar e viu somente os lençóis de linho e nada mais. Aí voltou para casa, admirado com o que havia acontecido.
13 Âpme kan keyet am zut Zisas mâpmamtemien egelaŋ Emaus mka temaŋgalen selen mkaen ke mebegalen tapmepmambun. Mka keyetnaŋ Zelusalem mka temanen ke mebegalen mael 7 kegok mametemien.
13 Naquele mesmo dia, dois dos seguidores de Jesus estavam indo para um povoado chamado Emaús, que fica a mais ou menos dez quilômetros de Jerusalém.
14 Egelaŋ ke mepmambe Zisasmagen kwitnaŋ kwitnaŋ sokbeye keyet zenâ zenâ tapmepmambun.
14 Eles estavam conversando a respeito de tudo o que havia acontecido.
15 Kan egelaŋ zenâ zenâ tapmepmambunen keyegak Zisas ikŋaŋ egegat tuŋguwidan ke patak zemti ilinsakwep mebien.
15 Enquanto conversavam e discutiam, o próprio Jesus chegou perto e começou a caminhar com eles,
16 Ke sokbemidame egelaŋ an ke ekbun yaŋgulak egelaŋ am ke Zisas ke ku eknâmâtâbun.
16 mas alguma coisa não deixou que eles o reconhecessem.
17 Âpme Zisasiyaŋ idayaŋkwesimti zeye, “It pe kwilekiyet set teepmaŋ pi zenâ zenâ tapmkolup?” Egaŋ kegok idayaŋkwesime egelaŋ teŋ kindiŋ pemtati zimoselidan kembeŋ sakam ekbun.
17 Então Jesus perguntou: Eles pararam, com um jeito triste,
18 Egetmagengatnaŋ an ŋen kwitnaŋ Kelopas egaŋ Zisas yaŋkwesiye, “Notn, geŋ kwitnaŋ kwitnaŋ Zelusalem mka temanen âgânen ma tugenen da sokbeye ke geŋ ku nâmâtâdik?”
18 e um deles, chamado Cleopas, disse: — Será que você é o único morador de Jerusalém que não sabe o que aconteceu lá, nestes últimos dias?
19 Kegok zeme Zisasiyaŋ zeye, “Pe kwilekiyet tazenik?”
19 — O que foi? — perguntou ele. Eles responderam: — O que aconteceu com Jesus de Nazaré. Esse homem era
20 Kegok tapmkwapme ningalen sâpe sâpe bumbu an ŋeŋaŋ ma sesewat mka temaŋgalen an damuŋ ekŋenaŋ Loma gapmangat belinan beme gakikiyet zemdelaŋ zempeme tewen gwilimaŋ kumasasokpeme gakiyan.
20 Os chefes dos sacerdotes e os nossos líderes o entregaram para ser condenado à morte e o crucificaram.
21 Nin otnâwenen an ke Kawawaŋaŋ Islael am maŋge indamukulem mimiyelen koge ke nâwenn! Âpme kwitnaŋ kwitnaŋ sokbeyanen keyetnaŋ kwati alak kasup mulup mimi tuk tatnuwen kapiyegak kwitnaŋ mamanamaŋ ŋen kegogak sokbep.
21 E a nossa esperança era que fosse ele quem iria libertar o povo de Israel. Porém já faz três dias que tudo isso aconteceu.
22 Ningalen maŋgeengatnaŋ imbi notnaŋaŋ ekŋenaŋ zet alakŋaŋ dindoyo, ‘Ekŋenaŋ msat balaŋ zem topme topme sumen melo
22 Algumas mulheres do nosso grupo nos deixaram espantados, pois foram de madrugada ao túmulo
23 yaŋgut Zisas egat sekŋaŋ ku ego.’ Kegok sokbeme ekŋenaŋ gilik zem koti zeyo, ‘Nin ensel ekmann enselaŋ kapigok dindop, “Zisas ek alik tazin,” kegok zep.’
23 e não encontraram o corpo dele. Voltaram dizendo que viram anjos e que estes afirmaram que ele está vivo.
24 Imbi ekŋenaŋ kegok kozeme ningalen maŋgeen an notnaŋaŋ sumen ke melo ya imbi ekŋenaŋ zeyoyen kataŋ ekmâtâti Zisas ŋen ku ekti mkaen gilik zem kolo.”
24 Alguns do nosso grupo foram ao túmulo e viram que realmente aconteceu o que as mulheres disseram, mas não viram Jesus.
25 Kegok zemalut Zisasiyaŋ diidoye, “It ŋoktikŋitpiŋ, in golaŋ zenze an ekŋenaŋ zet zewien ke in sewak sewak penaŋ manâmkiŋpeip!
25 Então Jesus lhes disse:
26 In kapigok nânâyelen Kilais an Kawawaŋaŋ ikŋaŋ ombempepeŋaŋ ek sindem timti gakimti set katnaŋ keyaŋ mme kululuŋen meti Amobotnaŋ kwabe.”
26 Pois era preciso que o
27 Zisas egaŋ Kawawaŋgalen Zet Itnaŋanen Mosesiyelen papiaen yaŋbemti ma golaŋ zenze an ekŋenaŋ ikŋaŋgat meluwaŋ mbien keyet zemkawaŋ bemideye.
27 E começou a explicar todas as passagens das Escrituras Sagradas que falavam dele, iniciando com os livros de Moisés e os escritos de todos os Profetas .
28 Ekŋenaŋ ke takotneti mka kosâgât nâwienen ke pataŋ zemti Zisasiyaŋ ewe mebegalen nok mge
28 Quando chegaram perto do povoado para onde iam, Jesus fez como quem ia para mais longe.
29 yaŋgut egelaŋ zemkulumpemti zewun, “Kopmane nigalen mkaen metne enenogat kasuplak towepme tambumbuyaŋ pesak pesâpm.” Kegok zemalut Zisasiyaŋ eget idamâti egetgalen mkaen meti tabien.
29 Mas eles insistiram com ele para que ficasse, dizendo: — Fique conosco porque já é tarde, e a noite vem chegando. Então Jesus entrou para ficar com os dois.
30 Ke tati meu nini munduman egetmak totati Zisasiyaŋ nupmamaŋ mtati Kawawaŋgat wisikŋ zemti meselemti eget idame
30 Sentou-se à mesa com eles, pegou o pão e deu graças a Deus. Depois partiu o pão e deu a eles.
31 egelaŋ kwitnaŋ kwitnaŋ egetmak takoti mkawaŋ beye ke nâmkawaŋ bemti Zisas ikŋaŋ ekmâtâbun yaŋgut ke sokbemidamti keyegak galaŋ zeye.
31 Aí os olhos deles foram abertos, e eles reconheceram Jesus. Mas ele desapareceu.
32 Kegok sokbeme egelaŋ ilidak zenâ zenâ mti zewun, “Notn, selen daenen egaŋ nigat zet zapat tazemap ma Kawawaŋgalen zet zapat itnaŋaŋ tazemkawaŋ bemndemap kan keyet nigat keŋŋdan tip busat penaŋ nâlut.”
32 Então eles disseram um para o outro: — Não parecia que o nosso coração queimava dentro do peito quando ele nos falava na estrada e nos explicava as Escrituras Sagradas?
33 Kegok zemti keyegak wawadak Zelusalem mka temanen gilik zemebun. Ke meti Zisasiyet nembaŋane 11 ekŋenaŋ notnaŋ ekŋenmak mka keŋan ondek tapmambien ke met pataŋ zewun.
33 Eles se levantaram logo e voltaram para Jerusalém, onde encontraram os onze apóstolos reunidos com outros seguidores de Jesus.
34 Ke metapmalut ekŋenaŋ egetgat kapigok diidowien, “Amobotnaŋaŋ gakikiengatnaŋ wazan ke penaŋ. Ke Saimonmagen sokbemsayan!”
34 E os apóstolos diziam: — De fato, o Senhor foi ressuscitado e foi visto por Simão!
35 Ekŋenaŋ kegok zeme egelaŋ kwitnaŋ kwitnaŋ sambe selen sokbeye keyet zemkawaŋ bewun ma nupmamaŋ meseleme Zisas eknâmâtâbun keyet zezapat mimindawien.
35 Então os dois contaram o que havia acontecido na estrada e como tinham reconhecido o Senhor quando ele havia partido o pão.
36 Egelaŋ ewe kegok tusumti tazemalut Zisas ikŋaŋ ekŋengat tuŋguwinan keyegak sokbemindamti kapigok diindoye, “Keŋ sewakŋaŋ inmak taindain.”
36 Enquanto estavam contando isso, Jesus apareceu de repente no meio deles e disse:
37 Ke sokbemindame ekŋenaŋ, “We eknup,” zemti kiŋgagalaŋ omba penaŋ indatiye.
37 Eles ficaram assustados e com muito medo e pensaram que estavam vendo um fantasma.
38 Ekŋenaŋ kegok mme egaŋ diindoye, “In nâgât zemkandadapiŋ ma in neŋ gakikiengatnaŋ wapman keyet keŋ zut mimipiŋ!
38 Mas ele disse:
39 In nâgât setn betn gwilim zembeŋaŋ pi egit. Neŋ nenn kapimak. In nâgât sekŋ timekti nâit. We ekŋen sesumbaŋin ma kanziŋinpiŋ. Neŋ sakam we nemboŋ yek. Neŋ sesumbann ma kanziŋmak talap ke in egit.”
39 Olhem para as minhas mãos e para os meus pés e vejam que sou eu mesmo. Toquem em mim e vocês vão crer, pois um fantasma não tem carne nem ossos, como vocês estão vendo que eu tenho.
40 [Egaŋ kegok zemti setnaŋ betnaŋ gwilim zembeŋaŋ zikat indeme]
40 Jesus disse isso e mostrou as suas mãos e os seus pés.
41 nâmtemtem penaŋ mti keŋin oloŋenaŋ pesak peye yaŋgut egaŋ ekŋenmagen koti tage keyet ku nâmkiŋpewien keyepm egaŋ indayaŋkwesiye, “In meu notnaŋ kapi taindain ma yek?”
41 Eles ainda não acreditavam, pois estavam muito alegres e admirados. Então ele perguntou:
42 Kegok zeme ekŋenaŋ aŋgala zinziŋaŋ butnaŋ msame
42 Eles lhe deram um pedaço de peixe assado,
43 ekŋengat zikalinan ke niŋge.
43 que ele pegou e comeu diante deles.
44 Egaŋ ke nim delaŋ zemti ekŋengat zeye, “Kan neŋ inmak takwabanen neŋ ingat zezapat kapi diindowan: Mosesiyelen papiaen ma golaŋ zenze an kwep kwep ekŋengalen papiaen ma Sam papiaen nâgât meluwaŋ kwitnaŋ kwitnaŋ mbien ke penaŋ sokbein.”
44 Depois disse:
45 Ke zemti ekŋengat ŋoktikŋin mkawaŋ beme zet zapat keyet yaŋaŋ nâmâtâbien.
45 Então Jesus abriu a mente deles para que eles entendessem as Escrituras Sagradas
46 Kegok mti ekŋengat diindoye, “Zet zapat kapiyaŋ nâgât Kawawaŋgalen Zet Itnaŋanen zenzeŋaŋ: An Kilais, Kawawaŋ ikŋaŋ ombempepeŋaŋ ek sindem timti kume gakime kasup mulup mimi tuk keyet gakikiengatnaŋ wabe.
46 e disse:
47 Ma nâgât kwitnnanen zet ke amnaŋ mkawaŋ beme amnaŋ nâmti yomengatnan keŋin gilik zenzeyelen ma an Kawawaŋ ikŋaŋ ombempepeŋaŋ egaŋ amgalen yomin ke katikpepeyelen Zelusalem ammagengatnaŋ yaŋbem am sambe msat kataŋ ekŋenmagen sepem kegok sokbewe.
47 E que, em nome dele, a mensagem sobre o arrependimento e o perdão dos pecados seria anunciada a todas as nações, começando em Jerusalém.
48 Ma in golaŋ zenze an ekŋenaŋ zet zewien ke penaŋ sokbeme in kwitnaŋ kwitnaŋ sambe ke eknâmmbien.
48 Vocês são testemunhas dessas coisas.
49 Âpme nenn Bienaŋ Emetak Teŋ indandayelen zetik mimindeye ke indawap. Yaŋgut in Zelusalem mka temanen kapiyegak tapme Kawawaŋgalen Emetak Teŋaŋ winde indawe.”
49 E eu lhes mandarei o que o meu Pai prometeu. Mas esperem aqui em Jerusalém, até que o poder de cima venha sobre vocês.
50 Kegok zemti Zisasiyaŋ nembaŋane indatimti mka temaŋ katipemti zupman toti Betani mka ŋande isikŋaŋ ke meti ondekindemti betnaŋ ilizuzut mwati zet ŋande kapigok zeye, “Keŋ sewakŋaŋ ma Kawawaŋgalen winde inmagen taindawe.”
50 Então Jesus os levou para fora da cidade até o povoado de Betânia. Ali levantou as mãos e os abençoou.
51 Egaŋ zet ŋande kegok tazeme zeme keyegak ekŋen katim indemti Kawawaŋaŋ kululuŋen wapmoge.
51 Enquanto os estava abençoando, Jesus se afastou deles e foi levado para o céu.
52 Kegok sokbeme egat zemsesewati oloŋen palen Zelusalem gilik zem mebien.
52 Eles o adoraram e voltaram para Jerusalém cheios de alegria.
53 Âpme ekŋenaŋ Zelusalem ketati mse kataŋ Kawawaŋgalen sesewat mka temaŋ keŋan Kawawaŋgat manzemsesewatemien.
53 E passavam o tempo todo no pátio do Templo, louvando a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.