Lucas 24

Kawawaŋgalen Tâtâ Alakŋaŋ (NAF) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Âpme Sabat tagoŋgo kan delaŋ zeme mseŋan Sonda tambuŋan msat tapm msame imbi ekŋen wet kelakŋaŋ weyeyaŋ mulup mbien ekŋen keyaŋ wet kelakŋaŋ ke mti sumen ke kobien.
1 E no primeiro dia da semana, muito de madrugada, foram elas ao sepulcro, levando as especiarias que tinham preparado, e algumas outras com elas.
2 Ekŋenaŋ ke koti ekme nanzaŋ temaŋ sumgalen sekekek bekek pewien ke welilim peme ganzenan metage.
2 E acharam a pedra revolvida do sepulcro.
3 Kegok sokbeme ek nâmti ekŋenaŋ keŋan mowebien yaŋgut Amobotnaŋ Zisasiyet sekŋaŋ ku tapme ekbien.
3 E, entrando, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Ke motati nâpeme mekwapme tatnepeme keyegak an zut melakanduŋit busatnaŋ temaŋmak keyaŋ ekŋenmagen sokŋan kotabun.
4 E aconteceu que, estando elas muito perplexas a esse respeito, eis que pararam junto delas dois homens, com vestes resplandecentes.
5 Ekŋenaŋ ke ekti kiŋgagalaŋ indatime kusumti zikalinaŋ msalen baen ektatnepeme an zut keyaŋ kapigok zewun, “In kwilekiyet mti am gakikiŋaŋgalen mundumen pi an alik walep keyet kwilekiyet taegip?
5 E, estando elas muito atemorizadas, e abaixando o rosto para o chão, eles lhes disseram: Por que buscais o vivente entre os mortos?
6 An in eegalen kolo ke kapi ku tazin. Egaŋ gakikiengatnaŋ walep. In egaŋ Galili msalen inmak tati zezapat kapigok diindoye ke otnâit ke,
6 Não está aqui, mas ressuscitou. Lembrai-vos como vos falou, estando ainda na Galiléia,
7 ‘Angat Nemuŋaŋ neŋ a yomtoŋ ekŋengat belen mopma tewen gwilimaŋ nowep. Ya kasup mulup mimi tuk keyet mamaen gilik zem wabap,’ kegok diindoye.”
7 Dizendo: Convém que o Filho do homem seja entregue nas mãos de homens pecadores, e seja crucificado, e ao terceiro dia ressuscite.
8 An zut keyaŋ kegok zemalut imbi ekŋen keyaŋ zet ŋande ke otnâmti
8 E lembraram-se das suas palavras.
9 sum katipemti mkaŋinan gilik zem meti kwitnaŋ kwitnaŋ eknâmmbien keyet met Zisasiyelen nemba 11 ma notnaŋgat zezapat mimindawien.
9 E, voltando do sepulcro, anunciaram todas estas coisas aos onze e a todos os demais.
10 Imbi ekŋen zezapat nembaŋane ekŋengat kozewien ekŋen ke kwilin Malia Makdala mkaengatnaŋ ma Zoana ma Malia Zemsiyet mamaŋ ma imbi notnaŋ ekŋen ke.
10 E eram Maria Madalena, e Joana, e Maria, mãe de Tiago, e as outras que com elas estavam, as que diziam estas coisas aos apóstolos.
11 Kegok kozewien yaŋgut nembaŋane ekŋenaŋ imbi ekŋen keyelen zelin nâme pepesut imbi zezet beye ma ekŋengat ku nâmkiŋpewien.
11 E as suas palavras lhes pareciam como desvario, e não as creram.
12 [Pitayaŋ zet ke nâmti wawadak winde bemti sumen meti sekekegen kusum toti zikatnaŋaŋ Zisasiyelen mundumanen ke egeen saŋgum miak pewien ke etaŋaŋ tage. Ke ekti mkaŋan meti kwitnaŋ kwitnaŋ sokbeye keyet nânâ mulup temaŋ mge.]
12 Pedro, porém, levantando-se, correu ao sepulcro e, abaixando-se, viu só os lençóis ali postos; e retirou-se, admirando consigo aquele caso.
13 Âpme kan keyet am zut Zisas mâpmamtemien egelaŋ Emaus mka temaŋgalen selen mkaen ke mebegalen tapmepmambun. Mka keyetnaŋ Zelusalem mka temanen ke mebegalen mael 7 kegok mametemien.
13 E eis que no mesmo dia iam dois deles para uma aldeia, que distava de Jerusalém sessenta estádios, cujo nome era Emaús.
14 Egelaŋ ke mepmambe Zisasmagen kwitnaŋ kwitnaŋ sokbeye keyet zenâ zenâ tapmepmambun.
14 E iam falando entre si de tudo aquilo que havia sucedido.
15 Kan egelaŋ zenâ zenâ tapmepmambunen keyegak Zisas ikŋaŋ egegat tuŋguwidan ke patak zemti ilinsakwep mebien.
15 E aconteceu que, indo eles falando entre si, e fazendo perguntas um ao outro, o mesmo Jesus se aproximou, e ia com eles.
16 Ke sokbemidame egelaŋ an ke ekbun yaŋgulak egelaŋ am ke Zisas ke ku eknâmâtâbun.
16 Mas os olhos deles estavam como que fechados, para que o não conhecessem.
17 Âpme Zisasiyaŋ idayaŋkwesimti zeye, “It pe kwilekiyet set teepmaŋ pi zenâ zenâ tapmkolup?” Egaŋ kegok idayaŋkwesime egelaŋ teŋ kindiŋ pemtati zimoselidan kembeŋ sakam ekbun.
17 E ele lhes disse: Que palavras são essas que, caminhando, trocais entre vós, e por que estais tristes?
18 Egetmagengatnaŋ an ŋen kwitnaŋ Kelopas egaŋ Zisas yaŋkwesiye, “Notn, geŋ kwitnaŋ kwitnaŋ Zelusalem mka temanen âgânen ma tugenen da sokbeye ke geŋ ku nâmâtâdik?”
18 E, respondendo um, cujo nome era Cléopas, disse-lhe: És tu só peregrino em Jerusalém, e não sabes as coisas que nela têm sucedido nestes dias?
19 Kegok zeme Zisasiyaŋ zeye, “Pe kwilekiyet tazenik?”
19 E ele lhes perguntou: Quais? E eles lhe disseram: As que dizem respeito a Jesus Nazareno, que foi homem profeta, poderoso em obras e palavras diante de Deus e de todo o povo;
20 Kegok tapmkwapme ningalen sâpe sâpe bumbu an ŋeŋaŋ ma sesewat mka temaŋgalen an damuŋ ekŋenaŋ Loma gapmangat belinan beme gakikiyet zemdelaŋ zempeme tewen gwilimaŋ kumasasokpeme gakiyan.
20 E como os principais dos sacerdotes e os nossos príncipes o entregaram à condenação de morte, e o crucificaram.
21 Nin otnâwenen an ke Kawawaŋaŋ Islael am maŋge indamukulem mimiyelen koge ke nâwenn! Âpme kwitnaŋ kwitnaŋ sokbeyanen keyetnaŋ kwati alak kasup mulup mimi tuk tatnuwen kapiyegak kwitnaŋ mamanamaŋ ŋen kegogak sokbep.
21 E nós esperávamos que fosse ele o que remisse Israel; mas agora, sobre tudo isso, é já hoje o terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 Ningalen maŋgeengatnaŋ imbi notnaŋaŋ ekŋenaŋ zet alakŋaŋ dindoyo, ‘Ekŋenaŋ msat balaŋ zem topme topme sumen melo
22 É verdade que também algumas mulheres dentre nós nos maravilharam, as quais de madrugada foram ao sepulcro;
23 yaŋgut Zisas egat sekŋaŋ ku ego.’ Kegok sokbeme ekŋenaŋ gilik zem koti zeyo, ‘Nin ensel ekmann enselaŋ kapigok dindop, “Zisas ek alik tazin,” kegok zep.’
23 E, não achando o seu corpo, voltaram, dizendo que também tinham visto uma visão de anjos, que dizem que ele vive.
24 Imbi ekŋenaŋ kegok kozeme ningalen maŋgeen an notnaŋaŋ sumen ke melo ya imbi ekŋenaŋ zeyoyen kataŋ ekmâtâti Zisas ŋen ku ekti mkaen gilik zem kolo.”
24 E alguns dos que estavam conosco foram ao sepulcro, e acharam ser assim como as mulheres haviam dito; porém, a ele não o viram.
25 Kegok zemalut Zisasiyaŋ diidoye, “It ŋoktikŋitpiŋ, in golaŋ zenze an ekŋenaŋ zet zewien ke in sewak sewak penaŋ manâmkiŋpeip!
25 E ele lhes disse: Ó néscios, e tardos de coração para crer tudo o que os profetas disseram!
26 In kapigok nânâyelen Kilais an Kawawaŋaŋ ikŋaŋ ombempepeŋaŋ ek sindem timti gakimti set katnaŋ keyaŋ mme kululuŋen meti Amobotnaŋ kwabe.”
26 Porventura não convinha que o Cristo padecesse estas coisas e entrasse na sua glória?
27 Zisas egaŋ Kawawaŋgalen Zet Itnaŋanen Mosesiyelen papiaen yaŋbemti ma golaŋ zenze an ekŋenaŋ ikŋaŋgat meluwaŋ mbien keyet zemkawaŋ bemideye.
27 E, começando por Moisés, e por todos os profetas, explicava-lhes o que dele se achava em todas as Escrituras.
28 Ekŋenaŋ ke takotneti mka kosâgât nâwienen ke pataŋ zemti Zisasiyaŋ ewe mebegalen nok mge
28 E chegaram à aldeia para onde iam, e ele fez como quem ia para mais longe.
29 yaŋgut egelaŋ zemkulumpemti zewun, “Kopmane nigalen mkaen metne enenogat kasuplak towepme tambumbuyaŋ pesak pesâpm.” Kegok zemalut Zisasiyaŋ eget idamâti egetgalen mkaen meti tabien.
29 E eles o constrangeram, dizendo: Fica conosco, porque já é tarde, e já declinou o dia. E entrou para ficar com eles.
30 Ke tati meu nini munduman egetmak totati Zisasiyaŋ nupmamaŋ mtati Kawawaŋgat wisikŋ zemti meselemti eget idame
30 E aconteceu que, estando com eles à mesa, tomando o pão, o abençoou e partiu-o, e lho deu.
31 egelaŋ kwitnaŋ kwitnaŋ egetmak takoti mkawaŋ beye ke nâmkawaŋ bemti Zisas ikŋaŋ ekmâtâbun yaŋgut ke sokbemidamti keyegak galaŋ zeye.
31 Abriram-se-lhes então os olhos, e o conheceram, e ele desapareceu-lhes.
32 Kegok sokbeme egelaŋ ilidak zenâ zenâ mti zewun, “Notn, selen daenen egaŋ nigat zet zapat tazemap ma Kawawaŋgalen zet zapat itnaŋaŋ tazemkawaŋ bemndemap kan keyet nigat keŋŋdan tip busat penaŋ nâlut.”
32 E disseram um para o outro: Porventura não ardia em nós o nosso coração quando, pelo caminho, nos falava, e quando nos abria as Escrituras?
33 Kegok zemti keyegak wawadak Zelusalem mka temanen gilik zemebun. Ke meti Zisasiyet nembaŋane 11 ekŋenaŋ notnaŋ ekŋenmak mka keŋan ondek tapmambien ke met pataŋ zewun.
33 E na mesma hora, levantando-se, tornaram para Jerusalém, e acharam congregados os onze, e os que estavam com eles,
34 Ke metapmalut ekŋenaŋ egetgat kapigok diidowien, “Amobotnaŋaŋ gakikiengatnaŋ wazan ke penaŋ. Ke Saimonmagen sokbemsayan!”
34 Os quais diziam: Ressuscitou verdadeiramente o Senhor, e já apareceu a Simão.
35 Ekŋenaŋ kegok zeme egelaŋ kwitnaŋ kwitnaŋ sambe selen sokbeye keyet zemkawaŋ bewun ma nupmamaŋ meseleme Zisas eknâmâtâbun keyet zezapat mimindawien.
35 E eles lhes contaram o que lhes acontecera no caminho, e como deles fora conhecido no partir do pão.
36 Egelaŋ ewe kegok tusumti tazemalut Zisas ikŋaŋ ekŋengat tuŋguwinan keyegak sokbemindamti kapigok diindoye, “Keŋ sewakŋaŋ inmak taindain.”
36 E falando eles destas coisas, o mesmo Jesus se apresentou no meio deles, e disse-lhes: Paz seja convosco.
37 Ke sokbemindame ekŋenaŋ, “We eknup,” zemti kiŋgagalaŋ omba penaŋ indatiye.
37 E eles, espantados e atemorizados, pensavam que viam algum espírito.
38 Ekŋenaŋ kegok mme egaŋ diindoye, “In nâgât zemkandadapiŋ ma in neŋ gakikiengatnaŋ wapman keyet keŋ zut mimipiŋ!
38 E ele lhes disse: Por que estais perturbados, e por que sobem tais pensamentos aos vossos corações?
39 In nâgât setn betn gwilim zembeŋaŋ pi egit. Neŋ nenn kapimak. In nâgât sekŋ timekti nâit. We ekŋen sesumbaŋin ma kanziŋinpiŋ. Neŋ sakam we nemboŋ yek. Neŋ sesumbann ma kanziŋmak talap ke in egit.”
39 Vede as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; apalpai-me e vede, pois um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que eu tenho.
40 [Egaŋ kegok zemti setnaŋ betnaŋ gwilim zembeŋaŋ zikat indeme]
40 E, dizendo isto, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 nâmtemtem penaŋ mti keŋin oloŋenaŋ pesak peye yaŋgut egaŋ ekŋenmagen koti tage keyet ku nâmkiŋpewien keyepm egaŋ indayaŋkwesiye, “In meu notnaŋ kapi taindain ma yek?”
41 E, não o crendo eles ainda por causa da alegria, e estando maravilhados, disse-lhes: Tendes aqui alguma coisa que comer?
42 Kegok zeme ekŋenaŋ aŋgala zinziŋaŋ butnaŋ msame
42 Então eles apresentaram-lhe parte de um peixe assado, e um favo de mel;
43 ekŋengat zikalinan ke niŋge.
43 O que ele tomou, e comeu diante deles.
44 Egaŋ ke nim delaŋ zemti ekŋengat zeye, “Kan neŋ inmak takwabanen neŋ ingat zezapat kapi diindowan: Mosesiyelen papiaen ma golaŋ zenze an kwep kwep ekŋengalen papiaen ma Sam papiaen nâgât meluwaŋ kwitnaŋ kwitnaŋ mbien ke penaŋ sokbein.”
44 E disse-lhes: São estas as palavras que vos disse estando ainda convosco: Que convinha que se cumprisse tudo o que de mim estava escrito na lei de Moisés, e nos profetas e nos Salmos.
45 Ke zemti ekŋengat ŋoktikŋin mkawaŋ beme zet zapat keyet yaŋaŋ nâmâtâbien.
45 Então abriu-lhes o entendimento para compreenderem as Escrituras.
46 Kegok mti ekŋengat diindoye, “Zet zapat kapiyaŋ nâgât Kawawaŋgalen Zet Itnaŋanen zenzeŋaŋ: An Kilais, Kawawaŋ ikŋaŋ ombempepeŋaŋ ek sindem timti kume gakime kasup mulup mimi tuk keyet gakikiengatnaŋ wabe.
46 E disse-lhes: Assim está escrito, e assim convinha que o Cristo padecesse, e ao terceiro dia ressuscitasse dentre os mortos,
47 Ma nâgât kwitnnanen zet ke amnaŋ mkawaŋ beme amnaŋ nâmti yomengatnan keŋin gilik zenzeyelen ma an Kawawaŋ ikŋaŋ ombempepeŋaŋ egaŋ amgalen yomin ke katikpepeyelen Zelusalem ammagengatnaŋ yaŋbem am sambe msat kataŋ ekŋenmagen sepem kegok sokbewe.
47 E em seu nome se pregasse o arrependimento e a remissão dos pecados, em todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Ma in golaŋ zenze an ekŋenaŋ zet zewien ke penaŋ sokbeme in kwitnaŋ kwitnaŋ sambe ke eknâmmbien.
48 E destas coisas sois vós testemunhas.
49 Âpme nenn Bienaŋ Emetak Teŋ indandayelen zetik mimindeye ke indawap. Yaŋgut in Zelusalem mka temanen kapiyegak tapme Kawawaŋgalen Emetak Teŋaŋ winde indawe.”
49 E eis que sobre vós envio a promessa de meu Pai; ficai, porém, na cidade de Jerusalém, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 Kegok zemti Zisasiyaŋ nembaŋane indatimti mka temaŋ katipemti zupman toti Betani mka ŋande isikŋaŋ ke meti ondekindemti betnaŋ ilizuzut mwati zet ŋande kapigok zeye, “Keŋ sewakŋaŋ ma Kawawaŋgalen winde inmagen taindawe.”
50 E levou-os fora, até betânia; e, levantando as suas mãos, os abençoou.
51 Egaŋ zet ŋande kegok tazeme zeme keyegak ekŋen katim indemti Kawawaŋaŋ kululuŋen wapmoge.
51 E aconteceu que, abençoando-os ele, se apartou deles e foi elevado ao céu.
52 Kegok sokbeme egat zemsesewati oloŋen palen Zelusalem gilik zem mebien.
52 E, adorando-o eles, tornaram com grande júbilo para Jerusalém.
53 Âpme ekŋenaŋ Zelusalem ketati mse kataŋ Kawawaŋgalen sesewat mka temaŋ keŋan Kawawaŋgat manzemsesewatemien.
53 E estavam sempre no templo, louvando e bendizendo a Deus. Amém.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.