Lucas 18

Kawawaŋgalen Tâtâ Alakŋaŋ (NAF) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Âpme Zisasiyaŋ bemzenze zet kapi nembaŋaneyaŋ kan kataŋ dundume Kawawaŋaŋ nânâyelen mzikat indaye ma ekŋenaŋ nâmnukŋaŋ ku mimiyelen kapigok diindoye,
1 E contou-lhes também uma parábola sobre o dever de orar sempre, e nunca desfalecer,
2 “An zet nânâ ŋen mka teman ŋengat matatan. Egaŋ Kawawaŋgalen zetnaŋ ku gawepuye ma amgat nâme ku moge.
2 Dizendo: Havia numa cidade um certo juiz, que nem a Deus temia, nem respeitava o homem.
3 Âpme mka temaŋ keyegak imbi kwambet ŋen ke matatan. Egaŋ an zet nânâ kemagen kan sambe mekoti zeye, ‘Kasan ŋenaŋ zelen nepgat geŋ namukulem mi!’
3 Havia também, naquela mesma cidade, uma certa viúva, que ia ter com ele, dizendo: Faze-me justiça contra o meu adversário.
4 Imbiyaŋ kegok zeme an keyaŋ kan teepmaŋ penaŋ ku mukulem mimiyelen nâye yaŋgut bamgat ikŋaŋgat kapigok zeye, ‘Ke penaŋ, neŋ Kawawaŋgalen zetnaŋ ku maŋgawepuyap ma amgat nâma ku mamozin.
4 E por algum tempo não quis atendê-la; mas depois disse consigo: Ainda que não temo a Deus, nem respeito os homens,
5 Yaŋgut imbi kwambet kapiyaŋ kan kataŋ mekoti nukŋaŋ nanayelen min keyepm mukulem mma kasaŋaŋ mtopewe. Mneti kegok ku mma mekoti tapmnanepeme sekaŋgaŋ ma egat zimosetnaŋ eegat wisat miyap!’”
5 Todavia, como esta viúva me molesta, hei de fazer-lhe justiça, para que enfim não volte, e me importune muito.
6 Amobotnaŋ Zisasiyaŋ kegok zemti ewe kapigok tusum zeye, “An zet nânâ bekanaŋ keyaŋ imbi kwambet ke ŋep mukulem mpeye.
6 E disse o Senhor: Ouvi o que diz o injusto juiz.
7 In nâwien Kawawaŋgat tambu msa mandundum samti keŋinaŋ masuip ke egaŋ kasaŋine zemindomti in maindamukulem min. Ma egaŋ sakwep maindamukulem min.
7 E Deus não fará justiça aos seus escolhidos, que clamam a ele de dia e de noite, ainda que tardio para com eles?
8 Neŋ in diindoma nâit, Kawawaŋaŋ iknaŋgat pembenaŋaŋgat mti sakwep penaŋ indamukulem mamin. Am nâgât manâmkiŋpeip ma dundum naip ekŋenaŋ keŋin mkipmaŋ bemtapme kan kobawen ke koti indikbap.”
8 Digo-vos que depressa lhes fará justiça. Quando porém vier o Filho do homem, porventura achará fé na terra?
9 Âpme Zisasiyaŋ kegogak bemzenze zet kapi am ilinaŋgat nâme kwetetepmaŋ beme am sambe ekŋengat nâme bekanaŋ beme maindiktalalip ekŋen keyet diindoye,
9 E disse também esta parábola a uns que confiavam em si mesmos, crendo que eram justos, e desprezavam os outros:
10 “Ke kapigok, an zulaŋ sesewat mka temaŋ keŋan dundusât mowebun. Ŋen ek Palisi ma ŋen ek mânep takis titi an.
10 Dois homens subiram ao templo, para orar; um, fariseu, e o outro, publicano.
11 Ke moweti Palisi an keyaŋ am notnaŋ tabien ekŋen keyaŋ eegalen nâmti kawaŋan sosok dendaŋ tati kapigok dunduye, ‘Kawawaŋ, neŋ gâgât wisikŋ zeyap. Am notnaŋaŋ kwitnaŋ kwitnaŋ guwak matimaip ma zet dâsuki manzeip ma set kileŋ mamaip. Neŋ am ekŋen keboŋ yek. Kawawaŋ neŋ gâgât wisikŋ zeyap neŋ takis mânep titi an kanda nemboŋ yek.
11 O fariseu, estando em pé, orava consigo desta maneira: Ó Deus, graças te dou porque não sou como os demais homens, roubadores, injustos e adúlteros; nem ainda como este publicano.
12 Neŋ sonda kataŋ kasup zut gâgâpm meu zemkulumpemti dundundu etaŋ mamiyap. Neŋ meu ma mânep milawat matiyap ekŋen keboŋgalen maŋge 10magengatnaŋ maŋge kwep ke gâgât maŋgeyap.’
12 Jejuo duas vezes na semana, e dou os dízimos de tudo quanto possuo.
13 Egaŋ kegok mme mânep takis titi an egaŋ Palisi an ekmagen sokŋan ku tage. Beŋan tati zikatnaŋaŋ ŋep ku ekme mobogalen nâye ma egaŋ bekanaŋ mimiŋaŋgat nâmti sakambuk penaŋ nâmti ŋokŋaŋ kusum toweti Kawawaŋgat kapigok dunduye, ‘Kawawaŋ, neŋ yomtoŋ ke nâmti dundugayap keyepm kembeŋ nâmne!’”
13 O publicano, porém, estando em pé, de longe, nem ainda queria levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: Ó Deus, tem misericórdia de mim, pecador!
14 Zisasiyaŋ bemzenze zet kegok zemdelaŋ zemti kapigok tusum zeye, “Neŋ diindoma nâit, takis mânep titi an keyaŋ sesewat mka temaŋ pemtoti mkaŋan mege. Ma Kawawaŋgat zikatnan an keyaŋ kwetetepmaŋ kwage. Âpme Palisi an keyaŋ kwetetepmaŋ ku kwage. Am ŋenaŋ ikŋaŋgat yomaŋgat nâme pepesut beme Kawawaŋgat sakambuk palen ku mandunduin ek ke Kawawaŋaŋ yomaŋ ku katipewe. Âpme naman am ŋenaŋ yomaŋgat nâme nukŋaŋ beme sakambuk palen mandunduin ek ke Kawawaŋaŋ yomaŋ makatipein.”
14 Digo-vos que este desceu justificado para sua casa, e não aquele; porque qualquer que a si mesmo se exalta será humilhado, e qualquer que a si mesmo se humilha será exaltado.
15 Âpme an imbi sambeyaŋ nembaŋin okakŋaŋ Zisasmagen indakopme egaŋ betnaŋaŋ sekŋin teŋguŋguyelen nâmti kobien. Kegok mme nembaŋane ekŋenaŋ ke ekti ekŋenaŋ Zisasmagen ku kokogalen zemkulumindewien.
15 E traziam-lhe também meninos, para que ele lhes tocasse; e os discípulos, vendo isto, repreendiam-nos.
16 Nembaŋane ekŋenaŋ kegok mme Zisasiyaŋ nemba okak mamaŋ bipmaneyet kwizet kegok kumti nembaŋane ekŋengat diindoye, “In nemba mam biwine zemkulumindendepiŋ. In peme neŋmagen kolit. Enenogat am ekŋen nemba isikŋaŋ tototnaŋ keboŋ ekŋenaŋ Kawawaŋgalen zemâtâtâtgat katnanen mama ke tusuwep.
16 Mas Jesus, chamando-os para si, disse: Deixai vir a mim os meninos, e não os impeçais, porque dos tais é o reino de Deus.
17 Neŋ penaŋ sukwep diindowi, in sekŋin ku mtoti ma yomin ku bamkumpemti nemunamba isikŋaŋ ekŋengat sepem ku mambep beme in Kawawaŋgalen zemâtâtâtgat katnanen mama ku tusuwep.”
17 Em verdade vos digo que, qualquer que não receber o reino de Deus como menino, não entrará nele.
18 Âpme an damuŋ ŋenaŋ Zisasmagen koti yaŋkwesiye, “An zikat indanda dolakŋaŋ, neŋ mulup dolakŋaŋ ŋen ziboŋ mti mama kanzizitgat zapat bewap?”
18 E perguntou-lhe um certo príncipe, dizendo: Bom Mestre, que hei de fazer para herdar a vida eterna?
19 Egaŋ kegok zeme Zisasiyaŋ dunduye, “Geŋ nâgât, ‘An zikat indanda dolakŋaŋ zenik.’ Zet keyet yaŋaŋ ŋep nâmdelaŋ zenik? Kawawaŋ kwewaŋ dolakŋaŋ.
19 Jesus lhe disse: Por que me chamas bom? Ninguém há bom, senão um, que é Deus.
20 Geŋ Mosesiyelen zii zet kapigok tazin ke nânik. Ke kapigok kumpepeŋaŋ, ‘Geŋ awembiŋ kalalaŋ ku mbanik ma kasa kasa kumti am ku kumane gakiwe ma kambu ku mbanik ma zet dâsuki ku zewanik ma mambipdineyet kandaŋidan meti zet nânâ katnan mambanik.’”
20 Sabes os mandamentos: Não adulterarás, não matarás, não furtarás, não dirás falso testemunho, honra a teu pai e a tua mãe.
21 Zisasiyaŋ kegok zeme an damuŋ keyaŋ zeye, “An zikat indanda, kwitnaŋ kwitnaŋ zenik ke nemba isikŋanenak baenen yaŋbemti gawepumkwabanaŋ ewe maŋgawepuyap.”
21 E disse ele: Todas essas coisas tenho observado desde a minha mocidade.
22 Kegok zeme Zisasiyaŋ zet ke nâmti egat pigok dunduye, “Geŋ mulup ŋen ewe mimiyelen tagain. Geŋ gilik zem mkandan meti milawadi sambe tazin ke bemane kwitime mânep timtati am bekopsat indamtiŋgut neŋmagen kopmane meselup. Kegok mbanigen maneti dopmaŋ dolakŋaŋ kululuŋen gwaen tiwanik.”
22 E quando Jesus ouviu isto, disse-lhe: Ainda te falta uma coisa; vende tudo quanto tens, reparte-o pelos pobres, e terás um tesouro no céu; vem, e segue-me.
23 Kegok zeme an ek mânep milawatnaŋ temaŋ penaŋ tasayeyepm zet ke nâmti mânep milawatnaŋgat keŋaŋ penaŋ beye.
23 Mas, ouvindo ele isto, ficou muito triste, porque era muito rico.
24 An keyaŋ kegok mme Zisasiyaŋ ke ekti zeye, “Am mânep milawalin temaŋ ekŋenaŋ msalen kapi am nâmkiŋpepeŋinmak Kawawaŋgalen zemâtâtâtgat katnan maip ekŋenmak tususuyelen olalatnaŋmak mbep!”
24 E, vendo Jesus que ele ficara muito triste, disse: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
25 Zisasiyaŋ zet kegok zemti ewe kapigok tusum zeye, “Bo temaŋaŋ buŋi aimboŋaŋ isikŋanen ŋep ku modak. Yek penaŋ. Sepem kegogak am mânep milawalinmagaŋ Kawawaŋgalen zemâtâtâtgat katnan maip ekŋenmak tususuyelen nâmnukŋaŋ penaŋ mamip.”
25 Porque é mais fácil entrar um camelo pelo fundo de uma agulha do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Kegok zeme am tabien ekŋenaŋ zet ke nâmti egat yaŋkwesiwien, “Kegok beme kwiyaŋ mama kanzizit ŋep tiwe?”
26 E os que ouviram isto disseram: Logo quem pode salvar-se?
27 Ekŋenaŋ kegok zeme Zisasiyaŋ zeye, “Mânep milawalaŋ set bekekme am Kawawaŋgalen zemâtâtâtgat katnan maip ke ku tusuwep yaŋgut Kawawaŋaŋ am ekŋen keyet keŋin mim eleŋ beleŋ beme mama kanzizit ke ŋep tiwep.”
27 Mas ele respondeu: As coisas que são impossíveis aos homens são possíveis a Deus.
28 Kegok zeme Pitayaŋ pigok zeye, “Wae, Amobotnaŋ, nânik, nin kwitnaŋ kwitnaŋ sambe pemann tapme geŋ gapmâbenn keyepm maneti keyet dopmaŋ Kawawaŋaŋ kwileki penaŋ ndawe?”
28 E disse Pedro: Eis que nós deixamos tudo e te seguimos.
29 Kegok yaŋkwesime Zisasiyaŋ kapigok diindoye, “Neŋ penaŋ sukwep kapigok zema nâit, am ŋenaŋ nâgât ma zet zapat dolakŋaŋgapmti mkaŋaŋ ma imbi nembaŋane ma dapmeniŋane ma ipmamnotnane ma mambipmane mee pi katipemâbe beme
29 E ele lhes disse: Na verdade vos digo que ninguém há, que tenha deixado casa, ou pais, ou irmãos, ou mulher, ou filhos, pelo reino de Deus,
30 Kawawaŋaŋ egat dopmaŋ omba penaŋ msalen pien sawe ma maneti bam kululuŋen mama kanzizit ke sawe.”
30 Que não haja de receber muito mais neste mundo, e na idade vindoura a vida eterna.
31 Âpme Zisas ek nembaŋane 12 zem indamandamti kayakŋaset toweti kapigok diindoye, “An ekŋen nâip, nin alak Zelusalem mka temanen tapmotnup. Golaŋ zenze an ekŋenaŋ tipman baen Angat Nemuŋaŋ egat zewienen ke penaŋ mkawaŋbesâpm.
31 E, tomando consigo os doze, disse-lhes: Eis que subimos a Jerusalém, e se cumprirá no Filho do homem tudo o que pelos profetas foi escrito;
32 Âpme Zuda am ekŋengalen amobotnaŋ Zelusalem mka temanen mambien ekŋenaŋ Loma gapman ekŋengalen amobotnaŋine Zelusalem mambien ekŋengat belinan mopma kasa kukuŋineyaŋ sokŋan tati pep zet mnamti zawagaŋ waseknewep.
32 Pois há de ser entregue aos gentios, e escarnecido, injuriado e cuspido;
33 Kegok mti sindiwaŋ nawitikti nome gakiwap. Yaŋgut kasup tuk delaŋ peme gakikiengatnaŋ wati mamaen mobap.”
33 E, havendo-o açoitado, o matarão; e ao terceiro dia ressuscitará.
34 Egaŋ kegok zeme nembaŋane ekŋenaŋ zet keyet yaŋaŋ nâmkandabien. Zisasiyaŋ zet keyet yaŋaŋ ku mkawaŋ bemindemti zet keyet ekŋenmagen enzilim tage keyepm ekŋenaŋ yaŋaŋ ku nâmâtâbien.
34 E eles nada disto entendiam, e esta palavra lhes era encoberta, não percebendo o que se lhes dizia.
35 Âpme Zisas ek metneti Zeliko mka teman sokŋanik mege. Ke mepme set ganzenaŋ an zikatnaŋ beŋaŋ ŋen totati mânep milawatgat mawekumtan.
35 E aconteceu que chegando ele perto de Jericó, estava um cego assentado junto do caminho, mendigando.
36 Âpme an keyaŋ am maŋge temaŋ ekŋengat sepalak kwisakŋin ma zezet bambaŋin nâmti, “Wae, zigogat kwisak temaŋ amnaŋ tapmmukup,” am indayaŋkwesime
36 E, ouvindo passar a multidão, perguntou que era aquilo.
37 am ekŋenaŋ egat zewien, “Zisas Nasalet mka temanengatnaŋ kozin.”
37 E disseram-lhe que Jesus Nazareno passava.
38 Kegok zeme egaŋ nâmti kwizet temaŋ kumti zeye, “Zisas, geŋ Dewitgalen alikŋaŋaŋ, nâgât kembeŋ mi!”
38 Então clamou, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem misericórdia de mim.
39 Kegok mme an ŋeŋaŋ bemti mobien ekŋenaŋ kwizet peme tatagalen zemkulumpewien. Yaŋgut egaŋ zelin ku nâmti ewe tusumti kwizet omba kumti zeye, “Geŋ Dewitgat alikŋaŋ, nâgât kembeŋ mi!”
39 E os que iam passando repreendiam-no para que se calasse; mas ele clamava ainda mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
40 Kegok kume Zisasiyaŋ nâmti ewe ku meti selen keyegak tati zeye, “In an ke neŋmagen tetim kolit.” Zeme an zikatnaŋ beŋaŋ Zisasmagen tetim kopme yaŋkwesimti zeye,
40 Então Jesus, parando, mandou que lho trouxessem; e, chegando ele, perguntou-lhe,
41 “Wae, neŋ geŋmagen kwileki penaŋ mgaŋgayelen nâmti tazenik?”
41 Dizendo: Que queres que te faça? E ele disse: Senhor, que eu veja.
42 Egaŋ kegok zeme Zisasiyaŋ kapigok dunduye, “Zikadi belak zem ekbak! Nâmkiŋpependaŋgapm zikadaŋ dolakŋaŋ bein.”
42 E Jesus lhe disse: Vê; a tua fé te salvou.
43 Zisasiyaŋ kegok zeme an keyaŋ zikatnaŋ keyegak ege. Kegok mme Zisas mâpmeti Kawawaŋ sesewatsaye. Ma am sambe menok ke ekbienaŋ ekŋenaŋ kegogak Kawawaŋ sesewatpewien.
43 E logo viu, e seguia-o, glorificando a Deus. E todo o povo, vendo isto, dava louvores a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.