Lucas 18
Kawawaŋgalen Tâtâ Alakŋaŋ (NAF) vs ARIB
1 Âpme Zisasiyaŋ bemzenze zet kapi nembaŋaneyaŋ kan kataŋ dundume Kawawaŋaŋ nânâyelen mzikat indaye ma ekŋenaŋ nâmnukŋaŋ ku mimiyelen kapigok diindoye,
1 Contou-lhes também uma parábola sobre o dever de orar sempre, e nunca desfalecer.
2 “An zet nânâ ŋen mka teman ŋengat matatan. Egaŋ Kawawaŋgalen zetnaŋ ku gawepuye ma amgat nâme ku moge.
2 dizendo: Havia em certa cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava os homens.
3 Âpme mka temaŋ keyegak imbi kwambet ŋen ke matatan. Egaŋ an zet nânâ kemagen kan sambe mekoti zeye, ‘Kasan ŋenaŋ zelen nepgat geŋ namukulem mi!’
3 Havia também naquela mesma cidade uma viúva que ia ter com ele, dizendo: Faze-me justiça contra o meu adversário.
4 Imbiyaŋ kegok zeme an keyaŋ kan teepmaŋ penaŋ ku mukulem mimiyelen nâye yaŋgut bamgat ikŋaŋgat kapigok zeye, ‘Ke penaŋ, neŋ Kawawaŋgalen zetnaŋ ku maŋgawepuyap ma amgat nâma ku mamozin.
4 E por algum tempo não quis atendê-la; mas depois disse consigo: Ainda que não temo a Deus, nem respeito os homens,
5 Yaŋgut imbi kwambet kapiyaŋ kan kataŋ mekoti nukŋaŋ nanayelen min keyepm mukulem mma kasaŋaŋ mtopewe. Mneti kegok ku mma mekoti tapmnanepeme sekaŋgaŋ ma egat zimosetnaŋ eegat wisat miyap!’”
5 todavia, como esta viúva me incomoda, hei de fazer-lhe justiça, para que ela não continue a vir molestar-me.
6 Amobotnaŋ Zisasiyaŋ kegok zemti ewe kapigok tusum zeye, “An zet nânâ bekanaŋ keyaŋ imbi kwambet ke ŋep mukulem mpeye.
6 Prosseguiu o Senhor: Ouvi o que diz esse juiz injusto.
7 In nâwien Kawawaŋgat tambu msa mandundum samti keŋinaŋ masuip ke egaŋ kasaŋine zemindomti in maindamukulem min. Ma egaŋ sakwep maindamukulem min.
7 E não fará Deus justiça aos seus escolhidos, que dia e noite clamam a ele, já que é longânimo para com eles?
8 Neŋ in diindoma nâit, Kawawaŋaŋ iknaŋgat pembenaŋaŋgat mti sakwep penaŋ indamukulem mamin. Am nâgât manâmkiŋpeip ma dundum naip ekŋenaŋ keŋin mkipmaŋ bemtapme kan kobawen ke koti indikbap.”
8 Digo-vos que depressa lhes fará justiça. Contudo quando vier o Filho do homem, porventura achará fé na terra?
9 Âpme Zisasiyaŋ kegogak bemzenze zet kapi am ilinaŋgat nâme kwetetepmaŋ beme am sambe ekŋengat nâme bekanaŋ beme maindiktalalip ekŋen keyet diindoye,
9 Propôs também esta parábola a uns que confiavam em si mesmos, crendo que eram justos, e desprezavam os outros:
10 “Ke kapigok, an zulaŋ sesewat mka temaŋ keŋan dundusât mowebun. Ŋen ek Palisi ma ŋen ek mânep takis titi an.
10 Dois homens subiram ao templo para orar; um fariseu, e o outro publicano.
11 Ke moweti Palisi an keyaŋ am notnaŋ tabien ekŋen keyaŋ eegalen nâmti kawaŋan sosok dendaŋ tati kapigok dunduye, ‘Kawawaŋ, neŋ gâgât wisikŋ zeyap. Am notnaŋaŋ kwitnaŋ kwitnaŋ guwak matimaip ma zet dâsuki manzeip ma set kileŋ mamaip. Neŋ am ekŋen keboŋ yek. Kawawaŋ neŋ gâgât wisikŋ zeyap neŋ takis mânep titi an kanda nemboŋ yek.
11 O fariseu, de pé, assim orava consigo mesmo: ó Deus, graças te dou que não sou como os demais homens, roubadores, injustos, adúlteros, nem ainda com este publicano.
12 Neŋ sonda kataŋ kasup zut gâgâpm meu zemkulumpemti dundundu etaŋ mamiyap. Neŋ meu ma mânep milawat matiyap ekŋen keboŋgalen maŋge 10magengatnaŋ maŋge kwep ke gâgât maŋgeyap.’
12 Jejuo duas vezes na semana, e dou o dízimo de tudo quanto ganho.
13 Egaŋ kegok mme mânep takis titi an egaŋ Palisi an ekmagen sokŋan ku tage. Beŋan tati zikatnaŋaŋ ŋep ku ekme mobogalen nâye ma egaŋ bekanaŋ mimiŋaŋgat nâmti sakambuk penaŋ nâmti ŋokŋaŋ kusum toweti Kawawaŋgat kapigok dunduye, ‘Kawawaŋ, neŋ yomtoŋ ke nâmti dundugayap keyepm kembeŋ nâmne!’”
13 Mas o publicano, estando em pé de longe, nem ainda queria levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: ó Deus, sê propício a mim, o pecador!
14 Zisasiyaŋ bemzenze zet kegok zemdelaŋ zemti kapigok tusum zeye, “Neŋ diindoma nâit, takis mânep titi an keyaŋ sesewat mka temaŋ pemtoti mkaŋan mege. Ma Kawawaŋgat zikatnan an keyaŋ kwetetepmaŋ kwage. Âpme Palisi an keyaŋ kwetetepmaŋ ku kwage. Am ŋenaŋ ikŋaŋgat yomaŋgat nâme pepesut beme Kawawaŋgat sakambuk palen ku mandunduin ek ke Kawawaŋaŋ yomaŋ ku katipewe. Âpme naman am ŋenaŋ yomaŋgat nâme nukŋaŋ beme sakambuk palen mandunduin ek ke Kawawaŋaŋ yomaŋ makatipein.”
14 Digo-vos que este desceu justificado para sua casa, e não aquele; porque todo o que a si mesmo se exaltar será humilhado; mas o que a si mesmo se humilhar será exaltado.
15 Âpme an imbi sambeyaŋ nembaŋin okakŋaŋ Zisasmagen indakopme egaŋ betnaŋaŋ sekŋin teŋguŋguyelen nâmti kobien. Kegok mme nembaŋane ekŋenaŋ ke ekti ekŋenaŋ Zisasmagen ku kokogalen zemkulumindewien.
15 Traziam-lhe também as crianças, para que as tocasse; mas os discípulos, vendo isso, os repreendiam.
16 Nembaŋane ekŋenaŋ kegok mme Zisasiyaŋ nemba okak mamaŋ bipmaneyet kwizet kegok kumti nembaŋane ekŋengat diindoye, “In nemba mam biwine zemkulumindendepiŋ. In peme neŋmagen kolit. Enenogat am ekŋen nemba isikŋaŋ tototnaŋ keboŋ ekŋenaŋ Kawawaŋgalen zemâtâtâtgat katnanen mama ke tusuwep.
16 Jesus, porém, chamando-as para si, disse: Deixai vir a mim as crianças, e não as impeçais, porque de tais é o reino de Deus.
17 Neŋ penaŋ sukwep diindowi, in sekŋin ku mtoti ma yomin ku bamkumpemti nemunamba isikŋaŋ ekŋengat sepem ku mambep beme in Kawawaŋgalen zemâtâtâtgat katnanen mama ku tusuwep.”
17 Em verdade vos digo que, qualquer que não receber o reino de Deus como criança, de modo algum entrará nele.
18 Âpme an damuŋ ŋenaŋ Zisasmagen koti yaŋkwesiye, “An zikat indanda dolakŋaŋ, neŋ mulup dolakŋaŋ ŋen ziboŋ mti mama kanzizitgat zapat bewap?”
18 E perguntou-lhe um dos principais: Bom Mestre, que hei de fazer para herdar a vida eterna?
19 Egaŋ kegok zeme Zisasiyaŋ dunduye, “Geŋ nâgât, ‘An zikat indanda dolakŋaŋ zenik.’ Zet keyet yaŋaŋ ŋep nâmdelaŋ zenik? Kawawaŋ kwewaŋ dolakŋaŋ.
19 Respondeu-lhe Jesus: Por que me chamas bom? Ninguém é bom, senão um, que é Deus.
20 Geŋ Mosesiyelen zii zet kapigok tazin ke nânik. Ke kapigok kumpepeŋaŋ, ‘Geŋ awembiŋ kalalaŋ ku mbanik ma kasa kasa kumti am ku kumane gakiwe ma kambu ku mbanik ma zet dâsuki ku zewanik ma mambipdineyet kandaŋidan meti zet nânâ katnan mambanik.’”
20 Sabes os mandamentos: Não adulterarás; não matarás; não furtarás; não dirás falso testemunho; honra a teu pai e a tua mãe.
21 Zisasiyaŋ kegok zeme an damuŋ keyaŋ zeye, “An zikat indanda, kwitnaŋ kwitnaŋ zenik ke nemba isikŋanenak baenen yaŋbemti gawepumkwabanaŋ ewe maŋgawepuyap.”
21 Replicou o homem: Tudo isso tenho guardado desde a minha juventude.
22 Kegok zeme Zisasiyaŋ zet ke nâmti egat pigok dunduye, “Geŋ mulup ŋen ewe mimiyelen tagain. Geŋ gilik zem mkandan meti milawadi sambe tazin ke bemane kwitime mânep timtati am bekopsat indamtiŋgut neŋmagen kopmane meselup. Kegok mbanigen maneti dopmaŋ dolakŋaŋ kululuŋen gwaen tiwanik.”
22 Quando Jesus ouviu isso, disse-lhe: Ainda te falta uma coisa; vende tudo quanto tens e reparte-o pelos pobres, e terás um tesouro no céu; e vem, segue-me.
23 Kegok zeme an ek mânep milawatnaŋ temaŋ penaŋ tasayeyepm zet ke nâmti mânep milawatnaŋgat keŋaŋ penaŋ beye.
23 Mas, ouvindo ele isso, encheu-se de tristeza; porque era muito rico.
24 An keyaŋ kegok mme Zisasiyaŋ ke ekti zeye, “Am mânep milawalin temaŋ ekŋenaŋ msalen kapi am nâmkiŋpepeŋinmak Kawawaŋgalen zemâtâtâtgat katnan maip ekŋenmak tususuyelen olalatnaŋmak mbep!”
24 E Jesus, vendo-o assim, disse: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
25 Zisasiyaŋ zet kegok zemti ewe kapigok tusum zeye, “Bo temaŋaŋ buŋi aimboŋaŋ isikŋanen ŋep ku modak. Yek penaŋ. Sepem kegogak am mânep milawalinmagaŋ Kawawaŋgalen zemâtâtâtgat katnan maip ekŋenmak tususuyelen nâmnukŋaŋ penaŋ mamip.”
25 Pois é mais fácil um camelo passar pelo fundo duma agulha, do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Kegok zeme am tabien ekŋenaŋ zet ke nâmti egat yaŋkwesiwien, “Kegok beme kwiyaŋ mama kanzizit ŋep tiwe?”
26 Então os que ouviram isso disseram: Quem pode, então, ser salvo?
27 Ekŋenaŋ kegok zeme Zisasiyaŋ zeye, “Mânep milawalaŋ set bekekme am Kawawaŋgalen zemâtâtâtgat katnan maip ke ku tusuwep yaŋgut Kawawaŋaŋ am ekŋen keyet keŋin mim eleŋ beleŋ beme mama kanzizit ke ŋep tiwep.”
27 Respondeu-lhes: As coisas que são impossíveis aos homens são possíveis a Deus.
28 Kegok zeme Pitayaŋ pigok zeye, “Wae, Amobotnaŋ, nânik, nin kwitnaŋ kwitnaŋ sambe pemann tapme geŋ gapmâbenn keyepm maneti keyet dopmaŋ Kawawaŋaŋ kwileki penaŋ ndawe?”
28 Disse-lhe Pedro: Eis que nós deixamos tudo, e te seguimos.
29 Kegok yaŋkwesime Zisasiyaŋ kapigok diindoye, “Neŋ penaŋ sukwep kapigok zema nâit, am ŋenaŋ nâgât ma zet zapat dolakŋaŋgapmti mkaŋaŋ ma imbi nembaŋane ma dapmeniŋane ma ipmamnotnane ma mambipmane mee pi katipemâbe beme
29 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade vos digo que ninguém há que tenha deixado casa, ou mulher, ou irmãos, ou pais, ou filhos, por amor do reino de Deus,
30 Kawawaŋaŋ egat dopmaŋ omba penaŋ msalen pien sawe ma maneti bam kululuŋen mama kanzizit ke sawe.”
30 que não haja de receber no presente muito mais, e no mundo vindouro a vida eterna.
31 Âpme Zisas ek nembaŋane 12 zem indamandamti kayakŋaset toweti kapigok diindoye, “An ekŋen nâip, nin alak Zelusalem mka temanen tapmotnup. Golaŋ zenze an ekŋenaŋ tipman baen Angat Nemuŋaŋ egat zewienen ke penaŋ mkawaŋbesâpm.
31 Tomando Jesus consigo os doze, disse-lhes: Eis que subimos a Jerusalém e se cumprirá no filho do homem tudo o que pelos profetas foi escrito;
32 Âpme Zuda am ekŋengalen amobotnaŋ Zelusalem mka temanen mambien ekŋenaŋ Loma gapman ekŋengalen amobotnaŋine Zelusalem mambien ekŋengat belinan mopma kasa kukuŋineyaŋ sokŋan tati pep zet mnamti zawagaŋ waseknewep.
32 pois será entregue aos gentios, e escarnecido, injuriado e cuspido;
33 Kegok mti sindiwaŋ nawitikti nome gakiwap. Yaŋgut kasup tuk delaŋ peme gakikiengatnaŋ wati mamaen mobap.”
33 e depois de o açoitarem, o matarão; e ao terceiro dia ressurgirá.
34 Egaŋ kegok zeme nembaŋane ekŋenaŋ zet keyet yaŋaŋ nâmkandabien. Zisasiyaŋ zet keyet yaŋaŋ ku mkawaŋ bemindemti zet keyet ekŋenmagen enzilim tage keyepm ekŋenaŋ yaŋaŋ ku nâmâtâbien.
34 Mas eles não entenderam nada disso; essas palavras lhes eram obscuras, e não percebiam o que lhes dizia.
35 Âpme Zisas ek metneti Zeliko mka teman sokŋanik mege. Ke mepme set ganzenaŋ an zikatnaŋ beŋaŋ ŋen totati mânep milawatgat mawekumtan.
35 Ora, quando ele ia chegando a Jericó, estava um cego sentado junto do caminho, mendigando.
36 Âpme an keyaŋ am maŋge temaŋ ekŋengat sepalak kwisakŋin ma zezet bambaŋin nâmti, “Wae, zigogat kwisak temaŋ amnaŋ tapmmukup,” am indayaŋkwesime
36 Este, pois, ouvindo passar a multidão, perguntou que era aquilo.
37 am ekŋenaŋ egat zewien, “Zisas Nasalet mka temanengatnaŋ kozin.”
37 Disseram-lhe que Jesus, o nazareno, ia passando.
38 Kegok zeme egaŋ nâmti kwizet temaŋ kumti zeye, “Zisas, geŋ Dewitgalen alikŋaŋaŋ, nâgât kembeŋ mi!”
38 Então ele se pôs a clamar, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem compaixão de mim!
39 Kegok mme an ŋeŋaŋ bemti mobien ekŋenaŋ kwizet peme tatagalen zemkulumpewien. Yaŋgut egaŋ zelin ku nâmti ewe tusumti kwizet omba kumti zeye, “Geŋ Dewitgat alikŋaŋ, nâgât kembeŋ mi!”
39 E os que iam à frente repreendiam-no, para que se calasse; ele, porém, clamava ainda mais: Filho de Davi, tem compaixão de mim!
40 Kegok kume Zisasiyaŋ nâmti ewe ku meti selen keyegak tati zeye, “In an ke neŋmagen tetim kolit.” Zeme an zikatnaŋ beŋaŋ Zisasmagen tetim kopme yaŋkwesimti zeye,
40 Parou, pois, Jesus, e mandou que lho trouxessem. Tendo ele chegado, perguntou-lhe:
41 “Wae, neŋ geŋmagen kwileki penaŋ mgaŋgayelen nâmti tazenik?”
41 Que queres que te faça? Respondeu ele: Senhor, que eu veja.
42 Egaŋ kegok zeme Zisasiyaŋ kapigok dunduye, “Zikadi belak zem ekbak! Nâmkiŋpependaŋgapm zikadaŋ dolakŋaŋ bein.”
42 Disse-lhe Jesus: Vê; a tua fé te salvou.
43 Zisasiyaŋ kegok zeme an keyaŋ zikatnaŋ keyegak ege. Kegok mme Zisas mâpmeti Kawawaŋ sesewatsaye. Ma am sambe menok ke ekbienaŋ ekŋenaŋ kegogak Kawawaŋ sesewatpewien.
43 Imediatamente recuperou a vista, e o foi seguindo, gloficando a Deus. E todo o povo, vendo isso, dava louvores a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.