Lucas 17
Kawawaŋgalen Tâtâ Alakŋaŋ (NAF) vs VC
1 Âpme Zisasiyaŋ zet kegok zemdelaŋ zemti nembaŋane ekŋengat kapigok diindoye, “Am yomen zet kelakŋaŋ mti tetipepeyelen keyaŋ inmagen takwasâpm keyaŋgut wakae, am ŋenaŋ yomen tetimae mbe keyaŋ sindem omba penaŋ tisâpm!
1 Jesus disse também a seus discípulos: É impossível que não haja escândalos, mas ai daquele por quem eles vêm!
2 An ŋenaŋ nemba isikŋaŋnok ekŋen kapimagengatnaŋ ŋen tetipeme yom mbe beme an walepewe ek ke nanzaŋ siput temaŋ penaŋ bimanen andopemti âtâpeme nembu keŋan toweti gakiwe keyaŋ dolakŋaŋ bein ma musuwewet keyaŋ nukŋaŋ ku bein. Mneti ekŋenaŋ kegok ku mme egaŋ belak tapmetneti Kawawaŋgalen zemdelaŋ zenze kanen dopmaŋ nukŋaŋ bekanaŋ penaŋ tiwe.
2 Melhor lhe seria que se lhe atasse em volta do pescoço uma pedra de moinho e que fosse lançado ao mar, do que levar para o mal a um só destes pequeninos. Tomai cuidado de vós mesmos.
3 In weyaŋ ekmâtâbep!
3 Se teu irmão pecar, repreende-o; se se arrepender, perdoa-lhe.
4 Âpme nodi keyaŋ geŋmagen kasup kwepgat yom sek zigok min beme egaŋ geŋmagen sek mbe keyet katnaŋ koti nâmsokukuŋaŋ ke zemkawaŋ bemgeme geŋ egalen yomaŋ katipewanik.”
4 Se pecar sete vezes no dia contra ti e sete vezes no dia vier procurar-te, dizendo: Estou arrependido, perdoar-lhe-ás.
5 Âpme Zisasiyaŋ zet kegok zemdelaŋ zeme nembaŋane ekŋenaŋ egat kapigok zewien, “Geŋ mukulem mindemane ningalen nâmkiŋpepenn katikŋaŋ bak.”
5 Os apóstolos disseram ao Senhor: Aumenta-nos a fé!
6 Ekŋenaŋ kegok zeme Amobotnaŋaŋ zeye, “Kapis alik katnaŋ ek isikŋaŋ penaŋ keyaŋgut egaŋ msat keŋangatnaŋ windeŋaŋ bemti sosok pataŋ pemti sinaŋaŋ mme matimbunup. Ya ingalen nâmkiŋpepeŋin sakam keboŋ benak beme in tep kaindeyet zewiek, ‘Geŋ giti seŋti gitiyegak, nembu tuŋgupman metabanik.’ Kegok zempeme egaŋ ingat zelin gawepumti kegok mnak. Ya ingalen nâmkiŋpepeŋin sakam keboŋ benak beme in Kawawaŋgalen mulupmaŋ ŋep mme penaŋaŋ sokbenak.”
6 Disse o Senhor: Se tiverdes fé como um grão de mostarda, direis a esta amoreira: Arranca-te e transplanta-te no mar, e ela vos obedecerá.
7 — ausente —
7 Qual de vós, tendo um servo ocupado em lavrar ou em guardar o gado, quando voltar do campo lhe dirá: Vem depressa sentar-te à mesa?
8 — ausente —
8 E não lhe dirá ao contrário: Prepara-me a ceia, cinge-te e serve-me, enquanto como e bebo, e depois disto comerás e beberás tu?
9 Yek, kegok ŋep ku mnak. Egaŋ ikŋaŋgat mulup imbiyaŋ mimiyelen zempepeŋaŋ keyet katnaŋ mip.”
9 E se o servo tiver feito tudo o que lhe ordenara, porventura fica-lhe o senhor devendo alguma obrigação?
10 Zisasiyaŋ kegok zemti ewe tusum zeye, “Inmagen sakam keboŋ keyaŋ bein. In Kawawaŋgalen mulup mti am ekŋenaŋ ingat wisikŋ zenzeyet ku wekuwep eneyet mulup e in mimiyet zemindendeŋaŋ. ‘Nin mulup an etaŋ kwizapatnpiŋ. Nin mulup zemndendeŋaŋ etaŋ katnan mâti mbenn.’”
10 Assim também vós, depois de terdes feito tudo o que vos foi ordenado, dizei: Somos servos como quaisquer outros; fizemos o que devíamos fazer.
11 Âpme Zisasiyaŋ Zelusalem mka teman mebegalen Galili msalen koti Samalia msalen kot pataŋ zenzeyelen koge.
11 Sempre em caminho para Jerusalém, Jesus passava pelos confins da Samaria e da Galiléia.
12 Keyetnaŋ koti mka ŋande isikŋan kopataŋ zeme an liŋgilin satnaŋmak 10 ekŋenaŋ beŋan tati
12 Ao entrar numa aldeia, vieram-lhe ao encontro dez leprosos, que pararam ao longe e elevaram a voz, clamando:
13 kwizet kapigok kuwien, “Zisas! Amobotnaŋ! Ningat kembeŋ nâmnde!”
13 Jesus, Mestre, tem compaixão de nós!
14 Kegok zeme Zisasiyaŋ indikti zeye, “In sâpe sâpe bumbu an ekŋenmagen mepme ekŋenaŋ ingat sekŋin wiliŋgisem.” Kegok zemindeme ekŋenaŋ selen tapmetnepeme sek liŋgilin ŋeluye.
14 Jesus viu-os e disse-lhes: Ide, mostrai-vos ao sacerdote. E quando eles iam andando, ficaram curados.
15 Kegok sokbeme ekŋenmagengatnaŋ an ŋenaŋ sekŋan wiliŋgiyeyaŋ sekŋan liŋgit satnaŋ ŋelume gilik ze Zisasmagen koti Kawawaŋgat kwitnaŋ mwati kwizet kumsesewage.
15 Um deles, vendo-se curado, voltou, glorificando a Deus em alta voz.
16 Kegok mmeti Zisasmagen pataŋ zemti egat setnanen msalen baenen pedondo mti egat wisikŋ zeye. (Âpme an ke Zuda am maŋgeen ku sokbembeŋaŋ ek Samalia msalengatnaŋ.)
16 Prostrou-se aos pés de Jesus e lhe agradecia. E era um samaritano.
17 An keyaŋ kegok mme Zisasiyaŋ ke ekti kapigok zeye, “Neŋ nâyawen an 10 ekŋenaŋ ŋep beyo ya ekŋenaŋ neŋmagen koti Kawawaŋgat wisikŋ ŋep zenzeyelen yaŋgut 9 ekŋenaŋ belak mepme an kapi Zuda ekŋengalen maŋgeengatnaŋ yek yaŋgut ek etaŋaŋ Kawawaŋgat wisikŋ neŋmagen kozein.”
17 Jesus lhe disse: Não ficaram curados todos os dez? Onde estão os outros nove?
18 Kegok zemti zeye, “Ekŋenaŋ Kawawaŋgat sesewawatgalen neŋmagen ku kolo keyaŋgut an msatnaŋ pemŋengatnaŋ kapiyaŋ etaŋ kolep.”
18 Não se achou senão este estrangeiro que voltasse para agradecer a Deus?!
19 Zisasiyaŋ kegok zemti an keyet kapigok dunduye, “Geŋ nâgât nâmkiŋpenik keyepm geŋ ŋep benigat wati met.”
19 E acrescentou: Levanta-te e vai, tua fé te salvou.
20 Âpme Palisi notnaŋaŋ Zisasiyet yaŋkwesiwien, “Kan kwilekiyet Kawawaŋaŋ an peme koti egalen zemâtâtât katnanen mamayet zeye keyaŋ kobe?”
20 Os fariseus perguntaram um dia a Jesus quando viria o Reino de Deus. Respondeu-lhes: O Reino de Deus não virá de um modo ostensivo.
21 Ma am ŋenaŋ kapigok ku zewe, ‘Pien tazingat egit!’ ma ‘Daen tazingat meegit!’ Kegok ku zewe. Enenogat Kawawaŋ an peme kokogalen zeye ke ingat tuŋguwinan tazin.”
21 Nem se dirá: Ei-lo aqui; ou: Ei-lo ali. Pois o Reino de Deus já está no meio de vós.
22 Zisasiyaŋ kegok zemti nembaŋane ekŋengat diindoye, “Âpme Angat Nemuŋaŋgalen kanaŋ kopme in kasup kwep eegalen nâmtikŋaŋ penaŋ mbep keyaŋgulak in ek ku ekbep.
22 Mais tarde ele explicou aos discípulos: Virão dias em que desejareis ver um só dia o Filho do Homem, e não o vereis.
23 Ma am notnaŋaŋ ingat kapigok zewep, ‘Egit, ek danen tazin!’ ma ‘Ek pien tazin!’ Kegok zeme in ke meegapiŋ.
23 Então vos dirão: Ei-lo aqui; e: Ei-lo ali. Não deveis sair nem os seguir.
24 Angat Nemuŋaŋ neŋ kokotnaŋgalen kanen sakam ambeyegaŋ kululuŋ nembetgatnaŋ nembet busatnaŋ temaŋ peyak mme am sambeyaŋ maegip sakam keboŋ kopma in nikti nâmâtâbep.
24 Pois como o relâmpago, reluzindo numa extremidade do céu, brilha até a outra, assim será com o Filho do Homem no seu dia.
25 Yaŋgut kukŋaŋgat am alak talip kapiyaŋ sekaŋgaŋ nâmnemti ku nâmtikŋaŋ mnemti nomti sindem ombanawep.
25 É necessário, porém, que primeiro ele sofra muito e seja rejeitado por esta geração.
26 — ausente —
26 Como ocorreu nos dias de Noé, acontecerá do mesmo modo nos dias do Filho do Homem.
27 — ausente —
27 Comiam e bebiam, casavam-se e davam-se em casamento, até o dia em que Noé entrou na arca. Veio o dilúvio e matou a todos.
28 Ma set katnaŋ kegogak an kwitnaŋ Lot egalen kanen sokbeye keboŋ. An imbi sambeyaŋ tu meu nimwiaŋbien ma aem kwaem mbien ma timonzewien ma mka walabien. Kegok mti Kawawaŋgat ku otnâmbien.
28 Também do mesmo modo como aconteceu nos dias de Lot. Os homens festejavam, compravam e vendiam, plantavam e edificavam.
29 Kan Lot an egaŋ Sodom mka temaŋ pemti mepme teziŋmak nanzaŋ salpa kululuŋengatnaŋ mapnok toti animbi indawalepme gakiwien.
29 No dia em que Lot saiu de Sodoma, choveu fogo e enxofre do céu, que exterminou todos eles.
30 Sakam kegok Angat Nemuŋaŋ neŋ sosok kwakwagalen kanen sokbewe.
30 Assim será no dia em que se manifestar o Filho do Homem.
31 Âpme kan keyet am ŋenaŋ mkaŋaŋ tambaŋguman tapmambe ya keyaŋ sokbeme milawatnaŋ mka keŋan ku akum tinak. Ma sepem kegogak am ŋenaŋ muluwen tapmanak ya keyaŋ sokbeme egaŋ milawatnaŋgat nâmti mkaen ku medak. Mneti ek pemepme olatnagat.
31 Naquele dia, quem estiver no terraço e tiver os seus bens em casa não desça para os tirar; da mesma forma, quem estiver no campo não torne atrás.
32 Sakam Lotgat imbiŋaŋaŋ bamanen gilik zem ekti gakiye keyet otnâit!
32 Lembrai-vos da mulher de Lot.
33 Âpme an ŋenaŋ sekŋaŋgat yayaŋ mti sekŋaŋ ku ketalasiwe beme egaŋ mama kanzizit ke ku tiwe. Ma an ŋenaŋ sekŋaŋ nâgât nâmti talasiwe beme egaŋ mama kanzizit ke ŋep tiwe.
33 Todo o que procurar salvar a sua vida, perdê-la-á; mas todo o que a perder, encontrá-la-á.
34 Neŋ diindoma nâit, kan Angat Nemuŋaŋ neŋ kokotnnaŋgalen kanan keyet an zulaŋ tambuyet mka keŋan kwepgat meluk tawemambaluwaŋ kwep ŋen aikmepme ŋen peme tabe.
34 Digo-vos que naquela noite dois estarão numa cama: um será tomado e o outro será deixado;
35 Ma imbi zulaŋ saŋgo sâŋsâŋ tapmambaluwaŋ kwep ŋen teti meti ŋen peme tabe.
35 duas mulheres estarão moendo juntas: uma será tomada e a outra será deixada.
36 [Ma an zulaŋ muluwen mulup tapmambaluwaŋ kwep ŋen teti meti ŋen peme tabe.”]
36 Dois homens estarão no campo: um será tomado e o outro será deixado.
37 Zisasiyaŋ zet kegok zemdelaŋ zeme nembaŋane ekŋenaŋ egat yaŋkwesiwien, “Amobotnaŋ, zenigen ke msat deset sokbewe?”
37 Perguntaram-lhe os discípulos: Onde será isto, Senhor? Respondeu-lhes: Onde estiver o cadáver, ali se reunirão também as águias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.