Lucas 17
Kawawaŋgalen Tâtâ Alakŋaŋ (NAF) vs ARIB
1 Âpme Zisasiyaŋ zet kegok zemdelaŋ zemti nembaŋane ekŋengat kapigok diindoye, “Am yomen zet kelakŋaŋ mti tetipepeyelen keyaŋ inmagen takwasâpm keyaŋgut wakae, am ŋenaŋ yomen tetimae mbe keyaŋ sindem omba penaŋ tisâpm!
1 Disse Jesus a seus discípulos: É impossível que não venham tropeços, mas ai daquele por quem vierem!
2 An ŋenaŋ nemba isikŋaŋnok ekŋen kapimagengatnaŋ ŋen tetipeme yom mbe beme an walepewe ek ke nanzaŋ siput temaŋ penaŋ bimanen andopemti âtâpeme nembu keŋan toweti gakiwe keyaŋ dolakŋaŋ bein ma musuwewet keyaŋ nukŋaŋ ku bein. Mneti ekŋenaŋ kegok ku mme egaŋ belak tapmetneti Kawawaŋgalen zemdelaŋ zenze kanen dopmaŋ nukŋaŋ bekanaŋ penaŋ tiwe.
2 Melhor lhe fora que se lhe pendurasse ao pescoço uma pedra de moinho e fosse lançado ao mar, do que fazer tropeçar um destes pequeninos.
3 In weyaŋ ekmâtâbep!
3 Tende cuidado de vós mesmos; se teu irmão pecar, repreende-o; e se ele se arrepender, perdoa-lhe.
4 Âpme nodi keyaŋ geŋmagen kasup kwepgat yom sek zigok min beme egaŋ geŋmagen sek mbe keyet katnaŋ koti nâmsokukuŋaŋ ke zemkawaŋ bemgeme geŋ egalen yomaŋ katipewanik.”
4 Mesmo se pecar contra ti sete vezes no dia, e sete vezes vier ter contigo, dizendo: Arrependo-me; tu lhe perdoarás.
5 Âpme Zisasiyaŋ zet kegok zemdelaŋ zeme nembaŋane ekŋenaŋ egat kapigok zewien, “Geŋ mukulem mindemane ningalen nâmkiŋpepenn katikŋaŋ bak.”
5 Disseram então os apóstolos ao Senhor: Aumenta-nos a fé.
6 Ekŋenaŋ kegok zeme Amobotnaŋaŋ zeye, “Kapis alik katnaŋ ek isikŋaŋ penaŋ keyaŋgut egaŋ msat keŋangatnaŋ windeŋaŋ bemti sosok pataŋ pemti sinaŋaŋ mme matimbunup. Ya ingalen nâmkiŋpepeŋin sakam keboŋ benak beme in tep kaindeyet zewiek, ‘Geŋ giti seŋti gitiyegak, nembu tuŋgupman metabanik.’ Kegok zempeme egaŋ ingat zelin gawepumti kegok mnak. Ya ingalen nâmkiŋpepeŋin sakam keboŋ benak beme in Kawawaŋgalen mulupmaŋ ŋep mme penaŋaŋ sokbenak.”
6 Respondeu o Senhor: Se tivésseis fé como um grão de mostarda, diríeis a esta amoreira: Desarraiga-te, e planta-te no mar; e ela vos obedeceria.
7 — ausente —
7 Qual de vós, tendo um servo a lavrar ou a apascentar gado, lhe dirá, ao voltar ele do campo: chega-te já, e reclina-te à mesa?
8 — ausente —
8 Não lhe dirá antes: Prepara-me a ceia, e cinge-te, e serve-me, até que eu tenha comido e bebido, e depois comerás tu e beberás?
9 Yek, kegok ŋep ku mnak. Egaŋ ikŋaŋgat mulup imbiyaŋ mimiyelen zempepeŋaŋ keyet katnaŋ mip.”
9 Porventura agradecerá ao servo, porque este fez o que lhe foi mandado?
10 Zisasiyaŋ kegok zemti ewe tusum zeye, “Inmagen sakam keboŋ keyaŋ bein. In Kawawaŋgalen mulup mti am ekŋenaŋ ingat wisikŋ zenzeyet ku wekuwep eneyet mulup e in mimiyet zemindendeŋaŋ. ‘Nin mulup an etaŋ kwizapatnpiŋ. Nin mulup zemndendeŋaŋ etaŋ katnan mâti mbenn.’”
10 Assim também vós, quando fizerdes tudo o que vos for mandado, dizei: Somos servos inúteis; fizemos somente o que devíamos fazer.
11 Âpme Zisasiyaŋ Zelusalem mka teman mebegalen Galili msalen koti Samalia msalen kot pataŋ zenzeyelen koge.
11 E aconteceu que, indo ele a Jerusalém, passava pela divisa entre a Samária e a Galiléia.
12 Keyetnaŋ koti mka ŋande isikŋan kopataŋ zeme an liŋgilin satnaŋmak 10 ekŋenaŋ beŋan tati
12 Ao entrar em certa aldeia, saíram-lhe ao encontro dez leprosos, os quais pararam de longe,
13 kwizet kapigok kuwien, “Zisas! Amobotnaŋ! Ningat kembeŋ nâmnde!”
13 e levantaram a voz, dizendo: Jesus, Mestre, tem compaixão de nós!
14 Kegok zeme Zisasiyaŋ indikti zeye, “In sâpe sâpe bumbu an ekŋenmagen mepme ekŋenaŋ ingat sekŋin wiliŋgisem.” Kegok zemindeme ekŋenaŋ selen tapmetnepeme sek liŋgilin ŋeluye.
14 Ele, logo que os viu, disse-lhes: Ide, e mostrai-vos aos sacerdotes. E aconteceu que, enquanto iam, ficaram limpos.
15 Kegok sokbeme ekŋenmagengatnaŋ an ŋenaŋ sekŋan wiliŋgiyeyaŋ sekŋan liŋgit satnaŋ ŋelume gilik ze Zisasmagen koti Kawawaŋgat kwitnaŋ mwati kwizet kumsesewage.
15 Um deles, vendo que fora curado, voltou glorificando a Deus em alta voz;
16 Kegok mmeti Zisasmagen pataŋ zemti egat setnanen msalen baenen pedondo mti egat wisikŋ zeye. (Âpme an ke Zuda am maŋgeen ku sokbembeŋaŋ ek Samalia msalengatnaŋ.)
16 e prostrou-se com o rosto em terra aos pés de Jesus, dando-lhe graças; e este era samaritano.
17 An keyaŋ kegok mme Zisasiyaŋ ke ekti kapigok zeye, “Neŋ nâyawen an 10 ekŋenaŋ ŋep beyo ya ekŋenaŋ neŋmagen koti Kawawaŋgat wisikŋ ŋep zenzeyelen yaŋgut 9 ekŋenaŋ belak mepme an kapi Zuda ekŋengalen maŋgeengatnaŋ yek yaŋgut ek etaŋaŋ Kawawaŋgat wisikŋ neŋmagen kozein.”
17 Perguntou, pois, Jesus: Não foram limpos os dez? E os nove, onde estão?
18 Kegok zemti zeye, “Ekŋenaŋ Kawawaŋgat sesewawatgalen neŋmagen ku kolo keyaŋgut an msatnaŋ pemŋengatnaŋ kapiyaŋ etaŋ kolep.”
18 Não se achou quem voltasse para dar glória a Deus, senão este estrangeiro?
19 Zisasiyaŋ kegok zemti an keyet kapigok dunduye, “Geŋ nâgât nâmkiŋpenik keyepm geŋ ŋep benigat wati met.”
19 E disse-lhe: Levanta-te, e vai; a tua fé te salvou.
20 Âpme Palisi notnaŋaŋ Zisasiyet yaŋkwesiwien, “Kan kwilekiyet Kawawaŋaŋ an peme koti egalen zemâtâtât katnanen mamayet zeye keyaŋ kobe?”
20 Sendo Jesus interrogado pelos fariseus sobre quando viria o reino de Deus, respondeu-lhes: O reino de Deus não vem com aparência exterior;
21 Ma am ŋenaŋ kapigok ku zewe, ‘Pien tazingat egit!’ ma ‘Daen tazingat meegit!’ Kegok ku zewe. Enenogat Kawawaŋ an peme kokogalen zeye ke ingat tuŋguwinan tazin.”
21 nem dirão: Ei-lo aqui! ou: Ei-lo ali! pois o reino de Deus está dentro de vós.
22 Zisasiyaŋ kegok zemti nembaŋane ekŋengat diindoye, “Âpme Angat Nemuŋaŋgalen kanaŋ kopme in kasup kwep eegalen nâmtikŋaŋ penaŋ mbep keyaŋgulak in ek ku ekbep.
22 Então disse aos discípulos: Dias virão em que desejareis ver um dos dias do Filho do homem, e não o vereis.
23 Ma am notnaŋaŋ ingat kapigok zewep, ‘Egit, ek danen tazin!’ ma ‘Ek pien tazin!’ Kegok zeme in ke meegapiŋ.
23 Dir-vos-ão: Ei-lo ali! ou: Ei-lo aqui! não vades, nem os sigais;
24 Angat Nemuŋaŋ neŋ kokotnaŋgalen kanen sakam ambeyegaŋ kululuŋ nembetgatnaŋ nembet busatnaŋ temaŋ peyak mme am sambeyaŋ maegip sakam keboŋ kopma in nikti nâmâtâbep.
24 pois, assim como o relâmpago, fuzilando em uma extremidade do céu, ilumina até a outra extremidade, assim será também o Filho do homem no seu dia.
25 Yaŋgut kukŋaŋgat am alak talip kapiyaŋ sekaŋgaŋ nâmnemti ku nâmtikŋaŋ mnemti nomti sindem ombanawep.
25 Mas primeiro é necessário que ele padeça muitas coisas, e que seja rejeitado por esta geração.
26 — ausente —
26 Como aconteceu nos dias de Noé, assim também será nos dias do Filho do homem.
27 — ausente —
27 Comiam, bebiam, casavam e davam-se em casamento, até o dia em que Noé entrou na arca, e veio o dilúvio e os destruiu a todos.
28 Ma set katnaŋ kegogak an kwitnaŋ Lot egalen kanen sokbeye keboŋ. An imbi sambeyaŋ tu meu nimwiaŋbien ma aem kwaem mbien ma timonzewien ma mka walabien. Kegok mti Kawawaŋgat ku otnâmbien.
28 Como também da mesma forma aconteceu nos dias de Ló: comiam, bebiam, compravam, vendiam, plantavam e edificavam;
29 Kan Lot an egaŋ Sodom mka temaŋ pemti mepme teziŋmak nanzaŋ salpa kululuŋengatnaŋ mapnok toti animbi indawalepme gakiwien.
29 mas no dia em que Ló saiu de Sodoma choveu do céu fogo e enxofre, e os destruiu a todos;
30 Sakam kegok Angat Nemuŋaŋ neŋ sosok kwakwagalen kanen sokbewe.
30 assim será no dia em que o Filho do homem se há de manifestar.
31 Âpme kan keyet am ŋenaŋ mkaŋaŋ tambaŋguman tapmambe ya keyaŋ sokbeme milawatnaŋ mka keŋan ku akum tinak. Ma sepem kegogak am ŋenaŋ muluwen tapmanak ya keyaŋ sokbeme egaŋ milawatnaŋgat nâmti mkaen ku medak. Mneti ek pemepme olatnagat.
31 Naquele dia, quem estiver no eirado, tendo os seus bens em casa, não desça para tirá-los; e, da mesma sorte, o que estiver no campo, não volte para trás.
32 Sakam Lotgat imbiŋaŋaŋ bamanen gilik zem ekti gakiye keyet otnâit!
32 Lembrai-vos da mulher de Ló.
33 Âpme an ŋenaŋ sekŋaŋgat yayaŋ mti sekŋaŋ ku ketalasiwe beme egaŋ mama kanzizit ke ku tiwe. Ma an ŋenaŋ sekŋaŋ nâgât nâmti talasiwe beme egaŋ mama kanzizit ke ŋep tiwe.
33 Qualquer que procurar preservar a sua vida, perdê-la-á, e qualquer que a perder, conservá-la-á.
34 Neŋ diindoma nâit, kan Angat Nemuŋaŋ neŋ kokotnnaŋgalen kanan keyet an zulaŋ tambuyet mka keŋan kwepgat meluk tawemambaluwaŋ kwep ŋen aikmepme ŋen peme tabe.
34 Digo-vos: Naquela noite estarão dois numa cama; um será tomado, e o outro será deixado.
35 Ma imbi zulaŋ saŋgo sâŋsâŋ tapmambaluwaŋ kwep ŋen teti meti ŋen peme tabe.
35 Duas mulheres estarão juntas moendo; uma será tomada, e a outra será deixada.
36 [Ma an zulaŋ muluwen mulup tapmambaluwaŋ kwep ŋen teti meti ŋen peme tabe.”]
36 {Dois homens estarão no campo; um será tomado, e o outro será deixado.}
37 Zisasiyaŋ zet kegok zemdelaŋ zeme nembaŋane ekŋenaŋ egat yaŋkwesiwien, “Amobotnaŋ, zenigen ke msat deset sokbewe?”
37 Perguntaram-lhe: Onde, Senhor? E respondeu-lhes: Onde estiver o corpo, aí se ajuntarão também os abutres.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.