Lucas 15
Kawawaŋgalen Tâtâ Alakŋaŋ (NAF) vs BKJ
1 Âpme kan ŋengat an mânep takis titi ma am yomtoŋ ekŋenaŋ Zisasmagen sokŋan egalen zet nâsâgât kobien.
1 Então, aproximaram-se dele todos os publicanos e pecadores para ouvi-lo.
2 Kegok sokbeme Palisi ma zii zet zikat indanda an notnaŋ yaŋbemti sekaŋgaŋ zet zemti kapigok zewien, “An kapi a yomtoŋ ekŋenmak notn notn mti meu mka kwep manip!”
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este homem recebe pecadores, e come com eles.
3 Ekŋenaŋ kegok zeme Zisasiyaŋ bemzenze zet ŋen kapigok diindoye,
3 E ele lhes falou esta parábola, dizendo:
4 “An inmagengatnaŋ ŋen sipsipmaŋ 100 tasanak ya kwep ŋen galaŋ zenak beme egaŋ zigok penaŋ mnak? Kegok sokbenak beme egaŋ sipsip 99 ekŋen meuŋin maniniŋanen munduman indeme tapme egaŋ kwep keyet timat metneti aikdak.
4 Qual de vós é o homem que, tendo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove, e vai atrás da perdida até encontrá-la?
5 Egaŋ aikdagen kan keyet oloŋen penaŋ mti ŋandeŋan oletetep peme weme
5 E, tendo-a encontrado, regozijando-se, a põe sobre seus ombros.
6 mkaŋan pum kotnak. Kegok mti egaŋ notnane ma am egalen mkamagen sokŋan talip ekŋengat zeme koondakme diindonak, ‘Neŋ sipsipm galaŋ zeme timalawaŋ aikti oloŋen penaŋ miyap keyepm koondakme tu meu bumuluŋti nne!’”
6 E ele chegando em casa, chama os seus amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque eu encontrei a minha ovelha que estava perdida.
7 Zisasiyaŋ kegok zemti ewe kapigok tusum zeye, “Neŋ in zema nâit, sakam kegogak msalengalen an yomtoŋ ŋenaŋ yomengatnaŋ keŋaŋ gilik zemti neŋmagen matusunen kululuŋen ekŋenaŋ oloŋen penaŋ mamip. Kegok sokbeme am 99 ekŋenaŋ yominangatnaŋ ku gilik zeip ekŋengat manâiwen ekŋen an kwetetepmaŋ penaŋ.”
7 Eu vos digo, que assim haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove pessoas justas que não necessitam de arrependimento.
8 Kegok zemti ewe tusum zeye, “Imbi ŋen tambu kwep tu meu kwitim niniyelen silwa mânep kanziŋaŋ 5 tasanak ya ŋen galaŋ zenzeŋaŋ benagen egaŋ zigok mnak? Egaŋ lamaŋ koŋti mka keŋan kaputi weyaŋ timat metneti mânepmaŋ ke aik mti
8 Ou qual mulher que, tendo dez peças de prata, e perdendo uma peça, não acende a candeia, e varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 kan keyet oloŋen penaŋ mti notnane ma am egalen mkamagen sokŋan talip ekŋengat zeme koondakme diindonak, ‘Ekŋen, mânepm galaŋ zeme matimalawaŋ aikti oloŋen penaŋ miyap keyepm koondakme tu meu bumuluŋti nne!’
9 E, tendo-a encontrado, ela chama as amigas e as vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque encontrei a peça que eu havia perdido.
10 Neŋ diindoma nâit, sakam kegogak Kawawaŋgalen enselŋane kululuŋen ekŋenaŋ a yomtoŋ ŋenaŋ mama mimiŋaŋ bekanaŋ bamkumpemti neŋmagen matusunen ensel ekŋenaŋ oloŋen penaŋ mamip.”
10 Assim eu vos digo que há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Kegok zemdelaŋ zemti ewe kapigok tusum zeye, “An ŋen nemuŋane zomolim melezut matapmambuk.
11 E ele disse: Certo homem tinha dois filhos;
12 Ya nemuŋaŋ muŋaŋ bipmaŋmagen koti kapigok zenak, ‘Bien, msat ma milom bilombi bam nanayelen nâwanan ke ilak alak kapi na!’ Kegok zeme biwidaŋ msat ma milom bilombi kalaŋti nemulatnene idaye.
12 e o mais jovem deles disse ao seu pai: Pai, dá-me a parte dos bens a que tenho direito. E ele dividiu-lhes os seus haveres.
13 Kegok sokbeme kasup mulup mimi notnaŋ delaŋ zeme nemuŋaŋ muŋaŋ msat ma milom bilombiŋaŋ beme amnaŋ kwitime egaŋ msat ke pemti mânepmaŋ timti pem ŋen beŋan penaŋ mege. Ke mepmamti mânepmaŋ sambe mama mimi bekananen time mepme delaŋ zeye.
13 E poucos dias depois, o filho mais jovem, ajuntando tudo, partiu para uma terra distante, e ali desperdiçou os seus bens com uma vida desordeira.
14 Kan mânepmaŋaŋ delaŋ zeyeen meuyet kambeŋ temaŋ msat kataŋ sokbeye. Kegok sokbeme ek kwitnaŋ ŋen ku tasaye.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Keyepm egaŋ met an msat keyelen an ŋengalen mulup mge. Âpme an keyaŋ peme met egalen bo mkaen bo damuŋ mge.
15 E ele foi e juntou-se a um dos cidadãos daquela terra, e ele o enviou aos seus campos para alimentar os porcos.
16 Egaŋ meuyet penaŋ gakisât mti boyelen meuŋaŋ ke niniyelen nâye yaŋgut bo damuŋ keyaŋ ku nâmpeme niŋge.
16 E ele desejava encher o seu estômago com as cascas que os porcos comiam; e nenhum homem lhe dava nada.
17 Kegok sokbeme kan egaŋ nânâ dolakŋaŋ aigeen ikŋaŋgat kapigok zeye, ‘Bipmnaŋgalen mulup am sambe meu maniwiaŋip ya neŋ pi tati meuyet gakisowap!
17 E ele caindo em si, disse: Quantos servidores de meu pai têm pão suficiente e de sobra, e eu aqui pereço de fome!
18 Keyepm neŋ wati bipmmagen meti kapigok zewap, “Bien, neŋ Kawawaŋgat zikatnan ma gâgât zikadan yom mban.
18 Levantar-me-ei, e irei para o meu pai, e lhe direi: Pai, eu pequei contra o céu e perante ti;
19 Ya ‘Geŋ nâgât nemun,’ ŋep ewe ku zenzeyelen. Geŋ nemane gâgât mulup andi etaŋ tabi.”’
19 e não sou mais digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus servidores.
20 Kegok nâmti wati bipmaŋmagen mege.
20 E ele, levantando-se, foi para seu pai. Mas, ele estando ainda longe do caminho, seu pai o viu, e teve compaixão, e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço, e o beijou.
21 Kegok mti nemuŋaŋaŋ bipmaŋgat zeye, ‘Bien, neŋ Kawawaŋgat zikatnan ma gâgât zikadan yom mban. “Geŋ nâgât nemun,” zenzeyelen ŋep yek.’
21 E o filho lhe disse: Pai, eu pequei contra o céu e à tua vista, e não sou mais digno de ser chamado teu filho.
22 — ausente —
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei a melhor veste, e vesti-o, e ponde-lhe um anel em sua mão, e calçados em seus pés;
23 — ausente —
23 e trazei aqui um novilho cevado, e matai-o; e comamos e alegremo-nos;
24 — ausente —
24 porque este meu filho estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado. E eles começaram a alegrar-se.
25 Kegok sokbeme kan keyet nemuŋaŋ yuyaŋ muluwen tage. Ya egaŋ mulup mdelaŋ zemti mkaen kokogalen sokŋan koti nâme ekŋengalen olioli silik ma gwasim kwisak nâye.
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e vindo, ao aproximar-se da casa, ele ouviu a música e as danças.
26 Egaŋ kwisak ke nâmti mulup anaŋ ŋen ekti kwizet kume kopme yaŋkwesiye, ‘Wae, an notn, da kwileki tapmip?’
26 E ele chamou um dos servos, e perguntou o que significavam aquelas coisas.
27 Kegok zeme mulup anaŋaŋ dunduye, ‘Muŋdi gilik zem kopme bipdaŋ makau nembaŋaŋ gandanaŋ kumti bup enenogat muŋdaŋ kasayet belinan mobopiŋ esemteŋ tati gilik ze kolep keyepm olioli tapmip.’
27 E ele lhe disse: O teu irmão chegou; e teu pai matou o novilho cevado, porque ele o recebeu são e salvo.
28 Kegok zeme nemuŋaŋ yuyaŋ ŋenzinziŋ penaŋ mti mka keyet keŋan mobogalen ku nâmtikŋaŋ mge keyepmti bipmaŋaŋ zupman kwatoti egat keŋan mtoti mka keŋan mobogalen wekuye.
28 E ele se irritou e não queria entrar; portanto, saindo o pai, lhe rogava.
29 Bipmaŋaŋ kegok zeme nemuŋaŋaŋ bipmaŋgat zeye, ‘Bien, ekbak, neŋ nup kan sambe pi mulup katikŋaŋ mulup andinok gâgât mkwaban ma neŋ gâlen zet ŋen ku makuluyap. Geŋ kwileki penaŋ mnawanan? Geŋ meme nembaŋaŋ gandenaŋ bugan ŋen ku namane notnne ekŋenmak bumuluŋti ku nimbenn, yek penaŋ!’
29 E, ele respondendo, disse ao seu pai: Eis que eu te sirvo há tantos anos, e em nenhum momento eu transgredi um mandamento teu; contudo, tu nunca me deste um cabrito, para que eu pudesse me alegrar com os meus amigos;
30 Kegok zemti ewe zeye, ‘Ya nemundi muŋ kapiyaŋ gâlen msat ma milom bilombi beme amnaŋ kwitime mânep timeti sek kileŋ imbi indame delaŋ zeme gilik zem mkaen kolewen geŋ makau nembaŋaŋ gandenaŋ egat kumti bunak!’
30 mas, vindo este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as prostitutas, mataste-lhe o novilho cevado.
31 Egaŋ kegok zeme bipmaŋaŋ dunduye, ‘Ayu, nemun, geŋ neŋmak kwesiŋ matakwadik ya nâlen kwitnaŋ kwitnaŋ sambe kapi gâlen etaŋ.
31 E, ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que eu tenho é teu.
32 Nodi kapi nin ndemti mepmame wa gakiye zem mbenn yaŋgulak alak pi ninmak alik tazin keyepmti nin tu meu bumuluŋti olioli temaŋ msenup.’”
32 Mas era necessário fazer festa e regozijarmo-nos; porque este teu irmão estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.