Lucas 10
Kawawaŋgalen Tâtâ Alakŋaŋ (NAF) vs ACF
1 Âpme maneti Zisasiyaŋ nemba sambe makumti 72 ewe indaombemindemti mulup zet zemindeye. Kegok mti ikŋaŋ bam msat mebegalen nâŋgeen kataŋ nemba zut zut kegok zemindeme mebien.
1 E depois disto designou o Senhor ainda outros setenta, e mandou-os adiante da sua face, de dois em dois, a todas as cidades e lugares aonde ele havia de ir.
2 Kegok mti egaŋ ekŋengat ewe kapigok tusum zeye, “Kawawaŋgalen mulup sambe penaŋ mimiyelen tazin yaŋgut mulup am sambe yek. Kwep kwewetaŋ keyepmti in mulup toŋaŋ dundum same mulup mimi am notnaŋ aikindeme mulupmanen sakwep mepmâbep.
2 E dizia-lhes: Grande é, em verdade, a seara, mas os obreiros são poucos; rogai, pois, ao Senhor da seara que envie obreiros para a sua seara.
3 In meti kapigok otnâmbep, neŋ alak in sipsip nemboŋ tam zupmaŋ ekŋengat keŋan zemindema melip keyepm in weyaŋ eksemti mebep mneti ekŋenaŋ indawalebepgat.
3 Ide; eis que vos mando como cordeiros ao meio de lobos.
4 In mesâpmti mânep ma ele temaŋ milawatmak ma setwewet titipiŋ mebep. Ma selen am ŋen aikti zapat belakŋaŋ zenâ zenâ ku mbep. Belak etaŋ mebep.
4 Não leveis bolsa, nem alforje, nem alparcas; e a ninguém saudeis pelo caminho.
5 Âpme kan kataŋ mka ŋengat keŋan weweyelen mosâgât mti kukŋaŋgat mka toŋaŋgat kapigok dunduwep, ‘Keŋ sewakŋaŋ inmak tabe.’
5 E, em qualquer casa onde entrardes, dizei primeiro: Paz seja nesta casa.
6 Zeme egaŋ mkaŋanen indaikti mobe beme, ‘Keŋ sewakŋaŋ geŋmak tazin,’ kegok dunduwep. Âk kegok ku mbe beme keŋ sewakŋaŋ ilinmak tapme mebep.
6 E, se ali houver algum filho de paz, repousará sobre ele a vossa paz; e, se não, voltará para vós.
7 Âpme mka motabewen keyegak tatat mimi ke tapme tu meu ilin nimti ziboŋ indaip beme in ke mti nimbep. In mulup ekmagen mbep keyepm tu meu ŋep indame nimbep. Ma in mka kukŋaŋgat tabep ke pemti mka ŋen weweyet ku mebep.”
7 E ficai na mesma casa, comendo e bebendo do que eles tiverem, pois digno é o obreiro de seu salário. Não andeis de casa em casa.
8 Kegok zemti ewe kapigok tusumti zeye, “Kan kataŋ mka temaŋ ŋengat keŋan mopme amnaŋ ingat zemoloŋen mti kolit zeme meti meu ziboŋ ingat weyayaŋ mbep ke nimbep.
8 E, em qualquer cidade em que entrardes, e vos receberem, comei do que vos for oferecido.
9 Kegok mti am zawalinmak mka teman keyet keŋangatnaŋ weyaŋindemti am ekŋengat kapigok diindowep, ‘Kawawaŋaŋ ingalen Amobotnaŋin kozinen keyelen kanaŋ mulup anene inmagen kolip keyaŋ zemkawaŋ beinen egalen zemâtâtât katnaŋ mama ilak sokbein.’
9 E curai os enfermos que nela houver, e dizei-lhes: É chegado a vós o reino de Deus.
10 Yaŋgut kan kataŋ mka temaŋ ŋengat keŋan mopme ekŋenaŋ ingat zemoloŋen ku mip beme mka temaŋgalen set tuŋgupman tazinen metati amgat kapigok zewep,
10 Mas em qualquer cidade, em que entrardes e vos não receberem, saindo por suas ruas, dizei:
11 ‘Ingalen kânzunzuŋ ningat setnnanen imann talep ke pâmpâm kumann ilinmagen tozin keyaŋ mkawaŋ beinen Kawawaŋaŋ ingat ŋenzinziŋ min. Yaŋgut in kapigok otnâit Kawawaŋaŋ ingalen Amobotnaŋin inmagen kotati in indikdamuŋ msâpmme in ku nâmtikŋaŋ mti zempeip.’
11 Até o pó, que da vossa cidade se nos pegou, sacudimos sobre vós. Sabei, contudo, isto, que já o reino de Deus é chegado a vós.
12 Neŋ penaŋ zema nâit, eweŋan baenen Sodom mka teman am ekŋenaŋ bekanaŋ mimiŋinaŋgat zet mulup mimi kanen Kawawaŋaŋ dopmaŋ bekanaŋ katikŋaŋ penaŋ indaye. Âpme in mka keyelen Kawawaŋgalen Zet Zapat Dolakŋaŋ Penaŋ inmagen kopme in ku nâmtikŋaŋ mti ektalabien. Keyepmti Kawawaŋaŋ dopmaŋ titiyelen kanen in dopmaŋ bekanaŋ penaŋ Sodom am ekŋen sebemindemti in mobotnaŋ penaŋ tiwep.”
12 E digo-vos que mais tolerância haverá naquele dia para Sodoma do que para aquela cidade.
13 Kegok zemti nembaŋaneyet mka temaŋ zut kapiyet zet diindoye, “Wakae, inmagen bekanaŋ penaŋ sokbewe. Kolazin mka temaŋgalen am ma Besaida mka temaŋgalen am inmagen neŋ menok igak igak temaŋ sambe mban ke eweŋan Taia mkaengalen am ma Saidon mkaengalen am ekŋenmagen sokbenak ze, nap sâk teŋgenaŋaŋ ambuluti kâyaŋ sekŋinan mulati yominaŋgat nâmti sakambuk mti zemsu zemsu palen talip keyet zikat indanagen yominmagengatnaŋ gilik zewiek.
13 Ai de ti, Corazim, ai de ti, Betsaida! Porque, se em Tiro e em Sidom se fizessem as maravilhas que em vós foram feitas, já há muito, assentadas em saco e cinza, se teriam arrependido.
14 Keyepmti neŋ in ewe pigok diindoma nâit, Taia ma Saidon ekŋen am bekanaŋ tipman baen mambien ekŋengalen dopmaŋ titiyelen kananen Kawawaŋaŋ yominaŋgat tosaŋaŋ mtoti indawe yaŋgut in yominaŋgat tosaŋin mmoti penaŋ indawe.
14 Portanto, para Tiro e Sidom haverá menos rigor, no juízo, do que para vós.
15 Kapaneam ingalen mka teman neŋ tatat mimi mti menok yaŋaŋ yaŋaŋ mma Kapaneam am in nikmâtâbien yaŋgut in alak pi sekŋin omba penaŋ tapmmolip. Keyepmti neŋ ingat pigok nâyap, In sekŋin omba penaŋ tapmmoliwaŋgut Kawawaŋaŋ in indeme teziŋ ŋandaŋen towebep.”
15 E tu, Cafarnaum, que te levantaste até ao céu, até ao inferno serás abatida.
16 Egaŋ kegok zemti nembaŋane ekŋengat kapigok diindoye, “Am ŋenaŋ ingalen zet nâmti mkipmaŋ bewe egaŋ nâlen zet kegogak nâmti mkipmaŋ bewe. Ma am ŋenaŋ in indik kiŋgatindewe egaŋ kegogak neŋ nakiŋgat newe enenogat in zet zapat dolakŋaŋŋ manzeip ke nâlen zezapat bein. Ma ŋenaŋ neŋ makiŋgatnein egaŋ kegogak An neŋ zemneme koban ek kegogak makiŋgatpein enenogat nâlen zezapat ma Kawawaŋgalen zezapat eget sakam kwep bein.”
16 Quem vos ouve a vós, a mim me ouve; e quem vos rejeita a vós, a mim me rejeita; e quem a mim me rejeita, rejeita aquele que me enviou.
17 Âpme Zisasiyaŋ nembaŋane 72 indeme mebien ekŋenaŋ met maneti gilik zemti koti ekŋenaŋ Zisasiyet zezapat oloŋen palen kapigok dunduwien, “Amobotnaŋ, nin gâlen kwidanen we bekanaŋ amgat keŋinan kegogak zemindemann ekŋenaŋ ningalen zet gawepumti kwawabien!”
17 E voltaram os setenta com alegria, dizendo: Senhor, pelo teu nome, até os demônios se nos sujeitam.
18 Ekŋenaŋ kegok zeme egaŋ zet dopmaŋ kapigok gilik zem zemti zeye, “In kegok mbien ke enenogat Sadaŋgat windeŋaŋ tatimtopme egaŋ kululuŋengatnaŋ sakamaŋ ambeyak busatnaŋaŋ sakwep peyak mamm kegok windeŋaŋ katipemti toge ein menok nâgât kwitnnan tapmmeyepm topme ekban.
18 E disse-lhes: Eu via Satanás, como raio, cair do céu.
19 Nâit, in winde indawan ke asiŋ am indindi ma lanzi ekŋen sela indiwep ma kasa ekŋengalen windeŋin kume tobe. Kegok mme kwitnaŋ ŋenaŋ ku indawalebe.
19 Eis que vos dou poder para pisar serpentes e escorpiões, e toda a força do inimigo, e nada vos fará dano algum.
20 Yaŋgut in we bekanaŋaŋ zelin gawepuwien keyet keŋ segeyak ku mit. Kawawaŋaŋ kwilin papiaen kululuŋen kumpepeŋaŋ ma in mama kanzizit kwesiŋ kwesiŋ mamayelen ke tiwep keyet keŋ segeyak mbep.”
20 Mas, não vos alegreis porque se vos sujeitem os espíritos; alegrai-vos antes por estarem os vossos nomes escritos nos céus.
21 Âpme kan keyet Emetak Teŋaŋ Zisas keŋanen oloŋen mimiyelen mpeme penaŋ mti kapigok zeye, “Bien, kululuŋ ma msatgalen Amobotnaŋ, neŋ gâgât wisikŋ nâmgeyap enenogat am nânâŋinpiŋ ekŋenmagen mulupdi ma zezapadi dolakŋaŋ ekŋenmagen mkawaŋ bemane ekmâtâbien keyaŋgut an nânâŋin temaŋ ekŋenmagen kwitnaŋ kwitnaŋ enziliwanan. Bipm, geŋ kwitnaŋ kwitnaŋ msokbewanan ke gitaŋgat nânâyet ma nâmtikŋaŋdaŋgat mbanan.
21 Naquela mesma hora se alegrou Jesus no Espírito Santo, e disse: Graças te dou, ó Pai, Senhor do céu e da terra, que escondeste estas coisas aos sábios e inteligentes, e as revelaste às criancinhas; assim é, ó Pai, porque assim te aprouve.
22 Bienaŋ kwitnaŋ kwitnaŋ sambe kapi betnnan bem neŋge. An ŋenaŋ nâlen yaŋŋ ku manikmâtâzin; Bienaŋ kwep manikmâtâzin. Ma Biengalen yaŋaŋ kegogak an ŋenaŋ ku maekmâtâzin. Nenak kwep maekmâtâlap. Ma neŋ am ombemindema Bipmnaŋgat yaŋaŋ maekmâtâlip.”
22 Tudo por meu Pai foi entregue; e ninguém conhece quem é o Filho senão o Pai, nem quem é o Pai senão o Filho, e aquele a quem o Filho o quiser revelar.
23 Kegok zemti Zisasiyaŋ nembaŋane 72 ekŋenmagen gilik zem zetnaŋ ŋandaŋaŋ mtoti kapigok diindoye, “In oloŋen palen talip enenogat in kwitnaŋ kwitnaŋ sambe ilin mti ma ke eknâmâtâbien. Neŋ kapigok diindowi,
23 E, voltando-se para os discípulos, disse-lhes em particular: Bem-aventurados os olhos que vêem o que vós vedes.
24 eweŋan baenen golaŋ zenze an ma an teŋ notnaŋ ekŋenaŋ kwitnaŋ kwitnaŋ mamiyap eksâtgât ma nâgât zetn nâsâgât webe webe mbien yaŋgut ku nikti nâmbien. Naman in alak nen nikti zetn nâmtiŋgut ku nâmâtâlip.”
24 Pois vos digo que muitos profetas e reis desejaram ver o que vós vedes, e não o viram; e ouvir o que ouvis, e não o ouviram.
25 Âpme kan ŋengat an zii zet nâmâtâtâtnaŋaŋmak ŋenaŋ koti Zisas tetipemti eegalen kot yaŋkwesiye, “An zikat indanda, neŋ kwileki mti mama kanzizitgat zapat bewap?”
25 E eis que se levantou um certo doutor da lei, tentando-o, e dizendo: Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
26 Kegok zeme Zisasiyaŋ nâmti kapigok dunduye, “Mosesiyelen zii zelen mama kanzizitgat zigok kumpepeŋaŋ? Keyet yaŋaŋ geŋ zigok otnânik?”
26 E ele lhe disse: Que está escrito na lei? Como lês?
27 Yaŋkwesime egaŋ zeye, “Geŋ keŋdi ma nâmamandi ma windendi ma ŋoktikdi ekŋen ke ketalasimti Amobotnaŋ Kawawaŋgat etaŋ gogot mpewanik. Ma zet ŋen ewe kapigok, gitaŋgat maŋgemben kataŋ am notnaŋgat kogogak gogot mbanik.”
27 E, respondendo ele, disse: Amarás ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, e de toda a tua alma, e de todas as tuas forças, e de todo o teu entendimento, e ao teu próximo como a ti mesmo.
28 Zeme Zisasiyaŋ zet dopmaŋ kapigok gilik zem dunduye, “Geŋ zet teŋ penaŋ zenik. Geŋ kegok mbanik beme mama kanzizit tiwanik.”
28 E disse-lhe: Respondeste bem; faze isso, e viverás.
29 Yaŋgut zii zet nâmâtâtât an egaŋ am notnaŋgat gogot ku mge keyepmti egaŋ nânâŋaŋ ke Zisasiyaŋ ku nâmâtâtâgalen nâmti egaŋ zet ŋen zesât mti zet kukŋaŋgat ke atam pemti zeye, “Nâgât notn ke an kwi?”
29 Ele, porém, querendo justificar-se a si mesmo, disse a Jesus: E quem é o meu próximo?
30 Kegok zeme Zisasiyaŋ egat dunduye, “Kan ŋengat Zuda an ŋenaŋ Zelusalem mka temangatnaŋ Zeliko mkaen totogalen totnepeme kambu titi an ekŋenaŋ ek aikti milawatnaŋ kambu timti kume gakikiyelen wembe katnan etaŋ tapme pemti kunzuŋ mebien.
30 E, respondendo Jesus, disse: Descia um homem de Jerusalém para Jericó, e caiu nas mãos dos salteadores, os quais o despojaram, e espancando-o, se retiraram, deixando-o meio morto.
31 Kegok sokbeme an zut Zuda maŋgaengatnaŋ sâpe sâpe bumbu an ŋenaŋ Zeliko mka temanen mebegalen nâmti set egaŋ togeen ke tatotneti an ke ekti set keiŋaset toti mege.
31 E, ocasionalmente descia pelo mesmo caminho certo sacerdote; e, vendo-o, passou de largo.
32 Sepem kegogak Kawawaŋgalen sesewat mka temaŋgalen mulup an set keyegak kotneti an kemagen pataŋ zemti ekmagen sokŋan meti ekmâtâti pemti set keiŋaset toti mege.
32 E de igual modo também um levita, chegando àquele lugar, e, vendo-o, passou de largo.
33 Âpme Samalia am ekŋenaŋ Zuda am ekŋenmak kasa kasa mamip. Yaŋgut Samalia an ŋenaŋ set keyegak tapmetneti an ke egeen keŋaŋaŋ an keyet kembeŋ penaŋ nâye.
33 Mas um samaritano, que ia de viagem, chegou ao pé dele e, vendo-o, moveu-se de íntima compaixão;
34 Keyepmti ekmagen sokŋan penaŋ meti wain ma tep tuŋaŋ kelakŋaŋmak kumsowienen ke bepemti sâk butnaŋ mti kwaikpeye. Kegok mti doŋkiŋaŋ dukŋan ambepeme mopme aikmeti an ŋengalen mkaen mowebun. Ke moweti ekdamuŋ mge.
34 E, aproximando-se, atou-lhe as feridas, deitando-lhes azeite e vinho; e, pondo-o sobre o seu animal, levou-o para uma estalagem, e cuidou dele;
35 Âpme mseŋan mka keyet toŋaŋ mânep silwa kasetnaŋ zut msamti kapigok zempeye, ‘Geŋ an kapi weyaŋ ekdamuŋ mbanik. Âpme neŋ set kapiyegak gilik zem koti gâlen kwitnaŋ kwitnaŋ timane mebe ke neŋ koti dopmaŋ ŋep mutuwap.’”
35 E, partindo no outro dia, tirou dois dinheiros, e deu-os ao hospedeiro, e disse-lhe: Cuida dele; e tudo o que de mais gastares eu to pagarei quando voltar.
36 Zisasiyaŋ zet kegok zemdelaŋ zemti zii zet zikat indanda an keyet yaŋkwesiye, “Geŋ zigok otnânik, an tuk ekŋengat tuŋguwinangatnaŋ an kwiyaŋ an kambu titiyaŋ kuwien ke notn dolakŋaŋ mpeye?”
36 Qual, pois, destes três te parece que foi o próximo daquele que caiu nas mãos dos salteadores?
37 Kegok yaŋkwesime zii zet zikat indanda an keyaŋ kapigok zeye, “An egat kembeŋ nâmti mukulem mpeye ke.”
37 E ele disse: O que usou de misericórdia para com ele. Disse, pois, Jesus: Vai, e faze da mesma maneira.
38 Âpme Zisas ma nembaŋane ekŋenaŋ tapmetneti mka ŋande temaŋ ŋen kopataŋ zemti Zisasiyaŋ mka temaŋ keyet keŋan moweti imbi ŋen kwitnaŋ Mata egalen mkaen mowege.
38 E aconteceu que, indo eles de caminho, entrou Jesus numa aldeia; e certa mulher, por nome Marta, o recebeu em sua casa;
39 Ma egat weneŋaŋ kwitnaŋ Malia. Egaŋ koti Zisasiyaŋ mot totapmaŋgeen ke koti Amobotnaŋ egat setnaŋ ganzenan totati egaŋ zezapat dolakŋaŋ tazemzikat indamaŋgeen ke tatnâmaŋge.
39 E tinha esta uma irmã chamada Maria, a qual, assentando-se também aos pés de Jesus, ouvia a sua palavra.
40 Âpme Matayaŋ meu weyayaŋ igak tapm olati weneŋaŋgat nâmsokumti keyepm koti Zisasiyet zeye, “Amobotnaŋ, geŋ taekdik, wenennaŋ neŋ nemti geŋmagen kotapme mulup nenak tapm olalap. Zemane koti neŋ namukulem mik!”
40 Marta, porém, andava distraída em muitos serviços; e, aproximando-se, disse: Senhor, não se te dá de que minha irmã me deixe servir só? Dize-lhe que me ajude.
41 Zeme Zisasiyaŋ kapigok dunduye, “We, o Mata, geŋ kwilekiyet kwitnaŋ kwitnaŋ sambeyet yayaŋ mti nâmnukŋaŋ mnik?
41 E respondendo Jesus, disse-lhe: Marta, Marta, estás ansiosa e afadigada com muitas coisas, mas uma só é necessária;
42 Maliayaŋ nâgât zetnnaŋgat nâmtikŋaŋ min keyaŋ kwitnaŋ kwitnaŋ sambe msalen kapi sebemindein. Ke ŋenaŋ menzem mimiyelen sakam yek.”
42 E Maria escolheu a boa parte, a qual não lhe será tirada.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.