João 8

Kawawaŋgalen Tâtâ Alakŋaŋ (NAF) vs BKJ

Sair da comparação
1 — ausente —
1 Jesus foi para o monte das Oliveiras.
2 — ausente —
2 E, pela manhã cedo, ele voltou novamente ao templo, e todo o povo vinha até ele; e, assentando-se, os ensinava.
3 kan keyet Palisi ma an zii zet zikat indanda an ekŋenaŋ imbi ŋen set kileŋ mame ekti wati met am tuŋguwinan onzempemti Zisasiyet zewien,
3 E os escribas e fariseus trouxeram-lhe uma mulher pega em adultério, e, colocando-a no meio de todos,
4 “An zikat indanda, imbi kapi apmaŋ pemti met set kileŋ manepeme ekti wati gâlen kotnup.
4 disseram-lhe: Mestre, esta mulher foi apanhada em adultério, no próprio ato.
5 — ausente —
5 Ora, Moisés nos ordena na lei que tais sejam apedrejadas; mas tu, o que dizes?
6 — ausente —
6 Isso eles diziam, tentando-o, para poderem ter do que o acusar. Jesus, porém, inclinando-se, escrevia com seu dedo no chão, como se não os ouvisse.
7 Âpme ekŋenaŋ yaŋkwesim giŋgiŋ penaŋ mme egaŋ nâmtage tageyaŋ yek bemeŋgut teŋ zem wat indikti pigok diindoye, “Inmagengatnaŋ an ŋen yomepiŋ kwetetepmaŋ penaŋ main egaŋ yaŋbemti imbi kapi nanzaŋaŋ kukŋaŋgat kumeŋgut in sambeyaŋ kummeti kume gakisem.”
7 Então, quando eles continuaram a perguntar-lhe, ele levantando-se, disse-lhes: Aquele que dentre vós está sem pecado seja o primeiro que lhe atire uma pedra.
8 Zemindamti egaŋ ewe kusum toti msalen baen betnaŋ yuyaŋ meluwaŋ takumaŋge.
8 E, tornando a inclinar-se, escrevia no chão.
9 Âpme ekŋenaŋ ilinak pe an kwiyaŋ yaŋbem kume ekti kusenup zemti meek koek mbienaŋ yek beme an penaŋ penaŋ ŋeŋaŋ yaŋbemti pakpak kwep kwep toti kwawet mme eyetnan am notnaŋ ekŋenaŋ tapmetne metne peme delaŋ zemâge. Âpme imbi kemak Zisasmak ilidak etaŋ tabun.
9 E eles ouvindo isto, sendo condenados por sua própria consciência, saíram um a um, começando no mais velho, até o último; e Jesus foi deixado sozinho, e a mulher em pé no meio.
10 Âpme Zisasiyaŋ teŋ zem wati ekme imbi piwan igak tapme ekti zeye, “Am gosâgât kot tapmmo ekŋen pi wan de melo? An ŋenaŋ tati geŋ ku gonak?”
10 Tendo Jesus se levantado, e não vendo ninguém senão a mulher, ele disse-lhe: Mulher, onde estão aqueles teus acusadores? Nenhum homem te condenou?
11 Zeme imbiyaŋ pigok zeye, “Amobotnaŋ, am pi kunzuŋ mepme delaŋ zep.”
11 E ela disse: Nenhum homem, Senhor. E disse-lhe Jesus: Nem eu te condeno; vai-te, e não peques mais.
12 Âpme kan ŋengat Zisasiyaŋ sesewat mka temaŋ keŋan tati am zet ŋen pigok diindoye, “Neŋ msat sambe bekapiyelen taŋam keyepmti am ŋenaŋ neŋ napmâti mamambe beme egaŋ tambusosok keŋan ku mambe. Ek nâlen busatnaŋaŋ mbusatnaŋ bempeme egaŋ ekmâtâti mama dolakŋaŋ mambe.”
12 Então, Jesus tornou a falar-lhes, dizendo: Eu sou a luz do mundo; quem me segue não andará em trevas, mas terá a luz da vida.
13 Kegok zeme Palisi ekŋenaŋ pigok dunduwien, “Pi gitiyegak yaŋaŋdi dinndonik kapi nâmann penaŋ ku bein.”
13 Disseram-lhe, pois, os fariseus: Tu dás testemunho de ti mesmo; o teu testemunho não é verdadeiro.
14 Zeme Zisasiyaŋ pigok diindoye, “Neŋ nanaŋgat yaŋŋ zeyap kapi penaŋepiŋ ku bein. Neŋ deyetnaŋ koban ma maneti naman deeset mebap e nâmâtâtati tazeyap. Âpme in ke ku nâmti belak kileŋ tazeip.
14 Jesus respondeu, e disse-lhes: Embora eu dê testemunho de mim mesmo, o meu testemunho é verdadeiro; porque eu sei de onde vim, e para onde eu vou; mas vós não podeis dizer de onde vim, nem para onde eu vou.
15 In neŋ zet zeya keyepmti ilinaŋgalen nânâŋinaŋ ma mama mimiŋin mamimkwalip ke nâmti keyet kataŋ zet muluwen neip. Âpme neŋ am zet muluwen nenak ku pepeyelen.
15 Vós julgais segundo a carne, eu a nenhum homem julgo.
16 Neŋ kwileki ŋeniyet am ŋengat zetnaŋ zemdelaŋ zesâti esemteŋ penaŋ zemdelaŋ zempewak. Neŋ am zet muluwen indendeyet mulup e nenak etaŋ ku mamiyap. Bien zemneme koban egaŋ napmukulem mnemeŋgut nilisakwep ŋep mimiyelen.
16 E, mesmo que eu julgue, o meu juízo é verdadeiro; porque não sou eu só, mas eu e o Pai que me enviou.
17 Ilinaŋgalen zii zelinan zetgat yaŋaŋ kapigok tazin,
17 Isto também está escrito na vossa lei, que o testemunho de dois homens é verdadeiro.
18 Âpme neŋmak Bipm zemneme toban nit nilisakwep nâgât yaŋŋ bandim mti manzemkawaŋbein keyepmti neŋ nanaŋgat zema zetn penaŋ mambein.”
18 Sou eu que dou testemunho de mim mesmo, e o Pai que me enviou dá testemunho de mim.
19 Zet kegok diindome ekŋenaŋ pigok yaŋkwesiwien, “Bipdi pe deset tapme tazenik?”
19 Então, lhe disseram: Onde está teu Pai? Jesus respondeu: Vós não me conheceis a mim, nem a meu Pai; se vós me conhecêsseis, também conheceríeis a meu Pai.
20 Zisasiyaŋ Kawawaŋgat tewalaŋ mânep bembe boŋgis matatan mka keŋaŋ keyet keŋan tati am zet zapat dolakŋaŋ tadiindometneti zet kapi zeye. Keyepmti am ekŋenaŋ ek wati mka katikŋan met pesât nâmbienaŋgut Kawawaŋaŋ egat kanaŋ beye e ewe ku beye keyepmti atatayet belin nukŋaŋ beye.
20 Essas palavras proferiu Jesus na tesouraria, enquanto ensinava no templo; e nenhum homem lhe pôs as mãos, porque ainda não era chegada a sua hora.
21 Mti Zisasiyaŋ ewe pigok tusumti diindoye, “Neŋ indemti mepma in natimapme yek beme bekanaŋin msekpeŋ gakiwembep. Neŋ meti mambap ke in ŋep ku kobep.”
21 Então, Jesus disse-lhes novamente: Eu vou pelo meu caminho, e buscar-me-eis, e morrereis no vosso pecado; para onde eu vou, vós não podeis ir.
22 Kegok zeme Zuda am ekŋenaŋ zewien, “‘Neŋ mebap ke in ku kobep,’ kegok ke yaŋaŋ kwilekiyet nâmti tazein? Ikŋaŋ sekŋaŋ waleti gakisâgât mene nâmtazein?”
22 Então, disseram os judeus: Será que ele vai matar-se a si mesmo? Porque ele diz: Para onde eu vou, vós não podeis ir.
23 Âpme Zisasiyaŋ pigok diindoye, “In msat kapiyelen am. Âpme neŋ kululuŋen gwaengatnaŋ wan neŋ msat kapiyetnaŋ yek.
23 E ele dizia-lhes: Vós sois de baixo, eu sou de cima; vós sois deste mundo, eu não sou deste mundo.
24 Keyepmti neŋ eweŋanak pigok diindoya in yomin melesiŋ maneti gakiwep. In neŋ Kilais mayap ke ku nâmkiŋpemnewep beme in maneti yomin sekpeŋ gakiwembep.”
24 Por isso, eu vos disse que morrereis em vossos pecados; porque se não crerdes que Eu Sou Ele, morrereis em vossos pecados.
25 Zeme nâmti pigok yaŋkwesiwien, “Âpme geŋ kwi? Ze zemane nâne.”
25 Disseram-lhe, então: Quem és tu? E Jesus lhes disse: Isso mesmo que já desde o princípio vos disse.
26 Neŋ ingalen nukŋaŋ sambe weme ekti ŋep zemindondoyelen yaŋgut belak ekpemti mamayap. An zemneme toban egaŋ keyet zet esemteŋ zemti dopmaŋ mutumindawe. Âpme neŋ belak zetnaŋ zeme eknâm mban ke etaŋ msalen kapi mamti am sambe kapiyet sosok manzemkawaŋ bemindayap.”
26 Eu tenho muitas coisas que dizer e julgar sobre vós; mas aquele que me enviou é verdadeiro, e o que dele ouvi, isso eu falo ao mundo.
27 Zisasiyaŋ Bipmaŋgat zapatnaŋ kegok diindome amobotnaŋ ekŋenaŋ ku weyaŋ nâmâtâbien.
27 Eles não compreenderam que ele lhes falava do Pai.
28 Keyepmti Zisasiyaŋ tusumti ewe pigok diindoye, “In Angat Nemuŋaŋ neŋ tewen nâmti mwat onzemnemtiŋgut neŋ Kilais keyet yaŋaŋ weyaŋ ekmâtâbep. Neŋ wa mulup mamiyap kapi nanaŋgat windeyet mamiyap yek. Bienaŋ zet zemâtâtneŋge keyet kataŋ zet am manzemâtâtindayap.
28 Disse-lhes, então, Jesus: Quando tiverdes levantado o Filho do homem, então sabereis que Eu Sou Ele, e que nada faço de mim mesmo; mas como o meu Pai me ensinou, falo estas coisas.
29 An zemneme toban ek neŋmak mamain. Âpme neŋ mulup sambe zemti mma egaŋ manigoin keyepmti egaŋ ku manemezin.”
29 E aquele que me enviou está comigo; o Pai não me tem deixado sozinho, porque eu faço sempre as coisas que lhe agradam.
30 Zet kegok zeme am sambeyaŋ zetnaŋ ke nâme penaŋ beme nâmkiŋpewien.
30 Falando ele essas coisas, muitos creram nele.
31 Âpme Zuda am Zisas nâmkiŋpewien ekŋen keyet pigok diindoye, “In neŋ zet diindoyap keyet katnanen mamti nemunambanne penaŋ bewep.
31 Então, dizia Jesus aos judeus que nele creram: Se vós permanecerdes na minha palavra, verdadeiramente sois meus discípulos,
32 In nâlen zet ke mâti keyet kataŋ mame keyaŋ bekanaŋgalen kikitek ke elaŋgemindeme neŋmak tusumti belak lala mambep.”
32 e conhecereis a verdade, e a verdade vos libertará.
33 Âpme am notnaŋ Zisasiyet ku nâmkiŋpewien ekŋenaŋ zet ke nâmti zet dopmaŋ pigok dunduwien, “Nin Abalaamgat nemunambaŋane nin an kwiyaŋ ndaŋgalaŋti kandaŋan ndeme matatnupgapmti geŋ ningat, ‘In kikitekŋin e kwalet indema belak lala mambep.’ Pi zenik?”
33 Eles responderam-lhe: Nós somos a semente de Abraão, e nunca fomos escravos de nenhum homem; como dizes tu: Sereis feito livres?
34 Zeme Zisasiyaŋ pigok diindoye, “Neŋ penaŋ sukwep pigok diindoma nâit. An ŋen yom mamimambe beme an ke yomgat kandaŋan meti egat sisiliŋ muluwetaŋ mamimambe.
34 Respondeu-lhes Jesus: Na verdade, na verdade eu vos digo: Todo aquele que comete pecado é servo do pecado.
35 Sisiliŋ an egaŋ amobotnaŋ egalen mkaen kwesiŋ matazin keyaŋgut nemuŋaŋ yek. An keyet nemuŋaŋ penaŋaŋ kelak ikŋaŋgat nemuŋaŋ.
35 E o servo não permanece para sempre na casa; mas o Filho permanece para sempre.
36 Keyepmti Kawawaŋgat Nemuŋaŋ neŋ yomgalen kikitek keŋan mamti sisiliŋ mulup mamip ke kalutindewap beme in belak lala penaŋ mambep.
36 Se, pois, o Filho vos libertar, verdadeiramente sereis livres.
37 In Abalaamgat iŋsokŋane e neŋ nâmindeyap. Keyepmti neŋ zet diindoma zetnnaŋ belak ingat sekŋinan mot kumti gwalalaŋ kumti matozin keyepmti in neŋ nosât manzeip.
37 Eu sei que sois semente de Abraão; contudo, procurais matar-me, porque a minha palavra não encontra lugar em vós.
38 Neŋ Bienaŋ kwitnaŋ kwitnaŋ zikat name ekban keyet zapatnaŋ mandiindoyap. Âpme in biwineyaŋ kwitnaŋ kwitnaŋ zikat indawien ke mamip.”
38 Eu falo do que eu vi com meu Pai; e vós fazeis o que vistes com vosso pai.
39 Zeme pigok dunduwien, “Ningat bipm Abalaam.”
39 Eles responderam e disseram-lhe: Nosso pai é Abraão. Jesus disse-lhes: Se fôsseis filhos de Abraão, faríeis as obras de Abraão.
40 Neŋ Kawawaŋgalen zet penaŋaŋ kapi mandiindoma in naman nâme dâsuki beme nosât mamip. Abalaamaŋ muluwaŋ bekanaŋ keboŋ ke ŋen ku mge.
40 Procurais agora matar-me, a mim, o, homem que vos tem dito a verdade, que tenho ouvido de Deus; isso Abraão não fez.
41 In biwinaŋgalen set mâti mamip.”
41 Vós fazeis as obras de vosso pai. Disseram-lhe, então: Nós não nascemos da fornicação, nós temos um Pai, Deus.
42 Zeme Zisasiyaŋ pigok zeye, “In Biwin Kawawaŋ ze in Egaŋ neŋ zemneme toban keyepmti in neŋ ŋep notn mnewiek wa neŋ nanaŋgat keŋnaŋ galak etaŋ ku toban Kawawaŋaŋ ikŋaŋ zemneme toban.
42 Disse-lhes, pois, Jesus: Se Deus fosse o vosso Pai, vós me amaríeis; pois eu procedo e vim de Deus, não vim de mim mesmo, mas ele me enviou.
43 In zigogat penaŋgapm keŋ katik mmame neŋ zetn zema keŋinan ku matowezin? Ma zigogat neŋ zet zema wakŋin ku mambeip?
43 Por que não entendeis a minha linguagem? Por não poderdes ouvir a minha palavra.
44 In biwin Sadaŋ keyepmti egaŋ zemâtâtindame egalen nânâen mulup mamip. An ke eweŋan am indawalelet mulup mgeyaŋ ewe mamimkwazin. Egaŋ Kawawaŋgalen zet bamkumpeye keyepmti egat keŋanen zet penaŋ zenze ke ŋen ku matazin. Ek zet dâsuki zenze keyaŋ mama mimiŋaŋ beyeyepm ek an dâsukitoŋ ma zet dâsuki zenze ke bipmaŋ ek.
44 Vós sois de vosso pai, o diabo, e quereis satisfazer os desejos de vosso pai. Ele foi homicida desde o princípio, e não permaneceu na verdade, porque não há verdade nele. Quando ele fala mentira, fala do que lhe é próprio; porque é um mentiroso, e pai dela.
45 In egat kandaŋan meti mamaip keyepmti neŋ Kawawaŋgalen zet penaŋ kapi diindoma in ke nâmti zetn ke ku manâmkiŋpeip.
45 E porque eu vos digo a verdade, não acreditais em mim.
46 Inmagen an ŋenaŋ nâlen yomm ŋen zemkawaŋ bemname nâsap? Neŋ an teŋ penaŋ mamayawaŋ zet zapat dolakŋaŋ kapi diindoma in kwilekiyet penaŋ zetn ku manâmkiŋpeip?
46 Quem dentre vós me convence de pecado? E se eu vos digo a verdade, por que não credes em mim?
47 Am Kawawaŋgat zapat mamaip ekŋenaŋ Kawawaŋgat zetnaŋ manâip. Âpme in Kawawaŋgat zapat ku mamaip keyepmti in zetnaŋgat wisat mamip.”
47 Quem é de Deus escuta as palavras de Deus; por isso, vós não as escutais, porque não sois de Deus.
48 Zeme Zuda am ekŋenaŋ zet dopmaŋ pigok gilik zemti sawien, “Nin kegogapmti manzenup Samalia an geŋ kapi we bekanaŋaŋ keŋdan tapme zet kileŋ kileŋ tazenik.”
48 Então responderam os judeus e disseram-lhe: Não dizemos nós bem que és samaritano, e que tens demônio?
49 Zeme Zisasiyaŋ pigok diindoye, “Neŋ we bekanaŋaŋ keŋŋ ku mimyuŋguin. Neŋ Bipm Kawawaŋgat kwitnaŋ mamwapeyap. Âpme ingulak neŋ niktalati selaŋ nime belakŋaŋ penaŋ mambeyap.
49 Jesus respondeu: Eu não tenho demônio, mas eu honro a meu Pai, e vós me desonrais.
50 Wa neŋ nanaŋgat kwizapatn temaŋ bembeyet nâmti mulupmaŋ ku mamiyap. Nâgât kwizet buŋamm mwati zenze mulup ke An ŋenaŋ mbe. An ke zemdelaŋ zenze anaŋ mbe.
50 Eu não busco a minha glória; há um que a busque e julgue.
51 Neŋ zet penaŋ pigok diindoma nâit, An ŋenaŋ nâlen zet gawepumti mim mambe beme ek gakikiyelen set ku aikbe.”
51 Na verdade, na verdade eu vos digo: Se um homem guardar a minha palavra, nunca verá a morte.
52 Kegok zeme Zuda am ekŋenaŋ pigok zewien, “We bekanaŋaŋ keŋanen tazin zet e penaŋ tazenup! Abalaam gakiye ma golaŋ zenze an ekŋen sambe kegogak gakimâbien. Âpme geŋ na zet pigok tazenik, ‘An ŋenaŋ nâlen zet kapi gawepumti mambe beme egaŋ ku gakiwe.’
52 Então, disseram-lhe os judeus: Agora nós sabemos que tu tens demônio. Morreu Abraão, e os profetas; e tu dizes: Se algum homem guardar a minha palavra, ele nunca provará a morte.
53 Bipm Abalaam temaŋ bepiwan gakiye. Âpme geŋ bukapiyaŋ ek sebempesâgât zenik? Golaŋ zenze an sambe bepi kegogak gakime delaŋ zemâge. Âpme geŋ ziboŋ penaŋgapm kok zemti gitaŋgat sekdi omba penaŋ mmodik?”
53 És tu maior do que o nosso pai Abraão, que morreu? E os profetas, que morreram, quem pretendes ser tu?
54 Zeme Zisasiyaŋ pigok diindoye, “Neŋ nanaŋgat sekŋ mmopma ŋep penaŋ ku benak. Bipm in egat, ‘Kawawaŋŋ,’ manzeip egaŋgut nâgât kwizet buŋamm mamwazin.
54 Jesus respondeu: Se eu me honro a mim mesmo, a minha honra nada é; quem me honra é meu Pai, o qual dizeis que é vosso Deus.
55 In ek ke ku maweyaŋ nâmâtâpeip âpme neŋgut ek manâmâtâpeyap. Neŋ zigok dâsuki ke ek ku nâmpeyap zesap e mtilak in nemboŋ an dâsukitoŋ besapgat. Neŋ egat yaŋaŋ nâmâtâti keyepmti zetnaŋ maŋgawepuyap.
55 E vós não o conheceis, mas eu conheço-o; e se eu disser que não o conheço, eu serei mentiroso como vós; mas eu conheço-o e guardo a sua palavra.
56 Biwin Abalaam ke neŋ kopma niknikgat keŋaŋ seŋme muluk kaik matatan. Yaŋ nen koban kapiyet belak sesepmaŋ Kawawaŋaŋ zikat same ekti keŋ oloŋen penaŋ nâŋge.”
56 Vosso pai Abraão regozijou-se de ver o meu dia; e viu-o, e alegrou-se.
57 Zeme Zuda am ekŋenaŋ zewien, “Geŋ ewe anemba nup kandi 50 bembepiŋ bukapiyaŋ Abalaam zigoset ekbanan?”
57 Disseram-lhe então os judeus: Tu ainda não tens cinquenta anos e viste Abraão?
58 Zeme Zisasiyaŋ pigok zeye, “Neŋ penaŋ pigok zema nâit, neŋ Abalaam ewe sokbembepiŋ tapme mambanaŋ ewe mamamkwalap.”
58 Disse-lhes Jesus: Na verdade, na verdade eu vos digo: Antes que Abraão existisse, eu sou.
59 Kegok zeme ekŋenaŋ ŋeŋin zime nanzaŋ timti kusât mme egaŋ buzak am keŋan keŋanset sesewat mka temaŋ pemti zupman toweti mege.
59 Então eles pegaram pedras para lhe atirarem; mas Jesus ocultou-se, e saiu do templo, indo pelo meio deles, e assim partiu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.