João 18
Kawawaŋgalen Tâtâ Alakŋaŋ (NAF) vs ACF
1 Zisasiyaŋ dundundu kegok dundumepme delaŋ zeme wati nin ndatime mka pem toti met Kidolon tu somti tu nembet daen olip mulup temaŋ matatanen ke mobenn.
1 Tendo Jesus dito isto, saiu com os seus discípulos para além do ribeiro de Cedrom, onde havia um horto, no qual ele entrou e seus discípulos.
2 Mulup keyet keŋan Zisasiyaŋ ninmak kan kataŋ ke meti maondaktemenn keyepmti Zudasiyaŋ mulup set ke nâme delaŋ zein.
2 E Judas, que o traía, também conhecia aquele lugar, porque Jesus muitas vezes se ajuntava ali com os seus discípulos.
3 Keyepmti ekŋenaŋ ke mepme Zudasiyaŋ meti zeme sâpe sâpe bumbu an ŋeŋaŋ ma Palisi ekŋenaŋ an kasa kuku ma sesewat mkayelen an tipdakutum mee pi zemindeme Zudas Zisasiyaŋ ikŋaŋ nembaŋaŋ wati mamtan egaŋ ikŋaŋ ŋeŋaŋ bemti indatime ŋelip sage timti tambuyet taŋam koŋti koŋti piyaŋ Zisas wasâgât kopmâbien.
3 Tendo, pois, Judas recebido a coorte e oficiais dos principais sacerdotes e fariseus, veio para ali com lanternas, e archotes e armas.
4 Âpme Zisasiyaŋ am kasayaŋ koti kwitnaŋ kwitnaŋ sambe mnamâseip e nâme delaŋ zeye keyepmti ekŋenaŋ takopme kopme egaŋ keeselak ekŋenmagen sokŋan meti pigok zeye,” In an pe kwiyet tatimalip?”
4 Sabendo, pois, Jesus todas as coisas que sobre ele haviam de vir, adiantou-se, e disse-lhes: A quem buscais?
5 Zeme ekŋenaŋ zewien,” Nin Zisas Nasalet mkaengatnaŋ ek tatimatnup.”
5 Responderam-lhe: A Jesus Nazareno. Disse-lhes Jesus: Sou eu. E Judas, que o traía, estava com eles.
6 Zeme ekŋenaŋ weŋin mepme tikande kande meti toindomâge.
6 Quando, pois, lhes disse: Sou eu, recuaram, e caíram por terra.
7 Mme Zisasiyaŋ ewe indayaŋkwesiye, “In an pe kwiyet tatimalip?”
7 Tornou-lhes, pois, a perguntar: A quem buscais? E eles disseram: A Jesus Nazareno.
8 Zeme Zisasiyaŋ pigok diindoye, “Neŋ pi talap,” tazeyap pe tatnâip ma yek? In neŋ tatnatimalip beme nembanne indondopiŋ; nen kwep natamti napmelit.
8 Jesus respondeu: Já vos disse que sou eu; se, pois, me buscais a mim, deixai ir estes;
9 Sepem kegok sokbeme Zisasiyaŋ ekŋengat dunduyeen keyet penaŋaŋ sokbem katik beye, “Nemba akum namane maindadamuŋ mkwalap ekŋenmagengatnaŋ ŋenaŋ ku walege.”
9 Para que se cumprisse a palavra que tinha dito: Dos que me deste nenhum deles perdi.
10 Âpme Saimon Pitayaŋ Zisasiyepmti gembo pitakŋanen yuŋmamaŋge pi sakwep seŋkwati sâpe sâpe bumbu an ŋeŋaŋ egalen sisiliŋ nemba ŋen kwitnaŋ Malakas zeme ke ek wakŋaŋ penaset sâmpeme mege.
10 Então Simão Pedro, que tinha espada, desembainhou-a, e feriu o servo do sumo sacerdote, cortando-lhe a orelha direita. E o nome do servo era Malco.
11 Kegok mme Zisasiyaŋ Pita pigok dunduye,” Geŋ gembondi sakwep mti mkaŋan wepe. Bienaŋ neŋ sindem temaŋ kapi titiyet zemneŋge pi alak geŋ naman bekek nesât tapmnik?”
11 Mas Jesus disse a Pedro: Põe a tua espada na bainha; não beberei eu o cálice que o Pai me deu?
12 Zemti tapme am ek wati kosât mebien ekŋenaŋ Zisas atamti betnaŋ tegaŋ zampemti wati mebien.
12 Então a coorte, e o tribuno, e os servos dos judeus prenderam a Jesus e o maniataram.
13 Ekŋenaŋ ŋeŋaŋ Kaipasiyet tatnaŋ Anas ekmagen wati mebien. Kaipas egaŋ nup kan keyet sâpe sâpe bumbu an sambe ekŋengat ŋeŋaŋin temaŋ mamayet ombempeme mamtan.
13 E conduziram-no primeiramente a Anás, por ser sogro de Caifás, que era o sumo sacerdote daquele ano.
14 Kaipas an keyaŋ Zuda am ekŋengalen ondedagen tati zet kapigok zeye, “Zisasiyaŋ tapme nin nukŋaŋ temaŋ aikbanupgat nin ek kwep kumann gakime dolakŋaŋ mambanup.”
14 Ora, Caifás era quem tinha aconselhado aos judeus que convinha que um homem morresse pelo povo.
15 Saimon Pitamak notnaŋ kwep ŋenmak Zisas zet muluwen wati mepme mâti eksât mebun. Nemba ŋen ke sâpe sâpe bumbu an sambe ekŋengalen ŋeŋaŋin temaŋ keyaŋ egat nâmpein keyepmti Zisas wati egalen mka keŋan mopme mâti keyegak mowege.
15 E Simão Pedro e outro discípulo seguiam a Jesus. E este discípulo era conhecido do sumo sacerdote, e entrou com Jesus na sala do sumo sacerdote.
16 — ausente —
16 E Pedro estava da parte de fora, à porta. Saiu então o outro discípulo que era conhecido do sumo sacerdote, e falou à porteira, levando Pedro para dentro.
17 — ausente —
17 Então a porteira disse a Pedro: Não és tu também dos discípulos deste homem? Disse ele: Não sou.
18 Kegok zempemti mulup an ma kasa kuku an ekŋenaŋ tâgâyet mti tep bume zime bembuluŋti kât tapmambienen ke mot wanzaŋgum tati tep kât tapmaŋge.
18 Ora, estavam ali os servos e os servidores, que tinham feito brasas, e se aquentavam, porque fazia frio; e com eles estava Pedro, aquentando-se também.
19 Âpme sâpe sâpe bumbu an sambe ekŋengalen ŋeŋaŋin temaŋ keyaŋ Zisasiyet nembaŋane nin zigoset indatiye ma egaŋ zet ziboŋ zikat indammge pe zigok penaŋ manzein keboŋ keboŋ keyet yaŋaŋ nâsâgât tayaŋkwesimaŋge.
19 E o sumo sacerdote interrogou Jesus acerca dos seus discípulos e da sua doutrina.
20 Âpme Zisasiyaŋ pigok dunduye, “Neŋ am sambe ekŋengat tuŋguwinan ma Zuda am nnaŋgalen sesewat mka temanen ma am ondedakŋin tema temanen sosok belak zetn zemzikat mti mkawaŋ bemeban.
20 Jesus lhe respondeu: Eu falei abertamente ao mundo; eu sempre ensinei na sinagoga e no templo, onde os judeus sempre se ajuntam, e nada disse em oculto.
21 Âpme geŋ nâgât pi eneyet tatnayaŋkwesinik? Am sambe zet mandiindoma nâip ekŋen ke indayaŋkwesimane zet pe zigok mandiindoyap e ekŋenaŋ zeme nâmbak.”
21 Para que me perguntas a mim? Pergunta aos que ouviram o que é que lhes ensinei; eis que eles sabem o que eu lhes tenho dito.
22 Kegok zeme an tipdakutum damuŋ mti tapmambien ekŋenmagengatnaŋ ŋenaŋ bepalaksat naŋgumaŋ somti zeye, “Geŋ sâpe sâpe bumbu an sambe ekŋengalen ŋeŋaŋin temaŋ kapi zet keboŋ ke eneyet dundunik?”
22 E, tendo dito isto, um dos servidores que ali estavam, deu uma bofetada em Jesus, dizendo: Assim respondes ao sumo sacerdote?
23 Zeme Zisasiyaŋ an ke ekti pigok zeye, “Neŋ zet bekanaŋ ma pembenaŋ zeya ze yaŋaŋ weyaŋ zemane nâmti tapmaŋgut nowek. Geŋ belak kileŋ etaŋ eneyet nonik?”
23 Respondeu-lhe Jesus: Se falei mal, dá testemunho do mal; e, se bem, por que me feres?
24 Zeme Anasiyaŋ sâpe sâpe bumbu an sambe ekŋengalen ŋeŋaŋin mulupmaŋ temaŋ delaŋ zeme belak pemti mamtan keyepmti Zisas betnaŋ ewe zapeŋ ke tapme zempeme sâpe sâpe bumbu an sambe ekŋengalen ŋeŋaŋin alakŋaŋ tatnaŋ Kaipas ekmagen wati mebegat zemindeye.
24 E Anás mandou-o, maniatado, ao sumo sacerdote Caifás.
25 Âpme Pitayaŋ ewe tep ke kâpmambe tapme am notnaŋaŋ ekti yaŋkwesiwien, “Geŋ kapi pe an kandayet nembaŋane ekŋengat tuŋguwinaŋgatnaŋ ŋen geŋ kapi ma zem tatnânup?”
25 E Simão Pedro estava ali, e aquentava-se. Disseram-lhe, pois: Não és também tu um dos seus discípulos? Ele negou, e disse: Não sou.
26 Zeme Pitayaŋ sâpe sâpe bumbu ŋeŋaŋgat mulup anaŋ ŋen wakŋaŋ sâmpeye keyet notnaŋaŋ ekti zeye, “Geŋ saŋenen ekmak ilinsakwep muluwen daen mamane gikman pi.”
26 E um dos servos do sumo sacerdote, parente daquele a quem Pedro cortara a orelha, disse: Não te vi eu no horto com ele?
27 Zeme Pitayaŋ yaŋti zeye, “Neŋ penaŋ egat ku nâyap.” Zeme zeme keyegak pepup apmaŋaŋ yaŋbemti kâkâkâââk kuye.
27 E Pedro negou outra vez, e logo o galo cantou.
28 Tambuyet pi Kaipasiyelen mkaen ke zet mulup mti tapmetnepeme msame watoti naman Loma amobotnaŋ Pailet Zelusalem mkaen matatan ekmagen wati meti ilin penaŋ amobotnaŋ Pailet egalen mkaen ku mobien. Ekŋenaŋ puk nâmti mbien, “Nin Aŋgalalaŋ Kendoyen tu meu niniyelen kan sokŋanik bein kapi egalen mkaen mopmann ŋep ku besem.” Kegok nâmti zupman baenak kot tabien.
28 Depois levaram Jesus da casa de Caifás para a audiência. E era pela manhã cedo. E não entraram na audiência, para não se contaminarem, mas poderem comer a páscoa.
29 Ekŋenaŋ wakoti belak tambaŋgumen baen tapme indikti Pailelaŋ mka keŋangatnan toti pigok indayaŋkwesiye, “In an ke pe yom zigok mme wati kotalip?”
29 Então Pilatos saiu fora e disse-lhes: Que acusação trazeis contra este homem?
30 Indayaŋkwesime ekŋenaŋ zewien, “An kapi bekanaŋ ku mnak ze nin wati geŋmagen kapi ku kobenek.”
30 Responderam, e disseram-lhe: Se este não fosse malfeitor, não to entregaríamos.
31 Zeme amobotnaŋ Pailelaŋ pigok diindoye, “In ilinaŋgalen zii zelin tazin keyet kataŋ nâmtati zetnaŋ zemdelaŋ zempeit.”
31 Disse-lhes, pois, Pilatos: Levai-o vós, e julgai-o segundo a vossa lei. Disseram-lhe então os judeus: A nós não nos é lícito matar pessoa alguma.
32 Zuda am ekŋenaŋ kegok zemti Zisas Loma amobotnaŋgat betnan beme Zisasiyaŋ maneti bam tep palen nomti masasoknewep zeye zet ke penaŋ sokbeye.
32 (Para que se cumprisse a palavra que Jesus tinha dito, significando de que morte havia de morrer).
33 Âpme Pailelaŋ mkaŋaŋ keŋan motati Zisas zemandame mopme pigok yaŋkwesiye,” Geŋ penaŋ Zuda am ekŋengalen Amobotnaŋ manze zemane nâmbi?”
33 Tornou, pois, a entrar Pilatos na audiência, e chamou a Jesus, e disse-lhe: Tu és o Rei dos Judeus?
34 Yaŋkwesime Zisasiyaŋ zeye, “Zet ke am notnaŋaŋ zeme nâmti zenik ma gitaŋgat keŋdaŋgalak nâmti tazenik?”
34 Respondeu-lhe Jesus: Tu dizes isso de ti mesmo, ou disseram-to outros de mim?
35 Zeme Pailelaŋ zeye, “Neŋ Zuda an keyepmti nâgât tatnayaŋkwesinik? Zet ke gitaŋgat amdine ma sâpe sâpe bumbu an ŋeŋaŋdine ekŋenaŋ geŋ zigok mmane gikti gati nâlen pi kolo?”
35 Pilatos respondeu: Porventura sou eu judeu? A tua nação e os principais dos sacerdotes entregaram-te a mim. Que fizeste?
36 Zeme Zisasiyaŋ zeye, “Wa neŋ Amobotnaŋ msat kapiyetnaŋ yek. Neŋ Amobotnaŋ kululuŋen gwaengatnaŋ. Neŋ msat kapiyelen Amobotnaŋ mambak ze neŋ aminne zemindema ekŋenaŋ nadamuŋ katikŋaŋ mtapme Zuda am ekŋenaŋ ŋep ku natamti kobiek.”
36 Respondeu Jesus: O meu reino não é deste mundo; se o meu reino fosse deste mundo, pelejariam os meus servos, para que eu não fosse entregue aos judeus; mas agora o meu reino não é daqui.
37 Zeme nâmti Pailelaŋ zeye, “Âpme geŋ Amobotnaŋ temaŋ ŋen geŋ bekapi?”
37 Disse-lhe, pois, Pilatos: Logo tu és rei? Jesus respondeu: Tu dizes que eu sou rei. Eu para isso nasci, e para isso vim ao mundo, a fim de dar testemunho da verdade. Todo aquele que é da verdade ouve a minha voz.
38 Zeme Pailelaŋ nâmti pigok zeye, “Zet penaŋ ŋotekŋaŋ ke pe kwilekiyet nâmti tazenik?”
38 Disse-lhe Pilatos: Que é a verdade? E, dizendo isto, tornou a ir ter com os judeus, e disse-lhes: Não acho nele crime algum.
39 Keyepmti neŋ ilinaŋgalen set tazin keyet kataŋ Aŋgalalaŋ Kendo kataŋ am mka katikŋanen tatatnaŋ an ŋen ilin zeme nâmpema zupman makwawezin keyet kataŋ zeme neŋ Zuda ilinaŋgalen Amobotnaŋin kapi belak zempema totogalen nâip?”
39 Mas vós tendes por costume que eu vos solte alguém pela páscoa. Quereis, pois, que vos solte o Rei dos Judeus?
40 Âpme ekŋenaŋ kwizet ŋak ŋak temaŋ mti zewien, “Wa ek yek. Balabasiŋgut belak zempemane tolak!” Balabas egaŋ Loma gapman mtoindeme keyepmti ekŋenaŋ wati mka katikŋaŋ mepewien.
40 Então todos tornaram a clamar, dizendo: Este não, mas Barrabás. E Barrabás era um salteador.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.