João 13

Kawawaŋgalen Tâtâ Alakŋaŋ (NAF) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Aŋgalalaŋ Kendo tatagalen kasup kwep ewe tapme Zisasiyaŋ pigok nâŋge, “Olak, neŋ msat kapi pemti Bipmmagen mobogalen kan ilak bududuk penaŋ bein,” nâmti ammak nin ek nâmkiŋpemti ekmak oloŋkati oloŋen palen mamamtemenn keyepmti ningat kembeŋ temaŋ penaŋ nâmndeye.
1 Antes da festa da Páscoa, Jesus sabia que havia chegado sua hora de deixar este mundo e voltar para o Pai. Ele tinha amado seus discípulos durante seu ministério na terra, e os amou até o fim.
2 Zisas ma nembaŋane nin tambume tu meu nsâti mot ondektati tatnneti pemann Saimongat nemuŋaŋ Zudas Iskaliot mkaengatnaŋ ek Sadaŋaŋ Zisas zemkukuyet zet kelakŋaŋ mpeye.
2 Estava na hora do jantar, e o diabo já havia instigado Judas, filho de Simão Iscariotes, a trair Jesus.
3 Âpme Zisasiyaŋ pigok nâŋge, “Bienaŋ kwitnaŋ kwitnaŋ sambe pi nâgât betnnan beye. Âpme neŋ ikŋaŋmagengatnan toban yanaman ewe gilik zemti naman ikŋaŋmagennak mowebap.”
3 Jesus sabia que o Pai lhe dera autoridade sobre todas as coisas e que viera de Deus e voltaria para Deus.
4 Ke nâmtati egaŋ meu nini mundumengatnan wati kâlâpmaŋ teepmaŋ sakŋangatnaŋ bee gulupeme weme taot mti pemanen kwasimpemti
4 Assim, levantou-se da mesa, tirou a capa e enrolou uma toalha na cintura.
5 tu pelewen kasime topme mti yaŋbemti nembaŋane nin sambe setn palakŋaŋ zulutndemti taot pemanen zampeye ke mti takaput ndemepmaŋge.
5 Depois, derramou água numa bacia e começou a lavar os pés de seus discípulos, enxugando-os com a toalha que estava em sua cintura.
6 Tapmmetneti Saimon Pitamagen koti setnaŋ zulupesâpme egaŋ pigok zeye, “Amobotnaŋ, geŋ eneyet neŋ bukapiyet setn penaŋ pi zulutnesenik?”
6 Quando Jesus chegou a Simão Pedro, este lhe disse: “O Senhor vai lavar os meus pés?”.
7 Zeme Zisasiyaŋ pigok dunduye, “Neŋ muluwaŋ tapmiyap kapiyet yaŋaŋ penaŋ alak kapi ku nâmâtâdik bamgegut o nâgâek piwan yaŋaŋ pigogapmti tapmnemaŋge e nâmâtâbanik.”
7 Jesus respondeu: “Você não entende agora o que estou fazendo, mas algum dia entenderá”.
8 Âpme Pitayaŋ pigok zeye, “Yek penaŋ, geŋ nâgât setn zululupiŋ!”
8 “Lavar os meus pés? De jeito nenhum!”, protestou Pedro. Jesus respondeu: “Se eu não os lavar, você não terá comunhão comigo”.
9 Zeme Pitayaŋ pigok dunduye, “Amobotnaŋ, kegok beme setn etaŋ yek, betn ma ŋokŋ mee temakwep zulutne!”
9 Simão Pedro exclamou: “Senhor, então lave também minhas mãos e minha cabeça, e não somente os pés!”.
10 Zeme Zisasiyaŋ pigok dunduye, “Amnaŋ tu zuluti bam belaknik meti kot witilip selinan etaŋ zuluti matalip. In sambe kapi yompiŋ kwetetepmaŋ etaŋ bemâbien. Âpme tuŋguwinaŋgatnaŋ an kwewaŋ kwetetepmaŋ penaŋ ku mamain.”
10 Jesus respondeu: “A pessoa que tomou banho completo só precisa lavar os pés para ficar totalmente limpa. E vocês estão limpos, mas nem todos”.
11 Egaŋ an zemkuwe egat nâmti keyepmti pigok zeye, “In sambe kapi dolakŋaŋ etaŋ yek; an kwep bekanaŋ.”
11 Pois Jesus sabia quem o trairia. Foi a isso que se referiu quando disse: “Nem todos vocês estão limpos”.
12 Setn zulut mepme delaŋ zeme kot kâlâpmaŋ ewe mim munduŋti met munduman tot tagom tati pigok dinndoye, “In neŋ selin zulutindeya kapiyet yaŋaŋ ŋep nâip?
12 Depois de lavar os pés deles, Jesus vestiu a capa novamente, retornou a seu lugar e perguntou: “Vocês entendem o que fiz?
13 In nâgât Amobotnaŋŋ ma An zikat indandan manzeip e ŋep nâmnemti manzeip.
13 Vocês me chamam ‘Mestre’ e ‘Senhor’, e têm razão, porque eu sou.
14 — ausente —
14 E uma vez que eu, seu Senhor e Mestre, lavei seus pés, vocês devem lavar os pés uns dos outros.
15 — ausente —
15 Eu lhes dei um exemplo a ser seguido. Façam como eu fiz a vocês.
16 Neŋ zet penaŋ pigok diindoma nâit, sisiliŋ nemba ŋenaŋ Amobotnaŋaŋ sebempemti egaŋ mobotnaŋ ku mamain ma amobotnaŋ ŋenaŋ nemba ŋen mulup zet manzempeme mezin beme nemba mamezin keyaŋ an mulup zet masain ke ŋep ku mamtopein.
16 Eu lhes digo a verdade: o escravo não é maior que o seu senhor, nem o mensageiro é mais importante que aquele que o envia.
17 In zet kapi dinndoma nâyo keyet kataŋ penaŋ mbep beme in set ke ekme dolakŋaŋ beme oloŋen mbep.
17 Agora que vocês sabem estas coisas, serão felizes se as praticarem.”
18 Neŋ zet kapi zema in sambe ilinsakwep ku indati mâzin. Neŋ in sambe kapi nenn nâmti indati mâban. Âpme kwep ŋen bekanaŋ e nâmtiŋgut waban keyepmti ekmagen Kawawaŋgalen Zet Itnaŋanen zet ŋen pigok tazin ke katikŋaŋ bewe,
18 “Não digo estas coisas a todos vocês; conheço os que escolhi. Mas isto cumpre as Escrituras que dizem: ‘Aquele que come do meu alimento voltou-se contra mim’.
19 Kwitnaŋ kwitnaŋ kapi penaŋ ewe sokbembepiŋ tapme neŋ eweŋanak diindoyap keyepmti kwitnaŋ kwitnaŋ nâgât palen tasokbeme ekti pigok nâmbep. ‘O, Amobotnaŋaŋ ikŋaŋ zeme nâmbenn wan penaŋaŋ ilak alak kapi sokbemsame eknupmak,’ nâmbep.
19 Eu lhes digo isso de antemão, para que, quando acontecer, vocês creiam que eu sou aquele de quem falam as Escrituras.
20 Neŋ zet penaŋ sukwep pigok zema nâit, am ŋenaŋ neŋ an ŋen zempema kopme egaŋ kwitnaŋ kwitnaŋ dolakŋaŋ mimindawe beme wa ekŋen mimindanup zemti neŋmak Bien zemneme koban nit eyo keŋ taolet minndawe.”
20 Eu lhes digo a verdade: quem recebe aquele que envio recebe a mim, e quem recebe a mim recebe o Pai, que me enviou”.
21 Zisasiyaŋ zet kegok zeme delaŋ zeme Zudasiyaŋ alak zemnosem e nâmti keŋaŋ bekanaŋ penaŋ beme nembaŋane nin pigok zem sokbemndaye, “Neŋ penaŋ sukwep penaŋ zema nâit, ingat tuŋguwinaŋgatnaŋ ŋenaŋ neŋ zemnosem.”
21 Então Jesus sentiu profunda angústia e exclamou: “Eu lhes digo a verdade: um de vocês vai me trair!”.
22 Zeme nâmti nembaŋane nin weŋŋ mepme nnak meek koek mti pe kwiyet nâmti zein zemti nâpemann mekwapme tabenn.
22 Os discípulos olharam uns para os outros, sem saber a quem ele se referia.
23 Âpme nemba ninmagengatnaŋ Zisasiyaŋ nâmpeme dolakŋaŋ penaŋ mambemtan nemba keyaŋ Zisasiyet solonan penaŋ totapmaŋge.
23 O discípulo a quem Jesus amava ocupava o lugar ao lado dele à mesa.
24 Keyepmti Saimon Pitayaŋ nemba keyet zikat petaŋ mti zeye, “Kwiyet nâmti tazein ze belaknik yaŋkwesimane ningat zeme nâne.”
24 Simão Pedro lhe fez um sinal para que perguntasse a quem Jesus se referia.
25 Âpme neŋ uluŋzemet Zisasiyet wakŋanen bemti pigok yaŋkwesiwan, “Amobotnaŋ, geŋ zet kapi ninmagengatnaŋ kwiyet nâmti tazenik? Ze zemane nâne.”
25 Então o discípulo se inclinou para Jesus e perguntou: “Senhor, quem é?”.
26 Yaŋkwesima Zisasiyaŋ pigok dinoye, “Neŋ meu tuŋanen nupmamaŋ pema topme olek sama nsem an keyet nâmti tazeyap.” Kegok zemti nupmamaŋ peme topme mkwati Saimongat nemuŋaŋ Zudas Iskaliot mkaengatnaŋ ke same mti niŋge.
26 Jesus respondeu: “É aquele a quem eu der o pedaço de pão que molhei na tigela”. E, depois de molhar o pedaço de pão, deu-o a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 Nime nime keyegak Sadaŋaŋ keŋanen toti keŋaŋ mme yuŋgume delaŋ zeye. Âpme Zisasiyaŋ pigok dunduye, “Geŋ keŋdan kwileki msâgât tatnânik elak sakwep meti miya!”
27 Quando Judas comeu o pão, Satanás entrou nele. Então Jesus lhe disse: “O que você vai fazer, faça logo”.
28 Zisasiyaŋ Zudas zet kegok tadundume nemba nin tabenn nin Zisasmak Zudas egelaŋ zet eneyet tazelup ke ku nâmbenn.
28 Nenhum dos outros à mesa entendeu o que Jesus quis dizer.
29 Keyepmti nemba notnaŋaŋ pigok otnâmbien Zudas ek ningalen mânep egaŋ mandamuŋ min keyepmti Zisasiyaŋ Kendoyet meu nim tabanupgat nâmti meu met kwititiyet mene ma am bekopsat ŋen mânep met sasayet tazempein mene nâmti tapmambenn.
29 Como Judas era o tesoureiro, alguns imaginaram que Jesus tinha mandado que ele comprasse o necessário para a festa ou desse algum dinheiro aos pobres.
30 Âpme nupmamaŋ Zisasiyaŋ Zudas olek same nim pemti keyegak tambu sutnan toti mege.
30 Judas saiu depressa, e era noite.
31 Zudasiyaŋ toti mepme mepme Zisasiyaŋ nembaŋane nin pigok dinndoye, “Angat Nemuŋaŋ neŋ alak nukŋaŋ palen mopma keyaŋ kwizet buŋamm temaŋ tisowap. Âpme nâgât paleseti Kawawaŋgalen kwizet buŋamaŋ kegogak temaŋ bemesâpm.
31 Assim que Judas saiu, Jesus disse: “Chegou a hora de o Filho do Homem ser glorificado e, por causa dele, Deus será glorificado.
32 Âpme Kawawaŋaŋ Angat Nemuŋaŋ neŋ kwizet buŋamm ammagen mpalakŋaŋ beme neŋ egat kwitnaŋ kegogak mwat onzempewap. Kelak belaknik penaŋ kapi sokbeme eksâip.
32 Uma vez que Deus recebe glória por causa do Filho, ele dará ao Filho sua glória, de uma vez por todas.
33 Nembanne, neŋ inmak kan isikŋaŋ bugan kapi etaŋ tasâpmnup. Âpme bamgat in neŋ tokwati natimapme bewe. Âpme neŋ zet Zuda an damuŋ diindowan keyegak naman ingat diindoma nâit, ‘Neŋ mebap ke in ŋep ku kobep.’
33 Meus filhos, estarei com vocês apenas mais um pouco. E, como eu disse aos líderes judeus, vocês me procurarão, mas não poderão ir para onde eu vou.
34 Kegogapm neŋ zii zet alakŋaŋ pigok diindoma nâit: In ilinak ŋenaŋ ŋengat gogot ŋenaŋ ŋengat gogot mti gogot palenak mambep. Neŋ in gogot mimindemti indatimamkolap sepem kegok in ilinak mti mambep.
34 Por isso, agora eu lhes dou um novo mandamento: Amem uns aos outros. Assim como eu os amei, vocês devem amar uns aos outros.
35 In kegok mti dolakŋaŋ mame am ekŋenaŋ in nâgât nembanne mamaip e sosok nâmâtât indewep.”
35 Seu amor uns pelos outros provará ao mundo que são meus discípulos”.
36 Âpme Saimon Pitayaŋ pigok yaŋkwesiye, “Amobotnaŋ, geŋ pe deset mebanik?”
36 Simão Pedro perguntou: “Para onde o Senhor vai?”. Jesus respondeu: “Para onde vou vocês não podem ir agora, mas me seguirão mais tarde”.
37 Zeme Pitayaŋ pigok zeye, “Amobotnaŋ, geŋ pigogat neŋ ku gapmât kokogat zenik? Neŋ gâgât mti geŋmak meti maman ŋep ketalasiwap nânik!”
37 “Senhor, por que não posso ir agora?”, perguntou ele. “Estou disposto a morrer pelo senhor.”
38 Âpme Zisasiyaŋ pigok dunduye, “Geŋ nâgât mti neŋmak meti sekdi ketalasi sâgât zenik? Neŋ penaŋ sukwep pigok zema nâmbak, tambu sutnan sakokolok kwitnaŋ ewe kukupiŋ tapme geŋ sek tuk zemkandat newanik.”
38 “Morrer por mim?”, disse Jesus. “Eu lhe digo a verdade, Pedro: antes que o galo cante, você me negará três vezes.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.